Αίτηση για την αναίρεση της καταδίκης Λεριού για ασέλγεια εις βάρος των δύο ανήλικων ανιψιών του

Νέο κεφά­λαιο ανοίγει σε μία υπόθεση που είχε απα­σχο­λή­σει επί σειρά ετών τη δικαιο­σύνη, καθώς ο 30χρονος ημε­δα­πός, ο οποίος κατα­δι­κά­στηκε τόσο πρω­το­δί­κως όσο και κατ’ έφεση σε ποινή κάθειρ­ξης 8 ετών για κατά­χρηση σε ασέλ­γεια κατ’ εξα­κο­λού­θηση και κατά συρροή, επι­διώ­κει πλέον την ανα­τροπή της ετυ­μη­γο­ρίας στον ανώτατο βαθμό. Η υπόθεση φτάνει στο ακυ­ρω­τικό δικα­στή­ριο της χώρας, εκεί όπου θα κριθεί όχι η ουσία των γεγο­νό­των αλλά η νομική ορθό­τητα της από­φα­σης που τον έκρινε ένοχο.

Η υπε­ρα­σπι­στική πλευρά του κατα­δι­κα­σθέ­ντος προ­χώ­ρησε στην κατά­θεση αίτησης αναί­ρε­σης κατά της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας από­φα­σης, μέσω της οποίας ζητεί­ται ο αναι­ρε­τι­κός έλεγχος της κρίσης που οδήγησε στην επιβολή της ποινής. Η υπόθεση προσ­διο­ρί­στηκε να συζη­τη­θεί στις 14 Οκτω­βρίου 2026 ενώπιον του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου.

Πριν από την προ­σφυγή στον Άρειο Πάγο, η υπόθεση είχε δια­νύ­σει δύο βαθμούς δικαιο­δο­σίας. Σε πρώτο βαθμό, το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο είχε κρίνει ένοχο τον 30χρονο και του είχε επι­βά­λει ποινή κάθειρ­ξης 8 ετών. Η ετυ­μη­γο­ρία επι­κυ­ρώ­θηκε στη συνέ­χεια και σε δεύτερο βαθμό από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο, το οποίο, ύστερα από πολύωρη δια­δι­κα­σία και αξιο­λό­γηση του συνόλου των απο­δει­κτι­κών στοι­χείων, δια­τή­ρησε αυτού­σια την πρω­τό­δικη ποινή, απορ­ρί­πτο­ντας τα αιτή­ματα ελά­φρυν­σης.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος κρίθηκε και στους δύο βαθμούς ένοχος για κατά­χρηση σε ασέλ­γεια κατ’ εξα­κο­λού­θηση και κατά συρροή, με θύματα τις δύο ανή­λι­κες ανιψιές του. Η οικο­γε­νειακή σχέση που συνέδεε τα φερό­μενα ως θύματα με τον δράστη υπήρξε ένα από τα στοι­χεία που προ­σέ­δω­σαν στην υπόθεση ιδιαί­τερο βάρος κατά την εκδί­κασή της.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η δικα­στική διε­ρεύ­νηση ξεκί­νησε έπειτα από μήνυση που υπέβαλε στις 28 Νοεμ­βρίου 2019 ο πατέρας των δύο ανή­λι­κων κορι­τσιών. Όπως δια­μορ­φώ­θηκε το κατη­γο­ρη­τή­ριο, από το 2013 και για αρκετά χρόνια ο 30χρονος φιλο­ξε­νούσε τις ανιψιές του κάθε Σαβ­βα­το­κύ­ριακο στην οικία του, με τη συναί­νεση των γονέων τους, οι οποίοι, κατά τα ανα­φε­ρό­μενα, ήταν επι­βα­ρυ­μέ­νοι με αυξη­μέ­νες υπο­χρε­ώ­σεις.

Με πρό­σχημα τη βοήθεια στα σχολικά τους μαθή­ματα, ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε ανα­λά­βει τη φρο­ντίδα των δύο κορι­τσιών από το από­γευμα της Παρα­σκευής έως το βράδυ της Κυρια­κής. Οι πράξεις που του απο­δό­θη­καν τοπο­θε­τού­νται χρονικά μεταξύ των ετών 2013 και 2014, αλλά και από τον Νοέμ­βριο του 2017 έως τον Μάρτιο του 2019.

Όπως έγινε δεκτό κατά την εκδί­καση, ο 30χρονος φέρεται να εκμε­ταλ­λεύ­τηκε την εμπι­στο­σύνη της μητέρας των ανή­λι­κων καθώς και τη στενή οικο­γε­νειακή σχέση, προ­κει­μέ­νου να προβεί σε ασελ­γείς πράξεις εις βάρος των παιδιών, τα οποία βρί­σκο­νταν σε ευάλωτη ηλικία και κατά­σταση.

Κατά τα ανα­φε­ρό­μενα, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να χρη­σι­μο­ποιούσε προ­σχη­μα­τικά την επί­βλεψη του μπάνιου των παιδιών, επι­κα­λού­με­νος ότι σπα­τα­λού­σαν υπερ­βο­λι­κές ποσό­τη­τες νερού, ώστε να τα πλένει ο ίδιος και να προ­βαί­νει σε ασελ­γείς πράξεις. Οι ανή­λι­κες, όπως υπο­στη­ρί­χθηκε, δεν αντέ­δρα­σαν άμεσα, καθώς φοβού­νταν την αντί­δρασή του αλλά και την πιθανή δυσπι­στία των γονέων τους.

Οι κατα­θέ­σεις τους απο­τέ­λε­σαν καθο­ρι­στικό στοι­χείο για την κατα­δίκη, καθώς περιέ­γρα­ψαν με συνέ­πεια τα περι­στα­τικά και επι­βε­βαί­ω­σαν, σύμφωνα με την κρίση των δικα­στη­ρίων, την επα­να­λη­πτι­κό­τητα των ενερ­γειών και την εκμε­τάλ­λευση της εμπι­στο­σύ­νης που υπήρχε στο οικο­γε­νειακό περι­βάλ­λον.

Ο 30χρονος αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά καθ’ όλη τη διάρ­κεια της δικα­στι­κής δια­δι­κα­σίας το σύνολο των κατη­γο­ριών, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι σχέσεις του με τις ανιψιές του ήταν άριστες και χωρίς κανένα στοι­χείο ανάρ­μο­στης συμπε­ρι­φο­ράς. Δια­τεί­νε­ται ότι οι μόνες φορές που υπήρξε σωμα­τική επαφή ήταν όταν τα κορί­τσια ήταν σε ηλικία 10 έως 12 ετών και τα έκανε μπάνιο, χωρίς, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, καμία πρόθεση ή πράξη σεξουα­λι­κού χαρα­κτήρα.

Ισχυ­ρί­στηκε επίσης ότι οι ανή­λι­κες είχαν εκδη­λώ­σει συμπε­ρι­φο­ρές που, κατά τον ίδιο, απαι­τού­σαν πει­θαρ­χία και καθο­δή­γηση, με απο­τέ­λε­σμα να ανα­γκά­ζε­ται να τις επι­πλήτ­τει. Κατά την εκδοχή του, η μήνυση και οι καταγ­γε­λίες οφεί­λο­νταν σε οικο­γε­νειακή διαμάχη που είχε ξεσπά­σει στο στενό οικο­γε­νειακό περι­βάλ­λον, η οποία οδήγησε σε ρήξη των σχέσεων και, όπως υπο­στη­ρί­ζει, σε παρερ­μη­νεία συμπε­ρι­φο­ρών που δεν είχαν ποτέ σεξουα­λική διά­σταση.

Η ίδια επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία ανα­μέ­νε­ται να απο­τυ­πω­θεί και στους λόγους της αίτησης αναί­ρε­σης, με την υπε­ρά­σπιση να επι­διώ­κει να κατα­δεί­ξει πλημ­μέ­λειες στη νομική θεμε­λί­ωση της κατα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης.