Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από «υπερτουρισμό» αλλά από έλλειψη υποδομών

Η βιώσιμη ανά­πτυξη του κλάδου προ­ϋ­πο­θέ­τει εκτός από όραμα, τόλμη και στρα­τη­γική, νομο­θέ­τηση και ένα κοι­νω­νικό συμ­βό­λαιο, πολι­τεία και πολίτες να αντι­λαμ­βά­νο­νται πλήρως τις τομές που απαι­τού­νται

Καθώς αλλά­ζουν οι απαι­τή­σεις των ταξι­διω­τών και προ­τάσ­σο­νται θέματα  βιω­σι­μό­τη­τας τόσο για το φυσικό τοπίο, όσο και για τις τοπικές κοι­νω­νίες, τέθηκε το ερώτημα αν και στην Ελλάδα αντι­με­τω­πί­ζουμε πλέον το πρό­βλημα του «υπερ­του­ρι­σμού», όπως για παρά­δειγμα στη Βενετία ή στη Βαρ­κε­λώνη. Ο πρώην Γ.Γ. του ΕΟΤ Δημή­τρης Τρυ­φω­νό­που­λος ήταν κατη­γο­ρη­μα­τι­κός: Δεν υφί­στα­ται στην Ελλάδα πρό­βλημα υπερ­του­ρι­σμού, σε κανέναν προ­ο­ρι­σμό, αλλά χρόνιο πρό­βλημα έλλει­ψης υπο­δο­μών.

Ποια είναι η λύση; Μακρο­πρό­θε­σμος σχε­δια­σμός, εθνική στρα­τη­γική που να υπερ­βαί­νει την 4ετία και φυσικά ορθή νομο­θέ­τηση. Η βιώσιμη ανά­πτυξη του κλάδου, πρό­σθεσε ο κ. Τρυ­φω­νό­που­λος προ­ϋ­πο­θέ­τει εκτός από όραμα, τόλμη και στρα­τη­γική, αλλά και την αποδοχή της κοι­νω­νίας. Παράλ­ληλα, η προ­σφορά υψηλών υπη­ρε­σιών, ο σεβα­σμός στις ανάγκες του ταξι­διώτη, η προ­στα­σία του φυσικού, αλλά και του αστικού τοπίου, είναι οι νέες απαι­τή­σεις, που θα καθο­ρί­σουν το μέλλον του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού.

Η ομιλία του κ. Τρυ­φω­νό­που­λου

«Κυρίες και κύριοι

Παρά το γεγονός ότι υστε­ρούμε ακόμα στα βασικά, όπως απουσία μακρο­πρό­θε­σμου σχε­δια­σμού, εθνικής στρα­τη­γι­κής που να υπερ­βαί­νει τον όποιο κομ­μα­τικό προ­σα­να­το­λι­σμό και φυσικά ορθής νομο­θέ­τη­σης, αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε πλέον τον του­ρι­σμό ως μία συνο­λική δια­δι­κα­σία και όχι απλώς σαν «τη κότα με τα χρυσά αυγά».

Η βιώσιμη ανά­πτυξη του κλάδου ωστόσο, προ­ϋ­πο­θέ­τει εκτός από όραμα, τόλμη και στρα­τη­γική, νομο­θέ­τηση και ένα κοι­νω­νικό συμ­βό­λαιο. Για να μπο­ρέ­σει μία νομο­θέ­τηση να λει­τουρ­γή­σει απο­τε­λε­σμα­τικά, πρέπει να έχει αρωγό το κοι­νω­νικό σύνολο. Πολι­τεία και πολίτες να αντι­λαμ­βά­νο­νται πλήρως τις τομές που απαι­τού­νται. Να ενστερ­νί­ζο­νται τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που απαι­τού­νται, να συμ­βά­λουν από κοινού.

Αυτή είναι η βάση της συζή­τη­σης του μέλ­λο­ντος και δεν γίνεται μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε παγκό­σμιο επίπεδο. Η Ελλάδα οφείλει να συν­δια­μορ­φώ­σει αυτόν τον διάλογο, αντί να είναι πάλι ουραγός στις εξε­λί­ξεις που νομο­τε­λειακά θα έρθουν.

Σήμερα ωστόσο, που τόσο το φυσικό πλε­ο­νέ­κτημα απει­λεί­ται ελέω κλι­μα­τι­κής αλλαγής και απου­σίας ουσια­στι­κού πλαι­σίου για την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος, όσο και το αστικό που ακόμα δεν μπορεί να τοπο­θε­τη­θεί στον παγκό­σμιο διάλογο για τις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις, πώς πραγ­μα­τικά μπο­ρούμε να ανα­γά­γουμε την συζή­τηση για βιώσιμη ανά­πτυξη μέσω του του­ρι­σμού;

Η ποιό­τητα και η αξία της του­ρι­στι­κής εμπει­ρίας σήμερα δια­χέ­ε­ται σε πλατ­φόρ­μες και μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης. Η απο­τύ­πωση γίνεται από τον χρήστη και είναι σχεδόν πάντα αφο­πλι­στικά ειλι­κρι­νής. Ο ταξι­διω­τι­κός κλάδος πρέπει να αρχίσει να κοιτά τις ποιο­τι­κές στα­τι­στι­κές και όχι μόνο τις ποσο­τι­κές.

Δεν αρκεί ένας αυξη­μέ­νος αριθμός επι­σκε­πτών, όταν οι ίδιοι θα περι­γρά­ψουν μία αρνη­τική εμπει­ρία. Μία εμπει­ρία που δεν προ­σέ­φερε υπο­δο­μές και τεχνο­γνω­σία, που δεν σεβά­στηκε την αρχική επιλογή. Που προς χάριν και μόνο της αύξησης όχι μόνο δεν προ­σέ­φερε στον ταξι­διώτη αυτά που ζήτησε, αλλά παράλ­ληλα δυσα­ρέ­στησε τον μόνιμο κάτοικο, διότι εν τέλει υπο­βάθ­μισε και τη δική του καθη­με­ρι­νό­τητα.

Ο βιώ­σι­μος του­ρι­σμός είναι αυτός που παράγει αξία, για όλους τους εμπλε­κό­με­νους. Ο ταξι­διώ­της βλέπει τα χρήματα που ξόδεψε να αντι­κα­το­πτρί­ζουν τις επι­θυ­μίες του. Ο ντόπιος συμ­με­τέ­χει και όχι μόνο κερ­δί­ζει, αλλά ανα­βαθ­μί­ζει τις υπη­ρε­σίες του. Το κράτος ανα­βαθ­μί­ζει τις υπο­δο­μές του και προ­σφέ­ρει καλύ­τε­ρες υπη­ρε­σίες σε όλους. Ο σεβα­σμός στο τοπίο και στον οικείο τρόπο ζωής προ­σφέ­ρει μία αυθε­ντική εμπει­ρία που θα είναι και ο καλύ­τε­ρος πρε­σβευ­τής.

Δημιουρ­γεί­ται παράλ­ληλα ένας υγιής αντα­γω­νι­σμός ανάμεσα στους επαγ­γελ­μα­τίες του κλάδου. Δημιουρ­γού­νται καλές πρα­κτι­κές ανάμεσα στον κλάδο και τις τοπικές κοι­νό­τη­τες που αντι­λαμ­βά­νο­νται άμεσα τα οφέλη ενός ποιο­τι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Δίνο­νται κίνητρα και εν τέλει βελ­τιώ­νε­ται και το εμπο­ρικό brand της χώρας. Ανα­βαθ­μί­ζε­ται ο προ­ο­ρι­σμός και συνεπώς κατα­λή­γει να απο­τε­λεί επιλογή για μεγα­λύ­τερο κοινό. Τα νούμερα αυξά­νουν, αλλά όχι απλώς γεω­με­τρικά. Οι επι­σκέ­πτες κατα­νέ­μο­νται καλύ­τερα στην επι­κρά­τεια, ανάλογα με τις επι­θυ­μίες τους. Η του­ρι­στική περί­ο­δος επε­κτεί­νε­ται και γίνεται ουσια­στικά 365 μέρες το χρόνο, ακόμα και για περιο­χές που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται απο­κλει­στικά ως θερινοί προ­ο­ρι­σμοί.

Το κοι­νω­νικό συμ­βό­λαιο λοιπόν οφείλει να είναι δεσμευ­τικό. Εφόσον θέλουμε να συνε­χί­σουμε να αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε τον του­ρι­σμό ως μια «βιο­μη­χα­νία» θα πρέπει απαι­τεί­ται προ­γραμ­μα­τι­σμός για την ανά­πτυξή του. Να εξα­σφα­λι­σθεί απόδοση της επέν­δυ­σης και αύξηση της αξίας για τους «μετό­χους» που εν προ­κει­μένω είμαστε όλοι. Είτε δρα­στη­ριο­ποιού­μα­στε στον κλάδο είτε όχι.

Όπως ο ταξι­διώ­της σήμερα έχει απε­ριό­ρι­στη πρό­σβαση στην πλη­ρο­φο­ρία και στην ενη­μέ­ρωση, έτσι και ο ίδιος ο του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός οφείλει να πράξει το ίδιο. Όλοι πρέπει να δια­δρα­μα­τί­σουμε σημα­ντικό ρόλο και να εξα­σφα­λί­σουμε ότι το του­ρι­στικό μας προϊόν αντα­πο­κρί­νε­ται στην υπό­σχεσή του να βελ­τιώ­σει τα μέσα δια­βί­ω­σης των ανθρώ­πων και να προ­στα­τεύ­σει το περι­βάλ­λον από το οποίο απο­λύ­τως εξαρ­τά­ται».

πηγή newmoney.gr