Το E.E.S. φέρνει ασφυξία στον κρατικό αερολιμένα Ρόδου Διαγόρας με 3-5 λεπτά ανά επιβάτη τρίτης χώρας και ελλείψεις προσωπικού

Ο κρα­τι­κός αε­ρο­λι­μέ­νας Ρόδου Δια­γό­ρας βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πος με μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στους συ­νο­ρια­κούς ελέγ­χους, καθώς η εφαρ­μο­γή του ευ­ρω­παϊ­κού Συ­στή­μα­τος Ει­σό­δου Εξό­δου, γνω­στού ως Entry Exit System ή EES, αλ­λά­ζει τον τρόπο με τον οποίο κα­τα­γρά­φο­νται οι αφί­ξεις και οι ανα­χω­ρή­σεις πο­λι­τών τρί­των χωρών προς και από τη ζώνη Σέν­γκεν. Εκεί όπου έως πρό­σφα­τα η δια­δι­κα­σία στη­ρι­ζό­ταν κατά κύριο λόγο στον έλεγ­χο δια­βα­τη­ρί­ου και στη χει­ρο­κί­νη­τη σφρά­γι­ση, πλέον προ­στί­θε­ται η υπο­χρε­ω­τι­κή λήψη βιο­με­τρι­κών στοι­χεί­ων, φω­το­γρά­φη­ση προ­σώ­που και κα­τα­γρα­φή δα­κτυ­λι­κών απο­τυ­πω­μά­των, δη­μιουρ­γώ­ντας έναν νέο χρόνο επε­ξερ­γα­σί­ας ανά επι­βά­τη, ο οποί­ος στη Ρόδο πε­ρι­γρά­φε­ται ως κα­θο­ρι­στι­κός για τη λει­τουρ­γία του ση­μεί­ου ελέγ­χου.

Σύμ­φω­να με την ει­κό­να που με­τα­φέ­ρε­ται από την κα­θη­με­ρι­νή εμπει­ρία στο αε­ρο­δρό­μιο του νη­σιού, ο απαι­τού­με­νος χρό­νος για επι­βά­τες από τρί­τες χώρες δια­μορ­φώ­νε­ται κατά μέσο όρο σε 3-5 λεπτά ανά άτομο, μόνο για να ολο­κλη­ρω­θεί το σύ­νο­λο των ενερ­γειών που πλέον απαι­τού­νται πέρα από το δια­βα­τή­ριο. Σε ώρες αυ­ξη­μέ­νων αφί­ξε­ων, η συσ­σώ­ρευ­ση αυτού του χρό­νου με­τα­τρέ­πε­ται σε ουρές, έντα­ση στη ροή των επι­βα­τών και συ­νε­χείς δια­μαρ­τυ­ρί­ες από τα­ξι­διώ­τες που κα­τα­γρά­φουν κα­θυ­στέ­ρη­ση ήδη από το πρώτο βήμα άφι­ξης στον προ­ο­ρι­σμό τους.

Το EES και η αλ­λα­γή στη δια­δι­κα­σία ελέγ­χου στη Ρόδο

Το EES αφορά πο­λί­τες χωρών εκτός Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης που ει­σέρ­χο­νται στον χώρο Σέν­γκεν, κα­τα­γρά­φο­ντας ψη­φια­κά τις διε­λεύ­σεις και αντι­κα­θι­στώ­ντας τις χει­ρο­κί­νη­τες σφρα­γί­δες στα δια­βα­τή­ρια. Στη Ρόδο, αυτό με­τα­φρά­ζε­ται σε μια δια­δι­κα­σία που πλέον πε­ρι­λαμ­βά­νει δια­δο­χι­κά στά­δια, έλεγ­χο εγ­γρά­φων, λήψη φω­το­γρα­φί­ας προ­σώ­που και συλ­λο­γή δα­κτυ­λι­κών απο­τυ­πω­μά­των, με ιδιαί­τε­ρη επι­βά­ρυν­ση όταν πρό­κει­ται για πρώτη εγ­γρα­φή τα­ξι­διώ­τη, καθώς τότε η κα­τα­χώ­ρι­ση των στοι­χεί­ων είναι πιο χρο­νο­βό­ρα.

Η δια­φο­ρά στην πράξη δεν απο­τυ­πώ­νε­ται μόνο στη διάρ­κεια της κάθε ατο­μι­κής επε­ξερ­γα­σί­ας, αλλά και στο πώς αυτή η διάρ­κεια πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται όταν κα­τα­φθά­νουν ταυ­τό­χρο­να ομά­δες επι­βα­τών από πτή­σεις που συ­γκλί­νουν χρο­νι­κά. Η Ρόδος, ως προ­ο­ρι­σμός που δέ­χε­ται με­γά­λο όγκο διε­θνών αφί­ξε­ων, ει­δι­κά τους μήνες αιχ­μής, έχει ιδιαί­τε­ρη ευαι­σθη­σία στις με­τα­βο­λές της συ­νο­ρια­κής δια­δι­κα­σί­ας, γιατί ο έλεγ­χος δεν αφορά με­μο­νω­μέ­νες αφί­ξεις αλλά κύ­μα­τα επι­βα­τών.

Ο κρί­σι­μος χρό­νος 3-5 λε­πτών και το φαι­νό­με­νο της συσ­σώ­ρευ­σης

Στην πράξη, ο χρό­νος 3-5 λε­πτών ανά επι­βά­τη τρί­της χώρας, όταν επα­να­λαμ­βά­νε­ται για δε­κά­δες ή εκα­το­ντά­δες άτομα μέσα σε σύ­ντο­μο χρο­νι­κό πα­ρά­θυ­ρο, δη­μιουρ­γεί άμεσα συμ­φό­ρη­ση. Η ει­κό­να στον χώρο αφί­ξε­ων δια­μορ­φώ­νε­ται από έναν μη­χα­νι­σμό συσ­σώ­ρευ­σης. Όσο πε­ρισ­σό­τε­ρα άτομα πε­ρι­μέ­νουν, τόσο πιο δύ­σκο­λη γί­νε­ται η απο­συμ­φό­ρη­ση, καθώς οι δια­θέ­σι­μες θέ­σεις ελέγ­χου δεν αυ­ξά­νο­νται με τον ίδιο ρυθμό με τον ρυθμό άφι­ξης.

Η επι­βά­ρυν­ση γί­νε­ται πιο εμ­φα­νής στις πε­ρι­πτώ­σεις όπου η ροή δεν μπο­ρεί να «σπά­σει» σε μι­κρό­τε­ρες ομά­δες. Η ουρά διο­γκώ­νε­ται, ο χρό­νος ανα­μο­νής αυ­ξά­νε­ται και οι τα­ξι­διώ­τες που φθά­νουν για δια­κο­πές ή επαγ­γελ­μα­τι­κούς λό­γους έρ­χο­νται σε επαφή με μια δια­δι­κα­σία που για πολ­λούς είναι νέα και απαι­τεί επι­πλέ­ον βή­μα­τα. Αυτό οδη­γεί σε πε­ρισ­σό­τε­ρες ερω­τή­σεις, πε­ρισ­σό­τε­ρες επα­να­λή­ψεις κι­νή­σε­ων και ανα­πό­φευ­κτα σε επι­βρά­δυν­ση, ιδιαί­τε­ρα όταν υπάρ­χουν επι­βά­τες που κα­τα­χω­ρί­ζο­νται για πρώτη φορά στο σύ­στη­μα.

Έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού και κα­θυ­στέ­ρη­ση ενι­σχύ­σε­ων στην ΕΛ.ΑΣ.

Την ίδια στιγ­μή, το ζή­τη­μα δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στην τε­χνο­λο­γία και στην νέα υπο­χρέ­ω­ση βιο­με­τρι­κής κα­τα­γρα­φής. Κα­θο­ρι­στι­κός πα­ρά­γο­ντας είναι και η επάρ­κεια στε­λέ­χω­σης. Η έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού της ΕΛ.ΑΣ. στον κρί­σι­μο ρόλο του συ­νο­ρια­κού ελέγ­χου εμ­φα­νί­ζε­ται ως επι­πλέ­ον πίεση στο σύ­στη­μα, καθώς η νέα δια­δι­κα­σία απαι­τεί χρόνο, επί­βλε­ψη και στα­θε­ρή ροή ερ­γα­σί­ας.

Οι ενι­σχύ­σεις με δό­κι­μους ανα­μέ­νο­νται μετά την 25η Απρι­λί­ου 2026, γε­γο­νός που πε­ρι­γρά­φε­ται ως κενό σε μια πε­ρί­ο­δο όπου οι ανά­γκες θε­ω­ρού­νται αυ­ξη­μέ­νες, τόσο λόγω του του­ρι­στι­κού όγκου όσο και λόγω της προ­σαρ­μο­γής στην νέα δια­δι­κα­σία. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να λει­τουρ­γεί το ση­μείο ελέγ­χου με πε­ριο­ρι­σμέ­να δια­θέ­σι­μα άτομα σε σχέση με τον φόρτο, κάτι που με­τα­φέ­ρει την πίεση απευ­θεί­ας στην ουρά, στους χρό­νους ανα­μο­νής και στην εμπει­ρία των αφί­ξε­ων.

Πα­ρά­πο­να του­ρι­στών και επί­πτω­ση στην πρώτη ει­κό­να του προ­ο­ρι­σμού

Το πιο άμεσο απο­τύ­πω­μα αυτής της κα­τά­στα­σης κα­τα­γρά­φε­ται στις αντι­δρά­σεις των τα­ξι­διω­τών. Η δια­δι­κα­σία στην εί­σο­δο ενός προ­ο­ρι­σμού λει­τουρ­γεί ως η πρώτη ορ­γα­νω­μέ­νη επαφή του επι­σκέ­πτη με τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας του κρά­τους και των υπη­ρε­σιών του. Όταν η εμπει­ρία αυτή συ­νο­δεύ­ε­ται από πο­λύ­ω­ρες ή αι­σθη­τές κα­θυ­στε­ρή­σεις, δη­μιουρ­γού­νται πα­ρά­πο­να, δια­μαρ­τυ­ρί­ες και μια αί­σθη­ση αβε­βαιό­τη­τας για το πότε θα ολο­κλη­ρω­θεί η άφιξη.

Στην πε­ρί­πτω­ση της Ρόδου, η κα­τά­στα­ση πε­ρι­γρά­φε­ται ως χα­ο­τι­κή ει­κό­να σε ώρες αιχ­μής, όχι επει­δή αλ­λά­ζει η ουσία του ελέγ­χου, αλλά επει­δή ο χρό­νος ανά άτομο, 3-5 λεπτά, λει­τουρ­γεί ως πολ­λα­πλα­σια­στής όταν οι αφί­ξεις είναι συ­νε­χείς. Οι κα­θυ­στε­ρή­σεις δεν κα­τα­γρά­φο­νται μόνο ως αριθ­μός λε­πτών, αλλά ως ει­κό­να συ­νω­στι­σμού και δυ­σκο­λί­ας δια­χεί­ρι­σης, με τους επι­βά­τες να ανα­ζη­τούν ενη­μέ­ρω­ση και τους δια­θέ­σι­μους υπαλ­λή­λους να επι­χει­ρούν να τη­ρή­σουν την προ­βλε­πό­με­νη δια­δι­κα­σία.