Αθώος ως ακαταλόγιστος κρίθηκε ο κατηγορούμενος για απάτη με ψεύτικους τεχνικούς υπολογιστών της Microsoft

• Το δικα­στή­ριο έκανε δεκτό τον αυτο­τελή ισχυ­ρι­σμό της υπε­ρά­σπι­σης ότι ο ημε­δα­πός πάσχει από χρόνια σχι­ζο­φρέ­νεια παρα­νοϊ­κού τύπου και δεν μπο­ρούσε να αντι­λη­φθεί το άδικο της πράξης που του απο­δι­δό­ταν

Αθώος λόγω παντε­λούς έλλει­ψης ικα­νό­τη­τας προς κατα­λο­γι­σμό κρίθηκε ο ημε­δα­πός που κατη­γο­ρού­νταν ότι συμ­με­τείχε, μαζί με αγνώ­στους, σε ηλε­κτρο­νική απάτη 2.120 ευρώ σε βάρος μιας γυναί­κας. Το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο έκανε δεκτούς 2 ισχυ­ρι­σμούς της συνη­γό­ρου υπε­ρά­σπι­σης, δικη­γό­ρου κ. Ειρήνης Χατζηα­ντω­νίου. Ο πρώτος ήταν ο αυτο­τε­λής ισχυ­ρι­σμός για την ψυχική υγεία του κατη­γο­ρου­μέ­νου και ο δεύ­τε­ρος ο αρνη­τι­κός της κατη­γο­ρίας ισχυ­ρι­σμός.

Από τον Δεκέμ­βριο του 2025 ο κατη­γο­ρού­με­νος τελεί υπό πλήρη στε­ρη­τική δικα­στική συμπα­ρά­σταση. Νόμιμα τον εκπρο­σω­πεί ο αδελφός του, που είναι και ο δικα­στι­κός συμπα­ρα­στά­της του.

Τι του απο­δι­δό­ταν

Η κατη­γο­ρία υπο­στή­ριζε ότι στις 27 Σεπτεμ­βρίου 2021 ενήρ­γησε σε συνεν­νό­ηση με άγνω­στους δράστες. Κατά την κατη­γο­ρία, είχαν απο­φα­σί­σει από κοινού να απο­κτή­σουν παρά­νομο κέρδος για τον ίδιο και για τους υπό­λοι­πους. Φέρεται να προ­κά­λε­σαν ζημία στην περιου­σία της γυναί­κας παρεμ­βαί­νο­ντας σε τρα­πε­ζι­κές συναλ­λα­γές μέσω υπο­λο­γι­στή. Για τον σκοπό αυτό φέρο­νται να χρη­σι­μο­ποί­η­σαν τα στοι­χεία ταυ­τό­τη­τάς της χωρίς άδεια, καθώς και λογι­σμικό για τη μετα­φορά χρη­μά­των.

Η κατη­γο­ρία περιέ­γραφε μια γνωστή μέθοδο απάτης. Ο κατη­γο­ρού­με­νος και οι συνερ­γοί του φέρο­νται να τηλε­φώ­νη­σαν στην εγκα­λούσα, μια ημεδαπή που τότε ήταν 45 ετών. Της συστή­θη­καν ως υπάλ­λη­λοι της Microsoft και της είπαν ότι ο υπο­λο­γι­στής της είχε ιό. Την έπεισαν να εγκα­τα­στή­σει το πρό­γραμμα «Supremofree». Της πήραν στη συνέ­χεια τα στοι­χεία των λογα­ρια­σμών της σε 3 τρά­πε­ζες, μαζί με τους κωδι­κούς πρό­σβα­σης. Της ζήτησαν επίσης να στείλει φωτο­γρα­φία της αστυ­νο­μι­κής της ταυ­τό­τη­τας μέσω ενός ηλε­κτρο­νι­κού συν­δέ­σμου.

Κατά την κατη­γο­ρία, με αυτά τα στοι­χεία οι δράστες μπήκαν στους λογα­ρια­σμούς της. Από έναν κοινό λογα­ρια­σμό της γυναί­κας με τον πατέρα της έκαναν 2 κινή­σεις. Η πρώτη ήταν έμβασμα 2.000 ευρώ σε τράπεζα του εξω­τε­ρι­κού. Ο λογα­ρια­σμός που παρέ­λαβε τα χρήματα είχε ανοίξει την ίδια ημέρα στο όνομα της παθού­σας και έκλεισε την επομένη. Η δεύτερη κίνηση ήταν ένας κωδικός για ανάληψη 120 ευρώ χωρίς κάρτα. Αυτά τα 120 ευρώ, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, τα έβγαλε από ΑΤΜ ο ίδιος ο κατη­γο­ρού­με­νος. Η συνο­λική ζημία υπο­λο­γί­στηκε σε 2.120 ευρώ, ποσό που η κατη­γο­ρία θεω­ρούσε παρά­νομο όφελος του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Η υπε­ρά­σπιση: μόνο μια ανάληψη 120 ευρώ

Η υπε­ρά­σπιση αρνή­θηκε ολό­κληρη την κατη­γο­ρία. Υπο­στή­ριξε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος συν­δε­ό­ταν με την υπόθεση μόνο μέσω της φερό­με­νης ανά­λη­ψης των 120 ευρώ. Η ανάληψη έγινε στις 15:26 της ίδιας ημέρας, από ΑΤΜ μακριά από τον τόπο κατοι­κίας της παθού­σας. Όταν έδωσε εξη­γή­σεις τον Μάιο του 2023, ο κατη­γο­ρού­με­νος είπε ότι δεν ήξερε τίποτα για την απάτη. Αρνή­θηκε επίσης ότι έκανε την ανάληψη.

Η εγκα­λούσα είχε πει ότι στο τηλέ­φωνο μίλησε αγγλικά με μια γυναίκα και με έναν «τεχνικό» με ινδική προφορά. Όπως τόνισε η κ. Χατζηα­ντω­νίου, ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν μιλά αγγλικά και η φωνή του δεν μοιάζει με γυναι­κεία. Κανένα στοι­χείο δεν έδειχνε ότι χει­ρί­στηκε το πρό­γραμμα με το οποίο οι δράστες έλεγχαν τον υπο­λο­γι­στή της γυναί­κας. Οι ξένες αρχές ενη­μέ­ρω­σαν ότι ο λογα­ρια­σμός που δέχθηκε τα 2.000 ευρώ συν­δε­ό­ταν με κεντρικό λογα­ρια­σμό εται­ρείας του εξω­τε­ρι­κού. Στην ενη­μέ­ρωσή τους δεν υπήρχε καμία αναφορά στον κατη­γο­ρού­μενο. Η ίδια η εισαγ­γε­λική αρχή είχε ζητήσει τον Μάρτιο του 2022 να ερευ­νη­θεί εγκλη­μα­τική οργά­νωση από «υπο­τι­θέ­με­νους υπαλ­λή­λους» της εται­ρείας λογι­σμι­κού. Η υπε­ρά­σπιση υπο­στή­ριξε ότι δεν απο­δεί­χθηκε πως ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε συνεν­νοη­θεί με τους δράστες. Δεν απο­δεί­χθηκε, κατά την ίδια, ούτε ότι ήξερε από πού προ­έρ­χο­νταν τα χρήματα ούτε ότι ήθελε να απο­κτή­σει παρά­νομο κέρδος.

15 χρόνια νόσου και 3 ακού­σιες νοση­λείες

Βασικό θέμα της δίκης ήταν η ψυχική υγεία του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Η σχι­ζο­φρέ­νεια παρα­νοϊ­κού τύπου από την οποία πάσχει δια­γνώ­στηκε γύρω στο 2011. Σύμφωνα με τα ιατρικά έγγραφα που κατα­τέ­θη­καν, δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στη θερα­πεία. Νοση­λεύ­θηκε χωρίς τη θέλησή του το 2012, ξανά από τον Μάρτιο έως τον Μάιο του 2016 και για τρίτη φορά από τον Φεβρουά­ριο έως τον Αύγου­στο του 2025. Όλες οι γνω­μα­τεύ­σεις συμ­φω­νούν ότι ανάμεσα στη δεύτερη και την τρίτη νοση­λεία δεν έκανε καμία θερα­πεία. Αρνιό­ταν να συνερ­γα­στεί με τους για­τρούς γιατί δεν είχε συνεί­δηση ότι ήταν άρρω­στος.

Κατά την υπε­ρά­σπιση, τα κυκλώ­ματα χρη­σι­μο­ποιούν συνήθως ευάλωτα άτομα για να βγάζουν τα χρήματα από τα ΑΤΜ. Ένας άνθρω­πος με τη συγκε­κρι­μένη ασθέ­νεια, υπο­στή­ριξε, δεν μπορεί να κατα­λά­βει ότι οι οδηγίες που παίρνει είναι μέρος σχεδίου εξα­πά­τη­σης. Η υπε­ρά­σπιση πρό­σθεσε ότι η άρνηση θερα­πείας δεν τον κάνει υπεύ­θυνο για την κατά­στασή του, αφού είναι σύμ­πτωμα της ίδιας της νόσου.

Στο δικα­στή­ριο κατα­τέ­θη­καν και 2 απο­φά­σεις άλλων πλημ­με­λειο­δι­κείων από τον Οκτώ­βριο του 2026. Με αυτές ο κατη­γο­ρού­με­νος κρίθηκε ακα­τα­λό­γι­στος για παρό­μοιες πράξεις του Οκτω­βρίου 2020 και του Δεκεμ­βρίου 2021. Η υπόθεση που δικά­στηκε τώρα βρί­σκε­ται χρονικά ανάμεσα σε αυτές. Η υπε­ρά­σπιση υπο­στή­ριξε ότι δεν είναι λογικό να ήταν ακα­τα­λό­γι­στος πριν και μετά, αλλά όχι τον Σεπτέμ­βριο του 2021.