Σκηνικό έντασης φέρνει ο νόμος για τη «Γαλάζια Πατρίδα»

Τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά επι­στρέ­φουν με έντα­ση στο επί­κε­ντρο της ατζέ­ντας της εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής καθώς πυ­κνώ­νουν οι ανα­φο­ρές και οι πλη­ρο­φο­ρί­ες για την πρό­θε­ση της Άγκυ­ρας να εν­δύ­σει με νο­μο­θε­τι­κό μαν­δύα τις αξιώ­σεις της σε Αι­γαίο και Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Υφα­λο­κρη­πί­δα, ΑΟΖ, θα­λάσ­σια Πάρκα, «γκρί­ζες ζώνες», αμ­φι­λε­γό­με­νες διεκ­δι­κή­σεις, ανε­δα­φι­κές αξιώ­σεις: η διά­χυ­τη φη­μο­λο­γία των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών για το τι σχε­διά­ζει η τουρ­κι­κή πλευ­ρά να συ­μπε­ρι­λά­βει στην εν λόγω νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση, εύ­λο­γα προ­κα­λεί προ­βλη­μα­τι­σμό και ανη­συ­χία.

«Ανα­λό­γως του πε­ριε­χο­μέ­νου πι­θα­νώς να υπάρ­ξει ανα­βάθ­μι­ση της έντα­σης» δή­λω­σε χθες ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της, μι­λώ­ντας στο πλαί­σιο του συ­νε­δρί­ου με τίτλο «Εθνι­κό Σχέ­διο Δρά­σης υπό συν­θή­κες πα­γκό­σμιας αβε­βαιό­τη­τας», που διορ­γα­νώ­νει ο Κύ­κλος Ιδεών σε συ­νερ­γα­σία με το Οι­κο­νο­μι­κό Φό­ρουμ των Δελ­φών.

Η Αθήνα πα­ρα­κο­λου­θεί στενά τις εξε­λί­ξεις και επι­ση­μαί­νε­ται από δι­πλω­μα­τι­κές πηγές ότι δεν συ­νι­στά αιφ­νι­δια­σμό η κι­νη­τι­κό­τη­τα της τουρ­κι­κής πλευ­ράς, καθώς είχε γίνει εδώ και καιρό προ­α­ναγ­γε­λία ότι θα υπάρ­ξει αντί­δρα­ση στην κί­νη­ση της Αθή­νας να προ­χω­ρή­σει σε οριο­θέ­τη­ση θα­λάσ­σιων πάρ­κων και σε χω­ρο­τα­ξι­κό σχε­δια­σμό.

Η φη­μο­λο­γία γύρω από το τι προ­τί­θε­ται να νο­μο­θε­τή­σει η Άγκυ­ρα δεί­χνει μια μα­ξι­μα­λι­στι­κή διά­θε­ση, όσον αφορά την απο­τύ­πω­ση σε νο­μο­θε­τι­κό κεί­με­νο όλων όσων κατά και­ρούς προ­βάλ­λο­νται ως αξιώ­σεις και διεκ­δι­κή­σεις. Μένει να φανεί αν αυτό θα επι­βε­βαιω­θεί στην πράξη. Πα­ράλ­λη­λα, εύ­λο­γα γεν­νιού­νται ερω­τή­μα­τα ανα­φο­ρι­κά με την προ­ο­πτι­κή νο­μο­θέ­τη­σης υπε­ρε­ξου­σιών του Τούρ­κου Προ­έ­δρου, Ρε­τζέπ Ταγίπ Ερ­ντο­γάν, όσον αφορά τη δυ­να­τό­τη­τα οριο­θέ­τη­σης θα­λασ­σί­ων ζωνών, κ.λπ.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά δια­μη­νύ­ει σε όλους τους τό­νους ότι η μο­νο­με­ρής νο­μο­θέ­τη­ση, χωρίς καμιά ανα­φο­ρά στο διε­θνές δί­καιο και το Δί­καιο της Θά­λασ­σας, δεν πα­ρά­γει κα­νέ­να απο­τέ­λε­σμα, όσον αφορά ακρι­βώς την ισχύ του διε­θνούς δι­καί­ου. Από εκεί και πέρα, όμως, μπαί­νει το ερώ­τη­μα των προ­θέ­σε­ων και της σκο­πι­μό­τη­τας που έχει αυτή η τουρ­κι­κή πρω­το­βου­λία και το κατά πόσο μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σει τον τρόπο με τον οποίο προ­βάλ­λο­νται κατά και­ρούς οι τουρ­κι­κές αξιώ­σεις στο πεδίο. Αν, δη­λα­δή, η τουρ­κι­κή πλευ­ρά θα επι­κα­λεί­ται μελ­λο­ντι­κά το εθνι­κό νο­μο­θέ­τη­μα ως επι­βε­βαί­ω­ση και ισχυ­ρο­ποί­η­ση τυχόν ζη­τη­μά­των και αξιώ­σε­ων που θα προ­βάλ­λει σε κά­ποια κρίση στο πεδίο.

Στο πλαί­σιο αυτό, είναι ση­μα­ντι­κή η χθε­σι­νή επι­σή­μαν­ση του κ. Γε­ρα­πε­τρί­τη: «Ανε­ξαρ­τή­τως του γε­γο­νό­τος ότι θα πρό­κει­ται για μία μο­νο­με­ρή ενέρ­γεια και δε θα έχει καμία επί­δρα­ση στο διε­θνές δί­καιο, αν υπάρ­ξει από­πει­ρα είναι προ­φα­νές ότι θα δη­μιουρ­γη­θεί έντα­ση», είπε.

Ένα άλλο ση­μείο που αξιο­λο­γεί­ται είναι η πι­θα­νή πρό­θε­ση της τουρ­κι­κής πλευ­ράς να επι­διώ­ξει σε μια εν­δε­χό­με­νη δια­πραγ­μά­τευ­ση ή συ­ζή­τη­ση επί αμ­φι­σβη­τή­σε­ων να προ­βάλ­λει την ύπαρ­ξη του σχε­τι­κού νο­μο­θε­τή­μα­τος ως ενι­σχυ­τι­κό πα­ρά­γο­ντα της δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής θέσης της. Δεν θε­ω­ρεί­ται τυ­χαίο, υπό αυτό το πρί­σμα, ότι η κι­νη­τι­κό­τη­τα της Αγκύ­ρας κα­τα­γρά­φε­ται λίγο καιρό πριν από την ανα­με­νό­με­νη επί­σκε­ψη του Αμε­ρι­κα­νού Προ­έ­δρου, Ντό­ναλντ Τραμπ στην τουρ­κι­κή πρω­τεύ­ου­σα για τη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής του ΝΑΤΟ, το δι­ή­με­ρο 7 και 8 Ιου­λί­ου.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η εντει­νό­με­νη φη­μο­λο­γία για τις προ­θέ­σεις της γεί­το­νος και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο η ολο­κλή­ρω­ση της προ­α­ναγ­γελ­θεί­σας νο­μο­θέ­τη­σης, επι­βα­ρύ­νει το κλίμα στο μέ­τω­πο των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών και δια­μορ­φώ­νει ένα δύ­σκο­λο πε­ρι­βάλ­λον. Δεν μπο­ρεί, ασφα­λώς, να προ­ε­ξο­φλη­θεί ότι θα με­τα­φερ­θεί καθ’οιον­δή­πο­τε τρόπο η έντα­ση και το βαρύ κλίμα στο πεδίο. Όμως, η ατμό­σφαι­ρα – κατά κοινή ομο­λο­γία – δεν είναι ιδιαί­τε­ρα ευ­νοϊ­κή για καλ­λιέρ­γεια θε­τι­κού κλί­μα­τος στις δι­με­ρείς σχέ­σεις ή για προσ­δο­κί­ες ότι μπο­ρεί να υπάρ­ξει πρό­ο­δος ακόμα και σε ζη­τή­μα­τα χα­μη­λής πο­λι­τι­κής.

Πηγή: skai.gr