Οι ανατριχιαστικές συνομιλίες της 13χρονης και του 15χρονου φίλου της για την δολοφονία των γονιών της

• Η υπόθεση παρα­μέ­νει στο προ­σκή­νιο ενώ η ποινική έρευνα θα εκκι­νή­σει μετά την ολο­κλή­ρωση της ψυχια­τρι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης από παι­δο­ψυ­χί­α­τρο και κυρίως της παροχής βοή­θειας στα παιδιά

Στο προ­σκή­νιο παρα­μέ­νει η υπόθεση της 13χρονης στη Σύμη, η οποία κατη­γο­ρεί­ται ότι, με τη βοήθεια και καθο­δή­γηση του 15χρονου φίλου της, σχε­δί­αζε τη δολο­φο­νία αρχικώς της μητέρας της και ακο­λού­θως του πατέρα της.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», οι ανή­λι­κοι είχαν συντά­ξει ένα άτυπο ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό, περι­γρά­φο­ντας λεπτο­με­ρώς το σχέδιό τους. Οι συνο­μι­λίες τους, που εντο­πί­στη­καν μέσω πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, απο­κα­λύ­πτουν ένα καλά μελε­τη­μένο πλάνο, με εναλ­λα­κτι­κές μεθό­δους εκτέ­λε­σης.

Από τα στοι­χεία που προ­κύ­πτουν, το σχέδιο φέρεται να είχε ως καθο­δη­γητή τον 15χρονο, ενώ η 13χρονη θα ήταν η αυτουρ­γός της πράξης.

Ο 15χρονος φέρεται να έδινε οδηγίες, σχε­δί­αζε τα βήματα και πρό­τεινε εναλ­λα­κτι­κές λύσεις, ενώ η 13χρονη εμφα­νί­ζε­ται ως η εκτε­λε­στής του σχεδίου.

Οι δύο ανή­λι­κοι, κατη­γο­ρού­νται για από­πειρα ανθρω­πο­κτο­νίας από κοινού. Το σχέδιο αρχικώς φέρεται να περιε­λάμ­βανε δηλη­τη­ρί­αση μέσω τροφής, προ­κει­μέ­νου να ξεπε­ρά­σουν τα εμπόδια που, κατά την αντί­ληψή τους, έθεταν οι γονείς της νεαρής στην ερωτική τους σχέση.

Η υπόθεση παρα­μέ­νει στο προ­σκή­νιο, ενώ η ποινική έρευνα θα εκκι­νή­σει μετά την ολο­κλή­ρωση της ψυχια­τρι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης από παι­δο­ψυ­χί­α­τρο και κυρίως της παροχής βοή­θειας στα παιδιά. Ο 15χρονος θα νοση­λευ­τεί ακου­σίως σε νοσο­κο­μείο με παι­δο­ψυ­χια­τρική κλινική στην Θεσ­σα­λο­νίκη, ενώ εκου­σίως οι γονείς της 13χρονης ζήτησαν να υπάρξει ανάλογη βοήθεια και για το παιδί τους.

Πως ξεκί­νησε η έρευνα

Οπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική» η μητέρα της 13χρονης, ανη­συ­χώ­ντας για την αλλαγή στη συμπε­ρι­φορά της κόρης της, προ­χώ­ρησε σε καταγ­γε­λία στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα της Σύμης. Έπειτα από έρευνα, οι αστυ­νο­μι­κοί κατέ­σχε­σαν το μαχαίρι που βρέθηκε στο δωμάτιο της ανή­λι­κης.

Η σχέση των δύο ανη­λί­κων ξεκί­νησε τον Σεπτέμ­βριο του 2024 και γρήγορα πήρε δια­στά­σεις που ανη­σύ­χη­σαν τους γονείς της 13χρονης.

Η συμπε­ρι­φορά της άρχισε να αλλάζει δρα­μα­τικά. Επέ­στρεφε αργά στο σπίτι χωρίς ενη­μέ­ρωση, άρχισε να καπνί­ζει και να κατα­να­λώ­νει ενερ­γειακά ποτά, αντι­δρούσε επι­θε­τικά σε κάθε παρα­τή­ρηση των γονιών της, εγκα­τέ­λειψε τη φαρ­μα­κευ­τική αγωγή που ελάμ­βανε για αλλερ­γία και στα­μά­τησε τα φρο­ντι­στή­ριά της. Η ραγδαία αλλαγή στην προ­σω­πι­κό­τητά της και η εμμονή της με τη σχέση της οδή­γη­σαν τους γονείς να ζητή­σουν βοήθεια από ειδικό ψυχο­λόγο.

Η απο­κά­λυψη και η επέμ­βαση  των Αρχών

Η μητέρα, τρο­μο­κρα­τη­μένη από τα ευρή­ματα κατήγ­γειλε το περι­στα­τικό. Οι αστυ­νο­μι­κοί προ­χώ­ρη­σαν σε έρευνα, κατά­σχε­σαν το μαχαίρι και τα μηνύ­ματα συνο­μι­λιών και σχη­μά­τι­σαν δικο­γρα­φία για από­πειρα ανθρω­πο­κτο­νίας από κοινού, σε συν­δυα­σμό με τις δια­τά­ξεις περί ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας και περί όπλων.

Κατά την εξέτασή της, η 13χρονη ομο­λό­γησε ότι είχε τοπο­θε­τή­σει ποντι­κο­φάρ­μακο στο φαγητό της μητέρας της και ότι είχε πάρει το μαχαίρι από το σπίτι του φίλου της, προ­κει­μέ­νου να το χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ενα­ντίον της.

Η οικο­γέ­νεια της 13χρονης εκπρο­σω­πεί­ται από τον δικη­γόρο κ. Μηνά Τσέρκη, ενώ του 15χρονου από τον κ. Δημήτρη Γεωρ­γα­κό­πουλο.

Καταγ­γε­λίες για τη χρήση φαρ­μά­κων

Η οικο­γέ­νεια της 13χρονης πιθα­νο­λο­γεί σφόδρα -προς τούτο θα διε­νερ­γη­θεί σχετική εργα­στη­ριακή εξέταση- ότι ο 15χρονος της έδινε χάπια από τη φαρ­μα­κευ­τική αγωγή που ελάμ­βανε για Δια­τα­ραχή Ελλειμ­μα­τι­κής Προ­σο­χής και Υπερ­κι­νη­τι­κό­τη­τας (ΔΕΠ.Υ).

Το γεγονός αυτό εγείρει σοβαρά ερω­τή­ματα για τυχόν επί­δραση φαρ­μά­κων στη συμπε­ρι­φορά της 13χρονης και κατά πόσο αυτά επη­ρέ­α­σαν την ψυχο­λο­γική της κατά­σταση κατά τον σχε­δια­σμό της δολο­φο­νίας.

Το ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό του τρόμου

Οι ανή­λι­κοι είχαν υπο­γρά­ψει ένα ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό, όπου καθό­ρι­ζαν λεπτο­με­ρώς το σχέδιό τους, τις εναλ­λα­κτι­κές λύσεις σε περί­πτωση απο­τυ­χίας και το πώς θα προ­χω­ρού­σαν μετά την πράξη.

Σύμφωνα με την οικο­γέ­νεια της 13χρονης, το κείμενο αυτό φέρεται να συντά­χθηκε υπό την καθο­δή­γηση του 15χρονου και στη συνέ­χεια υπο­γρά­φηκε και από τους δύο ανη­λί­κους.

Το περιε­χό­μενο  του συμ­φω­νη­τι­κού

“Συμ­φω­νείς να με βοη­θή­σεις στην δολο­φο­νία των γονιών μου όσο θες και μπορείς;”

Απά­ντηση: “Ναι.”

(Ακο­λου­θούν υπο­γρα­φές)

Ποιος διε­νήρ­γησε την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη

Την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη διε­νήρ­γησε μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος μηχα­νι­κός και Forensic Engineer, επι­κε­φα­λής μιας ομάδας ειδικών που ανέ­λυ­σαν τις συνο­μι­λίες των ανη­λί­κων. Η έρευνα έγινε μετά από αίτημα της μητέρας της 13χρονης, η οποία παρα­τή­ρησε ανη­συ­χη­τι­κές αλλαγές στη συμπε­ρι­φορά της κόρης της και προέβη σε καταγ­γε­λία στις αρχές.

Η τεχνική ανάλυση των ηλε­κτρο­νι­κών της συσκευών οδήγησε στην ανά­κτηση μηνυ­μά­των από την εφαρ­μογή Instagram, στα οποία η 13χρονη και ο 15χρονος συνω­μο­τού­σαν για την εξό­ντωση των γονιών της μέσα από δύο λογα­ρια­σμούς που χρη­σι­μο­ποιού­σαν αμφό­τε­ροι.

Οι σοκα­ρι­στι­κές συνο­μι­λίες των ανη­λί­κων

10δες σελίδες από συνο­μι­λίες σε greeklish των δύο ανη­λί­κων που ανα­κτή­θη­καν και επε­ξερ­γά­στηκε ο τεχνι­κός σύμ­βου­λος δίνουν μια πρώτη εικόνα για την ψυχο­σύν­θεση των παιδιών και των όσων πραγ­μα­τικά έλαβαν χώρα. Από την σύλληψη του σχεδίου, μέχρι την απο­τυ­χία εκτέ­λε­σης του και την πίεση για την ολο­κλή­ρωση του.

Η «δημο­κρα­τική» παρου­σιά­ζει σήμερα ορι­σμέ­νες εξ΄αυ­τών:

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ 1

Η 13χρονη: “Δεν μπόρεσα να το κάνω, (…) Αν το είχα κάνει τώρα θα ήταν όλα μια χαρά.”

Ο 15χρονος: “Το ξέρω.”

Η 13χρονη: “Χρειά­ζο­μαι έναν πιο εύκολο τρόπο. Ο πατέρας μου φεύγει το μεση­μέρι τελικά.”

Ο 15χρονος: “Εντάξει, αλλά αν το κάνεις, θα φύγεις και δεν θα σε ξαναδώ.”

Η 13χρονη: “Δεν με νοιάζει. Θα ασχο­ληθώ πρώτα με τη μία σήμερα και μετά με τον άλλον όταν έρθει.”

Ο 15χρονος: “Δεν θα κάνεις τίποτα.”

Η 13χρονη: “Θα το κάνω, αλλά όχι με τον τρόπο που σου είπα. Είναι δύσκολο έτσι.”

Ο 15χρονος: “Αν το κάνεις, πρέπει να το δεχτώ.”

Η 13χρονη: “Το ‘μικρό’ που μου έδωσες δου­λεύει;”

Ο 15χρονος: “Δεν ακού­γε­ται πολύ.”

Η 13χρονη: “Δεν πει­ρά­ζει. Θα πω ότι κυνη­γούσα πέρ­δι­κες ή κάτι τέτοιο.”

Ο 15χρονος: “(…) Θα έρθουν όλοι μετά και θα την έχουμε πατήσει.”

Η 13χρονη: “Γιατί να μαζευ­τούν; Ακόμα και αν κολλήσω πάνω της;”

Ο 15χρονος: “Γιατί ακού­γε­ται πολύ.”

Η 13χρονη: “(…) Το ‘μικρό’ είναι πολύ εύκολο.”

Ο 15χρονος: “Δεν θα το κάνεις. Απλά.”

Η 13χρονη: “Θα πάω να βάλω λίγο νερό στο πρόσωπό μου και θα το σκεφτώ σοβαρά.”

Ο 15χρονος: “Σκέψου και εμένα λίγο, όχι μόνο εσένα.”

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ 2

Η 13χρονη: “(…) κυριο­λε­κτικά παρα­λίγο να κάνει εμετό πάνω μου.”

Η 13χρονη: “Δεν το κάνει ψεύτικα, φαί­νε­ται (…).”

Ο 15χρονος: “Και τι σου λέει;”

Η 13χρονη: “Δεν νιώθω και πολύ καλά. Μπορεί να είμαι απλώς πολύ κου­ρα­σμένη, πάω να ξεκου­ρα­στώ (…). Αλλά τόσο χάλια να είναι, δεν την έχω ξαναδεί.”

Ο 15χρονος: “(…) Είχα σκεφτεί όσο πήγαινα σπίτι να το κάνω εγώ, αλλά πια δεν γίνεται.”

Ο 15χρονος: “(…) Πρέπει του­λά­χι­στον μόνο τη μάνα σου. Αντι­θέ­τως μπορεί να πάει ιατρείο και μετά να μπεις φυλακή, όπως κι εγώ, και δεν το θέλω αυτό.”

Η 13χρονη: “Πώς;”

Η 13χρονη: “Πώς λες να γίνει; Εγώ δεν μπορώ.”

Ο 15χρονος: “(…) Δεν θέλω να μπλέξω, ορκί­ζο­μαι. Μετά μπορεί να γίνει κάτι πολύ κακό, δηλαδή να σε μισήσω.”

Ο 15χρονος: “(…) Και η πόρτα της;”

Η 13χρονη: “Ε, και να ξυπνή­σει, τι σε νοιάζει; Ρίξε της μπουνιά και τελεί­ωσε.”

Ο 15χρονος: “Ναι, πολύ εύκολο. Όχι ότι δεν μπορώ, αλλά βρα­διά­τικα να ρίχνω μπου­νιές…”

Ο 15χρονος: “(…) Σοβα­ρέ­ψου, (…).”

Η 13χρονη: “(…) Τι θέλεις να κάνω;”

Ο 15χρονος: “(…) Γιατί έβαλα αυτή την υπο­γραφή, (…).”

Η 13χρονη: “Γιατί νομί­ζεις ότι είμαι μια χαρά;”

Ο 15χρονος: “(…) Αν σε είχα δίπλα μου…”

Η 13χρονη: “Θέλεις δηλαδή να το κάνεις;”

Η 13χρονη: “Δεν ξέρω τι εννοείς.”

Ο 15χρονος: “(…) Μα το θέλω, σου λέω, θα σου έριχνα μία να κολ­λή­σεις στο φεγγάρι.”

Η 13χρονη: “(…)”

Η 13χρονη: “(…) Μωρό μου, κι εγώ σε αγαπάω.”

Ο 15χρονος: “(…) Θα μπλέξω χωρίς να το έχω κάνει κιόλας.”

Ο 15χρονος: “(…) Μα τον Θεό, θα σε σκοτώσω.”

Η 13χρονη: “Φταίμε και οι δύο, σώπα.”

Η 13χρονη: “Α, έχεις νευ­ριά­σει, εντάξει.”

Ο 15χρονος: “Τόσο καιρό γλίτωνα και τώρα θα μπω…”

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ 3

Ο 15χρονος: “(…) Δεν το πιστεύω, τελειώ­σαμε.”

Η 13χρονη: “Γιατί ρίχνεις το φταί­ξιμο πάνω μου;”

Ο 15χρονος: “Γιατί είπες ότι θα το έκανες, ορκί­στη­κες στα πάντα.”

Η 13χρονη: “Ναι, και μετά σου είπα ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ.”

Ο 15χρονος: “(…) Έπρεπε να πεις να στα­μα­τή­σουμε, όχι ότι θα δοκι­μά­σεις και σήμερα.”

Η 13χρονη: “(…) Δεν μπορώ, έχω αγχωθεί.”

Ο 15χρονος: “(…) Δεν θέλω φυλακή, αλήθεια.”

Η 13χρονη: “(…) Γιατί εγώ;”

Ο 15χρονος: “Εσύ το ήθελες ούτως ή άλλως, να πεθά­νεις και όλα αυτά, εμένα δεν με ρώτησες.”

Ο 15χρονος: “(…) Αν θέλω να πετύχω κάτι σε αυτή τη ζωή, τώρα τελεί­ωσε.”

Η 13χρονη: “(…) Μην ρίχνεις το φταί­ξιμο πάνω μου.”

Ο 15χρονος: “(…) Δεν το ρίχνω, στο λέω.”

Ο 15χρονος: “(…) Και το ρίχνεις σε εμένα.”

Η 13χρονη: “Όχι, το ρίχνεις, λες και εσύ δεν έκανες τίποτα.”

Η 13χρονη: “(…) Φταίμε και οι δύο.”

Ο 15χρονος: “(…) Εσύ φυλακή δεν θα μπεις.”

Ο 15χρονος: “(…) Δεν θα τα κατα­φέ­ρεις.”

Η 13χρονη: “Ναι, σίγουρα.”

Ο 15χρονος: “Θα πεθά­νεις από τα ίδια μου τα χέρια.”

Η 13χρονη: “Άσε με λίγο να ηρεμήσω, να βρω λύση.”

Η 13χρονη: “(…) Μη με μισείς και από πάνω.”

Ο 15χρονος: “(…) Δεν υπάρχει λύση, σκο­τώ­στε την να πάει στο διάολο.”

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ 4

Η 13χρονη: “Θα μαζέψω δύναμη να τη χτυπήσω με το μαχαίρι.”

Ο 15χρονος: “Εντάξει, σε αγαπώ.”

Η 13χρονη: “Κι εγώ, μωρό μου.”

Ο 15χρονος: “Όταν τελειώ­σεις, πες μου, θα είμαι στο Playstation.”

Η 13χρονη: “ΟΚ, μωρό μου, όταν κοι­μη­θεί θα προ­σπα­θήσω να το κάνω.”

Ο 15χρονος: “ΟΚ, σε αγαπώ!”

Ο 15χρονος: “Τι λέει; 12 η ώρα θα έχεις τελειώ­σει;”

Ο 15χρονος: “Εντάξει, με έγραψες κανο­νικά.”

Η 13χρονη: “Δεν ξέρω τι έπαθα, μάλλον απο­κοι­μή­θηκα, περί­μενε.”

Η 13χρονη: “(…) Δεν θέλω να το κάνω, δεν μπορώ, δεν με πάει η ψυχή μου.”

Η 13χρονη: “Αν κοι­μή­θη­κες, τη γ… τα κάναμε! Θα μου ρίξεις ξύλο;”

Η 13χρονη: “(…) Δεν μπορώ να το κάνω, το σκέ­φτηκα καλά ξανά και ξανά. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ.”

Η 13χρονη: “Αν θες, έλα εσύ να το κάνεις αφού το θέλεις τόσο. Εγώ δεν μπορώ.”

Ο 15χρονος: “(…) Θέλω απλά να τελειώ­νουμε.”

Η 13χρονη: “Αυτό θα γίνει.”

Η 13χρονη: “Μην ανη­συ­χείς, ακόμα και να μην θέλουμε, δεν έχουμε άλλη επιλογή. Το πιθα­νό­τερο είναι να φύγεις.”

Ο 15χρονος: “Ναι, αυτό.”

Ο 15χρονος: “Θα τελειώ­σουμε μαζί.”

Η 13χρονη: “Τι εννοείς;”

Ο 15χρονος: “Ότι επι­τέ­λους θα ξεφορ­τω­θείς τους γονείς σου.”

Η 13χρονη: “Η αλήθεια.”

Ο 15χρονος: “Τέλειο αυτό.”

Η 13χρονη: “Θα μου λείψεις, να το ξέρεις.”

Ο 15χρονος: “(…)”

Ο 15χρονος: “Απλά δεν ήμασταν ο ένας για τον άλλον.”

Η 13χρονη: “Ήμασταν, απλά όχι στα μάτια των γονιών μου.”

Ο 15χρονος: “Όχι κανενός.”

Η 13χρονη: “Στα δικά μου μάτια, πάντως, ναι.”

Ο 15χρονος: “Εγώ θα μπλέξω σίγουρα.”

Η 13χρονη: “Μην μπλέ­ξεις, θα το κάνω σίγουρα.”

Ο 15χρονος: “(…)”

Η 13χρονη: “Αν πάνε να μπλέ­ξουν εσένα, θα πω ότι το έκανα μόνη μου.”

Ο 15χρονος: “(…) Πες ότι φοβάσαι.”

Η 13χρονη: “(…) Της είπα ότι δεν νιώθω καλά, κάτι θα γίνει.”

Ο 15χρονος: “Να τελειώ­νουμε.”

Οι αρχές συνε­χί­ζουν να εξε­τά­ζουν το περιε­χό­μενο των συνο­μι­λιών και τις ψυχο­λο­γι­κές εκτι­μή­σεις των ανη­λί­κων, ώστε να δια­πι­στω­θεί αν είχαν πλήρη συνεί­δηση των πράξεών τους.

Η υπόθεση προ­κα­λεί σοκ στην ελλη­νική κοι­νω­νία και εγείρει σοβαρά ερω­τή­ματα για την ψυχική υγεία των ανη­λί­κων, την επί­δραση των δια­δι­κτυα­κών σχέσεων και τον ρόλο της λήψης φαρ­μα­κευ­τι­κής αγωγής σε ανη­λί­κους.

Η οικο­γέ­νεια της 13χρονης εκπρο­σω­πεί­ται από τους δικη­γό­ρους κ.κ. Μηνά Τσέρκη και Μαρίνα Κρανίτη και του 15χρονου από τον κ. Δημήτρη Γεωρ­γα­κό­πουλο.