Τα νησιά που γεμίζουν σε μια χώρα που αδειάζει

Την ώρα που η Ελλάδα καταγράφει 182 ηλικιωμένους ανά 100 παιδιά και χάνει πάνω από 58.000 ανθρώπους τον χρόνο μόνο από τη διαφορά γεννήσεων και θανάτων, η Ρόδος πρόσθεσε σχεδόν 10.000 μόνιμους κατοίκους μέσα σε μια δεκαετία, η Κως σημείωσε τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση μεταξύ των μεγάλων νησιών με 11,1% και η Κάλυμνος ακολούθησε με 9,7%. Το Νότιο Αιγαίο είναι η μόνη περιφέρεια της χώρας με ουσιαστική πληθυσμιακή άνοδο, 6,1% όταν η Δυτική Μακεδονία έχανε το 10,3% και ο Δήμος Αθηναίων το 4,6%. Πίσω από τους αριθμούς κρύβεται μια απλή αλήθεια που η εθνική πολιτική επιμένει να αγνοεί: οι άνθρωποι πηγαίνουν εκεί όπου υπάρχει δουλειά. Ανεργία 7,3% από 18,8% μέσα σε 4 χρόνια, 32,4 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις και η υψηλότερη κατασκευαστική ένταση στη χώρα δεν είναι στατιστικές λεπτομέρειες, είναι ο μαγνήτης που κράτησε και τράβηξε πληθυσμό όταν η μισή Ελλάδα ερήμωνε.

Το επίτευγμα όμως έχει ημερομηνία λήξης αν δεν θεμελιωθεί. Η πληθυσμιακή άνοδος των Δωδεκανήσων στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην έλξη εργατικού δυναμικού, όπως προδίδει και η αντεστραμμένη αναλογία των φύλων, και όχι σε γεννήσεις, αφού ο δείκτης γονιμότητας του 1,2 δεν εξαιρεί κανένα νησί. Αν οι άνθρωποι που έρχονται για τη σεζόν δεν βρουν προσιτή στέγη, σχολεία, νοσοκομεία και λόγους να μείνουν τον Νοέμβριο, τα νησιά θα παραμείνουν δημογραφικός σταθμός διέλευσης και όχι προορισμός ζωής. Η ευκαιρία υπάρχει και είναι μοναδική πανελλαδικά, αλλά απαιτεί υποδομές που θα μετατρέψουν την οικονομική έλξη σε μόνιμες ρίζες.

Ο πληθυσμός δεν μετριέται τον Αύγουστο, μετριέται τον Φεβρουάριο.