Δικαστική δικαίωση Ροδίτη επιχειρηματία που ενεπλάκη από «αετονύχηδες» σε φοροαπάτη «μαμούθ» με σκραπ!

• Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας «διέ­γραψε» πρό­στιμο ύψους 6.466.044€, για παρα­βά­σεις του Κ.Β.Σ..

Μια πολυ­ε­τής ταλαι­πω­ρία στα ποινικά και διοι­κη­τικά δικα­στή­ρια για γνωστό Ροδίτη επι­χει­ρη­μα­τία, που ενε­πλάκη από «αετο­νύ­χη­δες» σε φορο­α­πάτη «μαμούθ» με σκραπ, έλαβε τέλος με τον πλέον επίσημο τρόπο από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας, που απέρ­ριψε προ­σφυγή της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής Δημο­σίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.).

Με την υπ’ αρίθμ. 1405/2024 απόφαση του Β΄ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας που εκδό­θηκε την 2α Οκτω­βρίου 2024 απορ­ρί­φθηκε η προ­σφυγή της Α.Α.Δ.Ε. για την αναί­ρεση της υπ’ αριθμ. 263/2018 από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς.

Με την τελευ­ταία απόφαση αυτή ακυ­ρώ­θηκε, κατ’ αποδοχή προ­σφυ­γής της εται­ρείας του Ροδίτη επι­χει­ρη­μα­τία, η σιωπηρή απόρ­ριψη ενδι­κο­φα­νούς προ­σφυ­γής της κατά της 510/24.4.2014 πράξης του προϊ­στα­μέ­νου της Δ.Ο.Υ. Ρόδου, με την οποία είχε επι­βλη­θεί σε βάρος της πρό­στιμο, ύψους 6.466.044€, για παρα­βά­σεις του Κ.Β.Σ. (έκδοση και λήψη εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων), οι οποίες φέρεται ότι είχαν τελε­σθεί κατά τη δια­χει­ρι­στική περίοδο 2006!!!.

Η εται­ρεία, η οποία εδρεύει στη Ρόδο, επέ­κτεινε τις δρα­στη­ριό­τη­τές της τον Φεβρουά­ριο του 2006, με τη δημιουρ­γία υπο­κα­τα­στή­μα­τος στη Θεσ­σα­λο­νίκη, με αντι­κεί­μενο εργα­σιών το χον­δρικό εμπόριο παλαιών σιδήρων και μετάλ­λων (scrap).

Κατόπιν φορο­λο­γι­κών ελέγχων που διε­νερ­γή­θη­καν από υπαλ­λή­λους του Σ.Δ.Ο.Ε. Αττικής σε τρεις συναλ­λα­χθεί­σες με την αναι­ρε­σί­βλητη ατο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις, δια­πι­στώ­θηκε ότι οι επι­χει­ρή­σεις αυτές είχαν μεν θεω­ρή­σει βιβλία και στοι­χεία του Κ.Β.Σ., ήταν, όμως, συναλ­λα­κτι­κώς ανύ­παρ­κτες και είχαν εκδώσει μεγάλο αριθμό εικο­νι­κών τιμο­λο­γίων για ανύ­παρ­κτες στο σύνολό τους συναλ­λα­γές.

Κατά τον έλεγχο, εξάλλου, των συγκε­ντρω­τι­κών κατα­στά­σεων τιμο­λο­γίων πελατών – προ­μη­θευ­τών της αναι­ρε­σί­βλη­της προ­έ­κυψε ότι, κατά την ένδικη χρήση, αυτή είχε λάβει από τις προ­α­να­φε­ρό­με­νες επι­χει­ρή­σεις μεγάλο αριθμό φορο­λο­γι­κών στοι­χείων, καθαρής αξίας 880.692, 1.179.366 και 626.260,69 €, αντι­στοί­χως.

Δια­πι­στώ­θηκε, επίσης, ότι οι ανα­γρα­φό­με­νες επί των φορο­λο­γι­κών αυτών στοι­χείων συναλ­λα­γές φέρο­νταν ως πραγ­μα­το­ποι­η­θεί­σες στη Θεσ­σα­λο­νίκη, στην οποία, όμως, καμία εκ των εκδο­τριών επι­χει­ρή­σεων δεν έχει επαγ­γελ­μα­τική εγκα­τά­σταση, καθώς και ότι η αναι­ρε­σί­βλητη δεν είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει για καμία από τις συναλ­λα­γές αυτές πληρωμή μέσω τρα­πέ­ζης.

Κατ’ εκτί­μηση τούτων και λαμ­βά­νο­ντας, περαι­τέρω, υπόψη ότι η αναι­ρε­σί­βλητη δεν προ­σκό­μισε κατά τον έλεγχο τα φορο­λο­γικά στοι­χεία που έλαβε από τις προ­α­να­φε­ρό­με­νες επι­χει­ρή­σεις, επι­κα­λού­μενη απώλειά τους, οι ελεγ­κτές κατέ­λη­ξαν στο συμπέ­ρα­σμα ότι η αναι­ρε­σί­βλητη είχε υπο­πέ­σει, κατά την ένδικη χρήση, σε 271 παρα­βά­σεις του Κ.Β.Σ. και, συγκε­κρι­μένα, στη λήψη και κατα­χώ­ριση στα βιβλία της ισά­ριθ­μων εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων, συνο­λι­κής καθαρής αξίας 2.686.319 €, εκδό­σεως των προ­α­να­φε­ρό­με­νων επι­χει­ρή­σεων.

Κατά τον έλεγχο προ­έ­κυψε, επίσης, ότι η αναι­ρε­σί­βλητη είχε εκδώσει προς άλλη εται­ρεία 83 τιμο­λό­για, καθαρής αξίας 546.701€, τα οποία κρί­θη­καν από τη φορο­λο­γική αρχή εικο­νικά, λόγω ανυ­παρ­ξίας των αντί­στοι­χων συναλ­λα­γών. Κατ’ αποδοχή των δια­πι­στώ­σεων αυτών, όπως απο­τυ­πώ­νο­νται στη σχε­τι­κώς συντα­χθείσα έκθεση ελέγχου του Σ.Δ.Ο.Ε., ο προϊ­στά­με­νος της Δ.Ο.Υ. Ρόδου εξέδωσε, πράξη, με την οποία επέβαλε σε βάρος της αναι­ρε­σί­βλη­της για τις, κατά τα ανωτέρω, παρα­βά­σεις, πρό­στιμο, ύψους 6.466.044 €.

Κατά της πράξης αυτής η αναι­ρε­σί­βλητη άσκησε ενδι­κο­φανή προ­σφυγή η οποία απορ­ρί­φθηκε σιω­πη­ρώς, λόγω άπρα­κτης παρέ­λευ­σης της σχε­τι­κώς προ­βλε­πό­με­νης προ­θε­σμίας ενώ κατά της σιω­πη­ρής απόρ­ρι­ψης της ενδι­κο­φα­νούς προ­σφυ­γής άσκησε ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά προ­σφυγή, με την οποία, μεταξύ άλλων, προ­έ­βαλε ότι μη νομίμως επε­βλήθη σε βάρος της ενιαίο πρό­στιμο για πλεί­ο­νες αυτο­τε­λείς παρα­βά­σεις, καθώς και ότι, λόγω της πλημ­μέ­λειας αυτής, στε­ρή­θηκε τα νόμιμα μέσα άμυνας.

Η προ­σφυγή έγινε δεκτή, η δε υπόθεση ανα­πέμ­φθηκε στη διοί­κηση, προ­κει­μέ­νου να «ενερ­γή­σει τα νόμιμα».

Κατά τις ειδι­κό­τε­ρες κρίσεις του δικά­σα­ντος δικα­στη­ρίου, η έκθεση ελέγχου επί της οποίας στη­ρι­ζό­ταν η επιβολή του προ­στί­μου, παρου­σί­αζε ουσιώ­δεις ελλεί­ψεις, οι οποίες την καθι­στού­σαν «παντε­λώς αόριστη», με απο­τέ­λε­σμα να προ­κλη­θεί στην αναι­ρε­σί­βλητη βλάβη, συνι­στά­μενη «στην αδυ­να­μία επα­λή­θευ­σης της νομι­μό­τη­τας του συνο­λικά επι­βλη­θέ­ντος προ­στί­μου», μη δυνά­μενη να απο­κα­τα­στα­θεί «παρά μόνον με την ακύρωση της πράξης».

Η έκδοση της νεό­τε­ρης πράξης επι­βο­λής προ­στί­μου και περαι­τέρω, προ­έ­κυψε ότι προ­σφυγή της αναι­ρε­σί­βλη­της κατά της πράξης αυτής και της απόρ­ρι­ψης της κατ’ αυτής στρε­φό­με­νης ενδι­κο­φα­νούς προ­σφυ­γής έγινε δεκτή με την 1951/2023 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς, με την αιτιο­λο­γία ότι η νεότερη πράξη επι­δό­θηκε μεν στην αναι­ρε­σί­βλητη εντός της ενιαύ­σιας προ­θε­σμίας, η αρχική, όμως, πράξη επι­βο­λής προ­στί­μου είχε εκδοθεί σε χρόνο, κατά τον οποίο είχε ήδη συμπλη­ρω­θεί η συνήθης πεντα­ε­τής παρα­γραφή του δικαιώ­μα­τος του Δημο­σίου για την επιβολή προ­στί­μων του Κ.Β.Σ. για την ένδικη χρήση (2006).

Ο Ροδίτης επι­χει­ρη­μα­τίας κρίθηκε εξάλλου τον Φεβρουά­ριο του 2022 με ομό­φω­νες απο­φά­σεις του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των αθώος φορο­δια­φυ­γής με αποδοχή και έκδοση εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων για συναλ­λα­γές ανύ­παρ­κτες στο σύνολό τους, τελε­σθείσα κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Ο Ροδίτης, που βρέθηκε μπλεγ­μέ­νος στο οικο­νο­μικό σκάν­δαλο, υπέβαλε μήνυση κατά δύο προ­σώ­πων, ενός κατοί­κου της Θεσ­σα­λο­νί­κης και ενός δεύ­τε­ρου, που φέρεται να κάνει χρήση τριών στοι­χείων ταυ­τό­τη­τας εμφα­νι­ζό­με­νος με τρία δια­φο­ρε­τικά ονόματα και ισά­ριθ­μες διευ­θύν­σεις σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νίκη.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης του Ροδίτη επι­χει­ρη­μα­τία παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μ. Κου­τσού­κος και Κώστας Μιχαη­λί­δης.