Στην τελική ευθεία δικαστική διαμάχη για χρηματική και ηθική αποκατάσταση εφοριακού που δικαιώθηκε από τα ποινικά δικαστήρια

• Μετά από τρεις προ­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις, η δικα­στική διεκ­δί­κηση απο­ζη­μί­ω­σης από το Ελλη­νικό Δημόσιο φτάνει στην τελική της φάση • Ο πρώην εφο­ρια­κός διεκ­δι­κεί πάνω από 163.000 ευρώ από το Ελλη­νικό Δημόσιο

Η πολύ­κροτη δικα­στική υπόθεση πρώην εφο­ρια­κού υπαλ­λή­λου της Δ.Ο.Υ. Ρόδου, που είχε τεθεί αδίκως σε αργία και απο­μα­κρύν­θηκε από την υπη­ρε­σία του, πρό­κει­ται να εκδι­κα­στεί στις 27 Φεβρουα­ρίου 2025 ενώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Μετά από μια σειρά νομικών ανα­τρο­πών, που περι­λαμ­βά­νουν τρεις προ­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις, ο ενάγων συνε­χί­ζει τη δικα­στική του μάχη κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις για τις οικο­νο­μι­κές και ηθικές βλάβες που υπέστη λόγω της πολυ­ε­τούς δικα­στι­κής του περι­πέ­τειας.

Η υπόθεση ξεκί­νησε στα τέλη της δεκα­ε­τίας του 1990, όταν του απο­δό­θη­καν κατη­γο­ρίες για δωρο­δο­κία και εκβίαση, οι οποίες τον οδή­γη­σαν σε υπη­ρε­σια­κές κυρώ­σεις, παρά την απουσία επαρκών απο­δει­κτι­κών στοι­χείων.

Έπειτα από χρόνια δικα­στι­κών αγώνων, το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας εξέδωσε απόφαση που τον δικαί­ωσε πλήρως, κρί­νο­ντας ότι η απο­μά­κρυνσή του από τη θέση του και η μη κατα­βολή των δεδου­λευ­μέ­νων του ήταν άδικες και μη νόμιμες.

Η απόφαση αυτή ακύρωσε τις προη­γού­με­νες διοι­κη­τι­κές πράξεις που του επέ­βα­λαν πει­θαρ­χι­κές κυρώ­σεις και έθεσε τις βάσεις για τη διεκ­δί­κηση των οικο­νο­μι­κών απο­ζη­μιώ­σεων που του οφεί­λο­νται.

Στις 14 Σεπτεμ­βρίου 1998, κατόπιν νόμιμης εντολής προ­λη­πτι­κού ελέγχου της προϊ­στα­μέ­νης αρχής του, που εδόθη στον ίδιο και σε δύο συνα­δέλ­φους του, διε­νήρ­γησε έλεγχο του Κώδικα Βιβλίων και Στοι­χείων και Φ.Π.Α. σε ατομική επι­χεί­ρηση στην Ρόδο.

Ο έλεγχος αυτός, όπως επι­ση­μαί­νε­ται στην αγωγή, ήταν καθ΄ όλα νόμιμος και εντός των πλαι­σίων άσκησης των καθη­κό­ντων του.

Από τον έλεγχο δια­πι­στώ­θη­καν μεγάλες οικο­νο­μι­κές παρα­βά­σεις στην επι­χεί­ρηση, οι οποίες και κατα­λο­γί­στη­καν από τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου, στην οποία είχε σταλεί αρμο­δίως η σχετική έκθεση ελέγχου.

Για τις παρα­βά­σεις που δια­πι­στώ­θη­καν επι­βλή­θηκε στον επι­χει­ρη­μα­τία πρό­στιμο ύψους 600.000 δρχ..

Οι παρα­βά­σεις δε αυτές, οι οποίες ήταν ουσιώ­δεις, επι­βε­βαιώ­θη­καν από επα­νε­λέγ­χους που διε­νερ­γή­θη­καν αργό­τερα.

Στη συνέ­χεια και συνε­πεία των παρα­πάνω δια­πι­στω­θει­σών παρα­βά­σεων, δυνάμει έγγρα­φης εντολής τακτι­κού ελέγχου φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος και λοιπών φορο­λο­γι­κών αντι­κει­μέ­νων, των ανέ­λεγ­κτων οικο­νο­μι­κών ετών 1993 έως 1999 του τότε διευ­θυ­ντή του Τοπικού Ελεγ­κτι­κού Κέντρου Ρόδου, προς εφο­ριακό υπάλ­ληλο του Τ.Ε.Κ. Ρόδου, διε­νερ­γή­θηκε τακτι­κός έλεγχος στην επι­χεί­ρηση, δια­πι­στώ­θη­καν παρα­βά­σεις και επι­βλή­θη­καν πρό­στιμα συνο­λι­κού ποσού 60.115.735 δρχ.

Τον Ιανουά­ριο του 2000, όπως περι­γρά­φε­ται στην αγωγή, κατη­γο­ρή­θηκε ψευδώς από κοινού με τους παρα­πάνω συνα­δέλ­φους του, για τα εγκλή­ματα της δωρο­δο­κίας χάριν νομίμων πράξεων και της εκβί­α­σης προ­κει­μέ­νου να επι­τευ­χθεί, χωρίς ωστόσο να κατα­φερ­θεί, η απαλ­λαγή της επι­χεί­ρη­σης με βάση το άρθρο 50 του Ν. 2065/92 από πρό­στιμα, προ­σαυ­ξή­σεις και κάθε δίωξη εν γένει, με κατα­σκευή κατη­γο­ριών και τον συνα­κό­λουθο δια­συρμό του, τόσο ενώπιον του προϊ­στα­μέ­νου της Περι­φε­ρείας Νοτίου Αιγαίου του Σ.Δ.Ο.Ε. και του Οικο­νο­μι­κού Επι­θε­ω­ρητή, όσο και ενώπιον των Εισαγ­γε­λι­κών και Ανα­κρι­τι­κών Αρχών και Δικα­στη­ρίων.

Εξαι­τίας των καταγ­γε­λιών αυτών, με την από 26 Ιανουα­ρίου 2000 απόφαση του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών μετα­κι­νή­θηκε από την Περι­φε­ρειακή Διεύ­θυνση Σ.Δ.Ο.Ε. Νοτίου Αιγαίου στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου και στη συνέ­χεια απο­σπά­στηκε από την Περι­φε­ρειακή Διεύ­θυνση Νοτίου Αιγαίου στη Δ.Ο.Υ Ρόδου.

Η από­σπασή του δε αυτή παρα­τά­θηκε μέχρι 30 Αυγού­στου 2002.

Στη συνέ­χεια όμως βεβαιώ­θηκε η θέση του στην κατά­σταση της υπο­χρε­ω­τι­κής αργίας από 16 Φεβρουα­ρίου 2001, ημε­ρο­μη­νία έκδοσης κατη­γο­ρη­τη­ρίου του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, με το οποίο παρα­πέμ­φθηκε να δικα­στεί ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου.

Με απόφαση του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, κατα­δι­κά­στη­καν πρω­το­δί­κως.

Στη συνέ­χεια, και αφού άσκησαν έφεση επί της παρα­πάνω από­φα­σης, εκδό­θηκε απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Πλημ­με­λη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, με την οποίαν οι δύο συνά­δελ­φοί του απαλ­λά­χθη­καν από όλες τις κατη­γο­ρίες, ενώ ο ίδιος αθω­ώ­θηκε για την κατη­γο­ρία της εκβί­α­σης, κηρύ­χθηκε όμως ένοχος για την κατη­γο­ρία της παθη­τι­κής δωρο­δο­κίας.

Για την πράξη αυτή του επι­βλή­θηκε ποινή φυλά­κι­σης ενός έτους με ανα­στολή.

Στη συνέ­χεια και αφού άσκησε αναί­ρεση κατά της παρα­πάνω από­φα­σης του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Πλημ­με­λη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, εκδό­θηκε απόφαση του ΣΤ΄ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου, η οποία την αναί­ρεσε.

Ακο­λού­θως, με απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Πλημ­με­λη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, η σκευω­ρία που εξυ­φάνθη ενα­ντίον του, όπως τονίζει, με τις «διά­τρη­τες και πεποι­η­μέ­νες κατη­γο­ρίες» που του απο­δό­θη­καν, κατέ­πεσε πανη­γυ­ρικά, αφού κηρύ­χθηκε ομο­φώ­νως και μετά από σύμφωνη πρόταση του Αντιει­σαγ­γε­λέα Εφετών αθώος και της κατη­γο­ρίας της παθη­τι­κής δωρο­δο­κίας.

Στο μεταξύ όμως με την από 19 Ιουλίου 2005 απόφαση του Υπουρ­γού Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών μετα­τέ­θηκε από την Περι­φε­ρειακή Διεύ­θυνση του Σ.Δ.Ο.Ε. Νοτίου Αιγαίου στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου ως υπάλ­λη­λος του κλάδου ΠΕ Εφο­ρια­κών και με βαθμό πλέον Β΄.

Στη συνέ­χεια όταν η παρα­πάνω αθω­ω­τική απόφαση κατέστη αμε­τά­κλητη με απόφαση του υπουρ­γού Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών την 27η Ιανουα­ρίου 2006 βεβαιώ­θηκε η αυτο­δί­καιη επα­να­φορά του στην υπη­ρε­σία.

Στη νέα δίκη, απαιτεί την απο­κα­τά­σταση της ζημίας που υπέστη, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των μισθών και επι­δο­μά­των που δεν του κατα­βλή­θη­καν κατά τη διάρ­κεια της αργίας του, καθώς και χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για την ηθική του βλάβη. Συγκε­κρι­μένα, διεκ­δι­κεί το ποσό των 113.673,73 ευρώ ως απο­ζη­μί­ωση για τους χαμέ­νους μισθούς, τα επι­δό­ματα και τα Δικαιώ­ματα Βεβαί­ω­σης και Είσπρα­ξης Εσόδων υπέρ Τρίτων (ΔΙΒΕΕΤ), καθώς και επι­πλέον 50.000 ευρώ ως απο­ζη­μί­ωση για την ηθική βλάβη που υπέστη από τη μακρό­χρονη δικα­στική του περι­πέ­τεια και τον κοι­νω­νικό δια­συρμό.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι υπέστη σοβαρό επαγ­γελ­μα­τικό και κοι­νω­νικό πλήγμα λόγω της άδικης αντι­με­τώ­πι­σης από τη διοί­κηση, ενώ η δικα­στική του δικαί­ωση καθιστά επι­τα­κτική την απο­ζη­μί­ωσή του. Παρά την αθώωσή του, η δια­δι­κα­σία απο­κα­τά­στα­σής του υπήρξε ιδιαί­τερα χρο­νο­βόρα, καθώς η διοί­κηση καθυ­στέ­ρησε να συμ­μορ­φω­θεί με την απόφαση του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, γεγονός που επι­βά­ρυνε περαι­τέρω την οικο­νο­μική και ψυχο­λο­γική του κατά­σταση.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Δημή­τρης Σαλα­μα­στρά­κης.