«Κόκκινος συναγερμός» μέχρι τις αμερικανικές εκλογές! Συνεχίζει τις επιθετικές κινήσεις ο Eρντογάν

Της Χρι­στί­νας Κοραή

Η γερ­μα­νική καγκε­λα­ρία δια στό­μα­τος Ζάι­μπερτ επι­βε­βαί­ωσε ότι βρί­σκε­ται σε εξέλιξη νέα πρω­το­βου­λία της Άνγκελα Μέρκελ με στόχο να μειωθεί η ένταση και να ανοίξει ο δρόμος για τις διε­ρευ­νη­τι­κές επαφές οι οποίες ενώ εξαγ­γέλ­θη­καν μετά τη συνά­ντηση Δένδια – Τσα­βού­σο­γλου, πάγωσαν με υπαι­τιό­τητα της Άγκυρας η οποία συνέ­χισε τις μονο­με­ρείς ενέρ­γειες με απο­τέ­λε­σμα οι δύο στόλοι να έχουν πάρει και πάλι θέσεις μάχης, γύρω από το σύμπλεγμα της Μεγί­στης αλλά και την Κρήτη.

Παι­χνίδι για γερά νεύρα παίζει ο Ερντο­γάν με το Οruc Reis, τα γεω­τρύ­πανα και τους χάρτες έρευνας και διά­σω­σης που εξέδωσε «μαρ­κά­ρο­ντας» το μισό Αιγαίο και την περιοχή από την Κρήτη μέχρι την Κύπρο, επε­κτεί­νο­ντας τα όρια που φαντά­ζε­ται ότι έχει η Τουρκία πέρα και από εκείνα της πάλαι ποτέ γαλά­ζιας πατρί­δας. Έφερε μάλιστα και σχετικό νόμο. Η γερ­μα­νική καγκε­λα­ρία δια στό­μα­τος Ζάι­μπερτ επι­βε­βαί­ωσε ότι βρί­σκε­ται σε εξέλιξη νέα πρω­το­βου­λία της Άνγκελα Μέρκελ με στόχο να μειωθεί η ένταση και να ανοίξει ο δρόμος για τις διε­ρευ­νη­τι­κές επαφές οι οποίες ενώ εξαγ­γέλ­θη­καν μετά τη συνά­ντηση Δένδια – Τσα­βού­σο­γλου, πάγωσαν με υπαι­τιό­τητα της Άγκυρας η οποία συνέ­χισε τις μονο­με­ρείς ενέρ­γειες με απο­τέ­λε­σμα οι δύο στόλοι να έχουν πάρει και πάλι θέσεις μάχης, γύρω από το σύμπλεγμα της Μεγί­στης αλλά και την Κρήτη.

Οι ελλη­νι­κές ένοπλες δυνά­μεις βρί­σκο­νται σε πλήρη ετοι­μό­τητα. Έχει σημάνει κόκ­κι­νος συνα­γερ­μός όπως δήλωσαν στο NEWPOST υψη­λό­βαθ­μές κυβερ­νη­τι­κές πηγές. Το Oruc Reis που συνο­δεύ­ε­ται από πέντε τουρ­κικά πολε­μικά πλοία παρα­κο­λου­θεί­ται στενά. Αν και πλη­σί­αζε στο Καστελ­λό­ριζο πριν από λίγο και πάλι απο­μα­κρύν­θηκε. Η navtex που εξέδωσε η Τουρκία για έρευνες στα εξίμιση μίλια από το Καστελ­λό­ριζο λήγει στις 22 Οκτω­βρίου. Θα φανεί μέχρι τότε εάν η νέα παρέμ­βαση της Μέρκελ την οποία είχε προ­α­ναγ­γεί­λει το NEWPOST, την περα­σμένη Παρα­σκευή, θα απο­δώ­σει καρπούς ή θα κλι­μα­κω­θεί κι άλλο η τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα.

Alert

Στις 3 Νοεμ­βρίου γίνο­νται οι αμε­ρι­κα­νι­κές εκλογές και μέχρι τότε ο Τραμπ που θα μπο­ρούσε να σηκώσει το τηλέ­φωνο για να στα­μα­τή­σει τον Ερντο­γάν, δίνει μάχη για να μειώσει την μεγάλη διαφορά που τον χωρίζει από τον Τζο Μπάι­ντεν και να γυρίσει υπέρ του το προ­ε­κλο­γικό κλίμα. «Προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε για όλα τα ενδε­χό­μενα» δήλωσε κυβερ­νη­τική πηγή στο NEWPOST. «Το δεκα­πεν­θή­μερο που ακο­λου­θεί μέχρι τις αμε­ρι­κα­νι­κές εκλογές είναι πολύ κρίσιμο. Οι ελλη­νι­κές ένοπλες δυνά­μεις δεν θα επι­τρέ­ψουν τετε­λε­σμένα».

Για μια νέα κίνηση που έρχεται να προ­στε­θεί στις αλλε­πάλ­λη­λες προ­κλή­σεις του τελευ­ταίου δια­στή­μα­τος, έκανε λόγο ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος Στέλιος Πέτσας για τους τουρ­κι­κούς χάρτες έρευνας και διά­σω­σης. «Η απόφαση αυτή, είναι προ­δή­λως παρά­νομη, καθώς επι­κα­λύ­πτει περιο­χές που ανήκουν, όχι μόνο στην ελλη­νική δικαιο­δο­σία, αλλά και στην ελλη­νική κυριαρ­χία» δήλωσε. «Δεν στη­ρί­ζε­ται σε επι­χει­ρη­σιακά κρι­τή­ρια» συνέ­χισε. «Δεν εξυ­πη­ρε­τεί σκοπούς ασφά­λειας της ανθρώ­πι­νης ζωής. Προ­σκρούει μετω­πικά στη διεθνή νομι­μό­τητα. Και δεν παράγει έννομα απο­τε­λέ­σματα».

Η κυβέρ­νηση επι­ση­μαί­νει ότι η ελλη­νική περιοχή ευθύνης για την έρευνα και τη διάσωση έχει καθο­ρι­στεί την δεκα­ε­τία του 1950, έχει δηλωθεί από το 1975 στον αρμόδιο Διεθνή Ναυ­τι­λιακό Οργα­νι­σμό (ΙΜΟ) και συμπί­πτει με την περιοχή ελέγχου πτήσεων που έχει ανα­λά­βει η Ελλάδα δηλαδή το FIR Αθηνών. Η Ελλάδα, μέσω του αρμό­διου Ενιαίου Κέντρου Συντο­νι­σμού Έρευνας και Διά­σω­σης στον Πειραιά, συντο­νί­ζει απο­τε­λε­σμα­τικά όλες τις επι­χει­ρή­σεις έρευνας και διά­σω­σης στην περιοχή της ευθύνης της, παρέ­χο­ντας υπη­ρε­σίες σε όλα τα πλοία και αερο­πλάνα που τυχόν κιν­δυ­νεύ­ουν. Και το 1988 ψήφισε νόμο για το Αιγαίο η Τουρκία αλλά και εκείνος είναι άκυρος.

Απειλή με γεω­τρύ­πανα!

Με απο­στολή γεω­τρύ­πα­νου απέ­να­ντι από το Κας που βρί­σκε­ται πολύ κοντά στο Καστε­λό­ριζο, απεί­λησε ο υπουρ­γός ενέρ­γειας Φατίχ Ντολμέζ.

«Συνε­χί­ζουμε τις εργα­σίες μας στην ανα­το­λική Μεσό­γειο» δήλωσε. «Κάνουμε σει­σμι­κές έρευνες στις περιο­χές που βλέ­πουμε ροή αερίου, σε δική μας περιοχή, απέ­να­ντι από το Κας» συνέ­χισε. «Μετά την εξέταση των δεδο­μέ­νων και αν βρούμε πιθα­νό­τη­τες τότε θα στεί­λουμε το γεω­τρύ­πανό μας να κάνουμε γεω­τρή­σεις» τόνισε.

Ο Στέλιος Πέτσας διέ­ψευσε ότι γίνο­νται σει­σμι­κές έρευνες στην περιοχή και κάλεσε την Τουρκία να ξανα­σκε­φτεί τα περί απο­στο­λής γεω­τρύ­πα­νου ή οτι­δή­ποτε άλλου, που αντι­βαί­νει στο διεθνές δίκιο και στα συμπε­ρά­σματα του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου όπου καταγ­γέλ­λο­νται οι μονο­με­ρείς ενέρ­γειες της Τουρ­κίας και της δίνεται τελε­σί­γραφο μέχρι την Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμ­βρίου να επι­στρέ­ψει στο δρόμο των διε­ρευ­νη­τι­κών επαφών. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση έχει ξεκα­θα­ρί­σει ότι δεν πρό­κει­ται να καθίσει στο τραπέζι εάν η Τουρκία δεν απο­σύ­ρει το Οruc Reis και τα πολε­μικά πλοία.

Οι «μάγει­ρες»

Με την γλώσσα της Άγκυρας μίλησε ο νικητής των λεγο­μέ­νων προ­ε­δρι­κών εκλογών του ψευ­δο­κρά­τους και εκλε­κτός του Ερντο­γάν Ερσίν Τατάρ, στα κατε­χό­μενα, γεγονός που δυσκο­λεύει ακόμη περισ­σό­τερο το εξαι­ρε­τικά πολύ­πλοκο σταυ­ρό­λεξο του κυπρια­κού.

«Με εντολή του λαού θα προ­στα­τεύ­σουμε τα συμ­φέ­ρο­ντά μας, και τα εδάφη μας, σε μελ­λο­ντι­κές δια­φω­νίες και θα δια­φυ­λά­ξουμε την Τουρκία ως την εγγυ­ή­τρια δύναμη στις δυνά­μεις μας» δήλωσε ο Τατάρ. Αν και το απο­τέ­λε­σμα της πρώτης Κυρια­κής άφηνε ανοιχτό το ενδε­χό­μενο νίκης του Ακιντζί, τελικά ηττή­θηκε επι­βε­βαιώ­νο­ντας όσους είχαν πολλές ενστά­σεις για το απο­τέ­λε­σμα των προ­ε­δρι­κών εκλογών λόγω της εμπλο­κής του ίδιου του Ταγίπ Ερντο­γάν ο οποίος κάλεσε τον Τατάρ στην Άγκυρα για να του κάνει δώρο το άνοιγμα του παρα­λια­κού μετώπου στα Βαρώσια, της περί­κλει­στης πόλης της Αμμο­χώ­στου, που σύμφωνα με τις απο­φά­σεις του ΟΗΕ πρέπει να δοθεί στους νόμι­μους ιδιο­κτή­τες της όταν επι­λυ­θεί το κυπριακό. Αιχμές για τουρ­κικό δάκτυλο άφησε ο Ακιντζί.

«Αν λέγαμε ότι αυτές οι εκλογές έγιναν με κανο­νι­κές συν­θή­κες δεν θα λέγαμε αλήθεια» δήλωσε. «Εγώ ήθελα να πω μόνο συγ­χα­ρη­τή­ρια στον κ.Τατάρ αλλά συγ­χαίρω και όσους έπαιξαν ρόλο σε αυτό το απο­τέ­λε­σμα που βγήκε».

Bloomberg: Γιατί ο Ερντο­γάν κάνει ό,τι κάνει; Μα επειδή τον αφήνουν!

Η Τουρκία του Δυτικού κόσμου και ο «κοσμο­πο­λί­της» Ερντο­γάν, της προη­γού­με­νης δεκα­ε­τίας, έχουν δώσει τη θέση τους στον σκο­τα­δι­σμό και τα όπλα.

Πριν από μία δεκα­ε­τία το δόγμα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής της Τουρ­κίας απο­τε­λούσε παρά­γο­ντα στα­θε­ρό­τη­τας σε Μεσό­γειο και Μέση Ανατολή. Υπό την ηγεσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν, η χώρα χρη­σι­μο­ποί­ησε τη διπλω­μα­τία και το εμπόριο για να ανα­πτύ­ξει ισχυρές οικο­νο­μι­κές σχέσεις, όχι μόνο στη γει­το­νιά της αλλά και σε ολό­κληρο τον κόσμο. Ο ίδιος ο Ερντο­γάν απο­τε­λούσε μέρος μίας διε­θνούς ελίτ ηγετών. Το 2020 όλα αυτά απο­τε­λούν ανά­μνηση.

Σε μία περίοδο που οι ηγέτες δεί­χνουν να μην συμ­φω­νούν σε τίποτα, ο Ερντο­γάν κατά­φερε το ακα­τόρ­θωτο: συσπεί­ρωσε τη διεθνή κοι­νό­τητα ενα­ντίον του. Ελλάδα, Συρία, Ισραήλ, Κύπρος, Ιράκ, Αρμενία και Αίγυ­πτος, Γαλλία, Σαου­δική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μπορούν να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι όσο ο Ερντο­γάν δεν βρί­σκε­ται σε αυτό. Η ανάγκη αντι­με­τώ­πι­σης της «κοινής απειλής» δημιούρ­γησε πρό­σφορο έδαφος για συμ­μα­χίες που δεν θα ήταν ποτέ εφικτές.

Ακόμη και οι ΗΠΑ, ο παρα­δο­σια­κός «ισα­πο­στά­κιας» της περιο­χής, πήραν ξεκά­θαρη θέση κατα­δι­κά­ζο­ντας τις τουρ­κι­κές ενέρ­γειες.

Προ­σφέ­ρο­ντας υπο­στή­ριξη στο Αζερ­μπαϊ­τζάν ο Τούρκος πρό­ε­δρος έχει βάλει σε δοκι­μα­σία τη σχέση του και με την Ρωσία. Εάν ο Βλα­ντι­μίρ Πούτιν έχει κάνει ένα πράγμα σαφές με το πέρασμα των χρόνων, αυτό είναι ότι καμιά άλλη δύναμη εκτός απ’ την Ρωσία – ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Ευρω­παϊκή Ενωση, ούτε ακόμη κι η Κίνα – δεν επι­τρέ­πε­ται να ανα­μι­χθεί σε θέματα ασφα­λείας στο έδαφος της πρώην Σοβιε­τι­κής Ενωσης. Φαί­νε­ται πως ο Ταγίπ Ερντο­γάν δεν το έχει λάβει αυτό το μήνυμα.

Σαν να μην έφτανε όλη αυτή η κριτική, η κατα­δίκη ήρθε και εξ ανα­το­λών, με την Ινδία να επι­κρί­νει τα σχόλια του Ερντο­γάν για το Κασμίρ στη Γενική Συνέ­λευση των Ηνω­μέ­νων Εθνών. «Η Τουρκία πρέπει να μάθει να σέβεται την κυριαρ­χία άλλων εθνών και να σκέ­φτε­ται βαθύ­τερα τις δικές της πολι­τι­κές», δήλωσε ο Μόνιμος Αντι­πρό­σω­πος του Νέου Δελχί στον ΟΗΕ.

Οι «εχθροί» της Τουρ­κίας απο­τε­λούν ξεκά­θα­ρες επι­λο­γές του Ερντο­γάν, αυτός επέλεξε την αντι­πα­ρά­θεση -μερικές φορές την ίδια τη σύγκρουση-. Όσους ανα­ζη­τούν δογ­μα­τι­κές εξη­γή­σεις μπορεί να τους ικα­νο­ποι­ή­σουν δικαιο­λο­γίες όπως η νεο-οθωμανική αυτο­κρα­το­ρία, ο τουρ­κι­κός εθνι­κι­σμός και το Ισλάμ. Άλλοι επι­ση­μαί­νουν ότι η Τουρκία, λένε, η πλέον ανα­θε­ω­ρη­τική δύναμη της εποχής παίζει τον ρόλο που της έχει ανα­τε­θεί. Υπό το πρίσμα αυτό, η επι­θε­τική εξω­τε­ρική πολι­τική είναι ένας ισχυ­ρι­σμός δικαιω­μά­των.

Άλλοι επι­κε­ντρώ­νο­νται στις οικο­νο­μι­κές αιτίες, όπως ο αγώνας για πόρους υδρο­γο­ναν­θρά­κων και η ανα­ζή­τηση νέων αγορών. Υπάρχει και το επι­χεί­ρημα της εσω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής, το οποίο υπο­στη­ρί­ζει ότι ο Ερντο­γάν κυμα­τί­ζει την τουρ­κική σημαία στο εξω­τε­ρικό για να απο­σπά­σει τον λαό τού από την εσω­τε­ρική τρα­γω­δία.

Υπάρχει αλήθεια σε όλα τα παρα­πάνω, αλλά αν ψάχνε­ται μία και μόνο αιτία, ο Ερντο­γάν κάνει ο,τι κάνει γιατί μπορεί! Τόσο απλά.

Το οικο­νο­μικό κόστος του πολέμου είναι ελά­χι­στο σε σχέση με αυτά που κερ­δί­ζει. Νεκροί μισθο­φό­ροι και μερικά χαμένα drones δεν θα τον στα­μα­τή­σουν. Ο Ερντο­γάν επι­λέ­γει τις μάχες του πολύ προ­σε­κτικά. Δεν έχει βρεθεί ενάντια σε οργα­νω­μένο στρατό. Πολεμά «φθηνά» γιατί τον βολεύει. Σε καθαρά εμπο­ρι­κούς όρους, το πιθανό κέρδος από αυτές τις εισβο­λές αντι­σταθ­μί­ζει κατά πολύ την απώλεια ευκαι­ριών, για παρά­δειγμα, με την Ελλάδα, την Αρμενία ή την Αίγυπτο, κανένας εκ των οποίων δεν απο­τε­λούσε ποτέ για την Τουρκία σημα­ντικό οικο­νο­μικό εταίρο.

Οσο η Ε.Ε. θα κάνει τα στραβά μάτια και η αντί­δραση των ΗΠΑ θα είναι μερικές «εχθρι­κές» δηλώ­σεις και ένα εμφα­τικό «No» στα F-35, τότε, να είστε σίγου­ροι, η Τουρκία θα συνε­χί­ζει να πιέζει.