ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

Θάλασσες μας χώρισαν: Το ημερολόγιο μιας ξεχωριστής τηλεοπτικής διαδρομής από τη Σύμη και την Κωνσταντινούπολη έως την Αλεξάνδρεια

news room 6 λεπτά ανάγνωση
ΣΗΡΙΑΛ ΘΑΛΑΣΣΕΣ  ΕΡΤFLIX
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η μίνι σειρά οκτώ επει­σο­δίων «Θάλασ­σες μας χώρισαν», βασι­σμένη στο βιβλίο της Ιφι­γέ­νειας Τέκου και σε σενάριο της Σοφίας Σωτη­ρίου, κάνει πρε­μιέρα στο ERTFLIX την Τρίτη 10 Νοεμ­βρίου 2026.
  • Η ιστορία της οικο­γέ­νειας Γεωργά ξεκινά το 1937 στη Σύμη, με τον θάνατο του μικρού γιου να οδηγεί στον ξερι­ζωμό και τη μετε­γκα­τά­στασή της στην Κων­στα­ντι­νού­πολη.
  • Οι ζωές των αδελφών Παρα­σκευού­λας και Ελπίδας ανα­τρέ­πο­νται από έναν απα­γο­ρευ­μένο έρωτα, σε μια αφήγηση που εκτυ­λίσ­σε­ται στη Σύμη, την Κων­στα­ντι­νού­πολη και την Αλε­ξάν­δρεια, με φόντο τις ανα­τα­ρα­χές του 20ού αιώνα.
  • Ο σκη­νο­θέ­της Χρήστος Δήμας περι­γρά­φει πώς τα γυρί­σματα ένωσαν το συνερ­γείο σε μια ομάδα με αμοι­βαία εμπι­στο­σύνη, ενώ ξεχω­ρί­ζει τη φρο­ντίδα στην ανα­πα­ρά­σταση της Πολί­τι­κης ατμό­σφαι­ρας και την αφο­σί­ωση των ηθο­ποιών.

Λίγο πριν από την πρε­μιέρα της νέας μίνι σειράς οκτώ επει­σο­δίων «Θάλασ­σες μας χώρισαν», την Τρίτη 10 Νοεμ­βρίου 2026 στο ERTFLIX, ο σκη­νο­θέ­της Χρήστος Δήμας μοι­ρά­ζε­ται το προ­σω­πικό του ημε­ρο­λό­γιο από τα γυρί­σματα μιας παρα­γω­γής που, όπως ο ίδιος εξο­μο­λο­γεί­ται, εξε­λί­χθηκε σε κάτι πολύ περισ­σό­τερο από μια επαγ­γελ­μα­τική συνερ­γα­σία.

Βασι­σμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Ιφι­γέ­νειας Τέκου, σε σενάριο της Σοφίας Σωτη­ρίου, η σειρά αφη­γεί­ται την ιστορία της οικο­γέ­νειας Γεωργά, που ξεκινά το 1937 από την ιτα­λο­κρα­τού­μενη Σύμη. Ο άδικος χαμός του μικρού γιου της οικο­γέ­νειας γίνεται η αφορμή για τον ξερι­ζωμό της και τη μετε­γκα­τά­στασή της στην Κων­στα­ντι­νού­πολη. Εκεί, οι ζωές των δύο αδελφών, της Παρα­σκευού­λας και της Ελπίδας, θα ανα­τρα­πούν από έναν απα­γο­ρευ­μένο έρωτα, με τις επι­λο­γές τους να καθο­ρί­ζουν τη μοίρα ολό­κλη­ρης της οικο­γέ­νειας.

Η ιστορία ξεδι­πλώ­νε­ται ανάμεσα στη Σύμη, την Κων­στα­ντι­νού­πολη και την Αλε­ξάν­δρεια, με φόντο τις μεγάλες ιστο­ρι­κές ανα­τα­ρα­χές του 20ού αιώνα, σε μια αφήγηση που συν­δυά­ζει το οικο­γε­νειακό δράμα με τον έρωτα, την απώλεια, τη ζήλια, τις ενοχές και την ανα­ζή­τηση της αλή­θειας.

Από τα πρώτα γυρί­σματα στη δημιουρ­γία μιας ομάδας 

Η αρχή των γυρι­σμά­των έγινε στο Δρο­μο­κα­ΐ­τειο, όπου γυρί­στη­καν σκηνές που δια­δρα­μα­τί­ζο­νται σε αστυ­νο­μικό τμήμα, κελί, επι­σκε­πτή­ριο και ψυχια­τρείο της Αλε­ξάν­δρειας. Για τον Χρήστο Δήμα, οι πρώτες ημέρες έκρυβαν την εξής πρό­κληση: να «δέσει» το συνερ­γείο, να κατα­νο­ή­σει κάθε συνερ­γά­της της παρα­γω­γής τις απαι­τή­σεις της σκη­νο­θε­σίας και τους χρόνους του διευ­θυ­ντή φωτο­γρα­φίας Γιώργου Αργυ­ροη­λιό­που­λου και να δια­μορ­φω­θεί από την αρχή η αίσθηση μιας κινη­μα­το­γρα­φι­κής αφή­γη­σης, με την απα­ραί­τητη ακρί­βεια στο πρό­γραμμα του γυρί­σμα­τος.

Παράλ­ληλα, η ομάδα άρχισε να εξοι­κειώ­νε­ται με τον τρόπο δου­λειάς του σκη­νο­θέτη. Όπως λέει ο ίδιος με χιούμορ, δύο από τις στα­θε­ρές του στο γύρισμα ήταν ότι φορούσε πάντα  γραβάτα και ότι κατα­νά­λωνε δύο λίτρα ανα­ψυ­κτι­κού στη διάρ­κεια του δεκά­ω­ρου!»

Ο Χρήστος Δήμας θυμάται την πρώτη του εντύ­πωση στα γυρί­σματα στο Μετα­ξουρ­γείο: «το Τμήμα της Σκη­νο­γρα­φίας και του Φρο­ντι­στη­ρίου, με την επι­μέ­λεια της Λαμπρι­νής Καρδαρά και των συνερ­γα­τών της, έχουν στήσει εξαι­ρε­τικά τους εσω­τε­ρι­κούς χώρους της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης ενώ από  την πρώτη στιγμή που μπαίνω στο χώρο κατα­λα­βαίνω τη φρο­ντίδα και την έγνοια της παρα­γω­γής και της ομάδας της παρα­γω­γού Βίκυς Νικο­λάου  ώστε οι κου­ζί­νες, τα σαλόνια, τα υπνο­δω­μά­τια να εκπέ­μπουν τη σωστή Πολί­τικη ατμό­σφαιρα. Οι ηθο­ποιοί δια­βα­σμέ­νοι, “καλο­κουρ­δι­σμέ­νοι”, με πίστη στο σενάριο και τους χαρα­κτή­ρες του βιβλίου, με ρούχα φορε­μένα όπως το απαι­τούν οι χαρα­κτή­ρες. Άλλοτε δύο κάμερες. Άλλοτε μια. Κοντινά πλάνα γενικά, μεσαία, άμορσες, σφήνες. Σινεμά – τηλε­ό­ραση. Τηλε­ό­ραση – σινεμά. Και πάνω από όλα οι ηθο­ποιοί δια­θέ­σι­μοι να κάνουν τις σκηνές ξανά και ξανά από δια­φο­ρε­τι­κές γωνίες με εξαι­ρε­τική ακρί­βεια και συγκί­νηση».

«Γίναμε ομάδα και απο­κτή­σαμε πίστη ο ένας για τον άλλον», σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά ο σκη­νο­θέ­της, περι­γρά­φο­ντας τη σχέση εμπι­στο­σύ­νης που ανα­πτύ­χθηκε στα­διακά ανάμεσα στους συντε­λε­στές.

Η Σύμη, η Πόλη και η Αλε­ξάν­δρεια 

Η Σύμη απο­τέ­λεσε έναν από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους σταθ­μούς της παρα­γω­γής. Με καθη­με­ρινά γυρί­σματα που ξεκι­νού­σαν από τις πρώτες πρωινές ώρες και αξιο­ποί­ηση των εξω­τε­ρι­κών χώρων σε δια­φο­ρε­τι­κές ώρες της ημέρας, η ομάδα επι­δί­ωξε να απο­τυ­πώ­σει την ομορφιά του νησιού και την αυθε­ντι­κό­τητα του τόπου.

«Έπρεπε να καλύ­ψουμε το πρώτο, το μισό έβδομο και το όγδοο επει­σό­διο. Υπέροχο νησί και υπέ­ρο­χοι άνθρω­ποι. Ξύπνημα στις 5 το πρωί, πρωινό και μετά 10 ώρες γύρισμα. Με πολλά εξω­τε­ρικά γυρί­σματα ώστε να πιά­σουμε όλες τις ομορ­φιές του νησιού σε όλες τις ώρες. Εγώ προ­σω­πικά κοι­μό­μουν στις 8  για να έχω δυνά­μεις για την επόμενη ημέρα. Την ημέρα του γυρί­σμα­τος στον Πανορ­μίτη πήγαμε όλοι και ανάψαμε κερί, για τον Αρχάγ­γελο. Αισθά­νο­μαι ευγνώ­μων για τους χαμο­γε­λα­στούς κατοί­κους της Σύμης που μας βοή­θη­σαν να στή­σουμε γάμους και κηδείες μέσα σε ζωντα­νές αλη­θι­νές αυλές.», λέει με ενθου­σια­σμό για τα γυρί­σματα στη Σύμη, ο Χρήστος Δήμας.

Στην Κων­στα­ντι­νού­πολη, η παρα­γωγή είχε στη διάθεσή της μόλις 12 ημέρες για να απο­τυ­πώ­σει την ατμό­σφαιρα μιας άλλης εποχής. Το Ζάππειο σχολείο, το Σισλί, το ελλη­νικό νεκρο­τα­φείο, οι εκκλη­σίες, οι αυλές, οι δρόμοι και τα πάρκα του Βοσπό­ρου απο­τέ­λε­σαν το σκηνικό μιας απαι­τη­τι­κής κινη­μα­το­γρα­φι­κής δια­δρο­μής. Με τη συμβολή της παρα­γω­γού Δέσποι­νας Πορ­το­κάλη που άνοιξε δρόμους για τα γυρί­σματα, η ομάδα κατά­φερε να συγκε­ντρώ­σει το υλικό που χρεια­ζό­ταν, παρά τις δυσκο­λίες και τη μακρά απουσία των συντε­λε­στών από τα σπίτια τους. «Όμως πια είχαμε την σιγου­ριά ότι το υλικό που βγάζαμε είχε στιγμές αντά­ξιες με αυτές που είχε στήσει η Ιφι­γέ­νεια Τέκου και η Σοφία Σωτη­ρίου».

Η συνέ­χεια δόθηκε στην Κηφισιά, εκεί όπου δημιουρ­γή­θη­καν οι εσω­τε­ρι­κοί χώροι της Αλε­ξάν­δρειας. Για άλλη μια φορά τα σκηνικά είχαν δημιουρ­γη­θεί με πλούτο αντάξιο μιας μεγα­λο­α­στι­κής Αλε­ξαν­δρι­νής, Ελλη­νι­κής οικο­γέ­νειας με τον Κώστα Στα­μούλη στη διεύ­θυνση φωτο­γρα­φίας. Τα γυρί­σματα απαι­τού­σαν ιδιαί­τερη προ­ε­τοι­μα­σία, καθώς οι ηθο­ποιοί φορού­σαν καλο­και­ρινά ρούχα μέσα στον χειμώνα. Ο εξαι­ρε­τι­κός Μιχάλης Σδού­γκος και οι συνερ­γά­τι­δές του έπρεπε να στήσουν δεξιώ­σεις, αλλά και σκηνές έντασης με ζητού­μενο μονα­ξιάς και κάθε λεπτο­μέ­ρεια έπρεπε να υπη­ρε­τεί τον κόσμο της ιστο­ρίας.

Μέχρι τότε, όπως περι­γρά­φει ο σκη­νο­θέ­της, το συνερ­γείο είχε πλέον απο­κτή­σει τη συνοχή μιας οικο­γέ­νειας. Το τέλος των γυρι­σμά­των ήταν γεμάτο συγκί­νηση και με την υπό­σχεση μιας νέας συνά­ντη­σης.

Η δημιουρ­γία συνε­χί­ζε­ται στο μοντάζ

Με την ολο­κλή­ρωση των γυρι­σμά­των άρχισε ένα εξίσου απαι­τη­τικό στάδιο: το μοντάζ, η μουσική, η μίξη ήχου και η τελική επε­ξερ­γα­σία της εικόνας. Ο Χρήστος Δήμας κάνει ιδιαί­τερη μνεία στη δημιουρ­γική αλλά και μονα­χική αυτή δια­δι­κα­σία, καθώς και στη συνερ­γα­σία με ταλα­ντού­χους ανθρώ­πους που κατα­φέρ­νουν να αντα­πο­κρι­θούν σε αυστηρά χρο­νο­δια­γράμ­ματα, χωρίς να χαθεί η ποιό­τητα του τελικού απο­τε­λέ­σμα­τος.  Ιδιαί­τερη αναφορά κάνει στον Γιώργο Μπου­σούνη και στην πρω­τό­τυπη μουσική της σειράς, η οποία, όπως λέει, τον μάγεψε με τις μελω­δίες και τα μουσικά της θέματα.

Ο σκη­νο­θέ­της απο­κα­λύ­πτει και μια δύσκολη προ­σω­πική στιγμή που συνέ­πεσε με την ολο­κλή­ρωση της σειράς: «όλοι οι άνθρω­ποι της παρα­γω­γής αλλά και του κανα­λιού με στή­ρι­ξαν ώστε τα τελευ­ταία τρία επει­σό­δια να τα μοντάρω δια­δι­κτυακά και να τα παρα­δώσω, δου­λεύ­ο­ντας κάθε μέρα ως τα ξημε­ρώ­ματα μπροστά σε μια πόρτα εντα­τι­κής».

Και ο Χρήστος Δήμας κατα­λή­γει: «Οι «Θάλασ­σες Μας Χώρισαν» για μένα πλέον δεν ήταν άλλη μια “δουλειά”. Αλλά μια τηλε­ο­πτική σειρά που κου­βά­λησε αγάπη, στήριξη, ταλέντο, νοιά­ξιμο και απο­χαι­ρε­τι­σμούς. Και πλέον ήρθε η στιγμή οι δρόμοι και οι θάλασ­σες μας να συνα­ντη­θούν με το κοινό».

Η μίνι σειρά οκτώ επει­σο­δίων «Θάλασ­σες μας χώρισαν» έρχεται στο ERTFLIX την Τρίτη 10 Νοεμ­βρίου.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Συγ­γρα­φέας: Ιφι­γέ­νεια Τέκου

Σκη­νο­θέ­της: Χρήστος Δήμας

Σενα­ριο­γρά­φος: Σοφία Σωτη­ρίου

Συν­θέ­της πρω­τό­τυ­πης μου­σι­κής: Γιώργος Μπου­σού­νης

Τρα­γούδι τίτλων: Ελένη Τσα­λι­γο­πού­λου

Σκη­νο­γρά­φος: Λαμπρινή Καρδαρά

Διεύ­θυνση Φωτο­γρα­φίας: Γιώργος Αργυ­ροη­λιό­που­λος – Κώστας Στα­μού­λης

Ενδυ­μα­το­λό­γος: Μιχάλης Σδού­γκος

Ηχο­λή­πτης: Ξενοφών Κοντό­που­λος

Μοντέρ: Γιώργος Αργυ­ρό­που­λος – Μιχάλης Μπούρης

Εκτέ­λεση Παρα­γω­γής: Βίκυ Νικο­λάου, Δέσποινα Πορ­το­κάλη

Παρα­γωγή: ΕΡΤ

Παίζουν: Κατε­ρίνα Λέχου, Λεω­νί­δας Κακού­ρης, Νεφέλη Κουρή, Αθηνά Λιμπάν­τση, Γιάννης Κου­κου­ρά­κης, Βαγ­γέ­λης Στρα­τη­γά­κος, Δήμητρα Ματσούκα, Χρι­στίνα Αλε­ξα­νιάν, Σμα­ρά­γδα Σμυρ­ναίου, Γεωργία Ανέστη, Σάντυ Χατζη­ιω­άν­νου, Σοφία Μανω­λά­κου, Γιώργος Μπα­ντα­δά­κης, Γιώργος Γερω­νυ­μά­κης, Τάνια Παλαιο­λό­γου, Αγνή Χιώτη, Γιούλη Ζήκου, Κρυ­σταλ­λία Κεφα­λούδη, Μανώλης Αντώ­νο­γλου, Δημή­τρης Φερε­ντί­νος, Σταύρος Ταξιάρ­χης Τσε­μπε­λί­κος, Σταυ­ρια­νός Ξενου­δά­κης, Σμα­ρά­γδα Κολο­βε­λώνη

Πηγή: tlife.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.