Τουρκικό drone πέταξε μεταξύ Σαμοθράκης και Λήμνου, σηκώθηκαν ελληνικά F-16 για να το αναχαιτίσουν

Σε νέα πρό­κλη­ση προ­χώ­ρη­σε η Τουρ­κία το πρωί της Πα­ρα­σκευ­ής, όταν μη επαν­δρω­μέ­νο αε­ρο­σκά­φος (UAV) ει­σήλ­θε στο FIR Αθη­νών και πα­ρα­βί­α­σε τον Εθνι­κό Ενα­έ­ριο Χώρο.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες το τουρ­κι­κό UAV κι­νή­θη­κε στην πε­ριο­χή με­τα­ξύ Σα­μο­θρά­κης και Λή­μνου.

Η Πο­λε­μι­κή Αε­ρο­πο­ρία αντέ­δρα­σε άμεσα, θέ­το­ντας σε εφαρ­μο­γή τις προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σί­ες. Ζεύ­γος ελ­λη­νι­κών μα­χη­τι­κών F-16 απο­γειώ­θη­κε προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει στην ανα­γνώ­ρι­ση και ανα­χαί­τι­ση του τουρ­κι­κού μη επαν­δρω­μέ­νου αε­ρο­σκά­φους.

Το ση­με­ρι­νό επει­σό­διο έρ­χε­ται λίγες ώρες μετά την προει­δο­ποί­η­ση του τουρ­κι­κού υπουρ­γεί­ου Άμυ­νας ότι εν­δε­χό­με­νη εγκα­τά­στα­ση βάσης UAV στη Ρόδο θα «έβλα­πτε την ει­ρή­νη και τη στα­θε­ρό­τη­τα στο Αι­γαίο», συ­νο­δευό­με­νη μά­λι­στα από ανα­φο­ρά στη λήψη «απα­ραί­τη­των μέ­τρων», προ­στί­θε­ται σε μια αλ­λη­λου­χία κι­νή­σε­ων που προ­βλη­μα­τί­ζουν την Αθήνα.

Η Αθήνα επι­χει­ρεί την απο­κρυ­πτο­γρά­φη­ση των προ­θέ­σε­ων της Τουρ­κί­ας, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί αν τα τε­λευ­ταία γε­γο­νό­τα αφο­ρούν μια δυ­να­μι­κή απο­στο­λή μη­νυ­μά­των ή αν εί­μα­στε αντι­μέ­τω­ποι με μια τε­λι­κή επι­λο­γή για επι­στρο­φή στην πο­λι­τι­κή των προ­κλή­σε­ων επί του πε­δί­ου και τη μη ελεγ­χό­με­νη έντα­ση.

Τα μη­νύ­μα­τα από την Αγκυ­ρα ήταν πολλά τους τε­λευ­ταί­ους μήνες, ενώ είχαν οδη­γη­θεί σε αδιέ­ξο­δο οι προ­σπά­θειες των υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών Γιώρ­γου Γε­ρα­πε­τρί­τη και Χακάν Φι­ντάν για εξεύ­ρε­ση κοι­νού τόπου που θα επέ­τρε­πε στις δύο χώρες τη σύ­ντα­ξη συ­νυ­πο­σχε­τι­κού για ορι­στι­κή διευ­θέ­τη­ση του πυ­ρή­να των δια­φο­ρών, την οριο­θέ­τη­ση των θα­λάσ­σιων ζωνών μέσω του Διε­θνούς Δι­κα­στη­ρί­ου της Χάγης.

Προς το παρόν δεν υπάρ­χει κα­νέ­νας σχε­δια­σμός για συ­νά­ντη­ση του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη με τον Ταγίπ Ερ­ντο­γάν στο πε­ρι­θώ­ριο της Γε­νι­κής Συ­νέ­λευ­σης του ΟΗΕ, όπου με αυτά τα δε­δο­μέ­να θα είναι εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη μια νέα συ­νεν­νό­η­ση, τη στιγ­μή μά­λι­στα που στη Νέα Υόρκη ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος θα επι­χει­ρεί να κε­φα­λαιο­ποι­ή­σει πο­λι­τι­κά και δι­πλω­μα­τι­κά την ανα­βάθ­μι­ση της Τουρ­κί­ας σε πε­ρι­φε­ρεια­κό επί­πε­δο, τη δαι­μο­νο­ποί­η­ση του Ισ­ρα­ήλ και κι­νή­σεις όπως αυτή της Τρι­με­ρούς της Μέκ­κας.

Για την Αθήνα τί­θε­ται μία ακόμη πρό­κλη­ση, καθώς θα πρέ­πει να απορ­ρί­ψει και να αντι­με­τω­πί­σει κάθε προ­σπά­θεια επι­βο­λής τε­τε­λε­σμέ­νων από την Τουρ­κία χωρίς η έντα­ση που πι­θα­νό­τα­τα θα δη­μιουρ­γη­θεί να τρα­βή­ξει πάνω της το «ρα­ντάρ» του Αμε­ρι­κα­νού προ­έ­δρου, ο οποί­ος προ­φα­νώς δεν θέλει να δει μια νέα κρίση να ξεσπά στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή τη στιγ­μή που προ­σπα­θεί μα­ταί­ως να κλεί­σει τα υπάρ­χο­ντα μέ­τω­πα. Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο μά­λι­στα που έχει δεί­ξει ότι λαμ­βά­νει ελά­χι­στα υπόψη του το πλαί­σιο του Διε­θνούς Δι­καί­ου και τη διε­θνή νο­μι­μό­τη­τα και αρέ­σκε­ται κυ­ρί­ως σε μια συ­ναλ­λα­κτι­κού τύπου δι­πλω­μα­τία.

Πα­ρα­βιά­σεις

Μετά και την τε­λευ­ταία πρω­το­βου­λία της Τουρ­κί­ας για τη θέ­σπι­ση, μέσω προ­ε­δρι­κών δια­ταγ­μά­των, δύο με­γά­λων θα­λάσ­σιων πάρ­κων στο Βό­ρειο Αι­γαίο και την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, αλλά και την επι­στρο­φή στην πρα­κτι­κή των πα­ρα­βιά­σε­ων του εθνι­κού ενα­έ­ριου χώρου όχι πλέον με UAVs, αλλά με οπλι­σμέ­να τουρ­κι­κά F-16, είναι σαφές ότι οι ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις ει­σέρ­χο­νται σε μια πε­ρί­ο­δο δύ­σκο­λης δο­κι­μα­σί­ας.

Η Ελ­λά­δα πολύ σύ­ντο­μα θα κλη­θεί να υπε­ρα­σπι­στεί τα κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τά της επί του πε­δί­ου τόσο με την υλο­ποί­η­ση συ­γκε­κρι­μέ­νων έργων και πρω­το­βου­λιών παρά τις αντι­δρά­σεις της Τουρ­κί­ας όσο και με το να απο­τρέ­ψει με κάθε τρόπο την προ­σπά­θεια επι­βο­λής de facto πε­ριο­ρι­σμών σε δρα­στη­ριό­τη­τες όπως η αλιεία, οι επι­στη­μο­νι­κές έρευ­νες κ.ά. σε πε­ριο­χές των διε­θνών υδά­των επί ελ­λη­νι­κής μη οριο­θε­τη­μέ­νης υφα­λο­κρη­πί­δας.

Κα­τα­γρά­φε­ται επί­σης με ιδιαί­τε­ρη ανη­συ­χία το ότι η Τουρ­κία σχε­δόν σε όλες τις τε­λευ­ταί­ες ανα­κοι­νώ­σεις της, με τις οποί­ες αντι­δρά σε πρω­το­βου­λί­ες της Ελ­λά­δας, ανά­γει σε κο­ρυ­φαίο ζή­τη­μα αυτό των λε­γό­με­νων «γκρί­ζων ζωνών» (όπως έκανε και την πε­ρα­σμέ­νη Τε­τάρ­τη), κάτι που εκ των πραγ­μά­των δη­μιουρ­γεί έντα­ση, και κυ­ρί­ως δεν επι­τρέ­πει την έναρ­ξη οποιασ­δή­πο­τε σο­βα­ρής συ­ζή­τη­σης για το θέμα των οριο­θε­τή­σε­ων, αλλά ακόμη και για συ­νο­μι­λί­ες τε­χνι­κής φύσης.

Η Δια­κή­ρυ­ξη των Αθη­νών, ένα κεί­με­νο με πολλά προ­βλη­μα­τι­κά ση­μεία, και κυ­ρί­ως με τη δια­φο­ρε­τι­κή ερ­μη­νεία που έδινε η Τουρ­κία στον όρο περί «απο­φυ­γής προ­κλη­τι­κών ενερ­γειών», θε­ω­ρώ­ντας ότι αυτό αφορά τον αυ­το­πε­ριο­ρι­σμό της Ελ­λά­δας από την άσκη­ση των κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των της, έχει εξα­ντλή­σει προ πολ­λού τη δυ­να­μι­κή της. Προ­σέ­φε­ρε μια ση­μα­ντι­κή πε­ρί­ο­δο ηρε­μί­ας και απο­φυ­γής εξά­ντλη­σης της Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας λόγω της απου­σί­ας των συ­νή­θως πυ­κνών πα­ρά­νο­μων δρα­στη­ριο­τή­των στον ενα­έ­ριο χώρο του Αι­γαί­ου, την απο­τε­λε­σμα­τι­κή δια­χεί­ρι­ση του Με­τα­να­στευ­τι­κού με τον πε­ριο­ρι­σμό των ροών από την Τουρ­κία (για λό­γους που έχουν να κά­νουν και με το συ­νο­λι­κό πα­ζά­ρι της Αγκυ­ρας με την Ε.Ε.) και έδωσε χρόνο στην Ελ­λά­δα προ­κει­μέ­νου να υλο­ποι­ή­σει ένα από τα με­γα­λύ­τε­ρα εξο­πλι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα των τε­λευ­ταί­ων δε­κα­ε­τιών.

Εξω­ραϊ­σμός της ει­κό­νας

Συγ­χρό­νως, βε­βαί­ως, το διά­στη­μα αυτό βο­ή­θη­σε στον εξω­ραϊ­σμό της ει­κό­νας της Τουρ­κί­ας, καθώς για τρία χρό­νια είχε πα­ρα­με­λη­θεί από την ελ­λη­νι­κή δι­πλω­μα­τία η κα­ταγ­γε­λία και η δρα­στη­ριο­ποί­η­ση ενα­ντί­ον του τουρ­κι­κού ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού, αν και η ανα­βάθ­μι­ση του ρόλου της Αγκυ­ρας και η προ­σέγ­γι­σή της με την Ευ­ρώ­πη και τις ΗΠΑ δεν οφεί­λε­ται, φυ­σι­κά, στα «ήρεμα νερά».

Επι­σή­μως οι δύο χώρες, εν τη απου­σία άλλου πλαι­σί­ου, πα­ρα­μέ­νουν ατύ­πως δε­σμευ­μέ­νες και επι­κα­λού­νται τη Δια­κή­ρυ­ξη των Αθη­νών, όμως η αξιο­πι­στία των δε­σμεύ­σε­ων αυτών αμ­φι­σβη­τεί­ται στην πράξη λόγω της προ­σπά­θειας της Τουρ­κί­ας να επι­βά­λει τη δική της ερ­μη­νεία απαι­τώ­ντας τον πε­ριο­ρι­σμό της άσκη­σης των κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των της Ελ­λά­δας. Πλέον η Τουρ­κία -και αυτό είναι το κομ­βι­κό ση­μείο- δεί­χνει να επι­λέ­γει όχι απλώς τη δη­μό­σια αντί­δρα­ση και κα­ταγ­γε­λία των ελ­λη­νι­κών πρω­το­βου­λιών, αλλά επι­χει­ρεί να απα­ντή­σει επί του πε­δί­ου με προ­κλη­τι­κές και πα­ρά­νο­μες κι­νή­σεις, οι οποί­ες οδη­γούν ευ­θέ­ως στην επι­στρο­φή των εντά­σε­ων.

Στο Αι­γαίο και οι δύο πλευ­ρές έχουν απο­φύ­γει κι­νή­σεις όπως οι σει­σμι­κές έρευ­νες που θα αφο­ρού­σαν την προ­σπά­θεια μο­νο­με­ρούς αξιο­ποί­η­σης της μη οριο­θε­τη­μέ­νης υφα­λο­κρη­πί­δας, κί­νη­ση που θα οδη­γού­σε σχε­δόν αυ­το­μά­τως σε μεί­ζο­να στρα­τιω­τι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση, αλλά αυτό δεν ση­μαί­νει ότι μπο­ρεί στο δι­η­νε­κές να υπάρ­χει άτυπο μο­ρα­τό­ριουμ για άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες, όπως η πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή προ­στα­σία, η πό­ντι­ση κα­λω­δί­ων, η αλιεία, τα υπε­ρά­κτια αιο­λι­κά κ.ά.

Η Ελ­λά­δα με τη δη­μο­σιο­ποί­η­ση του Θα­λάσ­σιου Χω­ρο­τα­ξι­κού Σχε­δια­σμού (ΘΧΣ) τον Απρί­λιο του 2025 έδει­ξε ότι είναι απο­φα­σι­σμέ­νη να προ­χω­ρή­σει, σύμ­φω­να με το πλαί­σιο που θέτει η UNCLOS και το ευ­ρω­παϊ­κό κε­κτη­μέ­νο, στην άσκη­ση των κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των της εντός των χω­ρι­κών υδά­των της και των αρ­μο­διο­τή­των σε διε­θνή ύδατα εντός των ορίων της μη οριο­θε­τη­μέ­νης ΑΟΖ της. Με τη ση­μα­ντι­κή διευ­κρί­νι­ση ότι τα εξω­τε­ρι­κά όρια της ΑΟΖ, όπως εμ­φα­νί­ζο­νται στους χάρ­τες, ορί­στη­καν βάσει του Νόμου 4001/2011 όσο διαρ­κεί η εκ­κρε­μό­τη­τα συμ­φω­νί­ας οριο­θέ­τη­σης με τις αντι­κεί­με­νες χώρες.

Θα­λάσ­σια πάρκα

Η αντί­δρα­ση της Τουρ­κί­ας τότε ήταν άμεση με τη δη­μο­σιο­ποί­η­ση άτυ­που χάρτη του δικού της ΘΧΣ, ο οποί­ος όμως έσπευ­δε να επι­κα­λύ­ψει με­γά­λες πε­ριο­χές της μη οριο­θε­τη­μέ­νης ελ­λη­νι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας και πε­ριο­χές δυ­νη­τι­κών θα­λάσ­σιων ζωνών των νη­σιών.

Εκτο­τε η Ελ­λά­δα προ­χώ­ρη­σε συ­στη­μα­τι­κά και βάσει των δε­σμεύ­σε­ών της ένα­ντι της Ε.Ε. στη θέ­σπι­ση των θα­λάσ­σιων πάρ­κων, στο ει­δι­κό χω­ρο­τα­ξι­κό πλαί­σιο για τον του­ρι­σμό (που πε­ρι­λαμ­βά­νει και τα νησιά), που πε­ριο­ρι­ζό­ταν όμως εντός των ελ­λη­νι­κών χω­ρι­κών υδά­των, αλλά και στον Χω­ρο­τα­ξι­κό Σχε­δια­σμό για τις ΑΠΕ, όπου η αντί­δρα­ση της Τουρ­κί­ας ήταν σχε­δόν πα­νο­μοιό­τυ­πη με ανα­κοι­νώ­σεις της την 9η Απρι­λί­ου 2024, την 21η Ιου­λί­ου 2025, την 7η Αυ­γού­στου 2026 και άλλες, φέρ­νο­ντας και πάλι στο προ­σκή­νιο την πα­ρά­νο­μη θε­ω­ρία των «γκρί­ζων ζωνών».

Συγ­χρό­νως υπήρ­ξε η από­πει­ρα ερευ­νών για την πό­ντι­ση του κα­λω­δί­ου GSI της ηλε­κτρι­κής δια­σύν­δε­σης Κύ­πρου – Κρή­της, που δια­κό­πη­κε από το τουρ­κι­κό Πο­λε­μι­κό Ναυ­τι­κό (Ιού­λιος 2024), καθώς και η χά­ρα­ξη της μέσης γραμ­μής βάσει του Νόμου 4001/2011 των δύο οι­κο­πέ­δων νο­τί­ως της Κρή­της, τα οποία μά­λι­στα έχουν πα­ρα­χω­ρη­θεί στην Chevron.

Η συμ­φω­νία με τους Γάλ­λους

Τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες έχουν υπάρ­ξει και άλλες εξε­λί­ξεις τόσο στον GSI, όπου το πλειο­ψη­φι­κό πα­κέ­το περνά πλέον στη γαλ­λι­κή εται­ρεία Meridiam, η οποία θα έχει και την ευ­θύ­νη υλο­ποί­η­σης του έργου, όσο και με τις ανα­κοι­νώ­σεις στην Κύπρο για έναρ­ξη εκ­με­τάλ­λευ­σης του κοι­τά­σμα­τος «Κρό­νος» στο Οι­κό­πε­δο 6 της κυ­πρια­κής ΑΟΖ.

Με τη θε­σμο­θέ­τη­ση των δύο θα­λάσ­σιων πάρ­κων η Τουρ­κία κα­τα­γρά­φει επί του πε­δί­ου τις μα­ξι­μα­λι­στι­κές και εκτός πλαι­σί­ου του Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας θέ­σεις της:

Τα νησιά δεν δι­καιού­νται θα­λάσ­σιες ζώνες πέραν των τρε­χό­ντων χω­ρι­κών υδά­των των 6 ναυ­τι­κών μι­λί­ων. Επί­σης, τα νησιά δεν υπο­λο­γί­ζο­νται στην οριο­θέ­τη­ση της μέσης γραμ­μής, η οποία ορί­ζε­ται αυ­θαί­ρε­τα στο μέσο του Αι­γαί­ου, στη μέση από­στα­ση από τις ηπει­ρω­τι­κές ακτές των δύο χωρών. Eνας ισχυ­ρι­σμός που θα οδη­γού­σε στον εγκλω­βι­σμό ελ­λη­νι­κών νη­σιών εντός τουρ­κι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας και τουρ­κι­κών ζωνών αρ­μο­διό­τη­τας.

Επί­σης, ει­δι­κά στο Κα­στε­λό­ρι­ζο επι­διώ­κε­ται για ευ­νό­η­τους λό­γους η πλή­ρης απο­κο­πή του νη­σιού και του συ­μπλέγ­μα­τος της Με­γί­στης από τον ενιαίο θα­λάσ­σιο χώρο με τα Δω­δε­κά­νη­σα, ενώ δια­γρά­φε­ται κάθε θα­λάσ­σια ζώνη που μπο­ρεί να διεκ­δι­κή­σει το Κα­στε­λό­ρι­ζο βάσει της UNCLOS. Με τους χάρ­τες που πα­ρου­σιά­ζει η Τουρ­κία επι­χει­ρεί­ται να δια­γρα­φεί το δι­καί­ω­μα των νη­σιών σε αύ­ξη­ση των χω­ρι­κών υδά­των, όπου το επι­τρέ­πει η γε­ω­γρα­φία, έως τα 12 ναυ­τι­κά μίλια.

Με το πάρκο στο Βό­ρειο Αι­γαίο η Aγκυρα μπαί­νει σφήνα με­τα­ξύ Λή­μνου και Σα­μο­θρά­κης σε πε­ριο­χές διε­θνών υδά­των και μη οριο­θε­τη­μέ­νης ελ­λη­νι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας, στην έξοδο των Στε­νών, πε­ριο­χή από την οποία διέρ­χο­νται οι υπο­θα­λάσ­σιες δια­συν­δέ­σεις της Λή­μνου με τη Θράκη. Πλέον, βάσει των ισχυ­ρι­σμών της Τουρ­κί­ας τέ­τοια έργα (με­ρι­κά εκ των οποί­ων είναι σε εξέ­λι­ξη) θα πρέ­πει να τυγ­χά­νουν της έγκρι­σης των τουρ­κι­κών αρχών.

Τα τουρ­κι­κά θα­λάσ­σια πάρκα ακο­λου­θούν στον σχε­δια­σμό τους τις διεκ­δι­κή­σεις της Τουρ­κί­ας επί της υφα­λο­κρη­πί­δας, όπως είχαν δια­τυ­πω­θεί στην πε­ριο­χή Ρόδου – Κα­στε­λό­ρι­ζου με τα οι­κό­πε­δα που ανα­τέ­θη­καν στην τουρ­κι­κή κρα­τι­κή πε­τρε­λαϊ­κή εται­ρεία ΤΡΑΟ από το 2012, αλλά και στο Βό­ρειο Αι­γαίο με αντί­στοι­χες πα­ρα­χω­ρή­σεις στην ΤΡΑΟ ήδη από τη δε­κα­ε­τία του ’70.

Συγ­χρό­νως, η Τουρ­κία έχει κα­τα­γρά­ψει με ισχυ­ρές αντι­δρά­σεις την προ­σπά­θεια της Ελ­λά­δας στο πλαί­σιο των με­γά­λων εξο­πλι­στι­κών προ­γραμ­μά­των για την ενί­σχυ­ση της απο­τρε­πτι­κής ισχύ­ος των νη­σιών, μά­λι­στα και με ισ­ραη­λι­νά οπλι­κά συ­στή­μα­τα, ενώ -και τούτο ίσως έχει δια­φύ­γει την προ­σο­χή- οι Patriot πα­ρέ­μει­ναν στην Κάρ­πα­θο παρά τις εντο­νό­τα­τες τουρ­κι­κές αντι­δρά­σεις.

Η Τουρ­κία με τα δύο θα­λάσ­σια πάρκα, τα οποία έχουν αυ­το­τε­λή ση­μα­σία, αλλά και την επι­στρο­φή στην πα­ρά­νο­μη τα­κτι­κή των πα­ρα­βιά­σε­ων του εθνι­κού ενα­έ­ριου χώρου και των πα­ρα­βά­σε­ων εντός του FIR Αθη­νών με F-16 θέλει να στεί­λει απει­λη­τι­κό μή­νυ­μα και προει­δο­ποί­η­ση ότι δεν θα ανε­χθεί την άσκη­ση των κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των της χώρας μας, τα οποία θε­ω­ρεί ότι απει­λούν τα δικά της συμ­φέ­ρο­ντα, όπως έχουν εκ­φρα­στεί μέσω του επε­κτα­τι­κού δόγ­μα­τος της «Γα­λά­ζιας Πα­τρί­δας».

Θέλει επί­σης να δια­λύ­σει τις εντυ­πώ­σεις ότι, επει­δή η χώρα είναι απορ­ρο­φη­μέ­νη στη διεκ­δί­κη­ση του ηγε­τι­κού πε­ρι­φε­ρεια­κού ρόλου με εμπλο­κή στις με­γά­λες πε­ρι­φε­ρεια­κές κρί­σεις της Μαύ­ρης Θά­λασ­σας, της Μέσης Ανα­το­λής και του Ιράν, υπο­βαθ­μί­ζει το Αι­γαίο και την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο αφή­νο­ντας στην Ελ­λά­δα ελεύ­θε­ρο το πεδίο για δράση.

Πο­λι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες

Αλλά και για λό­γους εσω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής σκο­πι­μό­τη­τας, η Τουρ­κία επι­θυ­μεί να δεί­ξει ότι αντι­δρά δυ­να­μι­κά σε αυτό που η ελίτ της χώρας αντι­λαμ­βά­νε­ται ως προ­σπά­θεια απο­κλει­σμού της από τη Με­σό­γειο και πε­ρι­κύ­κλω­σής της από το Ισ­ρα­ήλ, θε­ω­ρώ­ντας ότι η Ελ­λά­δα λει­τουρ­γεί και πα­ρα­κι­νεί­ται σε πρω­το­βου­λί­ες έχο­ντας τη στή­ρι­ξη του νέου πε­ρι­φε­ρεια­κού αντα­γω­νι­στή της. Ετσι, η πα­ρα­δο­σια­κή ελ­λη­νο­τουρ­κι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση για το Αι­γαίο προ­σλαμ­βά­νει και άλλη διά­στα­ση, αυτή του αντα­γω­νι­σμού με το Ισ­ρα­ήλ και την επέ­κτα­ση της επιρ­ρο­ής του, ενώ φυ­σι­κά πρέ­πει να προ­στε­θεί και η διά­στα­ση των με­γά­λων ανα­κα­τα­τά­ξε­ων του γε­ω­στρα­τη­γι­κού σκη­νι­κού στην πε­ριο­χή.

Η γει­το­νι­κή χώρα έχει εν­θαρ­ρυν­θεί από την ανα­γνώ­ρι­ση του ρόλου της στις πε­ρι­φε­ρεια­κές κρί­σεις τόσο από τις ΗΠΑ και τον πρό­ε­δρο Τραμπ όσο και από την ίδια την Ε.Ε., παρά τους αστε­ρί­σκους που μπαί­νουν είτε για την κα­τά­στα­ση του Κρά­τους Δι­καί­ου, είτε από τις απο­φά­σεις που αφο­ρούν την επι­θε­τι­κό­τη­τά της ενα­ντί­ον της Ελ­λά­δας και της Κύ­πρου.

Ετσι όμως οι προει­δο­ποι­ή­σεις της γεί­το­νος ένα­ντι της Ελ­λά­δας κάθε άλλο παρά είναι πια ρη­το­ρι­κές, καθώς προ­βάλ­λο­ντας το προ­φίλ ισχύ­ος σε μια ευ­ρύ­τε­ρη γε­ω­γρα­φία είναι απο­φα­σι­σμέ­νη να απο­τρέ­ψει αυτό που θε­ω­ρεί επι­βο­λή τε­τε­λε­σμέ­νων και προ­σπά­θεια πε­ρι­κύ­κλω­σής της στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Ο Χ. Φι­ντάν το έθεσε ξε­κά­θα­ρα την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα, όπου λίγο πολύ και θέ­λο­ντας να δε­λε­ά­σει τους Αι­γύ­πτιους προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σουν στη Συμ­μα­χία της Μέκ­κας πρό­βα­λε ως απει­λή την Τρι­με­ρή Ελ­λά­δας – Κύ­πρου – Ισ­ρα­ήλ, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι κό­βουν στη μέση την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, πα­ρα­βλέ­πο­ντας τις χώρες με τις απέ­να­ντι ακτές, την Τουρ­κία και την Αί­γυ­πτο…

Πηγή: protothema.gr