Τέταρτη αναβολή στη δίκη αθωωθέντος εφοριακού που διεκδικεί αποζημίωση από το Ελληνικό Δημόσιο

Μια δικαστική υπόθεση που σέρνεται για χρόνια στα δικαστήρια χωρίς να βρίσκει τέλος απέκτησε νέο κεφάλαιο. Το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου εξέδωσε απόφαση με την οποία αναβάλλει για τέταρτη φορά την έκδοση οριστικής απόφασης επί της αγωγής ημεδαπού πρώην ελεγκτή του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος κατά του Ελληνικού Δημοσίου, επαναδιατάσσοντας την υποβολή μισθοδοτικών στοιχείων εντός 30 ημερών.
Μια υπόθεση με ρίζες στη δεκαετία του 1990
Η ιστορία της υπόθεσης ξεκινά τον Σεπτέμβριο του 1998, όταν ο ενάγων, τότε ελεγκτής στην Περιφερειακή Διεύθυνση του Σ.Δ.Ο.Ε. Νοτίου Αιγαίου, διενήργησε νόμιμο φορολογικό έλεγχο σε επιχείρηση κατασκευής και τοποθέτησης κουφωμάτων. Ο έλεγχος αποκάλυψε ουσιώδεις παραβάσεις, επιβλήθηκε πρόστιμο 600.000 δραχμών και η υπόθεση παραπέμφθηκε για τακτικό έλεγχο, από τον οποίο προέκυψαν πρόστιμα συνολικού ύψους άνω των 60 εκατομμυρίων δραχμών.
Τον Ιανουάριο του 2000, ο επιχειρηματίας που ελέγχθηκε κατήγγειλε τον ημεδαπό ελεγκτή και δύο συναδέλφους του, ισχυριζόμενος ότι του ζήτησαν 2.000.000 δραχμές προκειμένου να αποφύγει τις συνέπειες του ελέγχου. Οι κατηγορίες αφορούσαν δωροδοκία και εκβίαση. Ακολούθησε αμέσως η μετακίνησή του από τη θέση του στο Σ.Δ.Ο.Ε., η απόσπαση σε άλλη υπηρεσία και, τελικά, η θέση του σε υποχρεωτική αργία από τον Φεβρουάριο του 2001.
Η ποινική δικαιοσύνη έκανε στροφές. Σε πρώτο βαθμό καταδικάστηκε, σε δεύτερο βαθμό αθωώθηκε για την εκβίαση αλλά κρίθηκε ένοχος για παθητική δωροδοκία, ο Άρειος Πάγος αναίρεσε την εφετειακή απόφαση και, τελικά, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου τον κήρυξε ομοφώνως αθώο και για την κατηγορία της παθητικής δωροδοκίας, με σύμφωνη πρόταση του Αντιεισαγγελέα Εφετών.
Το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο ελεγκτής εκτέλεσε άριστα τα καθήκοντά του.

Η πειθαρχική δίωξη που ακολούθησε και η δικαίωση από το ΣτΕ
Παράλληλα με την ποινική διαδικασία εξελισσόταν και η πειθαρχική. Εις βάρος του ημεδαπού ασκήθηκαν δύο πειθαρχικές διώξεις και σε δεύτερο βαθμό του επιβλήθηκε η ποινή της οριστικής παύσης, με αποτέλεσμα να απολυθεί από την υπηρεσία το 2009 και να τεθεί σε καθεστώς αυτοδίκαιης αργίας. Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών ανέστειλε την εκτέλεση της απόλυσης και ο ημεδαπός παρέμεινε σε αργία μέχρι να δικαστεί η υπαλληλική προσφυγή που άσκησε στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Με την 2249/2013 απόφασή του, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκανε δεκτή την προσφυγή, ακύρωσε τις πειθαρχικές αποφάσεις και τον απάλλαξε από κάθε πειθαρχική ευθύνη. Η επάνοδός του στην υπηρεσία διαπιστώθηκε από τον Υπουργό Οικονομικών με απόφαση που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2014, ωστόσο ο ίδιος κλήθηκε να αναλάβει υπηρεσία μόλις την 1η Σεπτεμβρίου 2014, χωρίς να του αναγνωριστεί δικαίωμα λήψης αναδρομικών αποδοχών για το ενδιάμεσο διάστημα.
Η αγωγή και τα αιτούμενα ποσά
Ο ημεδαπός, εκπροσωπούμενος από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κ. Δημήτρη Σαλαμαστράκη, άσκησε αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου, διεκδικώντας συνολικά 113.673,73 ευρώ ως αποζημίωση για τις αποδοχές που του παρακρατήθηκαν κατά τα χρόνια της αδικαιολόγητης αργίας, καθώς και 50.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από τον κοινωνικό διασυρμό και τη μακρά δικαστική περιπέτεια.
Στα αιτούμενα ποσά περιλαμβάνονται οι μισθοί και τα επιδόματα που δεν του καταβλήθηκαν για το διάστημα από 1 Ιανουαρίου 2009 έως 31 Αυγούστου 2014, μεταξύ των οποίων το κίνητρο απόδοσης, τα Δικαιώματα Βεβαίωσης και Είσπραξης Εσόδων υπέρ Τρίτων (ΔΙΒΕΕΤ) και οι αποδοχές της περιόδου από 7 Ιουνίου 2013 έως 31 Αυγούστου 2014, κατά την οποία η Διοίκηση αρνούνταν να τον επαναφέρει στα καθήκοντά του παρά τη σχετική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Τρεις προδικαστικές αποφάσεις και η τέταρτη αναβολή
Το δικαστήριο είχε ήδη εκδώσει τρεις προδικαστικές αποφάσεις. Με την Α373/2023 έκρινε ότι το Ελληνικό Δημόσιο οφείλει στον ενάγοντα τα ποσά ΔΙ.Β.Ε.Ε.Τ. και του κινήτρου απόδοσης ως μέρος των τακτικών αποδοχών, καθώς και τις αποδοχές του διαστήματος από 7 Ιουνίου 2013 έως 31 Αυγούστου 2014, κατά το οποίο η Διοίκηση παρανόμως παρέλειψε να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου. Το δικαστήριο διέταξε τότε την υποβολή αναλυτικής μισθοδοτικής κατάστασης εντός 60 ημερών.
Το εναγόμενο δεν συμμορφώθηκε. Με την Α485/2024 απόφαση το δικαστήριο επανέλαβε την εντολή, αυτή τη φορά με ρητή επιφύλαξη επιβολής κυρώσεων. Τελικά το Δημόσιο υπέβαλε έγγραφο τον Δεκέμβριο του 2024 που περιείχε μισθοδοτικά στοιχεία, πλην όμως απουσίαζαν οι υπολογισμοί για το διάστημα από 21 Ιανουαρίου 2009 έως και τον Σεπτέμβριο του 2009. Αν και το ποσό των υπολογισθέντων επιδομάτων για το μεγαλύτερο διάστημα ανέρχεται σε 37.926,97 ευρώ για τα ΔΙ.Β.Ε.Ε.Τ. και 2.333,33 ευρώ για το κίνητρο απόδοσης, ενώ οι αποδοχές του διαστήματος 2013 έως 2014 υπολογίστηκαν στο καθαρό ποσό των 19.636,95 ευρώ, οι υπολογισμοί για τους πρώτους μήνες της αργίας εξακολουθούν να λείπουν.
Ακολούθησε η Α373/2025 απόφαση με την οποία το δικαστήριο διέταξε για τρίτη φορά την υποβολή των ελλειπόντων στοιχείων. Η απόφαση επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με πιστοποιητικό επίδοσης, ωστόσο η αρμόδια Διεύθυνση Οικονομικής Διαχείρισης της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων αγνόησε και αυτή την εντολή.
Ανοιχτή απειλή πειθαρχικής δίωξης
Ενώπιον αυτής της επανειλημμένης αδράνειας, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου έκανε στην τελευταία απόφαση του κάτι ασυνήθιστο. Δεν περιορίστηκε στην τυπική αναβολή και επανάληψη της εντολής, αλλά απείλησε ρητά με κίνηση σε βάρος του αρμόδιου προϊσταμένου της Διεύθυνσης Εκκαθάρισης Αποδοχών της ΑΑΔΕ ολόκληρης της διαδικασίας του άρθρου 42 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που προβλέπει χρηματική ποινή έως 1.500 ευρώ και υποχρεωτική πειθαρχική δίωξη για παράβαση καθήκοντος.
Η προθεσμία που τάχθηκε αυτή τη φορά συντομεύτηκε σε 30 ημέρες από την κοινοποίηση της απόφασης, ενώ ορίστηκε νέα δικάσιμος για τις 17 Σεπτεμβρίου 2026.