Νικόλας Διμέλης: «Ο κόσμος αντιδρά γιατί δεν αισθάνεται ότι ο Δήμος είναι κοντά του»

Η συρ­ρί­κνωση των αρμο­διο­τή­των των τοπικών κοι­νο­τή­των, η απο­μά­κρυνση της διοί­κη­σης από τον πολίτη και η δημο­γρα­φική κατάρ­ρευση της υπαί­θρου βρέ­θη­καν στο επί­κε­ντρο της παρέμ­βα­σης του πρώην προ­έ­δρου του Τοπικού Συμ­βου­λίου Αρχαγ­γέ­λου, κ. Νικόλα Διμέλη, ο οποίος επα­νέ­φερε με έντονο ύφος, το αίτημα για ουσια­στική ανα­βάθ­μιση της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης αλλά και επα­νε­ξέ­ταση του διοι­κη­τι­κού μοντέ­λου στη Ρόδο, με σημείο αιχμής την διά­σπαση του Ενιαίου Δήμου.

Η συζή­τηση για το μέλλον της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης και την εγκα­τά­λειψη της ελλη­νι­κής υπαί­θρου επα­νέρ­χε­ται δυνα­μικά στο προ­σκή­νιο, καθώς ολοένα και περισ­σό­τε­ρες φωνές εκφρά­ζουν την ανη­συ­χία τους για τη στα­διακή απο­δυ­νά­μωση των τοπικών κοι­νω­νιών. Στην Ρόδο, όπου οι πρώην ισχυροί δήμοι μετα­τρά­πη­καν σε Δημο­τι­κές Ενό­τη­τες με περιο­ρι­σμέ­νες δυνα­τό­τη­τες παρέμ­βα­σης, η αίσθηση εγκα­τά­λει­ψης φαί­νε­ται να εντεί­νε­ται, ιδιαί­τερα στις απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές του νησιού και τα χωριά.

Σε δηλώ­σεις του, ο κ. Διμέλης, μίλησε για τα ζητή­ματα της αυτο­διοί­κη­σης και της καθη­με­ρι­νό­τη­τας στην ύπαιθρο, περι­γρά­φο­ντας μια εικόνα έντονης απο­γο­ή­τευ­σης των πολιτών, και υπο­στή­ριξε ότι το σημε­ρινό μοντέλο διοί­κη­σης αδυ­να­τεί να αντα­πο­κρι­θεί στις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες των τοπικών κοι­νω­νιών.

«Διά­γουμε την εποχή της τοξι­κό­τη­τας»

Ο κ. Διμέλης δεν έκρυψε τον προ­βλη­μα­τι­σμό του για το κλίμα που επι­κρα­τεί σήμερα στις τοπικές κοι­νω­νίες, συν­δέ­ο­ντας την απα­ξί­ωση των θεσμών με την αδυ­να­μία επί­λυ­σης ακόμη και των πιο απλών ζητη­μά­των της καθη­με­ρι­νό­τη­τας: «Είναι γεγονός ότι διά­γουμε την εποχή της τοξι­κό­τη­τας σε πολύ μεγάλο βαθμό. Πόσω μάλλον στο πλαίσιο των τοπικών συμ­βου­λίων, όπου υπάρχει μια απα­ξί­ωση, διότι η ύπαι­θρος γενικά, δεν αισθά­νε­ται ότι ο Δήμος είναι κοντά της».

Όπως σημεί­ωσε, η μεγα­λύ­τερη πηγή δυσα­ρέ­σκειας των πολιτών είναι η αδυ­να­μία αντι­με­τώ­πι­σης καθη­με­ρι­νών προ­βλη­μά­των, τα οποία θεωρεί ότι απο­τε­λούν τον πραγ­μα­τικό δείκτη απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας μιας δημο­τι­κής αρχής: «Είναι δυνατόν να μην μπορούν να λυθούν ακόμη και τα πιο μικρά προ­βλή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας; Γιατί η καθη­με­ρι­νό­τητα είναι ο καθρέ­φτης του εκά­στοτε δημάρ­χου και της εκά­στοτε δημο­τι­κής αρχής. Κι εκεί φαί­νε­ται ξεκά­θαρα αν είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κός ή όχι».

Παράλ­ληλα, ξεκα­θά­ρισε ότι ανα­γνω­ρί­ζει τις προ­σπά­θειες που γίνο­νται, επι­ση­μαί­νο­ντας ωστόσο ότι οι πολίτες κρίνουν το τελικό απο­τέ­λε­σμα και όχι τις προ­θέ­σεις: «Θεωρώ ότι γίνο­νται προ­σπά­θειες, χωρίς όμως να υπάρχει το επι­θυ­μητό απο­τέ­λε­σμα. Ο πολίτης θέλει απο­τε­λέ­σματα».

Το αδιέ­ξοδο των τοπικών κοι­νο­τή­των

Ο ίδιος επι­κε­ντρώ­θηκε στην υπο­βάθ­μιση των τοπικών συμ­βου­λίων, τα οποία, όπως υπο­στη­ρί­ζει, έχουν απο­γυ­μνω­θεί από ουσια­στι­κές αρμο­διό­τη­τες και φυσικά από προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς. Επίσης, υπεν­θύ­μισε ότι το Τοπικό Συμ­βού­λιο Αρχαγ­γέ­λου ήταν από τα πρώτα που έθεσαν δημόσια το ζήτημα της διοι­κη­τι­κής ανα­διάρ­θρω­σης της Ρόδου, ζητώ­ντας τη δημιουρ­γία περισ­σό­τε­ρων δήμων στο νησί.

«Εμείς ως Τοπικό Συμ­βού­λιο Αρχαγ­γέ­λου ήμασταν οι πρώτοι που πήραμε την απόφαση δια­πι­στώ­νο­ντας ότι κανένας δεν ασχο­λεί­ται με τα προ­βλή­ματα που έχουν τα χωριά. Δηλαδή μία κατά­σταση αλλο­πρό­σαλλη. Δεν φαί­νε­ται να προ­χω­ράει αυτό το σχήμα. Πρέπει να σπά­σουμε τον Ενιαίο Δήμο και να πάμε σε τρεις δήμους».

Σύμφωνα με τον κ. Διμέλη, η υπο­βάθ­μιση πρώην ισχυρών δήμων σε κοι­νό­τη­τες χωρίς ουσια­στι­κές δυνα­τό­τη­τες λήψης απο­φά­σεων δημιουρ­γεί ένα αίσθημα πολι­τι­κής και διοι­κη­τι­κής αχρη­στίας: «Όταν απα­ξιώ­σεις έναν ολό­κληρο πρώην δήμο και τον κάνεις κοι­νό­τητα χωρίς αρμο­διό­τη­τες, είναι σαν να του λες ότι σου χαρίζω ένα σπίτι το οποίο είναι γιαπί, αλλά σου δίνω και μια τηλε­ό­ραση να περνάς την ώρα σου. Όχι, δεν είναι έτσι…».

Η Ρόδος και το αίτημα της διοι­κη­τι­κής διά­σπα­σης

Ο κ. Διμέλης επα­νέ­φερε το ζήτημα της δια­φο­ρε­τι­κής αντι­με­τώ­πι­σης που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, έτυχαν άλλα μεγάλα νησιά της χώρας σε σχέση με τη Ρόδο.

Ανα­φέρ­θηκε χαρα­κτη­ρι­στικά στη Λέσβο, την Κέρκυρα και την Κεφα­λο­νιά, οι οποίες απέ­κτη­σαν περισ­σό­τε­ρους δήμους, ενώ η Ρόδος εξα­κο­λου­θεί να διοι­κεί­ται από έναν ενιαίο δήμο. «Πώς είναι δυνατόν τη Μυτι­λήνη με 90.000 πλη­θυ­σμό να την κάνετε τρεις δήμους και η Ρόδος με 125.000 πλη­θυ­σμός να είναι ένας δήμος;» διε­ρω­τήθη.

Όπως υπο­στή­ριξε, το σχετικό αίτημα έχει τεθεί επα­νει­λημ­μένα προς τις κυβερ­νή­σεις, χωρίς ωστόσο να υπάρξει ουσια­στική αντα­πό­κριση: «Κατα­θέ­σαμε στον νέο Κώδικα Δήμων και Κοι­νο­τή­των μία πρόταση ειση­γη­τική μέσω της ΚΕΔΕ. Δυστυ­χώς ούτε καν έγινε απο­δε­κτή από τον υπουργό».

Κατά τον ίδιο, το πρό­βλημα δεν αφορά μόνο στη διοι­κη­τική δομή αλλά και στη συνο­λική φιλο­σο­φία με την οποία αντι­με­τω­πί­ζε­ται η περι­φέ­ρεια και ιδιαί­τερα τα νησιά.

«Έχουν πάρει απο­φά­σεις για την απο­δυ­νά­μωση της υπαί­θρου»

Ιδιαί­τερα αιχ­μη­ρός εμφα­νί­στηκε σχετικά με το ζήτημα της πλη­θυ­σμια­κής συρ­ρί­κνω­σης των χωριών και της εγκα­τά­λει­ψης της περι­φέ­ρειας: «Κάποιοι μας θεωρούν και γρα­φι­κούς. Δεν είμαστε καθόλου γρα­φι­κοί. Την αλήθεια λέμε. Και νομίζω ότι όντως υπάρχει πρό­βλημα».

Συν­δέ­ο­ντας το δημο­γρα­φικό με τις πολι­τι­κές που εφαρ­μό­ζο­νται τα τελευ­ταία χρόνια, εξέ­φρασε την ανη­συ­χία του για το μέλλον των μικρών οικι­σμών της Ρόδου: «Έχουν συνει­δη­το­ποι­ή­σει ότι σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρ­χουν αυτά τα μικρά χωριά στη Νότια Ρόδο; Έχουν συνει­δη­το­ποι­ή­σει ότι η απα­ξί­ωση η οποία συμ­βαί­νει αυτή τη στιγμή στις τοπικές κοι­νω­νίες, έχει συνέ­πειες;» -διερωτήθη.

Ακόμη πιο χαρα­κτη­ρι­στική ήταν η αναφορά του στις συν­θή­κες που επι­κρα­τούν σε περιο­χές της Νότιας Ρόδου. «Να κάνουν μία εκδρομή στη Νότια Ρόδο οι βου­λευ­τές, οι υπουρ­γοί, όσοι έρθουν για δια­κο­πές. Θα σας πω ότι στην Ίστριο δεν υπάρχει τίποτα-κυριολεκτικά».

Κατά τον ίδιο, η εγκα­τά­λειψη των χωριών δεν απο­τε­λεί τυχαίο φαι­νό­μενο αλλά απο­τέ­λε­σμα μιας πολι­τι­κής που ευνοεί τη συγκέ­ντρωση πλη­θυ­σμού στα μεγάλα αστικά κέντρα: «Σκε­φτείτε ποιες είναι οι εντολές που έχουν πάρει για την απο­δυ­νά­μωση της ελλη­νι­κής υπαί­θρου. Δηλαδή πάμε σε μία πτωτική κατά­σταση, φαί­νε­ται με το δημο­γρα­φικό. Δημιουρ­γή­σαμε μία αστι­κο­ποί­ηση και έναν υδρο­κε­φα­λι­σμό των μεγάλων πόλεων και έχουν ερη­μώ­σει τα χωριά».

«Η φωνή της υπαί­θρου πρέπει να ακου­στεί»

Παρά την απο­γο­ή­τευση που εξέ­φρασε για τη στάση της πολι­τείας, ο κ. Διμέλης ξεκα­θά­ρισε ότι ο ίδιος και η πανελ­λα­δική επι­τροπή στην οποία συμ­με­τέ­χει θα συνε­χί­σουν να διεκ­δι­κούν αλλαγές: «Εννο­εί­ται ότι εγώ συνεχώς θα τα λέω, θα τα γράφω. Ως επι­τροπή εμείς συνε­χί­ζουμε».

Όπως ανέφερε, η προ­σπά­θεια βρί­σκε­ται σε εξέλιξη, παρά το γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει αντα­πό­κριση από την πολι­τική ηγεσία του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών.

«Θεωρώ όμως ότι κάποια στιγμή η φωνή του κόσμου πρέπει να ακου­στεί. Όχι τίποτα άλλο. Είναι και η φωνή της υπαί­θρου» κατέ­ληξε, εξη­γώ­ντας ότι πρό­κει­ται για μια φωνή που, ζητά περισ­σό­τερη εγγύ­τητα στη διοί­κηση, ουσια­στι­κές αρμο­διό­τη­τες για τις τοπικές κοι­νω­νίες και ένα δια­φο­ρε­τικό ανα­πτυ­ξιακό μοντέλο που θα επι­τρέ­ψει στα χωριά να παρα­μεί­νουν ζωντανά στα επόμενα χρόνια.