Μπακαλόγατοι σε ένα κράτος μπάχαλο

Μερικοί ανα­ρω­τιού­νται πως δρούσαν τόσα χρόνια μέσα στη φορο­δια­φυγή επι­χει­ρη­μα­τίες στη νύχτα κυρίως, αλλά και στα παρα­λιακά μαγαζιά

ανά τη χώρα, με εκα­το­ντά­δες ανά δια­στή­ματα νέα «καθαρά» ΑΦΜ.

Με τερά­στιους τζίρους και χιλιά­δες εργα­ζό­με­νους, στην εκμε­τάλ­λευση high class κέντρων και μεγάλων  καφέ -εστιατορίων σε πόλεις και νησιά (και όχι όλοι ανα­γκα­στικά με υπη­ρε­σίες έκνομης δρα­στη­ριό­τη­τας πχ πορνεία, ναρ­κω­τικά)

Ξέρετε όμως ; Από κάπου κοπιά­ρει την απάτη ο απα­τε­ώ­νας. Και πέρα από το κράτος που δεν ήλεγχε την μεγάλη παρα­οι­κο­νο­μία νύχτας και μέρας σε αυτή τη χώρα, υπήρχε, και μάλλον υπάρχει ακόμα, το κράτος – οφει­λέ­της που λει­τουρ­γούσε ως ο μεγάλος χρε­ω­μέ­νος, ο μόνιμος μπα­τα­ξής : και της Ευρώπης και της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας.

Η χώρα ρύθμισε τις οφειλές της πριν λίγα μόλις χρόνια, αλλά για να γίνει αυτό, για να κλείσει αυτή η τρύπα, άνοιξαν τρύπες πολλές σε νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις.

Μερικοί λοιπόν επι­τή­δειοι απα­τε­ώ­νες, κυρίως αμόρ­φω­τοι και με άγνοια κιν­δύ­νου, έστησαν «κοι­νω­νικό δίκτυο» : όχι κατά ανάγκη στην αρχή για να ξεπλέ­νουν – επα­να­λαμ­βάνω.

Και έπειθαν νέους (εξ ίσου αμόρ­φω­τους και τυχο­διώ­κτες) ως μπρο­στι­νούς. Ή ακόμα χει­ρό­τερο, εκμε­ταλ­λευό­τανε τις ανάγκες κάποιων ανθρώ­πων (πχ άρρω­στοι ή χρε­ω­μέ­νοι) και τους έκαναν αυτό που λέμε μπρο­στι­νούς και «αχυ­ράν­θρω­πους».

Κάποιοι εξ αυτών των μπρο­στι­νών, όχι οι άνθρω­ποι με ανάγκες και αξιο­πρέ­πεια, μετά τον υψηλό μισθό και τα μαύρα ταμεία τους, πέρασαν στα «ποσοστά» (στο νεο­ελ­λη­νικό σύν­δρομο ιδιο­κτη­σίας)

Από πορ­τιέ­ρη­δες, μπράβοι και μαιτρ, έγιναν «μαγα­ζά­το­ρες» και από­κτη­σαν ρευστό που ούτε μεγα­λο­για­τροί ούτε βιο­μή­χα­νοι μπο­ρού­σαν να βγάζουν.

Και όλοι αυτοί νόμιζαν (προ ψηφιο­ποί­η­σης και προ τακτο­ποί­η­σης των δημο­σίων οικο­νο­μι­κών της χώρας) ότι ο πλούτος τους, η αμαξάρα και τα επώνυμα ρούχα συν το κρυμ­μένο ρευστό, θα τους μείνει.

Χωρίς να πλη­ρώ­νουν φόρους και εισφο­ρές, απλά πλη­ρώ­νο­ντας εργα­ζό­με­νους, τις τρά­πε­ζες και  την «αγορά».

Και φυσικά μερικοί σπού­δα­ζαν σε κολ­λέ­για  τα παιδιά τους, κυρίως «διοί­κηση επι­χει­ρή­σεων», αλλά τα έκαναν χει­ρό­τε­ρους από αυτούς, αφού τους κλη­ρο­δό­τη­σαν τεχνο­γνω­σία οφειλής και φορο­δια­φυ­γής – όχι επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας.

Οταν κλέβεις το δημόσιο όμως, κλέβεις την αγορά. Και όταν πλου­τί­ζεις, χρω­στώ­ντας το κράτος, τότε και θα σου βρουν τα λεφτά, και θα σου πάρουν τα μαγαζιά – μέχρι να σε κλεί­σουν στο κελί.

Αλλά για να λέμε τα πράγ­ματα με το όνομα τους αν έχεις την απάτη μέσα σου, αν δεν έχεις μόρφωση για καλό πόστο στην αγορά, ή ακόμα και αν έχεις χρέη και δεν θες να γίνεις σκλάβος ωραρίου, τι άκουγες για χρόνια ;

Άκουγες ότι η χώρα έχει μαυ­ρι­σμένο ΑΦΜ, διπλά βιβλία, τρώει τα λεφτά από τις Βρυ­ξέλ­λες, χρω­στάει 400 δις, δεν πλη­ρώ­νει τίποτα και χρε­ο­κό­πη­σαμε

τελικά για να μην χρε­ο­κο­πή­σει.

Ε, δεν θέλει και πολύ να πεις «ας αρχί­σουμε με αέρα κοπα­νι­στό κάτι μικρό, και αν βγά­λουμε, μετά – λίγο  με τον λογιστή μας και λίγο με το φαύλο δημόσιο όσων τα αρπά­ζουν – ας αλλά­ζουμε ΑΦΜ μπόλικα κρα­τώ­ντας και διπλά βιβλία, σαν τον Ζήκο στον Μπα­κα­λό­γατο.

Μόνο που ο Ζήκος είχε αφε­ντικό που δεν έκλεβε τον … ΙΚΑ !(«πότε θ αρρω­στήσω εγώ να δω αυτόν τον ΙΚΑ επι­τέ­λους» ρωτούσε ο Χατζη­χρή­στος σε μια τρομερή  σκηνή)

Με μια παρα­τή­ρηση φυσικά  που ξεχνούν κάποιοι : μεγα­λύ­τερη μηχανή οφειλής από το νεο­ελ­λη­νικό κράτος δεν υπήρξε ποτέ.

Πως να μην σε πιάσει λοιπόν κάποτε, αφού όσο και αν σε καλύ­πτει, λόγω της δια­φθο­ράς ή της ανι­κα­νό­τη­τας του, αυτό το ίδιο είναι η μηχανή που ξέρει πως στή­νε­ται μεθο­δικά αυτό το σκηνικό, με την αποφυγή υπο­χρε­ώ­σεων στην κοι­νω­νία ;

Ειδικά όταν έρχο­νται εκλογές και πρέπει να δεί­ξουμε τάξη και ηθική ;

ΥΓ Και ανα­ρω­τιέ­ται το μεγάλο ποσοστό των νοι­κο­κυ­ραίων που πλη­ρώ­νουν στην ώρα τους χωρίς να κερ­δί­ζουν πολλά ( ή μόλις χρω­στούν, κλεί­νουν αν δεν ρυθ­μί­σουν) : καλά, τόσο κορόιδα είμαστε και σπου­δά­σαμε εμείς τα παιδιά μας για να πάρουν άλλο δρόμο και όχι να κρα­τή­σουν το κολο­μά­γαζο που έχουμε με συνέ­ταιρο το κράτος ;