Αναστάσιος Ατόσογλου: «Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ όχι μόνο άντεξε απέναντι στον βρώμικο πόλεμο που δέχτηκε, αλλά κατάφερε να διπλασιάσει τις ψήφους της»

Με εκα­τέ­ρω­θεν κα­ταγ­γε­λί­ες, ξε­χω­ρι­στά απο­τε­λέ­σμα­τα, αλλά και με μειω­μέ­νη συμ­με­το­χή ολο­κλη­ρώ­θη­καν γι’ ακόμη μια χρο­νιά οι φοι­τη­τι­κές εκλο­γές.

Σύμ­φω­να με τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στο 97% της εν­σω­μά­τω­σης η «γα­λά­ζια» πα­ρά­τα­ξη λαμ­βά­νει 42,3% ενώ – όπως ανα­φέ­ρει – «ακο­λου­θούν η ΠΚΣ με πο­σο­στό γύρω στο 21%. Την τρίτη θέση κα­τα­λαμ­βά­νει η ΠΑΣΠ με πο­σο­στό περί το 16% και την τέ­ταρ­τη η ΕΑΑΚ με πε­ρί­που 6%».

Από την πλευ­ρά της η Παν­σπου­δα­στι­κή Κ.Σ. ανα­φέ­ρει ότι σε πο­σο­στό εν­σω­μά­τω­σης 97,07% η Παν­σπου­δα­στι­κή ΚΣ λαμ­βά­νει 33,53% και 14.108 ψή­φους και ακο­λου­θούν η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ με πο­σο­στό 24,78%, η ΠΑΣΠ με 10,06, τα ΕΑΑΚ με 9,71%.

Τι έγινε

στο Πα­νε­πι­στή­μιο

Αι­γαί­ου (Ρόδος)

Μι­λώ­ντας προς την ‘δ’ ο κ. Ανα­στά­σιος Ατό­σο­γλου, από την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στο Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου (Ρόδος) επε­σή­μα­νε τα εξής:

«Η φε­τι­νή εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία στους φοι­τη­τι­κούς συλ­λό­γους διε­ξή­χθη μέσα σε ένα ιδιαί­τε­ρα φορ­τι­σμέ­νο και πο­λω­μέ­νο κλίμα, με πρω­το­φα­νείς εντά­σεις, αντι­κα­τα­στα­τι­κές πρα­κτι­κές και προ­σπά­θειες απο­κλει­σμού της δη­μο­κρα­τι­κής συμ­με­το­χής.

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ όχι μόνο άντε­ξε απέ­να­ντι στον βρώ­μι­κο πό­λε­μο που δέ­χτη­κε το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, αλλά κα­τά­φε­ρε να δι­πλα­σιά­σει τις ψή­φους της, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι η κα­θη­με­ρι­νή πα­ρου­σία, η ου­σια­στι­κή δου­λειά και η πραγ­μα­τι­κή επαφή με τους φοι­τη­τές ανα­γνω­ρί­ζο­νται και επι­βρα­βεύ­ο­νται. Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Αι­γαί­ου, της οποί­ας ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι απο­τε­λεί η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Ρόδου, βγήκε πρώτη σε όλο το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου με πο­σο­στό 42,3%.

Δυ­στυ­χώς, όμως, η φε­τι­νή δια­δι­κα­σία ση­μα­δεύ­τη­κε από σο­βα­ρές πα­ρα­τυ­πί­ες και πρα­κτι­κές που δεν συ­νά­δουν ούτε με τις δη­μο­κρα­τι­κές αρχές ούτε με όσα προ­βλέ­πο­νται από τη λει­τουρ­γία των φοι­τη­τι­κών συλ­λό­γων. Συ­γκε­κρι­μέ­να, τόσο στο ΤΕ­ΠΑ­ΕΣ όσο και στο ΤΜΣ, η ΠΚΣ και το ΚΚΕ προ­χώ­ρη­σαν μο­νο­με­ρώς στον ορι­σμό δικής τους εφο­ρευ­τι­κής επι­τρο­πής, χωρίς να έχει προη­γη­θεί Εκλο­γο­α­πο­λο­γι­στι­κή Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση, όπως προ­βλέ­πε­ται. Πρό­κει­ται για μια πρα­κτι­κή που αλ­λοιώ­νει τον χα­ρα­κτή­ρα της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σί­ας και δη­μιουρ­γεί εύ­λο­γα ερω­τή­μα­τα σχε­τι­κά με τη δια­φά­νεια και τη δη­μο­κρα­τι­κή νο­μι­μο­ποί­η­ση των απο­φά­σε­ων που λαμ­βά­νο­νται.

Ακόμη πιο προ­βλη­μα­τι­κή ήταν η στάση που ακο­λου­θή­θη­κε την ημέρα των εκλο­γών. Από την πρώτη στιγ­μή υπήρ­ξε μια ξε­κά­θα­ρη προ­σπά­θεια να τεθεί η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ εκτός δια­δι­κα­σί­ας, με συ­νε­χείς εν­στά­σεις, προ­σχη­μα­τι­κές αι­τιά­σεις και πρω­το­φα­νείς δι­καιο­λο­γί­ες. Επι­κα­λέ­στη­καν δια­φο­ρε­τι­κές γραμ­μα­το­σει­ρές στα ψη­φο­δέλ­τια, ακόμη και τη μη ύπαρ­ξη παύ­λας σε όνομα υπο­ψη­φί­ου, επι­χει­ρώ­ντας να ακυ­ρώ­σουν ψη­φο­δέλ­τια και να δη­μιουρ­γή­σουν τε­χνη­τά εμπό­δια στη συμ­με­το­χή της πα­ρά­τα­ξής μας. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν επι­χει­ρή­μα­τα που δεν σχε­τί­ζο­νται ούτε με την ουσία ούτε με την εγκυ­ρό­τη­τα της δια­δι­κα­σί­ας, αλλά εξυ­πη­ρε­τού­σαν απο­κλει­στι­κά και μόνο την προ­σπά­θεια φί­μω­σης της αντί­θε­της άπο­ψης.

Την ίδια στιγ­μή, και ενώ επι­κα­λού­νταν δήθεν την τή­ρη­ση της νο­μι­μό­τη­τας, στο ΤΕ­ΠΑ­ΕΣ και στο ΤΜΣ η εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία συ­νε­χί­στη­κε κα­νο­νι­κά για πε­ρισ­σό­τε­ρο από μία ώρα χωρίς να υπάρ­χουν δια­θέ­σι­μα τα ψη­φο­δέλ­τια της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Δη­λα­δή, δε­κά­δες φοι­τη­τές κα­λού­νταν να ψη­φί­σουν χωρίς να έχουν μπρο­στά τους όλες τις πα­ρα­τά­ξεις που συμ­με­τεί­χαν στις εκλο­γές, γε­γο­νός που πα­ρα­βιά­ζει κάθε έν­νοια ισο­τι­μί­ας και δη­μο­κρα­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας. Αν πραγ­μα­τι­κά στό­χος όλων ήταν η ομαλή και αδιά­βλη­τη διε­ξα­γω­γή των εκλο­γών, τότε η δια­δι­κα­σία όφει­λε να δια­κο­πεί μέχρι να απο­κα­τα­στα­θεί πλή­ρως η πα­ρου­σία όλων των ψη­φο­δελ­τί­ων.

Παρά τις με­θο­δεύ­σεις, τις πιέ­σεις και το κλίμα έντα­σης που επι­χει­ρή­θη­κε να δη­μιουρ­γη­θεί, οι φοι­τη­τές έδω­σαν ξε­κά­θα­ρη απά­ντη­ση με τη συμ­με­το­χή και την ψήφο τους. Το απο­τέ­λε­σμα της κάλ­πης σε όλο το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου απέ­δει­ξε ότι οι ακραί­ες πρα­κτι­κές, ο δι­χα­σμός και οι απο­κλει­σμοί δεν εκ­φρά­ζουν τη με­γά­λη πλειο­ψη­φία της ακα­δη­μαϊ­κής κοι­νό­τη­τας. Αντί­θε­τα, οι φοι­τη­τές επι­λέ­γουν στα­θε­ρά εκεί­νους που βρί­σκο­νται κα­θη­με­ρι­νά δίπλα τους, που διεκ­δι­κούν λύ­σεις για τα πραγ­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα των σχο­λών και που ερ­γά­ζο­νται με συ­νέ­πεια για τη βελ­τί­ω­ση της φοι­τη­τι­κής κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας.

Δυ­στυ­χώς, υπήρ­ξα­με μάρ­τυ­ρες ακραί­ων συ­μπε­ρι­φο­ρών, ακόμη και κατά την κα­τα­μέ­τρη­ση των ψήφων, όταν μέλη της ΠΚΣ, της ΚΝΕ και άν­θρω­ποι 40 και 50 χρό­νων, προ­ερ­χό­με­νοι από τον χώρο του ΚΚΕ, άσχε­τοι με τις σχο­λές μας, τρα­μπού­κι­ζαν την εφο­ρευ­τι­κή επι­τρο­πή, προ­σπα­θώ­ντας να επη­ρε­ά­σουν τις απο­φά­σεις της.

Αντί­θε­τα, εμείς θε­ω­ρού­με αυ­το­νό­η­το ότι οι φοι­τη­τι­κές εκλο­γές πρέ­πει να απο­τε­λούν γιορ­τή δη­μο­κρα­τί­ας, συμ­με­το­χής και ελεύ­θε­ρης έκ­φρα­σης για κάθε φοι­τη­τή και φοι­τή­τρια. Οι πρα­κτι­κές απο­κλει­σμών, οι τρα­μπου­κι­σμοί, οι μο­νο­με­ρείς απο­φά­σεις και οι τε­χνη­τές εντά­σεις δεν έχουν θέση μέσα στα πα­νε­πι­στή­μια και δεν μπο­ρούν να κα­θο­ρί­ζουν τη λει­τουρ­γία των συλ­λό­γων μας.

Η επό­με­νη ημέρα απαι­τεί υπευ­θυ­νό­τη­τα, ου­σια­στι­κό διά­λο­γο και συ­νερ­γα­σία για την επί­λυ­ση των πραγ­μα­τι­κών ζη­τη­μά­των που απα­σχο­λούν τους φοι­τη­τές, από την ποιό­τη­τα των σπου­δών και τις υπο­δο­μές μέχρι τη φοι­τη­τι­κή μέ­ρι­μνα και την επαγ­γελ­μα­τι­κή προ­ο­πτι­κή των απο­φοί­των. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ θα συ­νε­χί­σει να βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμ­μή αυτής της προ­σπά­θειας, με προ­τά­σεις, πα­ρεμ­βά­σεις και κα­θη­με­ρι­νή πα­ρου­σία μέσα στις σχο­λές μας.

Θέ­λου­με να ευ­χα­ρι­στή­σου­με ει­λι­κρι­νά κάθε μία και κάθε έναν φοι­τη­τή ξε­χω­ρι­στά για την εμπι­στο­σύ­νη που έδει­ξε στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.

Η στή­ρι­ξη αυτή δεν απο­τε­λεί μόνο μια ση­μα­ντι­κή εκλο­γι­κή επι­τυ­χία, αλλά κυ­ρί­ως μια με­γά­λη ευ­θύ­νη απέ­να­ντι στους συμ­φοι­τη­τές μας και στις ανά­γκες των σχο­λών μας. Δε­σμευό­μα­στε ότι θα συ­νε­χί­σου­με να δί­νου­με κα­θη­με­ρι­νά τον αγώνα για ποιο­τι­κό­τε­ρες σπου­δές, για κα­λύ­τε­ρες υπο­δο­μές, για σύγ­χρο­να και ανα­βαθ­μι­σμέ­να πα­νε­πι­στή­μια και για έναν φοι­τη­τι­κό συν­δι­κα­λι­σμό που θα ενώ­νει και δεν θα δι­χά­ζει.

Όπως κά­να­με όλα τα προη­γού­με­να χρό­νια, έτσι και τώρα θα εί­μα­στε πα­ρό­ντες μέσα στις σχο­λές, δίπλα στους φοι­τη­τές, ακού­γο­ντας τις ανά­γκες και τα προ­βλή­μα­τά τους. Με σο­βα­ρό­τη­τα, υπευ­θυ­νό­τη­τα και πίστη στις δη­μο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες, θα συ­νε­χί­σου­με να ερ­γα­ζό­μα­στε για ένα κα­λύ­τε­ρο πα­νε­πι­στή­μιο και για μια ισχυ­ρή φοι­τη­τι­κή φωνή που θα εκ­προ­σω­πεί πραγ­μα­τι­κά όλους τους φοι­τη­τές».