Δικαίωση για ανιψιό που κληρονόμησε εν αγνοία του τα χρέη του θείου του

Ορι­στι­κό τέλος σε μια πο­λύ­χρο­νη δι­κα­στι­κή δια­μά­χη με φόντο μια χρε­ω­μέ­νη κλη­ρο­νο­μιά έβαλε το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, το οποίο με την 167/2026 από­φα­σή του απέρ­ρι­ψε κατ’ ου­σί­αν τις εφέ­σεις που είχαν ασκή­σει το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και ο e ΕΦΚΑ κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης που είχε δι­καιώ­σει ημε­δα­πό, κά­τοι­κο Ρόδου. Ο άν­δρας είχε βρε­θεί, χωρίς να το γνω­ρί­ζει, κλη­ρο­νό­μος του θείου του, ο οποί­ος δεν άφησε πίσω του παρά μόνο χρέη προς τα 2 νο­μι­κά πρό­σω­πα. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η από­φα­ση δη­μο­σιεύ­θη­κε στις 9 Ιου­λί­ου 2026, ύστε­ρα από τη συ­ζή­τη­ση της υπό­θε­σης στο ακρο­α­τή­ριο στις 6 Μαρ­τί­ου 2026.

Μια κλη­ρο­νο­μιά που κα­νείς δεν ήθελε

Η υπό­θε­ση ξε­κί­νη­σε στις 28 Οκτω­βρί­ου 2021, όταν απε­βί­ω­σε στη Ρόδο, χωρίς να αφή­σει δια­θή­κη, άν­δρας ο οποί­ος κατά τον χρόνο του θα­νά­του του είχε λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές συ­νο­λι­κού ποσού πε­ρί­που 30.000 ευρώ προς τον e ΕΦΚΑ και 3.518,59 ευρώ προς το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο. Η σύ­ζυ­γος και τα 4 τέκνα του απο­ποι­ή­θη­καν εμπρό­θε­σμα την κλη­ρο­νο­μιά, ενώ το ίδιο έπρα­ξαν στη συ­νέ­χεια τα εγ­γό­νια του, ακόμη και τα ανή­λι­κα, κα­τό­πιν σχε­τι­κής άδειας του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου. Καθώς οι γο­νείς του κλη­ρο­νο­μού­με­νου είχαν προ­α­πο­βιώ­σει, η κλη­ρο­νο­μιά επή­χθη στη δεύ­τε­ρη τάξη, δη­λα­δή στις 4 αδερ­φές του, οι οποί­ες επί­σης απο­ποι­ή­θη­καν, όπως και τα ανί­ψια του που κλή­θη­καν στη θέση τους.

Ο μο­να­δι­κός που δεν προ­έ­βη σε εμπρό­θε­σμη απο­ποί­η­ση ήταν ο ενά­γων, ανι­ψιός του θα­νό­ντος από τη μη­τρι­κή γραμ­μή. Όπως προ­έ­κυ­ψε από την απο­δει­κτι­κή δια­δι­κα­σία, ο άν­δρας από το 2013 δεν δια­τη­ρεί καμία σχέση ούτε με τη μη­τέ­ρα του ούτε με τον αδερ­φό του, αλλά ούτε και με τους υπό­λοι­πους συγ­γε­νείς της μη­τρι­κής γραμ­μής, με απο­τέ­λε­σμα να μην πλη­ρο­φο­ρη­θεί τις απο­ποι­ή­σεις που είχαν με­σο­λα­βή­σει. Για τον θά­να­το του θείου του και το γε­γο­νός ότι κα­λεί­ται πλέον ο ίδιος στην κλη­ρο­νο­μιά έμαθε για πρώτη φορά στις 22 Φε­βρουα­ρί­ου 2023, από μή­νυ­μα ξα­δέρ­φου του, ο οποί­ος τον προ­έ­τρε­ψε να απευ­θυν­θεί σε δι­κη­γό­ρο. Λίγες ημέ­ρες αρ­γό­τε­ρα, στις 8 Μαρ­τί­ου 2023, προ­χώ­ρη­σε σε δή­λω­ση απο­ποί­η­σης ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου και ακο­λού­θως κα­τέ­θε­σε αγωγή, ζη­τώ­ντας να ακυ­ρω­θεί λόγω πλά­νης η πλα­σμα­τι­κή απο­δο­χή που είχε επέλ­θει στο πρό­σω­πό του από την άπρα­κτη πα­ρέ­λευ­ση της τε­τρά­μη­νης προ­θε­σμί­ας.

Η κρίση των δι­κα­στών

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την 9/2025 από­φα­σή του, έκανε δεκτή την αγωγή, κρίση την οποία αμ­φι­σβή­τη­σαν με χω­ρι­στές εφέ­σεις τους τόσο το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο όσο και ο e ΕΦΚΑ, επι­κα­λού­με­να εσφαλ­μέ­νη ερ­μη­νεία και εφαρ­μο­γή του νόμου και εσφαλ­μέ­νη εκτί­μη­ση των απο­δεί­ξε­ων. Το Εφε­τείο, αφού συ­νεκ­δί­κα­σε τις 2 εφέ­σεις, τις απέρ­ρι­ψε στο σύ­νο­λό τους ως ου­σια­στι­κά αβά­σι­μες.

Οι δι­κα­στές δέ­χθη­καν ότι η πα­ρά­λει­ψη του ενά­γο­ντος να απο­ποι­η­θεί εμπρό­θε­σμα οφει­λό­ταν σε ου­σιώ­δη πλάνη, η οποία ανα­γό­ταν αφε­νός στην άγνοια των απο­ποι­ή­σε­ων που είχαν προη­γη­θεί και αφε­τέ­ρου στην άγνοια των σχε­τι­κών νο­μι­κών δια­τά­ξε­ων, δε­δο­μέ­νου ότι ο άν­δρας έχει τε­λειώ­σει μόνο το Γυ­μνά­σιο και στε­ρεί­ται νο­μι­κών γνώ­σε­ων.

Όπως ση­μειώ­νε­ται στην από­φα­ση, από κα­νέ­να στοι­χείο δεν προ­έ­κυ­ψε ότι είχε λάβει γνώση σε προ­γε­νέ­στε­ρο χρόνο ότι κα­λεί­ται ως κλη­ρο­νό­μος, ενώ κα­νέ­να έγ­γρα­φο δεν του είχε κοι­νο­ποι­η­θεί από τα 2 νο­μι­κά πρό­σω­πα πριν από την άσκη­ση της αγω­γής. Με τα δε­δο­μέ­να αυτά, το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η τε­τρά­μη­νη προ­θε­σμία απο­ποί­η­σης ου­δέ­πο­τε είχε εκ­κι­νή­σει και ότι δεν ετί­θε­το ζή­τη­μα πα­ρα­γρα­φής, καθώς η αγωγή ασκή­θη­κε εντός του προ­βλε­πό­με­νου εξα­μή­νου. Πα­ράλ­λη­λα, επέ­βα­λε σε βάρος των εκ­κα­λού­ντων τα δι­κα­στι­κά έξοδα του εφε­σι­βλή­του, ύψους 300 ευρώ για το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και 600 ευρώ για τον e ΕΦΚΑ.

Οι συ­νή­γο­ροι της υπό­θε­σης

Τον εφε­σί­βλη­το εκ­προ­σώ­πη­σε και στους 2 βαθ­μούς δι­καιο­δο­σί­ας η δι­κη­γό­ρος Ρόδου η κ. Στε­φα­νία Κα­ρα­κα­τσά­νη, η οποία υπο­στή­ρι­ξε επι­τυ­χώς τη θέση ότι ο εντο­λέ­ας της τε­λού­σε σε πλήρη άγνοια τόσο των πραγ­μα­τι­κών πε­ρι­στα­τι­κών όσο και του νο­μι­κού πλαι­σί­ου.

Τον e-ΕΦΚΑ εκ­προ­σώ­πη­σε στο ακρο­α­τή­ριο ο δι­κη­γό­ρος Ρόδου κ. Φι­λή­μων Ζαν­νε­τί­δης, ενώ το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο πα­ρα­στά­θη­κε διά της δι­κα­στι­κής πλη­ρε­ξού­σιας του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους κας Ελέ­νης Χαρ­λαύ­τη.