Στον εισαγγελέα πρώην Δήμαρχος της Νότιας Ρόδου για συκοφαντική δυσφήμιση μέσα από αναρτήσεις στο Facebook

• Ο πρώην Δήμαρ­χος κ. Εμμα­νουήλ Σαββής κατέ­θεσε έγκληση κατά ημε­δα­πού, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι σειρά δημο­σιεύ­σεων στο δια­δί­κτυο τον στο­χο­ποί­η­σαν με ψευδείς ισχυ­ρι­σμούς για παλαιό απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμό κτη­μα­το­λο­γι­κού δρόμου στο Γεννάδι. Η υπόθεση ανά­γε­ται σε διοι­κη­τική απόφαση του 2008 και επα­νήλθε στο προ­σκή­νιο σχεδόν δύο δεκα­ε­τίες αργό­τερα

Μια διαφορά που γεν­νή­θηκε στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης κατέ­ληξε στα γραφεία της Εισαγ­γε­λίας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», ο πρώην Δήμαρ­χος Νότιας Ρόδου κ. Εμμα­νουήλ Σαββής προ­χώ­ρησε στις 2 Ιουνίου 2026 σε κατά­θεση έγκλη­σης κατά ημε­δα­πού, ζητώ­ντας την άσκηση ποι­νι­κής δίωξης για δυσφή­μιση και συκο­φα­ντική δυσφή­μιση.

Αντί­κλητο και πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο όρισε τον δικη­γόρο Ρόδου κ. Σπύρο Σαλα­μα­στράκη.

Η αφορμή εντο­πί­ζε­ται σε αναρ­τή­σεις που δημο­σιεύ­θη­καν σε προ­σω­πικό λογα­ρια­σμό στο Facebook και αφο­ρού­σαν μια διοι­κη­τική απόφαση παλαιό­τε­ρων ετών. Ο εγκαλών υπο­στη­ρί­ζει ότι το περιε­χό­μενό τους είναι ψευδές και ότι στόχευε στην προ­σω­πική του απα­ξί­ωση.

Η πρώτη ανάρ­τηση και ο πυρήνας της κατη­γο­ρίας

Όλα ξεκί­νη­σαν, σύμφωνα με τον εγκα­λού­ντα, αργά το βράδυ της 7ης Μαρτίου 2026. Σε προ­σω­πική σελίδα στο μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης αναρ­τή­θηκε κείμενο με τίτλο που έκανε λόγο για κατάρ­γηση δρόμου ο οποίος οδη­γούσε στη θάλασσα και για επι­κα­λέ­σεις περί αξιο­πι­στίας θεσμών. Το κείμενο, συνο­δευό­μενο από τέσ­σε­ρις φωτο­γρα­φίες, ανα­φε­ρό­ταν ευθέως στον κ. Σαββή ως τον άνθρωπο που, ως Δήμαρ­χος του τότε Δήμου Νότιας Ρόδου, ειση­γή­θηκε και υπέ­γραψε την απόφαση 14/2008.

Με την απόφαση εκείνη, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην ανάρ­τηση, απο­χα­ρα­κτη­ρί­στηκε τμήμα 230 τ.μ. κοι­νο­χρή­στου κτη­μα­το­λο­γι­κού δρόμου στη θέση Λιβάδια Γεν­να­δίου. Ο συντά­κτης δια­τει­νό­ταν ότι δεν επρό­κειτο για εγκα­τα­λε­λειμ­μένο δρόμο, αλλά για όδευση που προ­ϋ­πήρχε του 1923, εξυ­πη­ρε­τούσε κατοι­κίες με νόμιμες οικο­δο­μι­κές άδειες και εξα­σφά­λιζε την πρό­σβαση των κατοί­κων προς την παραλία. Κεντρικό επι­χεί­ρημα της δημο­σί­ευ­σης ήταν ότι ο ίδιος Δήμος που είχε βεβαιώ­σει την ύπαρξη και τη λει­τουρ­γία του δρόμου, λίγα χρόνια αργό­τερα τον χαρα­κτή­ρισε μη ανα­γκαίο, ανοί­γο­ντας τον δρόμο για τη συνέ­νωση δύο κτη­μα­το­λο­γι­κών μερίδων.

Ο κ. Σαββής θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό κατη­γο­ρή­θηκε εμμέσως πλην σαφώς πως κατά τη θητεία του υπο­νό­μευσε την αξιο­πι­στία των θεσμών. Δια­τεί­νε­ται, επίσης, ότι είναι ψευδής ο ισχυ­ρι­σμός πως ο νυν Δήμαρ­χος Ρόδου ανα­κά­λεσε την εμπι­στο­σύνη του στο πρόσωπό του, καθώς, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ο ίδιος είχε υπο­βά­λει την παραί­τησή του από τη θέση του ειδικού συνερ­γάτη τον Μάρτιο του 2025, με κείμενο που δημο­σιεύ­θηκε στον τοπικό τύπο.

Η δημόσια αντι­πα­ρά­θεση κλι­μα­κώ­νε­ται

Στην έγκληση περι­γρά­φε­ται μια αλλη­λου­χία δημο­σιεύ­σεων που κράτησε εβδο­μά­δες. Όταν ο εγκαλών έλαβε γνώση της πρώτης ανάρ­τη­σης, λέει ότι επι­χεί­ρησε αρχικά τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία για να ζητήσει εξη­γή­σεις, χωρίς όμως να λάβει σαφή απά­ντηση. Καθώς η δημο­σί­ευση παρέ­μενε ενεργή, προ­χώ­ρησε στις 20 Μαρτίου 2026 σε δική του εκτενή ανάρ­τηση, μέσα από την οποία επι­χεί­ρησε να παρου­σιά­σει τη δική του εκδοχή για τα γεγο­νότα του 2008.

Στο κείμενο εκείνο ο κ. Σαββής υπο­στη­ρί­ζει ότι ανώνυμη ξενο­δο­χειακή εται­ρεία είχε ζητήσει τον Δεκέμ­βριο του 2007 τον απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμό τμή­μα­τος κτη­μα­το­λο­γι­κού δρόμου, καθώς διερ­χό­ταν εντός της κτη­μα­το­λο­γι­κής της μερίδας, ενώ είχε ήδη προ­τα­θεί και δια­νοι­χθεί νέος δρόμος. Τονίζει ότι η απο­φα­σι­στική αρμο­διό­τητα ανήκε στην αρμόδια Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία του Δημο­σίου και όχι στον Δήμο, ο οποίος απλώς εξέ­φραζε τη συναί­νεσή του, και ότι ακο­λου­θή­θηκε η νόμιμη δια­δι­κα­σία με ομό­φω­νες απο­φά­σεις του Τοπικού και του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εται­ρεία παρα­χώ­ρησε νέα έκταση σχεδόν διπλά­σιας επι­φά­νειας, ελεύ­θερα προ­σπε­λά­σιμη, που χρη­σι­μο­ποιεί­ται έκτοτε για την πρό­σβαση στην παραλία και στις κατοι­κίες της περιο­χής.

Η απά­ντηση αυτή πυρο­δό­τησε νέο κύκλο αντι­πα­ρά­θε­σης. Ο εγκα­λού­με­νος, σύμφωνα με τα όσα εκθέτει ο μηνυτής, επα­νήλθε με σχόλια και με δεύτερη ανάρ­τηση στις 21 Μαρτίου 2026, υπό τον τίτλο μιας δημό­σιας απά­ντη­σης. Σε αυτήν αμφι­σβη­τούσε ότι ο δρόμος βρι­σκό­ταν εντός της μερίδας της εται­ρείας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως επρό­κειτο για αυτο­τελή κοι­νό­χρη­στο κτη­μα­το­λο­γικό δρόμο του 1923, και έθετε σειρά ερω­τη­μά­των για τον χαρα­κτήρα της παρα­χώ­ρη­σης, για τη συμ­βο­λαιο­γρα­φική πράξη της 11ης Φεβρουα­ρίου 2008 και για το αν ο νέος δρόμος απο­τυ­πώ­θηκε ποτέ θεσμικά στο Κτη­μα­το­λό­γιο.

Η εξώδικη όχληση και η τρίτη ανάρ­τηση

Επι­διώ­κο­ντας να στα­μα­τή­σει τη διάδοση των ισχυ­ρι­σμών, ο κ. Σαββής επέδωσε στις 2 Απρι­λίου 2026 εξώδικη όχληση, δια­μαρ­τυ­ρία, δήλωση και πρό­σκληση προς τον εγκα­λού­μενο. Με αυτήν ζητούσε, εντός δέκα ημερών, την από­συρση των επί­μα­χων αναρ­τή­σεων και των σχολίων, τη ρητή ανά­κληση της προ­σβο­λής και τη δημόσια απο­κα­τά­σταση του ονό­μα­τός του, καθώς και την αποχή από κάθε μελ­λο­ντική παρό­μοια δημο­σί­ευση. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, ο παρα­λή­πτης αρνή­θηκε να παρα­λά­βει το έγγραφο από τον δικα­στικό επι­με­λητή, με απο­τέ­λε­σμα αυτό να θυρο­κολ­λη­θεί.

Αντί της συμ­μόρ­φω­σης, σύμφωνα με την έγκληση, ακο­λού­θησε στις 5 Απρι­λίου 2026 νέα ανάρ­τηση. Σε αυτήν ο εγκα­λού­με­νος έκανε λόγο για επι­λε­κτική δια­κί­νηση της εξώ­δι­κης όχλησης μέσω προ­σω­πι­κών μηνυ­μά­των αντί δημό­σιας τοπο­θέ­τη­σης και επα­νέ­φερε τα ερω­τή­ματά του, προ­σθέ­το­ντας ισχυ­ρι­σμούς για όρο υλο­ποί­η­σης της επέν­δυ­σης εντός πεντα­ε­τίας και για ζήτημα αυτο­δί­καιης επα­να­φο­ράς του ακι­νή­του στο Δημόσιο. Ο κ. Σαββής απά­ντησε με σχόλιο, προει­δο­ποιώ­ντας ότι, εφόσον δεν υπάρξει συμ­μόρ­φωση, θα προ­χω­ρούσε σε όλες τις νόμιμες ενέρ­γειες.

Η εκδοχή του εγκα­λού­ντος για τη νομι­μό­τητα της δια­δι­κα­σίας

Στο κυρίως σώμα της έγκλη­σης, ο μηνυτής υπο­στη­ρί­ζει ότι οι ανα­φο­ρές εις βάρος του είναι ψευδείς και παρα­πλα­νη­τι­κές, διότι δημιουρ­γούν την εντύ­πωση ότι ο απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμός υπήρξε προ­σω­πική και μονο­με­ρής απόφασή του. Επι­κα­λεί­ται ότι η απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου εστάλη στον τότε Γενικό Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, ο οποίος, με έγγραφο της 18ης Φεβρουα­ρίου 2008, την έκρινε νόμιμη μετά από έλεγχο, και ότι καμία από τις σχε­τι­κές απο­φά­σεις δεν προ­σβλή­θηκε έκτοτε.

Ανα­φέ­ρει, ακόμη, ότι η εται­ρεία, με συμ­βο­λαιο­γρα­φική πράξη της 11ης Φεβρουα­ρίου 2008, έθεσε σε κοινή χρήση τμήμα του ακι­νή­του της έκτασης 518 τ.μ., δια­νοί­γο­ντας νέο δρόμο πλάτους 4 μέτρων σε συνέ­χεια του παλαιού, παραι­τού­μενη από το δικαί­ωμα ανά­κλη­σης της πράξης. Ο δε απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμός ολο­κλη­ρώ­θηκε, σύμφωνα με τον ίδιο, με απόφαση του Προϊ­στα­μέ­νου της αρμό­διας Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας, βάσει επι­τό­πιας αυτο­ψίας και έκθεσης ελέγχου. Όπως δια­τεί­νε­ται, από το 2008 έως σήμερα το τμήμα αυτό λει­τουρ­γεί κανο­νικά, δεν έχει δημιουρ­γη­θεί πρό­βλημα πρό­σβα­σης και όλοι το χρη­σι­μο­ποιούν ελεύ­θερα για τη μετά­βασή τους στη θάλασσα.

Ο κ. Σαββής επι­ση­μαί­νει ότι η επίμαχη διοι­κη­τική πράξη ανά­γε­ται στο 2008 και ήταν γνωστή επί σειρά ετών χωρίς αντι­δρά­σεις, γεγονός που, κατά την άποψή του, καθιστά ύποπτη την επιλογή της συγκε­κρι­μέ­νης χρο­νι­κής στιγμής για τη δημο­σί­ευση. Υπο­στη­ρί­ζει, επίσης, ότι οι αναρ­τή­σεις κοι­νο­ποι­ή­θη­καν σε λογα­ρια­σμούς προ­σώ­πων με πολι­τική παρου­σία στην τοπική κοι­νω­νία, κάτι που, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, κατα­δει­κνύει πρόθεση ευρείας διά­δο­σης δυσφη­μι­στι­κών ισχυ­ρι­σμών.