Στον Αρειο Πάγο η ύστατη προσπάθεια 75χρονου να ανατρέψει την καταδίκη του στα 12 χρόνια κάθειρξης σε υπόθεση εξακολουθητικής ασέλγειας σε ανηλίκους

• Θα εκδι­κα­στεί στο Ε΄ Ποινικό Τμήμα στις 2 Οκτω­βρίου 2026, με την υπε­ρά­σπιση να επι­χει­ρεί να τινάξει στον αέρα μια ετυ­μη­γο­ρία που έχει αντέξει ήδη σε δύο βαθμούς δικαιο­δο­σίας

Η υπόθεση που είχε συγκλο­νί­σει τον στενό οικο­γε­νειακό κύκλο ενός 75χρονου ημε­δα­πού και είχε κατα­λή­ξει σε βαριά κατα­δι­κα­στική απόφαση εισέρ­χε­ται πλέον στην τελευ­ταία και κρι­σι­μό­τερη φάση της. Έπειτα από δύο δια­δο­χι­κές κατα­δί­κες, σε πρώτο και σε δεύτερο βαθμό, η υπε­ρά­σπιση του ηλι­κιω­μέ­νου δεν εγκα­τα­λεί­πει την προ­σπά­θεια ανα­τρο­πής και μετα­φέ­ρει τη διαμάχη στο ανώτατο ακυ­ρω­τικό δικα­στή­ριο της χώρας.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η αίτηση αναί­ρε­σης που έχει κατα­τε­θεί κατά της από­φα­σης προσ­διο­ρί­στηκε να συζη­τη­θεί στο Ε΄ Ποινικό Τμήμα στις 2 Οκτω­βρίου 2026, ημε­ρο­μη­νία που ανα­μέ­νε­ται να σφρα­γί­σει την έκβαση μιας δικα­στι­κής δια­δρο­μής με βαρύ φορτίο.

Η απόφαση που τίθεται υπό κρίση

Η ετυ­μη­γο­ρία που βρί­σκε­ται πλέον στο επί­κε­ντρο είχε επι­βά­λει στον 75χρονο ποινή κάθειρ­ξης 12 ετών. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο τον είχε κρίνει ένοχο, επι­κυ­ρώ­νο­ντας ουσια­στικά την πρω­τό­δικη κρίση, για απο­πλά­νηση παιδιών κατά συρροή και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, ένα κατη­γο­ρη­τή­ριο που αντα­να­κλά το εύρος και τη διάρ­κεια των πράξεων που του απο­δό­θη­καν.

Το δικα­στή­ριο εκείνο δεν περιο­ρί­στηκε στην κατά­φαση της ενοχής. Απέρ­ριψε τα αιτή­ματα των συνη­γό­ρων υπε­ρά­σπι­σης για ανα­γνώ­ριση και άλλων ελα­φρυ­ντι­κών στο πρόσωπό του, δια­τη­ρώ­ντας έτσι το ύψος της ποινής σε υψηλά επίπεδα. Κατά πλειο­ψη­φία απορ­ρί­φθηκε επι­πλέον το αίτημα για κατ’ οίκον έκτιση της ποινής, το οποίο στη­ρι­ζό­ταν σε διάταξη που προ­βλέ­πει τέτοια δυνα­τό­τητα για κατα­δι­κα­σθέ­ντες άνω των 70 ετών με προ­βλή­ματα υγείας. Η απόρ­ριψη αυτή είχε ιδιαί­τερη βαρύ­τητα, καθώς άφηνε τον ηλι­κιω­μένο αντι­μέ­τωπο με την πραγ­μα­τική έκτιση της ποινής, στοι­χείο που φαί­νε­ται να βάρυνε στην απόφαση της υπε­ρά­σπι­σης να εξα­ντλή­σει κάθε δικα­στικό περι­θώ­ριο.

Η αφε­τη­ρία της υπό­θε­σης

Η δικα­στική περι­πέ­τεια του 75χρονου είχε ξεκι­νή­σει από μέσα, από τον ίδιο τον οικο­γε­νειακό του περί­γυρο. Καθο­ρι­στικό ρόλο στο άνοιγμα της έρευνας έπαιξε η 32χρονη ανιψιά του, η οποία απευ­θύν­θηκε στις αρχές κατα­θέ­το­ντας ότι τόσο η ίδια όσο και η μητέρα της είχαν εντο­πί­σει ενδεί­ξεις πως ο καταγ­γελ­λό­με­νος θώπευε δύο ανήλικα κορί­τσια, ηλικίας 11 και 7 ετών. Όπως υπο­στή­ριξε, οι υποψίες αυτές ήταν τόσο έντονες ώστε είχαν φτάσει στο σημείο να απα­γο­ρεύ­σουν στα παιδιά να συνα­να­στρέ­φο­νται με τον ηλι­κιω­μένο.

Σύμφωνα με όσα φέρεται να κατέ­θε­σαν τα ίδια τα παιδιά, η απο­κά­λυψη ήρθε σε ανύ­πο­πτο χρόνο. Τα κορί­τσια φέρο­νται να ανέ­φε­ραν σε συγ­γε­νικά τους πρόσωπα ότι ο 75χρονος τα χάιδευε. Η μητέρα τους, δια­ζευγ­μένη, φέρεται να επέλεξε αρχικά να μην προ­χω­ρή­σει σε καταγ­γε­λία, με το σκε­πτικό ότι ήθελε να προ­στα­τεύ­σει τα παιδιά από δυσμενή σχόλια και να μην τα στιγ­μα­τί­σει, κρα­τώ­ντας όμως από εκείνο το σημείο και έπειτα σαφείς απο­στά­σεις.

Στη μήνυση που υπο­βλή­θηκε αργό­τερα δια­τυ­πώ­θηκε ο ισχυ­ρι­σμός ότι ο ηλι­κιω­μέ­νος αξιο­ποιούσε τις επι­σκέ­ψεις σε οικία συγ­γε­νι­κού προ­σώ­που, ώστε να βρίσκει την ευκαι­ρία να προβεί στις πράξεις που του απο­δί­δο­νται.

Πώς διευ­ρύν­θηκε ο κύκλος των καταγ­γε­λιών

Η υπόθεση δεν παρέ­μεινε στα όρια των δύο μικρών κορι­τσιών. Η κατά­σταση φέρεται να εκτρο­χιά­στηκε όταν στον στενό οικο­γε­νειακό κύκλο έγινε γνωστό ότι ανάλογη συμπε­ρι­φορά είχε εκδη­λω­θεί και απέ­να­ντι σε άλλα ανήλικα μέλη. Σε αυτό το πλαίσιο εμφα­νί­στηκε και η καταγ­γε­λία μιας 18χρονης, η οποία περιέ­γραψε μια εικόνα εξα­κο­λου­θη­τι­κής ασέλ­γειας που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, ξεκι­νούσε από την πολύ τρυφερή ηλικία των 4 με 5 ετών.

Στην κατά­θεσή της, η νεαρή φέρεται να ανέφερε περι­στα­τικά που κλι­μα­κώ­νο­νταν με τα χρόνια. Σε μια περί­σταση, όταν ήταν μόλις 6 ετών, ο 75χρονος φέρεται να προέβη σε άσεμνη επί­δειξη, ενώ από την ηλικία των 10 ετών οι πράξεις σε βάρος της φέρεται να συνε­χί­στη­καν. Το τελευ­ταίο περι­στα­τικό, σύμφωνα με τα όσα κατήγ­γειλε, τοπο­θε­τεί­ται χρονικά τον Αύγου­στο του 2013. Στη δικα­στική δια­δι­κα­σία βάρυνε και η κατά­θεση της μητέρας της 18χρονης, η οποία ανέφερε ότι γνώριζε για όσα φέρο­νταν να δια­δρα­μα­τί­ζο­νται τα προη­γού­μενα 4 χρόνια και ότι είχε ενη­με­ρώ­σει συγ­γε­νικό της πρόσωπο, το οποίο όμως αρνή­θηκε να απο­δε­χθεί ως αληθείς τις καταγ­γε­λίες.

Παράλ­ληλα, στην υπόθεση προ­στέ­θηκε και η φωνή ενός ακόμη γονέα. Πατέρας ενός 12χρονου κορι­τσιού που δια­μέ­νει στο εξω­τε­ρικό υπο­στή­ριξε ότι και το δικό του παιδί είχε πέσει θύμα του ηλι­κιω­μέ­νου, διευ­ρύ­νο­ντας περαι­τέρω το πλέγμα των καταγ­γε­λιών. Στα στοι­χεία της υπό­θε­σης περι­λαμ­βά­νο­νται, εξάλλου, και ανα­φο­ρές για ανάλογη συμπε­ρι­φορά απέ­να­ντι σε τρία ακόμη ανήλικα μέλη του ευρύ­τε­ρου οικο­γε­νεια­κού περι­βάλ­λο­ντος, γεγονός που είχε δώσει στην υπόθεση τον χαρα­κτήρα μιας υπό­θε­σης με πολ­λα­πλά φερό­μενα θύματα.

Η εικόνα που δεν είναι ενιαία στο εσω­τε­ρικό της οικο­γέ­νειας

Ένα στοι­χείο που δια­τρέ­χει την υπόθεση είναι ότι ο οικο­γε­νεια­κός κύκλος δεν εμφα­νί­στηκε ενιαίος απέ­να­ντι στις καταγ­γε­λίες. Η 23χρονη κόρη του 75χρονου φέρεται να εξέ­φρασε τη δυσα­ρέ­σκειά της για τη στάση που τήρησαν τόσο η 18χρονη όσο και η 32χρονη ανιψιά του απέ­να­ντι στον πατέρα της. Αντι­θέ­τως, οι καταγ­γέλ­λου­σες πλευρές επέ­μει­ναν στους ισχυ­ρι­σμούς τους, οδη­γώ­ντας τελικά την υπόθεση στα δικα­στή­ρια. Οι εσω­τε­ρι­κές αυτές αντι­πα­ρα­θέ­σεις, με συγ­γε­νικά πρόσωπα να τοπο­θε­τού­νται σε αντί­θετα στρα­τό­πεδα, απο­τυ­πώ­νουν το βάρος και την ένταση που συνό­δευσε την υπόθεση από την πρώτη στιγμή.

Η γραμμή της υπε­ρά­σπι­σης

Ο 75χρονος αρνή­θηκε με κατη­γο­ρη­μα­τικό τρόπο, σε όλη τη διάρ­κεια της δικα­στι­κής δια­δι­κα­σίας, τα όσα του απο­δί­δο­νται. Απο­λο­γού­με­νος, υπο­στή­ριξε ότι την περίοδο κατά την οποία φέρεται να ασελ­γούσε στα παιδιά, οι μητέρες τους του τα εμπι­στεύ­ο­νταν, στοι­χείο που, κατά την κρίση του, καταρ­ρί­πτει τη βασι­μό­τητα των κατη­γο­ριών.

Παράλ­ληλα, ο ηλι­κιω­μέ­νος επι­χεί­ρησε να απο­δώ­σει τις καταγ­γε­λίες σε οικο­νο­μικά κίνητρα. Δια­τεί­νε­ται ότι πρώην σύζυγος ενός εκ των προ­σώ­πων που τον κατήγ­γει­λαν του είχε εκμυ­στη­ρευ­θεί ότι ο πραγ­μα­τι­κός στόχος ήταν ένα εφάπαξ ποσό που επρό­κειτο να λάβει συγ­γε­νικό του πρόσωπο. Στην ίδια λογική, ισχυ­ρί­στηκε ότι είχε προη­γη­θεί έντονη οικο­γε­νειακή αντι­πα­ρά­θεση σχετικά με τη δια­χεί­ριση των χρη­μά­των αυτών, με αφορμή, όπως ανέφερε, δια­φω­νία για το αν θα δια­τί­θο­νταν για δια­κο­πές. Με τους ισχυ­ρι­σμούς αυτούς, η υπε­ρά­σπιση επι­χεί­ρησε να μετα­το­πί­σει το βάρος από τις πράξεις προς τα φερό­μενα κίνητρα των καταγ­γελ­λό­ντων.