Αποζημιώνεται ζωγράφος για απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς του έργου του στην Λέσχη Αξιωματικών Ρόδου

Η υπ’ αρίθμ. 4/2025 από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου απο­τε­λεί ένα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα εφαρ­μο­γής των δια­τά­ξε­ων για την προ­στα­σία της προ­σω­πι­κό­τη­τας, με έμ­φα­ση στην ισορ­ρο­πία ανά­με­σα στη χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση και την ανα­λο­γι­κό­τη­τα.

Η υπό­θε­ση που εξε­τά­στη­κε ανα­δει­κνύ­ει τη ση­μα­σία της προ­στα­σί­ας της προ­σω­πι­κό­τη­τας στον δη­μό­σιο λόγο, ει­δι­κά όταν θί­γε­ται η επαγ­γελ­μα­τι­κή και κοι­νω­νι­κή υπό­στα­ση ενός ατό­μου.

Ο ενά­γων διε­θνώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νος ζω­γρά­φος, είχε με­τα­κο­μί­σει στη Ρόδο για οι­κο­γε­νεια­κούς λό­γους και προ­σφέρ­θη­κε να φι­λο­τε­χνή­σει αφι­λο­κερ­δώς τη Λέσχη Αξιω­μα­τι­κών Ρόδου επί της οδού Εθνάρ­χου Μα­κα­ρί­ου.

Στις 20 Μαΐου 2020, ο ενα­γό­με­νος από­στρα­τος αξιω­μα­τι­κός, φέ­ρε­ται να τον προ­σέ­βα­λε δη­μο­σί­ως, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας απα­ξιω­τι­κές εκ­φρά­σεις.

Σύμ­φω­να με τα όσα απο­δεί­χθη­καν στη δίκη, ο ενα­γό­με­νος βρι­σκό­ταν στην εί­σο­δο της Λέ­σχης όταν απευ­θύν­θη­κε στον ενά­γο­ντα απο­κα­λώ­ντας τον «τζα­μπα­τζή». Ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός αυτός φέ­ρε­ται να σχε­τι­ζό­ταν με τη φι­λο­ξε­νία του ενά­γο­ντος και της οι­κο­γέ­νειάς του στη Λέσχη, χωρίς φαι­νο­με­νι­κά να κα­τα­βάλ­λουν αντί­τι­μο. Στη συ­νέ­χεια, ο ενα­γό­με­νος ανα­φέρ­θη­κε στα έργα του ζω­γρά­φου ως «μου­τζού­ρες» και τον προ­σφώ­νη­σε επα­νει­λημ­μέ­να ως «Πο­μά­κι», μία λέξη που, σύμ­φω­να με το δι­κα­στή­ριο, χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε σε απα­ξιω­τι­κό τόνο.

Η έντα­ση της στιγ­μής κλι­μα­κώ­θη­κε καθώς ο ενα­γό­με­νος δια­τύ­πω­σε τις φρά­σεις αυτές ενώ­πιον τρί­των, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της συ­ζύ­γου του ενά­γο­ντος και άλλων πα­ρευ­ρι­σκο­μέ­νων. Ο ενά­γων υπο­στή­ρι­ξε ότι τα γε­γο­νό­τα αυτά προ­κά­λε­σαν σο­βα­ρή βλάβη στη φήμη και το επαγ­γελ­μα­τι­κό του κύρος, ει­δι­κά λόγω της διαρ­ρο­ής του πε­ρι­στα­τι­κού στην το­πι­κή κοι­νω­νία.

Ο ενα­γό­με­νος ισχυ­ρί­στη­κε ότι οι φρά­σεις του προ­ήλ­θαν από δι­καιο­λο­γη­μέ­νο εν­δια­φέ­ρον. Ωστό­σο, το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι οι προ­σβλη­τι­κές εκ­φρά­σεις υπε­ρέ­βαι­ναν τα όρια του δι­καιο­λο­γη­μέ­νου εν­δια­φέ­ρο­ντος.

Ει­δι­κό­τε­ρα, ο όρος «Πο­μά­κι», αν και ανα­φέ­ρε­ται σε συ­γκε­κρι­μέ­νη πλη­θυ­σμια­κή ομάδα, χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε από τον ενα­γό­με­νο με σκοπό την υπο­τί­μη­ση. Επί­σης, η φράση «μου­τζού­ρες» για τα έργα του ενά­γο­ντος κρί­θη­κε απα­ξιω­τι­κή, πλήτ­το­ντας την επαγ­γελ­μα­τι­κή του υπό­στα­ση ως καλ­λι­τέ­χνη.

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την έντα­ση της προ­σβο­λής, την έκτα­ση του πε­ρι­στα­τι­κού, την επαγ­γελ­μα­τι­κή ανα­γνώ­ρι­ση του ενά­γο­ντος και την πα­ρου­σία τρί­των, το δι­κα­στή­ριο επι­δί­κα­σε απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 2.000 ευρώ ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για την ηθική βλάβη που υπέ­στη ο ενά­γων.

Ο ενά­γων εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο κ. Ιω­άν­νη Κα­ρα­μι­χά­λη και ο ενα­γό­με­νος από τον δι­κη­γό­ρο κ. Αρι­στεί­δη Τσά­τσο.