Ένα κτίριο με έναν αιώνα ιστορίας δεν μπορεί να μείνει όμηρος μιας δικογραφίας

Το Ακταίον δεν είναι απλώς ένα ακόμη μαγαζί που έκλεισε στο Μαν­δράκι. Είναι κτίριο που πέρασε από Οθω­μα­νούς, Ιταλούς, Γερ­μα­νούς και Βρε­τα­νούς, που στέγασε τη λέσχη αξιω­μα­τι­κών και το «Circolo d’Italia», και στην αυλή του φυτεύ­τηκε ο φίκος της 31ης Μαρτίου 1947, την ημέρα που η διοί­κηση των Δωδε­κα­νή­σων πέρασε σε ελλη­νικά χέρια. Γι’ αυτό το λουκέτο που μπήκε σήμερα βαραί­νει πολύ περισ­σό­τερο από τον τζίρο που χάνεται.

Το όνομά του βρέθηκε στο προ­σκή­νιο της υπό­θε­σης «Χωριά­τικο», καθώς περι­λαμ­βά­νε­ται στα κατα­στή­ματα του Άγγελου Γιαν­να­κό­που­λου που φέρο­νται να συν­δέ­ο­νται με τον επι­χει­ρη­μα­τικό κύκλο που ερευ­νούν οι διω­κτι­κές Αρχές, και μέχρι τις 28 Οκτω­βρίου ήταν το μόνο που λει­τουρ­γούσε ακόμη. Η Δικαιο­σύνη θα κρίνει όσα ερευ­νώ­νται. Το ερώτημα που δεν μπορεί να περι­μέ­νει είναι τι θα γίνει με τους εργα­ζό­με­νους και με ένα ακίνητο που ανήκει στη συλ­λο­γική μνήμη της πόλης. Από το 2016, που η εκμε­τάλ­λευσή του παρα­χω­ρή­θηκε σε ιδιω­τική εται­ρεία, η ιστορία του γρά­φτηκε με όρους αγοράς. Τώρα πρέπει να γραφτεί με όρους δια­φά­νειας, ώστε όποιος το ανα­λά­βει να το κάνει με καθαρές δια­δι­κα­σίες και σεβασμό σε όσα συμ­βο­λί­ζει.

Ο φίκος της αυλής επι­βί­ωσε από κατα­κτη­τές και αλλαγές εξου­σίας, δεν πρέπει να μαραθεί πίσω από ένα λουκέτο.