Σε μια προσπάθεια περιορισμού της αλόγιστης χρήσης πλαστικών με σκοπό την οριστική απαγόρευση χρήσης του  στα μέσα του 2021, από την 1η Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου κάθε τεμάχιο  πλαστικής συσκευασίας ή σκεύους μιας χρήσης θα επιβαρύνεται φε περιβαλλοντικό τέλος 0.04 ευρώ, σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση του υπουργείου περιβάλλοντος.

Αρκεί όμως μόνο αυτό για τον περιορισμό της χρήσης πλαστικών στην Ελλάδα ;

Στη χωματερή καταλήγουν τα 4 στα 5 υπολλείμματα πλαστικών . 

Η χώρα μας αναδεικνύεται ως μιας από της ρυπογόνες χώρες στην  Ευρώπη, όσον αφορά στην παραγωγή και χρήση πλαστικών

Πρόσφατες εκθέσεις διεθνών περιβαλλοντικών φορέων έδειξαν ότι η χώρα μας παράγει περίπου 700.000 τόνους πλαστικών απορριμμάτων ετησίως.

Δηλαδή καθένας από εμάς χρησιμοποιεί για οικιακή ή επαγγελματική χρήση κατά μ.ο. 68 κιλά  το χρόνο.

Από το 2003, σε μια χρονική περίοδο όπου οι  επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στον πλανήτη γινόταν αντικείμενο διαλόγου μόνο για το σχολιασμό του …σεναρίου μιας καλής  κινηματογραφικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας, στις γειτονιές δίπλα  στους παραδοσιακούς κάδους απορριμμάτων τοποθετήθηκαν οι περίφημοι μπλε κάδοι ανακύκλωσης, με σκοπό εκεί τα νοικοκυριά να ρίχνουν όλα τα υπολλείμματα σκουπιδιών που μπορούν να ανακυκλωθούν, όπως συγκεκριμένοι τύποι πλαστικών, γυαλί και χαρτί.

Στόχος του υπουργείου Περιβάλλοντος, βάσει των τότε Κοινοτικών  Οδηγιών, ήταν έως το 2020 το 70% από τη χρήση πλαστικών στην Ελλάδα, να ανακυκλώνεται.

Εύλογα προκύπτει το ερώτημα αν αυτή  η φιλόδοξη απροσδοκία, 17 χρόνια μετά, έγινε πράξη…

Η πραγματικότητα δείχνει ότι οι Έλληνες μάλλον παραμένουν αδιάφοροι για την ανακύκλωση, αφού οι περισσότεροι μπλε καδοι κατέληξαν  και αυτοί να είναι κοινοί σκουπιδοτενεκές .

Συνολικά, μόνο το 6% όλων των πλαστικών απορριμμάτων τοποθετείται σε μπλε κάδους και ως εκ τούτου τα περισσότερα πλαστικά απόβλητα είναι δύσκολο να ανακτηθούν και αποκτούν χαμηλότερη αξία για τη βιομηχανία ανακύκλωσης. . Το μεγαλύτερο μέρος των απορριμμάτων (84%) καταλήγει σε χωματερές.

Εκτιμάται ότι το 50% των απορριμμάτων στους μπλε κάδους είναι υπόλειμμα, δηλαδή υλικά που δεν μπορούν να ανακυκλωθούν και οδηγούνται τελικά για θάψιμο σε ΧΥΤΑ. Κύρια αιτία είναι η περιορισμένη εκπαίδευση των καταναλωτών σχετικά με τη σωστή διάθεση των απορριμμάτων.

Η μόλυνση του περιβάλλοντος και η υποθαλάσσια χωματερή της Άνδρου.

Η εισροή τουριστών στις παραθαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας αυξάνει την παραγωγή απορριμμάτων έως και 26% κατά την περίοδο αιχμής.

Πρόσφατη έρευνα της WWF  σχετικά με μόλυνση του ελληνικού οικοσυστήματος από  τη χρήση και αλόγιστη απόρριψη των πλαστικών , έστειξε ότι κάθε χρόνο διαρρέουν στο περιβάλλον σχεδόν 40.000 τόνοι πλαστικών απορριμμάτων. 1

11.500 τόνοι από αυτά καταλήγουν στη Μεσόγειο, εκ των οποίων το 28% προκύπτει από θαλάσσιες πηγές, όπως τα εγκαταλελειμμένα ή πεταμένα στους βυθούς αλιευτικά δίχτυα και άλλα προϊόντα αλιευτικού εξοπλισμού.

Σχεδόν το 70% αυτών των πλαστικών απορριμμάτων ρυπαίνει κάθε χρόνο τις ελληνικές ακτές. Η ελληνική οικονομία εκτιμάται όχι χάνει περίπου 26 εκατ. ευρώ ετησίως εξαιτίας της πλαστικής ρύπανσης, καθώς αυτή επηρεάζει την τουριστική, τη ναυτιλιακή αλλά και την αλιευτική οικονομία.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Άνδρου, όπου όπου εξαιτίας μιας ισχυρής νεροποντής που προκάλεσε την κατολίσθηση της παράνομης χωματερής του νησιού στη Θέση Σταυροπέδα, το 2011, περίπου 400 στρέμματα του βυθού μετατράπηκε σε έναν τεράστιο υποθαλάσσιο σκουπιδότοπο.

WWF HELLAS: 17 προτάσεις για τη μείωση της πλαστικής ρύπανσης, στην Ελλάδα.

Πριν από λίγες ημέρες η WWF HELLAS  παρουσίασε έκθεση όπου αναλύει συνολικά 17  πολιτικά μέτρα που πρέπει να λάβει η χώρα μας, προκειμένου να μειωθεί η πλαστική ρύπανση και να προαχθεί με αποτελεσματικό τρόπο η κυκλική οικονομία.

Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων, πολιτικές όπως: η ριζική αναβάθμιση των συστημάτων διευρυμένης ευθύνης παραγωγού για τις συσκευασίες (βλ. μπλε κάδος), η θέσπιση συστήματος εγγυοδοσίας (DRS) για τις πλαστικές φιάλες, η θέσπιση του «πληρώνω όσο πετάω», η επανεισαγωγή του τέλους ταφής για όλα τα απόβλητα που οδηγούνται σε ΧΥΤΑ, η επιβολή αυστηρών ποινών σε παραβάτες της νομοθεσίας για τα απόβλητα και η θέσπιση συστημάτων παρακολούθησης της διακίνησης αποβλήτων, η στροφή σε προϊόντα πολλαπλών χρήσεων, η μείωση των πλαστικών μιας χρήσης στις δημόσιες προμήθειες, η υποχρέωση των παραγωγών να παρέχουν ακριβή στοιχεία και να δέχονται ελέγχους κ..α.

Για κάθε ένα από τα 17 μέτρα πολιτικής δημιουργήθηκε πίνακας αξιολόγησης, όπου βαθμολογούνται οι σημερινές επιδόσεις της χώρας μας, προκειμένου  να γίνει σαφής η απόσταση που έχει να διανύσει η Ελλάδα για να αποτρέψει την πλαστική ρύπανση και να βελτιώσει τις κακές πρακτικές στην παραγωγή και εμπορία πλαστικών.

Αυτός ο πίνακας θα  ανανεώνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα .

«Όπως προκύπτει, η Ελλάδα χρειάζεται να καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για να εφαρμόσει αποτελεσματικά τα απαραίτητα μέτρα πολιτικής. Με τη συγκεκριμένη έκθεση, το WWF Ελλάς αποδεικνύει πως τα ημίμετρα στη διαχείριση των πλαστικών δεν μπορούν πλέον να αποτελούν επιλογή της χώρας», σημειώνει ο Αχιλλέας Πληθάρας, υπεύθυνος του WWF Ελλάς για θέματα πρόληψης αποβλήτων.

Πηγή naftemporiki.gr

Σχολιασμός άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ