Απολύονται οι συμβασιούχοι των πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγγέλου!

Ο επί­λο­γος μιας πολι­τι­κής απάτης, που παί­χτηκε σε διάφορα επει­σό­δια εις βάρος 67 συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού κι ακόμη 5 του Αρχαγ­γέ­λου από την κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ, που υπο­σχέ­θηκε την εργα­σιακή τους τακτο­ποί­ηση με δύο δια­τά­ξεις σε νομο­σχέ­δια του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών, οι οποίες ήταν ανε­φάρ­μο­στες, γρά­φτηκε χθες μετά την ενη­μέ­ρωση της νέας διοί­κη­σης της ΔΕΥΑ Ρόδου, ότι το VII Tμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου απέρ­ριψε την αίτησή της για την ανά­κληση της υπ’ αριθμ. 177/2019 Πράξης του Κλι­μα­κίου Προ­λη­πτι­κού Ελέγχου Δαπανών στο VII Τμήμα, με την οποία δεν θεω­ρή­θη­καν 5 χρη­μα­τικά εντάλ­ματα πλη­ρω­μής προς εργα­ζό­με­νους, με το αιτιο­λο­γικό ότι δεν συνέ­τρε­χαν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις εφαρ­μο­γής του άρθρου 13 του ν. 4483/2017 όπως αντι­κα­τα­στά­θηκε από τότε που ίσχυσε από το άρθρο 108 του ν. 4583/2018.

Το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο δεν έκρινε ειδι­κό­τερα πλήρη και την τελευ­ταία τρο­πο­λο­γία του ΣΥΡΙΖΑ με την οποία επι­διώ­χθηκε ορι­στική λύση στην εκκρε­μό­τητα των συμ­βα­σιού­χων των ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγ­γέ­λου.

Με πράξη που είχε εκδώσει ο ανα­πλη­ρω­τής επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου στα Δωδε­κά­νησα επέ­στρε­ψαν αθε­ώ­ρητα στην ΔΕΥΑ Ρόδου τα εντάλ­ματα πλη­ρω­μής των μισθών 67 συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού κι ακόμη 5 του Αρχαγ­γέ­λου, μετά από απόφαση του VII Κλι­μα­κίου Προ­λη­πτι­κού Ελέγχου Δαπανών, που έκρινε αρνη­τικά επί της νομι­μό­τη­τας επα­να­πρό­σλη­ψής τους.

Οι συμ­βα­σιού­χοι, όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, επα­να­προ­σε­λή­φθη­σαν με επί­κληση δια­τά­ξεως, που συμπε­ριε­λή­φθη στο νομο­σχέ­διο “σκούπα” του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών, που αφορά μόνο συμ­βα­σιού­χους, που πληρούν τα κρι­τή­ρια του νόμου για την μετα­τροπή των συμ­βά­σεών τους σε αορί­στου χρόνου και δεν βρίσκει εφαρ­μογή στην συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία.

Εκτοτε για την πληρωμή των μισθών τους ανα­γκά­ζο­νται να προ­σφεύ­γουν ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου και να εκδί­δουν δια­τα­γές πλη­ρω­μής εις βάρος της επι­χεί­ρη­σης.

Η Δημο­τική Επι­χεί­ρηση ήταν αισιό­δοξη για την επιτυχή έκβαση της προ­σφυ­γής της ενώπιον του VII Τμή­μα­τος.

Το έτος 2017 μετά την ψήφιση της διά­τα­ξης του νόμου, επα­νήλ­θαν στην υπη­ρε­σία, υπο­βάλ­λο­ντας τις προ­βλε­πό­με­νες από το άρθρο 13 ν. 4483/2017 αιτή­σεις εντός της απο­κλει­στι­κής προ­θε­σμίας των 2 μηνών.

Σε αυτές ανέ­φε­ραν το πραγ­μα­τικό γεγονός της εργα­σίας τους, με σχέση χαρα­κτη­ρι­ζό­μενη, ως αορί­στου χρόνου κατά τον χρόνο συγ­χώ­νευ­σης των κατά περί­πτωση ΔΕΥΑ και ζητού­σαν σε εφαρ­μογή της διά­τα­ξης, την κατά­ταξή τους σε θέσεις εργα­σίας αορί­στου χρόνου.

Το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της εται­ρίας, απο­δέ­χθηκε τις αιτή­σεις, κατα­τάσ­σο­ντάς τους στις προ­βλε­πό­με­νες θέσεις εργα­σίας. Μετά την παρα­πο­μπή δε του χρη­μα­τι­κού εντάλ­μα­τος στο αρμόδιο Κλι­μά­κιο, από τον Επί­τροπο εκδό­θηκε η προ­σβαλ­λό­μενη πράξη.

Η μετέ­πειτα τρο­πο­λο­γία του άρθρου 13 ν.4483/2017 με το άρθρο 108 ν. 4583/2018 σκοπό είχε «…..στην άρση κάθε αμφι­σβή­τη­σης, ώστε να μην υπάρξει προ­σω­πικό το οποίο ασκεί πραγ­μα­τική εργασία, να καλύ­πτει πάγιες και διαρ­κείς ανάγκες, και να εξαι­ρε­θεί από την εν λόγω ρύθμιση για τους προ­α­να­φερ­θέ­ντες λόγους.

Παράλ­ληλα, η προ­τει­νό­μενη τρο­πο­λο­γία είναι σύμφωνη με τη γνω­μά­τευση 194/2013 του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους, από τότε που ίσχυσε, προ­κει­μέ­νου να μην υπάρξει δυνα­τό­τητα εξαί­ρε­σης προ­σω­πι­κού με πραγ­μα­τική σχέση εργα­σίας με τις εν λόγω επι­χει­ρή­σεις» (Αιτιο­λο­γική έκθεση άρθρου 108 ν. 4583/2018).

Η δε συμπλή­ρωση με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 259 ν. 4610/2019 «υπο­κα­θί­στα­ται η κοι­νω­νική πρόνοια του ν. 3852/2010 και αίρο­νται όλες οι ερμη­νευ­τι­κές αμφι­σβη­τή­σεις για το ως άνω θέμα, ώστε να μην υπάρξει προ­σω­πικό το οποίο να ασκεί πραγ­μα­τική εργασία, να καλύ­πτει πάγιες και διαρ­κείς ανάγκες, και να εξαι­ρε­θεί από την εν λόγω ρύθμιση και θα μπο­ρέ­σει να κατα­στεί εφικτή η πλήρη και ομαλή εφαρ­μογή της διά­τα­ξης».

Η απόφαση μετα­φο­ράς του προ­σω­πι­κού, που εκδό­θηκε από τη ΔΕΥΑΡ (2/2011) στην οποία ανα­φέ­ρο­νται οι εργα­ζό­με­νοι οι οποίοι κατά το χρόνο που έγινε η συγ­χώ­νευση είχαν με βάση τα στοι­χεία που δόθηκαν στη ΔΕΥΑΡ συμ­βά­σεις εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου, δηλαδή κατά το κρίσιμο χρονικό διά­στημα είχαν πραγ­μα­τική αναμ­φι­σβή­τητα εργα­σιακή σχέση ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου εξα­κο­λου­θεί και ανα­πτύσ­σει το τεκ­μή­ριο της νομι­μό­τη­τας.