• Περιγράφει εκτεταμένη λεκτική επίθεση από τους κ.κ. Σωτήρη Βαγιανό και Αλέξανδρο Κολιάδη, με αναφορές σε δήθεν παράνομες αδειοδοτήσεις, σε συγγενικό πρόσωπο και σε στοχοποίηση επιχείρησης, ενώ κρίσιμος παράγοντας παραμένει η ζωντανή μετάδοση και η διατήρηση του υλικού στο διαδίκτυο
Η διαδικασία που άνοιξε με την έγκληση του ανεξάρτητου δημοτικού συμβούλου κ. Τηλέμαχου Καμπούρη κατά του δημάρχου Ρόδου κ. Αλέξανδρου Κολιάδη και του προέδρου της ΔΕΥΑΡ κ. Σωτήρη Βαγιανού μπαίνει σε νέα φάση, μετά την κατάθεση του κ. Νικολάου Γερονικόλα, η οποία, ελήφθη στο πλαίσιο της προκαταρκτικής εξέτασης που διενεργείται.
Το περιεχόμενο της μαρτυρίας του επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου αποτυπώνει, σύμφωνα με τις πληροφορίες, με λεπτομέρειες το κλίμα της συνεδρίασης της 31.07.2025 και περιγράφει σειρά συγκεκριμένων φράσεων και ισχυρισμών που, όπως καταγράφονται, εκτοξεύθηκαν δημόσια κατά του μηνυτή, με την επιβάρυνση ότι η συνεδρίαση μεταδιδόταν ζωντανά μέσω Facebook και YouTube και παρέμεινε αναρτημένη μετά τη λήξη της.
Η μαρτυρία για το περιβάλλον της συνεδρίασης και το βάρος της δημόσιας μετάδοσης
Ο κ. Γερονικόλας κατέθεσε ότι παρευρέθηκε στη συνεδρίαση με την ιδιότητά του ως δημοτικός σύμβουλος και αρχηγός της παράταξης της ελάσσονος μειοψηφίας. Στο ίδιο πλαίσιο περιγράφει ότι η πρακτική της ζωντανής μετάδοσης δεν σταματά στη διάρκεια της συνεδρίασης, καθώς το υλικό, όπως αναφέρει, παραμένει διαθέσιμο για κάποιο χρονικό διάστημα μετά το πέρας της διαδικασίας, στοιχείο που, στην ανάγνωσή του, ενισχύει τη δημόσια έκθεση όσων λέγονται.
Στον πυρήνα της κατάθεσης, ο μάρτυρας περιγράφει το περιστατικό ως εκτεταμένη λεκτική προσωπική επίθεση, την οποία χαρακτηρίζει πρωτοφανή για το επίπεδο Δημοτικού Συμβουλίου, αποδίδοντας την στον κ. Σωτήρη Βαγιανό και στον κ. Αλέξανδρο Κολιάδη και τοποθετώντας ως αποδέκτη τον κ. Τηλέμαχο Καμπούρη.
Τι αποδίδεται στον Σωτήρη Βαγιανό
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, στον κ. Βαγιανό αποδίδεται από τον κ. Γερονικόλα ότι προέβη σε ισχυρισμούς περί διαφθοράς, αποδίδοντας στον Τηλέμαχο Καμπούρη ότι είναι «διεφθαρμένος» και ότι έχει προβεί σε «παράνομες αδειοδοτήσεις» για φιλικά του πρόσωπα. Στο ίδιο τμήμα της κατάθεσης αναφέρεται ότι ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΡ επικαλέστηκε ελέγχους, με αναφορά σε «εκκρεμότητες» από «ελεγκτές δημόσιας διοίκησης», τις οποίες φέρεται να είπε ότι «τις έχω εγώ στα χέρια μου», ενώ γίνεται μνεία και σε αναφορά ότι «στα καφενεία τον φωνάζουν κλέφτη».
Η κατάθεση δεν περιορίζεται σε γενική περιγραφή ύφους, αλλά καταγράφει το είδος των αποδόσεων και το πλαίσιο τους, δηλαδή ότι οι αναφορές έγιναν δημόσια, εντός συνεδρίασης και υπό καθεστώς ζωντανής μετάδοσης, κάτι που ο μάρτυρας εμφανίζεται να θεωρεί κρίσιμο για την ένταση και την απήχηση των λεγομένων.
Οι αναφορές που αποδίδονται στον Αλέξανδρο Κολιάδη και η εμπλοκή συγγενικού προσώπου
Στη συνέχεια, ο κ. Γερονικόλας κατέθεσε ότι ο κ. Κολιάδης προχώρησε σε ακόμη βαρύτερους ισχυρισμούς, αποδίδοντας στον κ. Καμπούρη ένα σχήμα δήθεν παράνομης λειτουργίας που, όπως καταγράφεται, συνδέεται με συγγενικό πρόσωπο πρώτου βαθμού. Σύμφωνα με την κατάθεση, ο δήμαρχος Ρόδου φέρεται να ισχυρίστηκε ότι συγγενικό πρόσωπο επιβάλλει παράνομα πρόστιμα, ώστε ο κ. Καμπούρης να μεσολαβεί παράνομα για τη διαγραφή τους, με σκοπό την απόκτηση εκλογικής επιρροής ενόψει των δημοτικών εκλογών του 2028.
Στο ίδιο τμήμα της κατάθεσης καταγράφεται ότι ο κ. Κολιάδης αποκάλεσε τον Τηλέμαχο Καμπούρη με χαρακτηρισμούς όπως «άρρωστο», «ρουφιάνο» και «φίδι που σέρνεται και ξεχειλίζει από δηλητήριο», ενώ φέρεται να επανέλαβε αναφορές περί δήθεν παράνομων αδειοδοτήσεων.
Η ιστορική αναφορά και η αιχμή για την επαγγελματική ιδιότητα
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην κατάθεση σε μια ακόμη αναφορά που χαρακτηρίζεται ως βαριά προσβλητική και συκοφαντική, με τον κ. Γερονικόλα να καταγράφει ότι ο κ. Κολιάδης δήλωσε πως ο κ. Τηλέμαχος Καμπούρης «θα έπρεπε να είχε ζήσει» την περίοδο 1967 έως 1974 για να αισθανόταν ικανοποιημένος με τις πράξεις του, συνδέοντάς τον, όπως αναφέρεται, με χαρακτηρισμό περί «δωσίλογου» εκείνης της εποχής.
Παράλληλα, στην κατάθεση αποτυπώνεται ότι αμφισβητήθηκε ευθέως η επαγγελματική επάρκεια του μηνυτή, με αναφορά ότι «προσπαθεί να μας πείσει ότι είναι νομικός». Η συγκεκριμένη επισήμανση έχει τη δική της σημασία, καθώς αγγίζει τον πυρήνα της δημόσιας εικόνας και της επαγγελματικής ταυτότητας που ο Τηλέμαχος Καμπούρης επικαλείται ότι προσβλήθηκε στη συνεδρίαση.
Η καταγραφή για στοχοποίηση επιχείρησης και ο ισχυρισμός περί ελέγχων
Ένα ακόμη σημείο που περιλαμβάνεται στην κατάθεση αφορά στην αναφορά του δημάρχου Ρόδου στους ελέγχους που διενεργούνται σε επιχειρήσεις στο νησί. Ο μάρτυρας καταγράφει ότι ειπώθηκε, κατά την ουσία, πως επιθεωρητές στοχοποίησαν συγκεκριμένη επιχείρηση κατόπιν υπόδειξης του κ. Τηλέμαχου Καμπούρη.
Ο Νικόλαος Γερονικόλας, εκτιμά ότι στόχος των επιθέσεων ήταν ο προσωπικός εξευτελισμός του Τηλέμαχου Καμπούρη, ενώ σημειώνει ότι για όσα του καταλόγισαν δεν παρέθεσαν κανένα απολύτως στοιχείο.
Η συγκεκριμένη διατύπωση δεν κλείνει την υπόθεση, ούτε προδικάζει την αξιολόγηση της Δικαιοσύνης, αλλά καταγράφει το πώς ένας παρών στη συνεδρίαση αντιλαμβάνεται την απουσία τεκμηρίωσης τη στιγμή που διατυπώνονται βαριές αποδόσεις.
Η θεσμική εικόνα του Δημοτικού Συμβουλίου και το μήνυμα προς την τοπική κοινωνία
Πέρα από τις επίμαχες φράσεις, η μαρτυρία αναδεικνύει το ζήτημα της θεσμικής εικόνας του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου. Όταν μια πολιτική αντιπαράθεση καταγράφεται ως προσωπική στοχοποίηση με τόσο βαρύ λεξιλόγιο, η συνεδρίαση δεν μένει εντός αιθουσών, αλλά μεταφέρεται αυτούσια στο δημόσιο πεδίο, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον όπου τα αποσπάσματα αναπαράγονται, σχολιάζονται και αποκτούν διάρκεια. Με αυτή την έννοια, η κατάθεση δεν φωτίζει μόνο μια διένεξη ανάμεσα σε αιρετούς, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ο θεσμικός λόγος μετατρέπεται σε σημείο τριβής που επηρεάζει την εμπιστοσύνη και τη συνολική λειτουργία της αυτοδιοίκησης.
Στο πολιτικό επίπεδο, η επιλογή του Νικολάου Γερονικόλα ως μάρτυρα, αλλά και η δική του καταγραφή των γεγονότων, αποκτά ξεχωριστή σημασία, καθώς προέρχεται από διαφορετική παράταξη από εκείνη του μηνυτή, γεγονός που, στο δημόσιο πεδίο, ερμηνεύεται ως ένδειξη ότι η ένταση της συγκεκριμένης συνεδρίασης ξεπέρασε τις συνηθισμένες γραμμές αντιπαράθεσης. Στο ποινικό επίπεδο, η κατάθεση περιλαμβάνει συγκεκριμένους ισχυρισμούς και χαρακτηρισμούς, οι οποίοι, εφόσον εξεταστούν μαζί με το οπτικοακουστικό υλικό, συνθέτουν το πεδίο πάνω στο οποίο θα κριθεί αν υπάρχουν ενδείξεις για τα αδικήματα που έχουν καταγγελθεί.
