Αθώος κρίθηκε ο κατηγορούμενος για τη φερόμενη εξαπάτηση με φόντο τη μεταβίβαση δημόσιου οικοπέδου

• Το δικα­στή­ριο απάλ­λαξε τον ημεδαπό από την κατη­γο­ρία της απάτης, ύστερα από καταγ­γε­λία ότι φέρεται να εισέ­πραξε 10.000 ευρώ με την υπό­σχεση ότι θα εξα­σφά­λιζε σε ιδιώτη την κυριό­τητα οικο­πέ­δου του Δημο­σίου

Με αθω­ω­τική απόφαση έκλεισε ο κύκλος μιας υπό­θε­σης που είχε οδη­γη­θεί στα δικα­στικά έδρανα ύστερα από καταγ­γε­λία ιδιώτη, ο οποίος υπο­στή­ριξε ότι παρα­πλα­νή­θηκε και κατέ­βαλε σημα­ντικό χρη­μα­τικό ποσό για μια δια­δι­κα­σία η οποία, όπως ισχυ­ρί­στηκε, ουδέ­ποτε μπο­ρούσε να ευο­δω­θεί. Το Β’ Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, αφού άκουσε τους μάρ­τυ­ρες και αξιο­λό­γησε το σύνολο του απο­δει­κτι­κού υλικού, έκρινε τον κατη­γο­ρού­μενο αθώο.

Ο ημε­δα­πός είχε παρα­πεμ­φθεί για το αδίκημα της απάτης, με τις Αρχές να του απο­δί­δουν ότι, τον Σεπτέμ­βριο του 2020, φέρεται να παρέ­στησε εν γνώσει του ψευδή γεγο­νότα ως αληθινά, με σκοπό να απο­κο­μί­σει παρά­νομο περιου­σιακό όφελος. Όπως ανα­φε­ρό­ταν, εμφα­νί­στηκε στον εγκα­λού­ντα ως πολι­τι­κός μηχα­νι­κός που ασχο­λεί­ται, μεταξύ άλλων, με διευ­θε­τή­σεις ζητη­μά­των μετα­βί­βα­σης ακι­νή­των του Δημο­σίου σε ιδιώτες.

Κατά την κατη­γο­ρία, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να δια­βε­βαί­ωσε τον εγκα­λού­ντα ότι γνώριζε το νομικό πλαίσιο και τον τρόπο ώστε εκείνος να απο­κτή­σει την κυριό­τητα ενός οικο­πέ­δου του Δημο­σίου, με δια­δι­κα­σία που θα ολο­κλη­ρω­νό­ταν άμεσα. Δια­τει­νό­ταν, μάλιστα, ότι είχε πράξει το ίδιο και στο παρελ­θόν με άλλον ιδιώτη, ενώ υπο­στή­ριζε ότι η συγκε­κρι­μένη δήλωση υπα­γω­γής στις δια­τά­ξεις του ν. 4495/2017 επείχε θέση τίτλου ιδιο­κτη­σίας. Με τον τρόπο αυτό, σύμφωνα πάντα με την κατη­γο­ρία, φέρεται να τον έπεισε να του κατα­βά­λει στις 7 Σεπτεμ­βρίου 2020 ποσό 10.000 ευρώ.

Η κατη­γο­ρία υπο­στή­ριζε ότι ο ημε­δα­πός γνώριζε πως δεν είχε την ιδιό­τητα του πολι­τι­κού μηχα­νι­κού, αλλά δρα­στη­ριο­ποιού­νταν στον κατα­σκευα­στικό κλάδο, και πως δεν μπο­ρούσε να προβεί σε ενέρ­γειες από­κτη­σης της κυριό­τη­τας του ακι­νή­του από το Δημόσιο, πολλώ δε μάλλον με άμεση ολο­κλή­ρωση της μετα­βί­βα­σης. Ο εγκαλών, όπως ανα­φε­ρό­ταν, δεν θα κατέ­βαλλε το ποσό αν γνώριζε την πραγ­μα­τική εικόνα.

Στο ακρο­α­τή­ριο, την υπε­ρά­σπιση του κατη­γο­ρου­μέ­νου ανέ­λα­βαν οι κ.κ. Στέλιος Κιουρ­τζής και Σάββας Λυρι­στής, ενώ ως συνή­γο­ρος για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας παρέστη ο κ. Δήμος Μου­τά­φης. Από την πλευρά της κατη­γο­ρίας προ­βλή­θη­καν οι ισχυ­ρι­σμοί περί παρα­πλα­νη­τι­κών δια­βε­βαιώ­σεων και περιου­σια­κής βλάβης, ενώ η υπε­ρά­σπιση αντέ­κρουσε το σύνολο των κατη­γο­ριών.

Έπειτα από τη δια­δι­κα­σία στο ακρο­α­τή­ριο και την αξιο­λό­γηση των στοι­χείων, το δικα­στή­ριο κατέ­ληξε σε αθω­ω­τική κρίση, απαλ­λάσ­σο­ντας τον κατη­γο­ρού­μενο από το αδίκημα που του είχε απο­δο­θεί.