Επίπληξη σε ανήλικο Βέλγο για βιασμό 16χρονης τουρίστριας στη Ρόδο

• Το δι­κα­στή­ριο επέ­βα­λε την ελα­φρύ­τε­ρη δυ­να­τή ποινή στον 15χρονο που κα­τη­γο­ρή­θη­κε για σε­ξουα­λι­κή κα­κο­ποί­η­ση εντός της θά­λασ­σας, σε πο­λυ­σύ­χνα­στη πα­ρα­λία του νη­σιού

Με επί­πλη­ξη τι­μω­ρή­θη­κε από το Τρι­με­λές Δι­κα­στή­ριο Ανη­λί­κων ο 15χρο­νος Βέλ­γος υπή­κο­ος που πα­ρα­πέμ­φθη­κε στη δι­καιο­σύ­νη με την κα­τη­γο­ρία του βια­σμού 16χρο­νης Αγ­γλί­δας του­ρί­στριας σε πα­ρα­λία της Ρόδου. Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η επί­πλη­ξη, η ελα­φρύ­τε­ρη κατά νόμον αντι­με­τώ­πι­ση για ανή­λι­κο δρά­στη, ήταν η κα­τάλ­λη­λη από­κρι­ση στη συ­γκε­κρι­μέ­νη υπό­θε­ση, η οποία εκ­δι­κά­στη­κε υπό το ει­δι­κό κα­θε­στώς της ποι­νι­κής νο­μο­θε­σί­ας για ανη­λί­κους.

Τα πε­ρι­στα­τι­κά που οδή­γη­σαν στη δίκη το­πο­θε­τού­νται χρο­νι­κά στις 21 Ιου­λί­ου 2025, ημέρα Δευ­τέ­ρα, και ώρα πε­ρί­που 16:30 του με­ση­με­ριού. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος και η ανή­λι­κη πα­θού­σα είχαν γνω­ρι­στεί δύο ημέ­ρες νω­ρί­τε­ρα, στις 19 Ιου­λί­ου, στο ξε­νο­δο­χείο όπου και οι δύο διέ­με­ναν με τις οι­κο­γέ­νειές τους. Εκεί­νη τη Δευ­τέ­ρα απο­φά­σι­σαν να κο­λυ­μπή­σουν μαζί στην πα­ρα­λία έμπρο­σθεν του ξε­νο­δο­χεί­ου.

Στη διάρ­κεια του μπά­νιου, σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, άρ­χι­σαν να ανταλ­λάσ­σουν φιλιά. Ο ανή­λι­κος, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος το γε­γο­νός ότι δεν υπήρ­χαν άλλα άτομα κοντά τους, φέ­ρε­ται να διείσ­δυ­σε με τα δά­χτυ­λά του στον κόλπο της ανή­λι­κης πα­θού­σας χωρίς τη συ­ναί­νε­σή της. Όταν εκεί­νη αντέ­δρα­σε, τον απώ­θη­σε και του ζή­τη­σε να στα­μα­τή­σει, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να την πλη­σί­α­σε εκ νέου, να την τρά­βη­ξε με βία κοντά του και να επα­νέ­λα­βε την πράξη παρά τη ρητή αντί­θε­σή της.

Η διπλή αυτή επα­νά­λη­ψη, σε συν­δυα­σμό με την κα­τα­γε­γραμ­μέ­νη άρ­νη­ση της πα­θού­σας, απο­τέ­λε­σε τον πυ­ρή­να της κα­τη­γο­ρί­ας για βια­σμό.

Η κα­ταγ­γε­λία και η άμεση κι­νη­το­ποί­η­ση των Αρχών

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας, λίγο πριν τις 18:00 της 21ης Ιου­λί­ου 2025 η 16χρονη Αγ­γλί­δα, συ­νο­δευό­με­νη από τον πα­τέ­ρα της, προ­σήλ­θε στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Ια­λυ­σού και κα­τήγ­γει­λε ότι ο 15χρο­νος, με τον οποίο γνω­ρί­ζο­νταν και διέ­με­ναν στο ίδιο ξε­νο­δο­χείο, προ­έ­βη σε ασελ­γείς πρά­ξεις σε βάρος της, εντός της θά­λασ­σας, χωρίς τη συ­ναί­νε­σή της.

Οι αστυ­νο­μι­κές αρχές κι­νη­το­ποι­ή­θη­καν άμεσα. Ο ανή­λι­κος εντο­πί­στη­κε και συ­νε­λή­φθη στις 22:00 το ίδιο βράδυ. Κατά την κα­τά­θε­σή της, η ανή­λι­κη, πα­ρου­σία παι­δο­ψυ­χο­λό­γου, πε­ριέ­γρα­ψε με σα­φή­νεια ότι, πε­ρί­που στις 16:30, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος την άγ­γι­ξε δύο φορές με τα δά­χτυ­λά του στα γεν­νη­τι­κά της όρ­γα­να, χωρίς τη θέ­λη­σή της και παρά τις αντιρ­ρή­σεις της.

Η απο­λο­γία του κα­τη­γο­ρού­με­νου

Ο 15χρο­νος, κατά την εξέ­τα­σή του από τις Αρχές, δεν αρ­νή­θη­κε τις πρά­ξεις, αλλά υπο­στή­ρι­ξε ότι υπήρ­ξε ρητή συ­ναί­νε­ση από την πλευ­ρά της 16χρο­νης. Σύμ­φω­να με τους ισχυ­ρι­σμούς του, η επαφή προ­έ­κυ­ψε «στο πλαί­σιο φι­λι­κής οι­κειό­τη­τας» και η κο­πέ­λα δεν έδει­ξε καμία άρ­νη­ση ή ενό­χλη­ση τη στιγ­μή της πρά­ξης.

Για λο­γα­ρια­σμό της πα­θού­σας, την υπο­στή­ρι­ξη της κα­τη­γο­ρί­ας ανέ­λα­βε ο κ. Νι­κη­φό­ρος Πα­πα­νι­κό­λας, ο οποί­ος πα­ρέ­στη ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου ζη­τώ­ντας να γί­νουν δεκτά τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία και να απο­δο­θεί δι­καιο­σύ­νη στην ανή­λι­κη. Η υπε­ρά­σπι­ση του κα­τη­γο­ρού­με­νου είχε από την αρχή της υπό­θε­σης υπο­στη­ρί­ξει ότι η επαφή ήταν αμοι­βαία και ότι δεν υπήρ­ξε εξα­να­γκα­σμός, εκ­δο­χή την οποία εξ αρχής είχε προ­βά­λει και ο ίδιος ο ανή­λι­κος κατά την απο­λο­γία του.

Το Τρι­με­λές Δι­κα­στή­ριο Ανη­λί­κων, αφού εκτί­μη­σε το σύ­νο­λο του απο­δει­κτι­κού υλι­κού, τις κα­τευ­θύν­σεις της ει­δι­κής νο­μο­θε­σί­ας για ανη­λί­κους και τα ιδιαί­τε­ρα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά της υπό­θε­σης, επέ­βα­λε στον κα­τη­γο­ρού­με­νο την ποινή της επί­πλη­ξης. Πρό­κει­ται για το ελα­φρύ­τε­ρο μέτρο που προ­βλέ­πει το ελ­λη­νι­κό δί­καιο για ανη­λί­κους πα­ρα­βά­τες, μια δια­παι­δα­γω­γι­κή κατά βάση αντί­δρα­ση του συ­στή­μα­τος που δεν συ­νε­πά­γε­ται κρά­τη­ση, ούτε εγ­γρα­φή σε ποι­νι­κό μη­τρώο με τους συ­νή­θεις όρους.

Η επι­λο­γή αυτή δεν είναι ασυ­νή­θι­στη σε υπο­θέ­σεις που αφο­ρούν απο­κλει­στι­κά ανη­λί­κους, ωστό­σο γεννά ερω­τή­μα­τα για τον τρόπο με τον οποίο αντι­με­τω­πί­ζε­ται ποι­νι­κά η σε­ξουα­λι­κή βία όταν εμπλέ­κο­νται ανή­λι­κα πρό­σω­πα και από τις δύο πλευ­ρές.

Η υπό­θε­ση της Ρόδου, με τον συν­δυα­σμό της βα­ρύ­τη­τας της πρά­ξης όπως αυτή πε­ρι­γρά­φε­ται στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο και της ηλι­κί­ας των εμπλε­κο­μέ­νων, ανα­δει­κνύ­ει για άλλη μια φορά τα όρια και τις αντι­φά­σεις ενός νο­μι­κού πλαι­σί­ου που επι­χει­ρεί να ισορ­ρο­πή­σει ανά­με­σα στην ανά­γκη προ­στα­σί­ας των θυ­μά­των και στη δια­φο­ρε­τι­κή αντι­με­τώ­πι­ση των ανή­λι­κων δρα­στών.