Διαπραγμάτευση: Ποιoς θα πληρώσει τα 50 δις;

Βρυ­ξέλ­λες, 10

του Θάνου Τσίρου |

Ξεκί­νησε νωρίς το βράδυ, στον χώρο του Συμ­βου­λίου της ΕΕ και συνε­χι­ζό­ταν ως αργά, η συνά­ντηση υψηλού επι­πέ­δου μεταξύ των εκπρο­σώ­πων των δανει­στών και της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης.

Στη συνά­ντηση συμ­με­τέ­χουν: Ο πρό­ε­δρος του Eurogroup, Γερούν Ντάι­σελ­μπλουμ, ο πρό­ε­δρος του EuroWorking Group, Τόμας Βίζερ, ο διευ­θυ­ντής της ΓΓ Οικο­νο­μι­κών και Νομι­σμα­τι­κών υπο­θέ­σεων της Επι­τρο­πής, Μάρκο Μπούτι, ο επι­κε­φα­λής του κουαρ­τέ­του, Ντέκλαν Κοστέλο, ο επι­κε­φα­λής του ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ, το μέλος του Εκτε­λε­στι­κού Συμ­βου­λίου της ΕΚΤ, Μπενουά Κερέ, καθώς και ο επι­κε­φα­λής του Ευρω­παϊ­κού τμή­μα­τος του ΔΝΤ, Πολ Τόμσεν με την εκπρό­σωπο του ΔΝΤ στο κουαρ­τέτο, Ντέλια Βελ­κου­λέ­σκου.

Την Ελλάδα εκπρο­σω­πούν ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος και ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Γιώργος Χου­λια­ρά­κης.

Η ελλη­νική πλευρά θα γίνει απο­δέ­κτης σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της κοινής πρό­τα­σης των θεσμών για την νομο­θέ­τηση προ­λη­πτι­κών μέτρων το ύψος των οποίων εκτι­μά­ται σε του­λά­χι­στον 3-3,5 δις.ευρώ σύμφωνα με όσα ανα­φέ­ρει το πρα­κτο­ρείο Reuters, επι­κα­λού­μενο Eυρωπαίο αξιω­μα­τούχο.

Η ψήφιση της μείωσης του αφο­ρο­λο­γή­του (ή και) της μείωσης της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς ανα­μέ­νε­ται να τεθεί ως «προ­α­παι­τού­μενο» για την επι­στροφή των επι­κε­φα­λής των θεσμών στην Αθήνα για την ολο­κλή­ρωση της β’ αξιο­λό­γη­σης.

Εκτός από την θέσπιση των προ­λη­πτι­κών μέτρων, στο τραπέζι υπάρχει και το θέμα της εξει­δί­κευ­σης των μεσο­πρό­θε­σμων παρεμ­βά­σεων για το χρέος καθώς παρά τις επί­ση­μες αρνή­σεις από την πλευρά των Ευρω­παίων –χθες ήρθαν οι κατη­γο­ρη­μα­τι­κές δηλώ­σεις του Κλάους Ρέγκλινγκ επί του θέματος- το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο εξα­κο­λου­θεί να πιέζει προς την κατεύ­θυνση να γίνουν συγκε­κρι­μένα τα μέτρα που θα υιο­θε­τη­θούν έστω και μετά το 2018 και την ολο­κλή­ρωση του 3ου μνη­μο­νίου.

Ποιος θα πλη­ρώ­σει τον λογα­ρια­σμό των 40-50 δισ. της επό­με­νης δεκα­ε­τίας    

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, αυτό που βρί­σκε­ται σε πλήρη εξέλιξη είναι ένας «πόλεμος» για το ποιος θα πλη­ρώ­σει έναν λογα­ρια­σμό της τάξεως των 40-50 δις. ευρώ μέσα στην επόμενη 10ετία.

Οι Ευρω­παίοι θέλουν ο λογα­ρια­σμός να πλη­ρω­θεί από τους Έλληνες φορο­λο­γού­με­νους μέσα από την παρα­γωγή υψηλών πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των. Το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο τονίζει επι­σή­μως ότι οι φορο­λο­γού­με­νοι δεν μπορούν να σηκώ­σουν αυτό το βάρος και ζητάει μικρό­τερα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα και μέτρα διευ­θέ­τη­σης του χρέους ώστε το οικο­νο­μικό βάρος να μοι­ρα­στεί μεταξύ των χωρών μελών της Ευρω­ζώ­νης. Υπο­στη­ρί­ζει βέβαια από την άλλη, ότι για να δια­σφα­λι­στούν τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα που θέλουν να επι­βάλ­λουν στην Ελλάδα οι Ευρω­παίοι, απαι­τού­νται περισ­σό­τερα μέτρα.

Και έτσι φτά­νουμε στην κορύ­φωση του… δρά­μα­τος με την ελλη­νική πλευρά να προ­σπα­θεί να περιο­ρί­σει το συνο­λικό κόστος για τους φορο­λο­γού­με­νους γνω­ρί­ζο­ντας βέβαια ότι δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται από την πλευρά του «αδύ­να­μου» (δεδο­μέ­νου ότι η ελλη­νική οικο­νο­μία είναι αυτή που χρειά­ζε­ται το πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ αλλά και τα δάνεια του ESM για να βελ­τιώ­σει τις συν­θή­κες ρευ­στό­τη­τας στην ελλη­νική οικο­νο­μία αλλά και για να εξυ­πη­ρε­τή­σει το δημόσιο χρέος).

Κρί­νε­ται το μέλλον

Στις δια­βου­λεύ­σεις που βρί­σκο­νται σε εξέλιξη λαμ­βά­νο­ντας χαρα­κτήρα «τελευ­ταίας ευκαι­ρίας για την επί­τευξη καταρ­χήν συμ­φω­νίας μέχρι το Eurogroup του Φεβρουα­ρίου» ουσια­στικά κρί­νε­ται το μέλλον των Ελλήνων φορο­λο­γου­μέ­νων όχι μόνο για την περίοδο μέχρι το 2018 αλλά και για του­λά­χι­στον 5 χρόνια ακόμη. Είτε η μείωση του αφο­ρο­λο­γή­του λάβει «προ­λη­πτικό χαρα­κτήρα» είτε όχι, το γεγονός είναι ότι η Ελλάδα θα παρα­μεί­νει –όπως φαίνεται- εγκλω­βι­σμένη στα υψηλά πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα.

Αυτό σημαί­νει ότι ασφυ­κτι­κές συν­θή­κες ανά­λο­γες με αυτές που θα ισχύουν και το 2018 (σ.σ για την επόμενη χρονιά θεω­ρεί­ται δεδο­μένο ότι θα επι­βλη­θούν νέα μέτρα συνο­λι­κού ύψους του­λά­χι­στον 700 εκατ. ευρώ) θα ισχύουν και για το 2019 και για το 2020 αλλά και για όσα χρόνια απο­φα­σι­στεί το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα να δια­τη­ρη­θεί στο επίπεδο του 3-3,5%.

Υψη­λό­τερο πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα σημαί­νει περισ­σό­τε­ρους φόρους ή μικρό­τε­ρες συντά­ξεις για τους Έλληνες και λιγό­τερη ανάγκη για ρύθμιση του ελλη­νι­κού χρέους ή λιγό­τερα νέα δάνεια για τους Ευρω­παί­ους. Μέσα στα επόμενα 24ωρα θα φανεί πώς θα μοι­ρα­στεί ο τελικός λογα­ρια­σμός.

Πιτέλα: Ο Σόιμπλε παίζει ξανά με την Ελλάδα

Συνέ­ντευξη με τον επι­κε­φα­λής της ομάδας των Σοσια­λι­στών στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο Τζιάνι Πιτέλα δημο­σιεύει η εφη­με­ρίδα Tagesspiegel. O Ιταλός πολι­τι­κός σχο­λιά­ζει, μεταξύ άλλων, την επίμονη στάση του Γερ­μα­νού υπ. Οικο­νο­μι­κών Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε απέ­να­ντι στην Ελλάδα. Με αφορμή την πρό­σφατη συνέ­ντευξη Σόιμπλε στο γερ­μα­νικό δίκτυο ARD, ο δημο­σιο­γρά­φος ρωτά τον Τζ. Πιτέλα πώς κρίνει την «απαί­τηση του Β. Σόιμπλε από την Ελλάδα να γίνει αντα­γω­νι­στική διότι σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση δεν θα μπορεί να παρα­μεί­νει εντός της νομι­σμα­τι­κής ένωσης».

Ο Τζιάνι Πιτέλα απαντά: «Ο Σόιμπλε παίζει με τη φωτιά πάντα όταν πρό­κει­ται για την Ελλάδα. Η Αθήνα έχει κατα­βά­λει σημα­ντι­κές προ­σπά­θειες. Τώρα πρέπει οι Ευρω­παίοι εταίροι της Ελλάδας να εκπλη­ρώ­σουν τις δικές τους υπο­χρε­ώ­σεις, να ολο­κλη­ρώ­σουν την τρέ­χουσα αξιο­λό­γηση των μεταρ­ρυθ­μί­σεων και να προβούν σε μια αισθητή απο­μεί­ωση του χρέους.

Όπως πάντα ο Σόιμπλε προ­σπα­θεί να απο­στα­θε­ρο­ποι­ή­σει την Ελλάδα, προ­κει­μέ­νου να πολώσει την εγχώρια πολι­τική σκηνή. Αυτό είναι ανεύ­θυνο και επι­κίν­δυνο – με φόντο μάλιστα τις βερ­μπα­λι­στι­κές επι­θέ­σεις του Τραμπ κατά της Ευρώπης».

Π. Κρού­γκ­μαν: Τρελό

να ζητάς από την Ελλάδα πλε­ό­να­σμα 3,5%

Σε μια άλλη συνέ­ντευξη στο αυριανό φύλλο της Handelsblatt o νομπε­λί­στας Αμε­ρι­κα­νός οικο­νο­μο­λό­γος Πωλ Κρού­γκ­μαν ανα­φέ­ρει σχετικά με τη συνε­χι­ζό­μενη ελλη­νική κρίση και τους ευρύ­τε­ρους κιν­δύ­νους που υφέρ­πουν ακόμη στην ευρω­ζώνη: «Μέχρι σήμερα η οικο­νο­μία δεν έχει κατα­φέ­ρει να ορθο­πο­δή­σει από την ύφεση. Η ευρω­κρίση θα μπο­ρούσε ξανά, γρήγορα να ανα­ζω­πυ­ρω­θεί. Πρέπει να αντι­λη­φθεί κανείς ότι η θηλιά που αυτή τη στιγμή πνίγει την Ελλάδα, πρέπει να χαλα­ρώ­σει.

Το να απαιτεί κανείς από τους Έλληνες πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ είναι τρελό. Συνο­λικά η κατά­σταση θα μπο­ρούσε να βελ­τιω­θεί μόνο εάν η Γερ­μα­νία εξήγ­γειλε ένα επεν­δυ­τικό σχέδιο και απο­μα­κρυ­νό­ταν η χώρα από την πολι­τική λιτό­τη­τας».

Σχετικά με την ΕΚΤ και τις πρω­το­βου­λίες που έλαβε για την αντι­με­τώ­πιση της ευρω­κρί­σης εκτιμά ότι «πριν από τέσσερα χρόνια ο επι­κε­φα­λής της, Μάριο Ντράγκι, έσωσε την Ευρώπη από τον γκρεμό» αλλά δεν πιστεύει ότι πλέον μπορεί να κάνει περισ­σό­τερα.

«Το τελευ­ταίο, πράγ­ματι, που θα χρεια­ζό­ταν η Ευρώπη τώρα είναι η από­συρση του προ­γράμ­μα­τος αγοράς ομο­λό­γων». Ανα­φο­ρικά με το μέλλον της ευρω­ζώ­νης ο Π. Κρού­γκ­μαν ανα­φέ­ρει ότι οι πολι­τι­κές ελίτ, που παρά τις δια­φω­νίες τους επέ­δει­ξαν τελικά την πολι­τική βούληση να κρα­τή­σουν την νομι­σμα­τική ένωση εν ζωή, ενδέ­χε­ται να μην βρί­σκο­νται στην εξουσία τα επόμενα χρόνια. «Ξανα­ρω­τή­στε με μετά τις γαλ­λι­κές εκλογές», λέει κλεί­νο­ντας ο διά­ση­μος οικο­νο­μο­λό­γος με μια δόση απαι­σιο­δο­ξίας.