Νικόλας Διμέλης: «Ο κόσμος αντιδρά γιατί δεν αισθάνεται ότι ο Δήμος είναι κοντά του»

Η συρρίκνωση των αρμοδιοτήτων των τοπικών κοινοτήτων, η απομάκρυνση της διοίκησης από τον πολίτη και η δημογραφική κατάρρευση της υπαίθρου βρέθηκαν στο επίκεντρο της παρέμβασης του πρώην προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου Αρχαγγέλου, κ. Νικόλα Διμέλη, ο οποίος επανέφερε με έντονο ύφος, το αίτημα για ουσιαστική αναβάθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και επανεξέταση του διοικητικού μοντέλου στη Ρόδο, με σημείο αιχμής την διάσπαση του Ενιαίου Δήμου.
Η συζήτηση για το μέλλον της τοπικής αυτοδιοίκησης και την εγκατάλειψη της ελληνικής υπαίθρου επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, καθώς ολοένα και περισσότερες φωνές εκφράζουν την ανησυχία τους για τη σταδιακή αποδυνάμωση των τοπικών κοινωνιών. Στην Ρόδο, όπου οι πρώην ισχυροί δήμοι μετατράπηκαν σε Δημοτικές Ενότητες με περιορισμένες δυνατότητες παρέμβασης, η αίσθηση εγκατάλειψης φαίνεται να εντείνεται, ιδιαίτερα στις απομακρυσμένες περιοχές του νησιού και τα χωριά.
Σε δηλώσεις του, ο κ. Διμέλης, μίλησε για τα ζητήματα της αυτοδιοίκησης και της καθημερινότητας στην ύπαιθρο, περιγράφοντας μια εικόνα έντονης απογοήτευσης των πολιτών, και υποστήριξε ότι το σημερινό μοντέλο διοίκησης αδυνατεί να ανταποκριθεί στις πραγματικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.
«Διάγουμε την εποχή της τοξικότητας»
Ο κ. Διμέλης δεν έκρυψε τον προβληματισμό του για το κλίμα που επικρατεί σήμερα στις τοπικές κοινωνίες, συνδέοντας την απαξίωση των θεσμών με την αδυναμία επίλυσης ακόμη και των πιο απλών ζητημάτων της καθημερινότητας: «Είναι γεγονός ότι διάγουμε την εποχή της τοξικότητας σε πολύ μεγάλο βαθμό. Πόσω μάλλον στο πλαίσιο των τοπικών συμβουλίων, όπου υπάρχει μια απαξίωση, διότι η ύπαιθρος γενικά, δεν αισθάνεται ότι ο Δήμος είναι κοντά της».
Όπως σημείωσε, η μεγαλύτερη πηγή δυσαρέσκειας των πολιτών είναι η αδυναμία αντιμετώπισης καθημερινών προβλημάτων, τα οποία θεωρεί ότι αποτελούν τον πραγματικό δείκτη αποτελεσματικότητας μιας δημοτικής αρχής: «Είναι δυνατόν να μην μπορούν να λυθούν ακόμη και τα πιο μικρά προβλήματα της καθημερινότητας; Γιατί η καθημερινότητα είναι ο καθρέφτης του εκάστοτε δημάρχου και της εκάστοτε δημοτικής αρχής. Κι εκεί φαίνεται ξεκάθαρα αν είναι αποτελεσματικός ή όχι».
Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι αναγνωρίζει τις προσπάθειες που γίνονται, επισημαίνοντας ωστόσο ότι οι πολίτες κρίνουν το τελικό αποτέλεσμα και όχι τις προθέσεις: «Θεωρώ ότι γίνονται προσπάθειες, χωρίς όμως να υπάρχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ο πολίτης θέλει αποτελέσματα».
Το αδιέξοδο των τοπικών κοινοτήτων
Ο ίδιος επικεντρώθηκε στην υποβάθμιση των τοπικών συμβουλίων, τα οποία, όπως υποστηρίζει, έχουν απογυμνωθεί από ουσιαστικές αρμοδιότητες και φυσικά από προϋπολογισμούς. Επίσης, υπενθύμισε ότι το Τοπικό Συμβούλιο Αρχαγγέλου ήταν από τα πρώτα που έθεσαν δημόσια το ζήτημα της διοικητικής αναδιάρθρωσης της Ρόδου, ζητώντας τη δημιουργία περισσότερων δήμων στο νησί.
«Εμείς ως Τοπικό Συμβούλιο Αρχαγγέλου ήμασταν οι πρώτοι που πήραμε την απόφαση διαπιστώνοντας ότι κανένας δεν ασχολείται με τα προβλήματα που έχουν τα χωριά. Δηλαδή μία κατάσταση αλλοπρόσαλλη. Δεν φαίνεται να προχωράει αυτό το σχήμα. Πρέπει να σπάσουμε τον Ενιαίο Δήμο και να πάμε σε τρεις δήμους».
Σύμφωνα με τον κ. Διμέλη, η υποβάθμιση πρώην ισχυρών δήμων σε κοινότητες χωρίς ουσιαστικές δυνατότητες λήψης αποφάσεων δημιουργεί ένα αίσθημα πολιτικής και διοικητικής αχρηστίας: «Όταν απαξιώσεις έναν ολόκληρο πρώην δήμο και τον κάνεις κοινότητα χωρίς αρμοδιότητες, είναι σαν να του λες ότι σου χαρίζω ένα σπίτι το οποίο είναι γιαπί, αλλά σου δίνω και μια τηλεόραση να περνάς την ώρα σου. Όχι, δεν είναι έτσι…».
Η Ρόδος και το αίτημα της διοικητικής διάσπασης
Ο κ. Διμέλης επανέφερε το ζήτημα της διαφορετικής αντιμετώπισης που, όπως υποστηρίζει, έτυχαν άλλα μεγάλα νησιά της χώρας σε σχέση με τη Ρόδο.
Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στη Λέσβο, την Κέρκυρα και την Κεφαλονιά, οι οποίες απέκτησαν περισσότερους δήμους, ενώ η Ρόδος εξακολουθεί να διοικείται από έναν ενιαίο δήμο. «Πώς είναι δυνατόν τη Μυτιλήνη με 90.000 πληθυσμό να την κάνετε τρεις δήμους και η Ρόδος με 125.000 πληθυσμός να είναι ένας δήμος;» διερωτήθη.
Όπως υποστήριξε, το σχετικό αίτημα έχει τεθεί επανειλημμένα προς τις κυβερνήσεις, χωρίς ωστόσο να υπάρξει ουσιαστική ανταπόκριση: «Καταθέσαμε στον νέο Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων μία πρόταση εισηγητική μέσω της ΚΕΔΕ. Δυστυχώς ούτε καν έγινε αποδεκτή από τον υπουργό».
Κατά τον ίδιο, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο στη διοικητική δομή αλλά και στη συνολική φιλοσοφία με την οποία αντιμετωπίζεται η περιφέρεια και ιδιαίτερα τα νησιά.
«Έχουν πάρει αποφάσεις για την αποδυνάμωση της υπαίθρου»
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε σχετικά με το ζήτημα της πληθυσμιακής συρρίκνωσης των χωριών και της εγκατάλειψης της περιφέρειας: «Κάποιοι μας θεωρούν και γραφικούς. Δεν είμαστε καθόλου γραφικοί. Την αλήθεια λέμε. Και νομίζω ότι όντως υπάρχει πρόβλημα».
Συνδέοντας το δημογραφικό με τις πολιτικές που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια, εξέφρασε την ανησυχία του για το μέλλον των μικρών οικισμών της Ρόδου: «Έχουν συνειδητοποιήσει ότι σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν αυτά τα μικρά χωριά στη Νότια Ρόδο; Έχουν συνειδητοποιήσει ότι η απαξίωση η οποία συμβαίνει αυτή τη στιγμή στις τοπικές κοινωνίες, έχει συνέπειες;» -διερωτήθη.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του στις συνθήκες που επικρατούν σε περιοχές της Νότιας Ρόδου. «Να κάνουν μία εκδρομή στη Νότια Ρόδο οι βουλευτές, οι υπουργοί, όσοι έρθουν για διακοπές. Θα σας πω ότι στην Ίστριο δεν υπάρχει τίποτα-κυριολεκτικά».
Κατά τον ίδιο, η εγκατάλειψη των χωριών δεν αποτελεί τυχαίο φαινόμενο αλλά αποτέλεσμα μιας πολιτικής που ευνοεί τη συγκέντρωση πληθυσμού στα μεγάλα αστικά κέντρα: «Σκεφτείτε ποιες είναι οι εντολές που έχουν πάρει για την αποδυνάμωση της ελληνικής υπαίθρου. Δηλαδή πάμε σε μία πτωτική κατάσταση, φαίνεται με το δημογραφικό. Δημιουργήσαμε μία αστικοποίηση και έναν υδροκεφαλισμό των μεγάλων πόλεων και έχουν ερημώσει τα χωριά».
«Η φωνή της υπαίθρου πρέπει να ακουστεί»
Παρά την απογοήτευση που εξέφρασε για τη στάση της πολιτείας, ο κ. Διμέλης ξεκαθάρισε ότι ο ίδιος και η πανελλαδική επιτροπή στην οποία συμμετέχει θα συνεχίσουν να διεκδικούν αλλαγές: «Εννοείται ότι εγώ συνεχώς θα τα λέω, θα τα γράφω. Ως επιτροπή εμείς συνεχίζουμε».
Όπως ανέφερε, η προσπάθεια βρίσκεται σε εξέλιξη, παρά το γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει ανταπόκριση από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών.
«Θεωρώ όμως ότι κάποια στιγμή η φωνή του κόσμου πρέπει να ακουστεί. Όχι τίποτα άλλο. Είναι και η φωνή της υπαίθρου» κατέληξε, εξηγώντας ότι πρόκειται για μια φωνή που, ζητά περισσότερη εγγύτητα στη διοίκηση, ουσιαστικές αρμοδιότητες για τις τοπικές κοινωνίες και ένα διαφορετικό αναπτυξιακό μοντέλο που θα επιτρέψει στα χωριά να παραμείνουν ζωντανά στα επόμενα χρόνια.