Ο Άγιος που ενώνει όσα οι θεσμοί δεν καταφέρνουν

Την ώρα που η Μεσαιωνική Πόλη γίνεται πεδίο αντιπαραθέσεων για συμβάσεις και χρηματοδοτήσεις, τα ίδια σοκάκια γέμισαν χιλιάδες πιστούς που συνόδεψαν την εικόνα του Αγίου Φανουρίου από την Ομήρου ως τη Σωκράτους, με τις φανουρόπιτες στα χέρια και τα τάματα στην καρδιά. Προσκυνητές από όλη την Ελλάδα, από την Κύπρο, ακόμη και εκατοντάδες επισκέπτες από τη γειτονική Τουρκία βρέθηκαν μπροστά στη θαυματουργή εικόνα που ανακαλύφθηκε τον 14ο αιώνα στα νότια τείχη, όταν ο μητροπολίτης Νείλος διάβασε πάνω της το όνομα ενός Αγίου που κανείς ως τότε δεν γνώριζε. Ένας ναός που πέρασε από τέμενος σε εκκλησία και αποδόθηκε στην ορθόδοξη κοινότητα το 1946 κουβαλά σήμερα μια λατρεία που ξεπέρασε τα σύνορα του νησιού και της χώρας.

Ο π. Μιχαήλ Κρητικού, που φέτος κλείνει δεκαετία στην ενορία, το συμπύκνωσε με τον δικό του τρόπο: αξία δεν έχει το θαύμα που ζητούν οι άνθρωποι αλλά η πίστη με την οποία το ζητούν. Και σε έναν τόπο όπου οι φορείς αναλώνονται στο ποιος φταίει και ποιος πληρώνει, η εικόνα των νέων παιδιών που φέρνουν την πίτα τους πριν από τις εξετάσεις θυμίζει ότι η Ρόδος διαθέτει ακόμη σημεία αναφοράς που λειτουργούν αθόρυβα, χωρίς επιτροπές παρακολούθησης και προγραμματικές συμβάσεις.

Ο Αγιος Φανούρης βρίσκει τα χαμένα, και ίσως αυτό που χρειάζεται να φανερώσει φέτος στο νησί είναι λίγη από την ομοψυχία των πιστών του.