Πανεπιστήμιο Αιγαίου: Η ανθρώπινη ζωή πάνω από τις πολιτικές αποτροπής και επαναπροωθήσεων

Από το Αντι­ρα­τσι­στικό Δίκτυο του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Τα δύο πολύ­νε­κρα ναυάγια που σημειώ­θη­καν στις 19 Οκτω­βρίου 2026 στη Σάμο και τη Λέσβο, με δώδεκα νεκρούς πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, ανάμεσά τους ένα βρέφος, απο­τε­λούν μια ακόμη τραγική υπεν­θύ­μιση της βίας και της ανα­σφά­λειας που συνο­δεύ­ουν τις προ­σφυ­γι­κές δια­δρο­μές στο Αιγαίο. Στη Λέσβο, έξι άνθρω­ποι έχασαν τη ζωή τους έπειτα από σύγκρουση του σκάφους που τους μετέ­φερε με σκάφος του Λιμε­νι­κού, ενώ στη Σάμο έξι ακόμη άνθρω­ποι πνί­γη­καν μετά την ανα­τροπή ταχύ­πλοου κατά τη διάρ­κεια κατα­δί­ω­ξης. Τα γεγο­νότα αυτά γεννούν σοβαρά ερω­τή­ματα για τις επι­χει­ρη­σια­κές πρα­κτι­κές του Ελλη­νι­κού Λιμε­νι­κού Σώματος και απαι­τούν πλήρη, ανε­ξάρ­τητη και διαφανή διε­ρεύ­νηση.

Καταγ­γέλ­λουμε κάθε πρα­κτική που θέτει σε κίνδυνο ανθρώ­πι­νες ζωές στο όνομα της φύλαξης των συνόρων! Η προ­στα­σία των συνόρων δεν μπορεί να υπε­ρι­σχύει του θεμε­λιώ­δους δικαιώ­μα­τος στη ζωή, ούτε να δικαιο­λο­γεί επι­κίν­δυ­νες κατα­διώ­ξεις, χει­ρι­σμούς που αυξά­νουν τον κίνδυνο σύγκρου­σης, ή επι­χει­ρή­σεις στις οποίες η ασφά­λεια των επι­βαι­νό­ντων δεν απο­τε­λεί απόλυτη προ­τε­ραιό­τητα. Όταν άνθρω­ποι, ανάμεσά τους παιδιά και βρέφη, χάνουν τη ζωή τους σε περι­στα­τικά στα οποία εμπλέ­κο­νται σκάφη του Λιμε­νι­κού, η κοι­νω­νία δικαιού­ται να γνω­ρί­ζει τι ακριβώς συνέβη, ποιες απο­φά­σεις ελή­φθη­σαν και αν τηρή­θη­καν οι κανόνες ασφα­λούς ναυ­σι­πλο­ΐας και διά­σω­σης.

Δεν απο­δε­χό­μα­στε να αντι­με­τω­πί­ζο­νται οι θάνατοι προ­σφύ­γων ως ανα­πό­φευ­κτες απώ­λειες μιας συνο­ρια­κής πολι­τι­κής. Οι άνθρω­ποι που επι­χει­ρούν να δια­σχί­σουν το Αιγαίο δεν χάνουν τα δικαιώ­ματά τους επειδή δεν δια­θέ­τουν τα απα­ραί­τητα ταξι­διω­τικά έγγραφα. Έχουν δικαί­ωμα στη ζωή, στην προ­στα­σία, στην αξιο­πρέ­πεια και στην απο­τε­λε­σμα­τική διάσωση. Η ευθύνη για την ασφαλή δια­χεί­ριση τέτοιων περι­στα­τι­κών βαρύνει τις αρμό­διες αρχές, οι οποίες οφεί­λουν να ενερ­γούν με βάση το δίκαιο και τον σεβασμό της ανθρώ­πι­νης ζωής.

Απαι­τούμε την άμεση και ανε­ξάρ­τητη διε­ρεύ­νηση και των δύο περι­στα­τι­κών, τη δημο­σιο­ποί­ηση όλων των κρί­σι­μων στοι­χείων, όπως τα δια­θέ­σιμα οπτι­κο­α­κου­στικά δεδο­μένα, τις επι­κοι­νω­νίες και τις επι­χει­ρη­σια­κές εντολές, καθώς και την απόδοση ευθυνών σε κάθε περί­πτωση που θα δια­πι­στω­θούν παρα­βά­σεις ή αδι­καιο­λό­γητη χρήση επι­κίν­δυ­νων πρα­κτι­κών. Παράλ­ληλα, απαι­τούμε την ουσια­στική προ­στα­σία των επι­ζώ­ντων και των μαρ­τύ­ρων και τη δια­σφά­λιση ότι οι οικο­γέ­νειες των θυμάτων θα λάβουν απα­ντή­σεις και δικαιο­σύνη.

Καμία ανθρώ­πινη ζωή δεν είναι ανα­λώ­σιμη. Κανένα σύνορο δεν δικαιο­λο­γεί τον θάνατο ανθρώ­πων που ανα­ζη­τούν ασφά­λεια. Η σιωπή, η αδια­φο­ρία και η κανο­νι­κο­ποί­ηση τέτοιων τρα­γω­διών δεν απο­τε­λούν επιλογή. Απέ­να­ντι στους νεκρούς της Σάμου και της Λέσβου, έχουμε χρέος να απαι­τή­σουμε την αλήθεια, τη λογο­δο­σία και τον τερ­μα­τι­σμό κάθε πρα­κτι­κής που θέτει σε κίνδυνο πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες. Η ανθρώ­πινη ζωή πρέπει να βρί­σκε­ται πάνω από κάθε πολι­τική απο­τρο­πής και επα­να­προ­ω­θή­σεων.