Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο: Διαφοροποιήσεις μεταξύ των φορέων του τουριστικού κλάδου

Το νέο Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο για τον Του­ρι­σμό φέρ­νει στο προ­σκή­νιο έντο­νες δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις με­τα­ξύ των φο­ρέ­ων του του­ρι­στι­κού κλά­δου, παρά τη γε­νι­κή συμ­φω­νία ότι η χώρα χρειά­ζε­ται ένα σύγ­χρο­νο και στα­θε­ρό πλαί­σιο ανά­πτυ­ξης του τομέα.

Οι ξε­νο­δο­χεια­κοί φο­ρείς εκ­φρά­ζουν επι­φυ­λά­ξεις για την εφαρ­μο­γή ορι­ζό­ντιων πε­ριο­ρι­σμών

To Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο

Στην πρώτη φάση της δη­μό­σιας δια­βού­λευ­σης που ολο­κλη­ρώ­θη­κε στις 25 Μαΐου 2026, ξε­νο­δο­χεια­κοί φο­ρείς κα­τέ­θε­σαν δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις για κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα, όπως η φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα των προ­ο­ρι­σμών, τα όρια κλι­νών και η δια­χεί­ρι­ση της του­ρι­στι­κής πί­ε­σης.

Οι ξε­νο­δο­χεια­κοί φο­ρείς εκ­φρά­ζουν επι­φυ­λά­ξεις για την εφαρ­μο­γή ορι­ζό­ντιων πε­ριο­ρι­σμών, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι κάθε προ­ο­ρι­σμός δια­θέ­τει δια­φο­ρε­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και ανά­γκες. Ζη­τούν με­γα­λύ­τε­ρη ευ­ε­λι­ξία και σχε­δια­σμό που θα βα­σί­ζε­ται σε επι­στη­μο­νι­κά δε­δο­μέ­να και στις δυ­να­τό­τη­τες των το­πι­κών υπο­δο­μών.

Την ίδια στιγ­μή, ο STAMA (Σύν­δε­σμος Εται­ρειών Βρα­χυ­χρό­νιας Μί­σθω­σης Ακι­νή­των) δια­φω­νεί με την πρό­βλε­ψη που εντάσ­σει τις κλί­νες βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης στους δεί­κτες φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας μαζί με τα ξε­νο­δο­χεία, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι πρό­κει­ται για δια­φο­ρε­τι­κά μο­ντέ­λα φι­λο­ξε­νί­ας που δεν μπο­ρούν να αξιο­λο­γού­νται με τα ίδια κρι­τή­ρια.

ΣΕΤΕ: Επι­φυ­λά­ξεις για ορι­ζό­ντιους πε­ριο­ρι­σμούς

Ο Σύν­δε­σμος Ελ­λη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων (ΣΕΤΕ) κα­τέ­θε­σε τις θέ­σεις και τις πα­ρα­τη­ρή­σεις του στο πλαί­σιο της δη­μό­σιας δια­βού­λευ­σης για το νέο Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο Του­ρι­σμού (ΕΧΠ-Τ), χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας θε­τι­κή εξέ­λι­ξη τη θε­σμο­θέ­τη­σή του μετά από δε­κα­ε­τί­ες εκ­κρε­μό­τη­τας. Όπως επι­ση­μαί­νει ο ΣΕΤΕ, το νέο πλαί­σιο, σε συν­δυα­σμό με τον υπο­κεί­με­νο σχε­δια­σμό που βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη, μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει τη βάση τόσο για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος όσο και για τη δια­σφά­λι­ση της απαι­τού­με­νης ασφά­λειας δι­καί­ου στις νέες επεν­δύ­σεις.

Πα­ράλ­λη­λα, ο Σύν­δε­σμος εκ­φρά­ζει επι­φυ­λά­ξεις για την κα­θο­λι­κή εφαρ­μο­γή ορι­ζό­ντιων πε­ριο­ρι­σμών, το­νί­ζο­ντας ότι ο χω­ρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός οφεί­λει να έχει στρα­τη­γι­κό χα­ρα­κτή­ρα και να προ­σαρ­μό­ζε­ται στις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε πε­ριο­χής. Σύμ­φω­να με τον ΣΕΤΕ, οι γε­νι­κευ­μέ­νες ρυθ­μί­σεις οδη­γούν συχνά σε απλου­στευ­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις που δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες και τις ανα­πτυ­ξια­κές δυ­να­τό­τη­τες των προ­ο­ρι­σμών.

Ο ΣΕΤΕ υπο­γραμ­μί­ζει ακόμη ότι ο του­ρι­σμός απο­τε­λεί βα­σι­κό πυ­λώ­να της οι­κο­νο­μί­ας και της πε­ρι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης, καθώς στη­ρί­ζει την απα­σχό­λη­ση και ενι­σχύ­ει τόσο τον πρω­το­γε­νή όσο και τον δευ­τε­ρο­γε­νή τομέα. Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση δί­νε­ται στη νη­σιω­τι­κή και ορει­νή Ελ­λά­δα, όπου – όπως ση­μειώ­νε­ται – ο του­ρι­σμός λει­τουρ­γεί συχνά ως η μο­να­δι­κή ανα­πτυ­ξια­κή διέ­ξο­δος για τη συ­γκρά­τη­ση του πλη­θυ­σμού και τη δη­μιουρ­γία θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας.

Ανα­φο­ρι­κά με την προ­τει­νό­με­νη ομα­δο­ποί­η­ση των νη­σιών, ο Σύν­δε­σμος εκτι­μά ότι δεν αντα­να­κλά πά­ντο­τε τις πραγ­μα­τι­κές συν­θή­κες κάθε προ­ο­ρι­σμού. Όπως ανα­φέ­ρει, σε ορι­σμέ­να μικρά νησιά ακόμη και μο­νά­δες 100 κλι­νών μπο­ρεί να θε­ω­ρού­νται υπερ­βο­λι­κές, ενώ σε με­γα­λύ­τε­ρους και πιο ανε­πτυγ­μέ­νους προ­ο­ρι­σμούς οι προ­βλε­πό­με­νοι πε­ριο­ρι­σμοί κρί­νο­νται μη βιώ­σι­μοι και μη αντα­γω­νι­στι­κοί σε σχέση με άλλες με­σο­γεια­κές αγο­ρές.

Στις προ­τά­σεις του, ο ΣΕΤΕ ζητά να λαμ­βά­νο­νται υπόψη οι από­ψεις των το­πι­κών κοι­νω­νιών, των πα­ρα­γω­γι­κών φο­ρέ­ων και της αυ­το­διοί­κη­σης κατά την εξει­δί­κευ­ση των ρυθ­μί­σε­ων μέσω των Το­πι­κών Πο­λε­ο­δο­μι­κών Σχε­δί­ων. Πα­ράλ­λη­λα, ει­ση­γεί­ται τη δυ­να­τό­τη­τα ανα­θε­ώ­ρη­σης των ρυθ­μί­σε­ων ανά πε­ντα­ε­τία, με βάση την εξέ­λι­ξη των υπο­δο­μών, τα πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά δε­δο­μέ­να και τις ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές κάθε πε­ριο­χής.

Σε ό,τι αφορά τη φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα, ο Σύν­δε­σμος εκ­φρά­ζει την αντί­θε­σή του στην επέ­κτα­ση της υπο­χρέ­ω­σης σύ­ντα­ξης ΕκΕΦΙ και στις με­μο­νω­μέ­νες του­ρι­στι­κές μο­νά­δες. Όπως υπο­στη­ρί­ζει, η αξιο­λό­γη­ση της φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας πρέ­πει να πραγ­μα­το­ποιεί­ται σε επί­πε­δο ευ­ρύ­τε­ρων χω­ρι­κών ενο­τή­των και όχι με­μο­νω­μέ­νων επεν­δύ­σε­ων, ώστε να απο­φεύ­γο­νται απο­σπα­σμα­τι­κές ή αντι­φα­τι­κές αξιο­λο­γή­σεις.

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά γί­νε­ται και στις βρα­χυ­χρό­νιες μι­σθώ­σεις, με τον ΣΕΤΕ να εκτι­μά ότι το πλαί­σιο που προ­βλέ­πε­ται στο ΕΧΠ-Τ μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει ως ερ­γα­λείο ελέγ­χου σε πε­ριο­χές όπου η υπερ­βο­λι­κή ανά­πτυ­ξή τους ασκεί πιέ­σεις στις υπο­δο­μές, στη στέ­γα­ση και στη δό­μη­ση εκτός σχε­δί­ου.

Την ίδια στιγ­μή, ο Σύν­δε­σμος απορ­ρί­πτει την πρό­βλε­ψη για επι­βο­λή νέου τέ­λους υπέρ του Πρά­σι­νου Τα­μεί­ου, ση­μειώ­νο­ντας ότι οι του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις επι­βα­ρύ­νο­νται ήδη ση­μα­ντι­κά μέσω του τέ­λους αν­θε­κτι­κό­τη­τας και άλλων χρε­ώ­σε­ων που συν­δέ­ο­νται με την κλι­μα­τι­κή προ­σαρ­μο­γή. Αντί νέων οι­κο­νο­μι­κών επι­βα­ρύν­σε­ων, προ­τεί­νει την αξιο­ποί­η­ση των υφι­στά­με­νων πόρων για έργα που θα ενι­σχύ­ουν τη βιω­σι­μό­τη­τα και την αν­θε­κτι­κό­τη­τα των προ­ο­ρι­σμών.

Επί­σης, ο ΣΕΤΕ ζητά βελ­τιώ­σεις στις με­τα­βα­τι­κές δια­τά­ξεις, ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται η ασφά­λεια δι­καί­ου για τις επεν­δύ­σεις και να ενι­σχύ­ε­ται η εμπι­στο­σύ­νη των πο­λι­τών προς την Πο­λι­τεία, εκ­φρά­ζο­ντας την προσ­δο­κία ότι το τε­λι­κό χω­ρο­τα­ξι­κό πλαί­σιο θα συμ­βά­λει στη δια­μόρ­φω­ση ενός βιώ­σι­μου μο­ντέ­λου του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης για τη χώρα.

ΞΕΕ: Αντι­με­τώ­πι­ση της φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας ως δυ­να­μι­κού με­γέ­θους

Το Ξε­νο­δο­χεια­κό Επι­με­λη­τή­ριο Ελ­λά­δος (ΞΕΕ) ζητά πλήρη δη­μο­σιο­ποί­η­ση και επι­στη­μο­νι­κό έλεγ­χο της με­θο­δο­λο­γί­ας με την οποία κα­τη­γο­ριο­ποιού­νται οι πε­ριο­χές στο νέο χω­ρο­τα­ξι­κό πλαί­σιο και υπο­χρε­ω­τι­κή εκ­πό­νη­ση Εκ­θέ­σε­ων Εκτί­μη­σης Φέ­ρου­σας Ικα­νό­τη­τας.

Επί­σης, ζητά αντι­με­τώ­πι­ση της φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας ως δυ­να­μι­κού με­γέ­θους, το οποίο επη­ρε­ά­ζε­ται από τις δη­μό­σιες επεν­δύ­σεις και την επάρ­κεια των δη­μο­σί­ων υπο­δο­μών, ιδίως σε ύδρευ­ση, απο­χέ­τευ­ση, ενέρ­γεια, οδικά δί­κτυα και δια­χεί­ρι­ση απο­βλή­των.

Πα­ράλ­λη­λα, οι ξε­νο­δό­χοι ζη­τούν δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νη και τεκ­μη­ριω­μέ­νη προ­σέγ­γι­ση ανά πε­ριο­χή και προ­ο­ρι­σμό, με βάση τη νο­μο­θε­σία για την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή κα­τά­τα­ξη των ξε­νο­δο­χεί­ων, αντί για ορι­ζό­ντιες ρυθ­μί­σεις που εφαρ­μό­ζο­νται ενιαία ανε­ξαρ­τή­τως το­πι­κών χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών.

Την ίδια στιγ­μή, κρί­νουν απα­ραί­τη­τη την επα­νε­ξέ­τα­ση ρυθ­μί­σε­ων όπως το γε­νι­κό όριο των 100 κλι­νών, οι αυ­ξη­μέ­νες αρ­τιό­τη­τες και η πρό­βλε­ψη νέου πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κού μη αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους.

Επί­σης, προ­τεί­νε­ται συ­νυ­πο­λο­γι­σμός των κλι­νών βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης, τόσο στη φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα όσο και στους δεί­κτες κα­τη­γο­ριο­ποί­η­σης των πε­ριο­χών, πρό­βλε­ψη ολο­κλη­ρω­μέ­νων μη­χα­νι­σμών ανά­πλα­σης και δια­χεί­ρι­σης για κο­ρε­σμέ­νους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, δια­σφά­λι­ση της ασφά­λειας δι­καί­ου και της στα­θε­ρό­τη­τας του πλαι­σί­ου για πο­λί­τες, επεν­δυ­τές και επι­χει­ρή­σεις του του­ρι­στι­κού τομέα, καθώς και εντα­τι­κο­ποί­η­ση της συ­νερ­γα­σί­ας με τους θε­σμι­κούς φο­ρείς του του­ρι­σμού κατά την τε­λι­κή δια­μόρ­φω­ση και εφαρ­μο­γή του νέου πλαι­σί­ου.

Το ΞΕΕ, σύμ­φω­να με τον πρό­ε­δρο, Αλέ­ξαν­δρος Βα­σι­λι­κός έχει επα­νει­λημ­μέ­να επι­ση­μά­νει την ανά­γκη θε­σμο­θέ­τη­σης ενός Ει­δι­κού Χω­ρο­τα­ξι­κού Πλαι­σί­ου για τον Του­ρι­σμό, ως ανα­γκαί­ας προ­ϋ­πό­θε­σης για το μέλ­λον και τις προ­ο­πτι­κές της ελ­λη­νι­κής Φι­λο­ξε­νί­ας.

«Όμως η βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη της Φι­λο­ξε­νί­ας στην Ελ­λά­δα, στην οποία όλοι ανα­φέ­ρο­νται ως κοινό στόχο, προ­ϋ­πο­θέ­τει σα­φείς κα­νό­νες τόσο για τη βιω­σι­μό­τη­τα όσο και για την ανά­πτυ­ξη» ανέ­φε­ρε ο κ. Βα­σι­λι­κός και συ­μπλή­ρω­σε: «Στο πεδίο της βιω­σι­μό­τη­τας, η χώρα μας δια­θέ­τει ήδη ένα πρω­το­πο­ρια­κό σύ­στη­μα πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής κα­τά­τα­ξης των ξε­νο­δο­χεί­ων, που νο­μο­θε­τή­θη­κε από το υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, ύστε­ρα από εν­δε­λε­χή δου­λειά του ΞΕΕ και του ΤΕΕ, το οποίο και δεν μπο­ρεί παρά να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί αντί των ορι­ζό­ντιων πε­ριο­ρι­σμών. Ταυ­τό­χρο­να, στο πεδίο της ανά­πτυ­ξης, απαι­τού­νται ασφά­λεια δι­καί­ου, στα­θε­ρό­τη­τα για τις επεν­δύ­σεις και κα­νό­νες που δεν δαι­μο­νο­ποιούν την υγιή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα. Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο όταν μι­λά­με για έναν κλάδο που απο­τε­λεί απο­δε­δειγ­μέ­να στα­θε­ρό πυ­λώ­να της εθνι­κής οι­κο­νο­μί­ας και οφεί­λει να συ­νε­χί­σει να προ­σφέ­ρει τα πολ­λα­πλα­σια­στι­κά οφέλη του στους πο­λί­τες και τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες».

ΠΟΞ: Σο­βα­ρές επι­φυ­λά­ξεις για ορι­σμέ­νες προ­βλέ­ψεις του σχε­δί­ου

Η ανά­γκη για ένα στα­θε­ρό και λει­τουρ­γι­κό πλαί­σιο ανά­πτυ­ξης του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο των πα­ρεμ­βά­σε­ων της Πα­νελ­λή­νιας Ομο­σπον­δί­ας Ξε­νο­δό­χων (ΠΟΞ) σχε­τι­κά με το νέο Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο για τον Του­ρι­σμό. Με επι­στο­λή της προς το υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας και το υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, η ΠΟΞ κα­τα­θέ­τει σειρά πα­ρα­τη­ρή­σε­ων και προ­τά­σε­ων, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι ο σχε­δια­σμός για την επό­με­νη ημέρα του του­ρι­σμού πρέ­πει να συν­δυά­ζει τη βιω­σι­μό­τη­τα με τη δυ­να­τό­τη­τα ανά­πτυ­ξης και επεν­δύ­σε­ων.

Η Ομο­σπον­δία χα­ρα­κτη­ρί­ζει θε­τι­κή την προ­σπά­θεια επι­και­ρο­ποί­η­σης του χω­ρο­τα­ξι­κού σχε­δια­σμού, ση­μειώ­νο­ντας ότι η χώρα έχει ανά­γκη από σα­φείς κα­νό­νες και ένα συ­νε­κτι­κό θε­σμι­κό πλαί­σιο που θα πα­ρέ­χει ασφά­λεια δι­καί­ου στις επι­χει­ρή­σεις και στους επεν­δυ­τές. Όπως το­νί­ζει, ο του­ρι­σμός απο­τε­λεί στρα­τη­γι­κό πυ­λώ­να της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας και απαι­τεί ένα πε­ρι­βάλ­λον στα­θε­ρό­τη­τας και προ­βλε­ψι­μό­τη­τας, ιδιαί­τε­ρα σε μια πε­ρί­ο­δο κατά την οποία ο διε­θνής αντα­γω­νι­σμός εντεί­νε­ται.

Πα­ράλ­λη­λα, η ΠΟΞ εκ­φρά­ζει επι­φυ­λά­ξεις για ορι­σμέ­νες προ­βλέ­ψεις του σχε­δί­ου, εκτι­μώ­ντας ότι σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις υιο­θε­τού­νται ορι­ζό­ντιοι πε­ριο­ρι­σμοί που δεν λαμ­βά­νουν υπόψη τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε πε­ριο­χής. Σύμ­φω­να με την Ομο­σπον­δία, η του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με ενιαία κρι­τή­ρια για όλους τους προ­ο­ρι­σμούς, καθώς κάθε πε­ριο­χή δια­θέ­τει δια­φο­ρε­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, ανά­γκες και ανα­πτυ­ξια­κές δυ­να­τό­τη­τες.

Στο πλαί­σιο αυτό, οι ξε­νο­δό­χοι ζη­τούν με­γα­λύ­τε­ρη ευ­ε­λι­ξία στον σχε­δια­σμό και πιο στο­χευ­μέ­νες πο­λι­τι­κές, ώστε να επι­τυγ­χά­νε­ται ισορ­ρο­πία ανά­με­σα στην προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και στην οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη. Όπως επι­ση­μαί­νουν, η βιω­σι­μό­τη­τα δεν ταυ­τί­ζε­ται με την απα­γό­ρευ­ση επεν­δύ­σε­ων, αλλά με την ορ­θο­λο­γι­κή δια­χεί­ρι­ση των πόρων και την ανα­βάθ­μι­ση των υπο­δο­μών.

Ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά γί­νε­ται και στα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν πολ­λές υφι­στά­με­νες ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες σε σχέση με τις αδειο­δο­τή­σεις και τις πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές εγκρί­σεις. Η ΠΟΞ υπο­γραμ­μί­ζει ότι οι συ­χνές ασά­φειες και οι αντι­κρουό­με­νες δια­τά­ξεις δη­μιουρ­γούν ση­μα­ντι­κά εμπό­δια στη λει­τουρ­γία και τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό των επι­χει­ρή­σε­ων, προ­κα­λώ­ντας κα­θυ­στε­ρή­σεις και αυ­ξη­μέ­νο διοι­κη­τι­κό κό­στος. Για τον λόγο αυτό ζητά τη δη­μιουρ­γία ενός πιο ξε­κά­θα­ρου και απο­τε­λε­σμα­τι­κού πλαι­σί­ου, το οποίο θα επι­τρέ­πει στις επι­χει­ρή­σεις να λει­τουρ­γούν και να επεν­δύ­ουν χωρίς γρα­φειο­κρα­τι­κές αγκυ­λώ­σεις.

Η Ομο­σπον­δία επι­μέ­νει επί­σης στη ση­μα­σία της σύν­δε­σης του νέου χω­ρο­τα­ξι­κού με τα Το­πι­κά Πο­λε­ο­δο­μι­κά Σχέ­δια, ώστε να απο­φευ­χθούν αντι­φά­σεις και επι­κα­λύ­ψεις που θα μπο­ρού­σαν να δη­μιουρ­γή­σουν νέα προ­βλή­μα­τα στην εφαρ­μο­γή του σχε­δια­σμού. Όπως ανα­φέ­ρει, η έλ­λει­ψη συ­ντο­νι­σμού με­τα­ξύ δια­φο­ρε­τι­κών ερ­γα­λεί­ων χω­ρο­τα­ξι­κής πο­λι­τι­κής εν­δέ­χε­ται να οδη­γή­σει σε αβε­βαιό­τη­τα και να πε­ριο­ρί­σει την επεν­δυ­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.

Μέσα από τις πα­ρεμ­βά­σεις της, η ΠΟΞ επι­χει­ρεί να ανα­δεί­ξει την ανά­γκη για έναν ισορ­ρο­πη­μέ­νο σχε­δια­σμό που θα προ­στα­τεύ­ει το πε­ρι­βάλ­λον και τα ιδιαί­τε­ρα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά των ελ­λη­νι­κών προ­ο­ρι­σμών, χωρίς όμως να ανα­κό­πτει τη δυ­να­μι­κή του του­ρι­σμού. Οι ξε­νο­δό­χοι υπο­στη­ρί­ζουν ότι η χώρα χρειά­ζε­ται ένα χω­ρο­τα­ξι­κό πλαί­σιο σύγ­χρο­νο, ρε­α­λι­στι­κό και ανα­πτυ­ξια­κό, το οποίο θα επι­τρέ­ψει στον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό να συ­νε­χί­σει να απο­τε­λεί μοχλό ανά­πτυ­ξης, απα­σχό­λη­σης και πε­ρι­φε­ρεια­κής συ­νο­χής τα επό­με­να χρό­νια.

STAMA: Οι εν­στά­σεις της βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης

Ση­μα­ντι­κές εν­στά­σεις για τον τρόπο με τον οποίο το νέο Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο για τον Του­ρι­σμό επι­χει­ρεί να ρυθ­μί­σει τη βρα­χυ­χρό­νια μί­σθω­ση εκ­φρά­ζει ο STAMA (Short Term Accommodation Managers Association), εστιά­ζο­ντας κυ­ρί­ως στη νέα πρό­βλε­ψη που εντάσ­σει τις δια­θέ­σι­μες κλί­νες τύπου Airbnb στον υπο­λο­γι­σμό της του­ρι­στι­κής φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας κάθε πε­ριο­χής, μαζί με τις ξε­νο­δο­χεια­κές υπο­δο­μές.

Για τον STAMA, η συ­γκε­κρι­μέ­νη επι­λο­γή δεν είναι μια τε­χνι­κή λε­πτο­μέ­ρεια, αλλά ένα με­θο­δο­λο­γι­κά προ­βλη­μα­τι­κό πλαί­σιο απο­τί­μη­σης της του­ρι­στι­κής πί­ε­σης. Όπως επι­ση­μαί­νε­ται, η εξί­σω­ση δύο εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κών μο­ντέ­λων φι­λο­ξε­νί­ας -των ξε­νο­δο­χεί­ων και της βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης- κιν­δυ­νεύ­ει να δη­μιουρ­γή­σει μια ει­κό­να που δεν αντα­να­κλά την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα σε πολ­λές πε­ριο­χές της χώρας.

Ο πρό­ε­δρος του Συν­δέ­σμου, Βα­σί­λης Αρ­γυ­ρά­κης, το­νί­ζει ότι η λο­γι­κή αυτή μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε λάθος συ­μπε­ρά­σμα­τα για το «πόσο γε­μά­τος» είναι ένας προ­ο­ρι­σμός, ει­δι­κά σε νησιά και πε­ριο­χές με έντο­νη επο­χι­κό­τη­τα, όπου η πίεση στις υπο­δο­μές δεν συν­δέ­ε­ται απο­κλει­στι­κά με τον αριθ­μό των κλι­νών, αλλά με τη συ­νο­λι­κή λει­τουρ­γία του τόπου.

«Η σύ­γκρι­ση των βρα­χυ­χρό­νιων μι­σθώ­σε­ων με τις ξε­νο­δο­χεια­κές κλί­νες είναι άδικη και θα κάνει την Ελ­λά­δα πιο ακρι­βή. Το βα­σι­κό πρό­βλη­μα είναι ότι μπαί­νουν στο ίδιο κα­λά­θι δύο δια­φο­ρε­τι­κά πράγ­μα­τα. ‘Αλλος είναι ο τρό­πος που λει­τουρ­γεί ένα ξε­νο­δο­χείο και άλλος ένα σπίτι που δια­τί­θε­ται μέσω πλατ­φόρ­μας. Αν τα με­τράς το ίδιο, κα­τα­λή­γεις να έχεις λάθος ει­κό­να για το τι πραγ­μα­τι­κά συμ­βαί­νει σε έναν προ­ο­ρι­σμό», ση­μειώ­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Σύμ­φω­να με τον ίδιο, αυτό γί­νε­ται ακόμη πιο κρί­σι­μο σε πε­ριο­χές που ήδη δέ­χο­νται έντο­νη του­ρι­στι­κή πίεση, καθώς οι απο­φά­σεις που θα βα­σι­στούν σε αυτή τη με­θο­δο­λο­γία μπο­ρεί να οδη­γή­σουν σε υπερ­βο­λι­κούς ή λαν­θα­σμέ­νους πε­ριο­ρι­σμούς, χωρίς να λαμ­βά­νο­νται υπόψη οι πραγ­μα­τι­κές αι­τί­ες των προ­βλη­μά­των, όπως οι υπο­δο­μές και η δια­χεί­ρι­ση του δη­μό­σιου χώρου.

Πα­ράλ­λη­λα, ο STAMA επα­νέρ­χε­ται στη συ­ζή­τη­ση για τον όρο «υπερ­του­ρι­σμός», το­νί­ζο­ντας ότι η γε­νι­κευ­μέ­νη χρήση του δεν βοηθά στην κα­τα­νό­η­ση της πραγ­μα­τι­κής ει­κό­νας. Όπως υπο­γραμ­μί­ζε­ται, η Ελ­λά­δα δεν αντι­με­τω­πί­ζει ένα ενιαίο φαι­νό­με­νο υπερ­του­ρι­σμού, αλλά δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες ανά πε­ριο­χή και ανά πε­ρί­ο­δο, οι οποί­ες δεν μπο­ρούν να αντι­με­τω­πί­ζο­νται με ορι­ζό­ντιες ανα­γνώ­σεις.

Ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα δί­νε­ται και στο ζή­τη­μα των με­λε­τών φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας που προ­βλέ­πει το νέο πλαί­σιο. Ο STAMA προει­δο­ποιεί ότι το απο­τέ­λε­σμα αυτών των με­λε­τών θα κρι­θεί απο­κλει­στι­κά από το ποια δε­δο­μέ­να θα χρη­σι­μο­ποι­η­θούν. Επι­ση­μαί­νει δε τον κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο της ΑΑΔΕ, ως του μο­να­δι­κού φορέα που δια­θέ­τει σή­με­ρα πλήρη, ανα­λυ­τι­κά και αξιό­πι­στα δε­δο­μέ­να για τη βρα­χυ­χρό­νια μί­σθω­ση στην Ελ­λά­δα. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, χωρίς κοινά απο­δε­κτή βάση δε­δο­μέ­νων, οποια­δή­πο­τε απο­τί­μη­ση της του­ρι­στι­κής πί­ε­σης κιν­δυ­νεύ­ει να είναι απο­σπα­σμα­τι­κή και ανα­κρι­βής.

O STAMA εκ­φρά­ζει σαφή δια­φω­νία με το εν­δε­χό­με­νο οι με­λέ­τες αυτές -και κατ’ επέ­κτα­ση οι απο­φά­σεις για πι­θα­νούς πε­ριο­ρι­σμούς- να απο­τε­λέ­σουν απο­κλει­στι­κή αρ­μο­διό­τη­τα των Δήμων. Όπως επι­ση­μαί­νε­ται, μια τέ­τοια προ­σέγ­γι­ση ενέ­χει τον κίν­δυ­νο απο­σπα­σμα­τι­κών εκτι­μή­σε­ων και δια­φο­ρε­τι­κών τα­χυ­τή­των από πε­ριο­χή σε πε­ριο­χή. Ο Σύν­δε­σμος προ­τεί­νει οι με­λέ­τες φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας να ανα­τί­θε­νται σε ανε­ξάρ­τη­τους, αξιό­πι­στους φο­ρείς, με ενιαία με­θο­δο­λο­γία και σαφή κρι­τή­ρια, ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται η αντι­κει­με­νι­κό­τη­τα και η συ­γκρι­σι­μό­τη­τα των απο­τε­λε­σμά­των.

Ο Σύν­δε­σμος καλεί την πο­λι­τεία να δια­σφα­λί­σει ένα ενιαίο και αυ­στη­ρά τεκ­μη­ριω­μέ­νο πλαί­σιο απο­τύ­πω­σης της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, το οποίο θα βα­σί­ζε­ται σε πραγ­μα­τι­κά δε­δο­μέ­να και θα αντι­με­τω­πί­ζει ισό­τι­μα αλλά όχι εξι­σω­τι­κά δια­φο­ρε­τι­κές μορ­φές φι­λο­ξε­νί­ας.

Πηγή: ot.gr