Η πρόταση για νέο κλειστό στη Ρόδο ενθουσιάζει την Τ.Ε. Ε.Ο.ΠΕ.!

Η ανα­κοί­νω­ση για την πρό­τα­ση ενός νέου κλει­στού γυ­μνα­στη­ρί­ου στη Ρόδου σκόρ­πι­σε θύ­ελ­λα εν­θου­σια­σμού στις τά­ξεις της Τ.Ε. Ε.Ο.ΠΕ. και πλέον το ζη­τού­με­νο είναι τα λόγια να με­τα­τρα­πούν σε πρά­ξεις και να υπάρ­ξει νέο γή­πε­δο. Η ανα­κοί­νω­ση της διορ­γα­νώ­τριας αρχής στο βόλεϊ. ”Υπάρ­χουν στιγ­μές που ξε­περ­νούν τα όρια μιας απλής ανα­κοί­νω­σης. Στιγ­μές που δι­καιώ­νουν αγώ­νες, επι­μο­νή, πίστη και προ­σπά­θειες πολ­λών ετών. Η ανα­κοί­νω­ση της πρό­τα­σης για την κα­τα­σκευή νέου κλει­στού γυ­μνα­στη­ρί­ου στη Ρόδο γε­μί­ζει με χαρά, συ­γκί­νη­ση και αι­σιο­δο­ξία την Το­πι­κή Επι­τρο­πή Πε­το­σφαί­ρι­σης Δω­δε­κα­νή­σου και ολό­κλη­ρη την αθλη­τι­κή μας οι­κο­γέ­νεια.Από την πρώτη στιγ­μή που θέ­σα­με την ανά­γκη δη­μιουρ­γί­ας μιας νέας σύγ­χρο­νης κλει­στής αθλη­τι­κής εγκα­τά­στα­σης, το κά­να­με έχο­ντας ως μο­να­δι­κό γνώ­μο­να το μέλ­λον των παι­διών μας, των σω­μα­τεί­ων μας και του αθλη­τι­σμού στον τόπο μας. Ήταν ένα αί­τη­μα που γεν­νή­θη­κε μέσα από πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες, μέσα από τις δυ­σκο­λί­ες που βιώ­νου­με κα­θη­με­ρι­νά, αλλά και μέσα από το όραμα να δούμε τη Ρόδο να απο­κτά τις υπο­δο­μές που αξί­ζει.

Σή­με­ρα αι­σθα­νό­μα­στε ιδιαί­τε­ρα δι­καιω­μέ­νοι που αυτή η πρό­τα­ση βρί­σκει αντα­πό­κρι­ση και μπαί­νει στον δρόμο της υλο­ποί­η­σης. Θέ­λου­με να εκ­φρά­σου­με δη­μό­σια ένα με­γά­λο και ει­λι­κρι­νές ευ­χα­ρι­στώ προς τον Δή­μαρ­χο Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη. Γιατί από την πρώτη μας συ­νά­ντη­ση δεν αρ­κέ­στη­κε στο να ακού­σει. Κα­τα­νό­η­σε το μέ­γε­θος της ανά­γκης, συμ­με­ρί­στη­κε την αγω­νία μας και δε­σμεύ­τη­κε ότι θα ερ­γα­στεί για να προ­χω­ρή­σει αυτό το έργο. Σή­με­ρα απο­δει­κνύ­ει ότι για εκεί­νον οι δε­σμεύ­σεις δεν απο­τε­λούν απλές εξαγ­γε­λί­ες, αλλά υπο­χρε­ώ­σεις που τιμά με συ­νέ­πεια.

Η ση­με­ρι­νή εξέ­λι­ξη απο­κτά ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη ση­μα­σία αν ανα­λο­γι­στού­με ότι η τε­λευ­ταία με­γά­λη κλει­στή αθλη­τι­κή εγκα­τά­στα­ση που κα­τα­σκευά­στη­κε στο νησί μας ήταν πριν από πε­ρί­που εί­κο­σι χρό­νια. Για τον λόγο αυτό, η προ­ώ­θη­ση ενός νέου κλει­στού γυ­μνα­στη­ρί­ου απο­τε­λεί μια ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κή στιγ­μή για τον αθλη­τι­σμό της Ρόδου. Για εμάς, ο Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης δεν ανα­γνώ­ρι­σε τις ανά­γκες μας μόνο όταν ανέ­λα­βε τη διοί­κη­ση του Δήμου. Ήταν παρών πολύ πριν. Περ­νού­σε από τα γή­πε­δά μας, συ­ζη­τού­σε με τους αν­θρώ­πους του αθλη­τι­σμού, έβλε­πε από κοντά τις δυ­σκο­λί­ες και γνώ­ρι­ζε τις ελ­λεί­ψεις που αντι­με­τω­πί­ζα­με κα­θη­με­ρι­νά.

Σή­με­ρα, έχο­ντας πλέον τη δυ­να­τό­τη­τα να δώσει λύ­σεις, απέ­δει­ξε ότι δεν ξέ­χα­σε όσα είδε και όσα άκου­σε. Ανα­γνώ­ρι­σε την ανά­γκη, στά­θη­κε δίπλα μας και έκανε το πρώτο ου­σια­στι­κό βήμα ώστε ένα δια­χρο­νι­κό αί­τη­μα της αθλη­τι­κής κοι­νό­τη­τας να πάρει τον δρόμο της υλο­ποί­η­σης.

Σε μια εποχή όπου οι πο­λί­τες έχουν κου­ρα­στεί από λόγια και υπο­σχέ­σεις που μέ­νουν ανεκ­πλή­ρω­τες, η συ­νέ­πεια λόγων και πρά­ξε­ων είναι εκεί­νο που ξε­χω­ρί­ζει τους αν­θρώ­πους. Και αυτό είναι κάτι που οφεί­λου­με να ανα­γνω­ρί­ζου­με δη­μό­σια όταν συμ­βαί­νει. Η ση­με­ρι­νή εξέ­λι­ξη δεν ανή­κει σε κα­νέ­ναν φορέα και σε κα­νέ­να πρό­σω­πο. Ανή­κει στα παι­διά της Ρόδου, στις επό­με­νες γε­νιές αθλη­τών και στην προ­ο­πτι­κή που δη­μιουρ­γεί­ται για το μέλ­λον του τόπου μας. Ως Το­πι­κή Επι­τρο­πή Πε­το­σφαί­ρι­σης Δω­δε­κα­νή­σου νιώ­θου­με πε­ρή­φα­νοι που συμ­βά­λα­με με τις προ­τά­σεις και τις πα­ρεμ­βά­σεις μας στην ανά­δει­ξη αυτής της ανά­γκης και ακόμη πιο χα­ρού­με­νοι που βρή­κα­με απέ­να­ντί μας μια Δη­μο­τι­κή Αρχή που άκου­σε, κα­τα­νό­η­σε και προ­χώ­ρη­σε.

Κύριε Δή­μαρ­χε,

σας ευ­χα­ρι­στού­με για την εμπι­στο­σύ­νη, τη συ­νέ­πεια και την απο­φα­σι­στι­κό­τη­τά σας.

Σας ευ­χα­ρι­στού­με γιατί δώ­σα­τε αξία σε ένα αί­τη­μα που για πολ­λούς έμοια­ζε δύ­σκο­λο ή μα­κρι­νό.

Σας ευ­χα­ρι­στού­με γιατί απο­δεί­ξα­τε ότι όταν υπάρ­χει όραμα, συ­νερ­γα­σία και πο­λι­τι­κή βού­λη­ση, τα με­γά­λα έργα μπο­ρούν να ξε­κι­νή­σουν να γί­νο­νται πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

Σή­με­ρα εί­μα­στε χα­ρού­με­νοι.

Σή­με­ρα εί­μα­στε συ­γκι­νη­μέ­νοι.

Σή­με­ρα εί­μα­στε αι­σιό­δο­ξοι.

Γιατί ένα όνει­ρο πολ­λών ετών έκανε το πρώτο και πιο ση­μα­ντι­κό βήμα για να γίνει πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.