“H Ανθρωπιστική κρίση στο αντίβαρο του εγκλεισμού μας την εποχή της Καραντίνας στη Covid -19 εποχή”

της Ελένης Ν. Καρα­γιάννη

Είναι οι εικόνες που αντι­κρί­ζουμε και μιλάνε από μόνες τους κι εμείς απλά παρα­τη­ρούμε κι απο­τυ­πώ­νουμε αυτά που βλέ­πουμε. Βιώ­νουμε για δεύτερη φορά σε έναν χρόνο μια περίοδο καρα­ντί­νας ακόμα αυστη­ρό­τερη για να προ­στα­τεύ­σουμε τη δημόσια υγεία, και την υγεία των ευπαθών και ευά­λω­των ομάδων πλη­θυ­σμού από τον Covid -19.

Κι ενώ όλα αυτά ξαφνικά μας απα­σχο­λούν δεν σκε­φτό­μα­στε την ανθρω­πι­στική κρίση που προ­κα­λεί σε όλους τους τομείς της ανθρώ­πι­νης δρα­στη­ριό­τη­τας ο εγκλει­σμός των ανθρώ­πων. Η εργασία πρω­τί­στως που είναι από τα βασικά δικαιώ­ματα των ανθρώ­πων έχει μειωθεί και έχει περιο­ρι­σθεί, η παιδεία, η ελευ­θε­ρία επίσης σε πολλούς τομείς. Κι ενώ δύο τρία χρόνια πριν μιλού­σαμε για προ­στα­σία των παιδιών από τον εθισμό του δια­δι­κτύου, τελικά έχει μετα­φερ­θεί όλη η ανθρώ­πινη δρα­στη­ριό­τητα και οικο­νο­μία μέσα στο δια­δί­κτυο. Χωρίς κινητό και ηλε­κτρο­νικό υπο­λο­γι­στή είμαστε πλέον εγκλω­βι­σμέ­νοι. Οι ενη­με­ρώ­σεις για την πορεία της Παν­δη­μίας και κάθε τι νέο που σχε­τί­ζε­ται με αυτό λει­τουρ­γούν εθι­στικά για τους περισ­σό­τε­ρους από εμάς.

Το πρό­βλημά μας δεν είναι πλέον το πόσοι άνθρω­ποι γύρω μας έχουν κλείσει τις επι­χει­ρή­σεις τους, έχουν χάσει τις δου­λειές τους και παρά την οικο­νο­μική κρίση πλη­ρώ­νουμε φόρους κατα­νά­λω­σης, φόρους δια­βί­ω­σης, φόρους ακι­νή­των και πολλά άλλα ακόμα.

Κι ενώ η σύγ­χρονη την τάση που υπάρχει να περιο­ρι­στούμε για να μην πεθά­νουμε, σαν ασφα­λι­στές θα λέγαμε στους μελ­λο­ντι­κούς μας πελάτες ότι το μόνο σίγουρο στη ζωή είναι ο θάνατος αλλά δεν ξέρουμε πότε και πως θα μας συμβεί. Για τους περισ­σό­τε­ρους δε που πιστεύ­ουμε, τον θάνατο τον ξέρει μόνο ο Θεός. Συνεπώς το ζήτημά μας εδώ είναι η επι­βί­ωση από τον Κορω­νοϊό ή μήπως παράλ­ληλα με κάτι άλλο;

Πώς θα επι­βιώ­σουμε αν δεν επι­βιώ­σουμε υγιείς και έχοντας τη λογική μας. Η επι­βί­ωση είναι στην ανθρώ­πινή μας φύση μέσα στο πέρασμα των αιώνων έτσι κι αλλιώς. Σαν υγεία όμως δεν συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται μόνο η αρτι­μέ­λεια ή η σωμα­τική μας εμφά­νιση ή λει­τουρ­γία. Ως υγεία λογί­ζο­νται η ψυχική και πνευ­μα­τική υγεία. Γιατί μετά την καρα­ντίνα αν δεν ληφθούν μέτρα για την απο­συμ­φό­ρηση των πιέσεων που δέχο­νται οι φορο­λο­γού­με­νοι από το άδικο καθε­στώς φορο­λο­γίας, οι επι­τη­δευ­μα­τίες που έχουν κλείσει τις επι­χει­ρή­σεις τους αλλά και για όλους τους πολίτες που ο καθένας ξεχω­ρι­στά βιώνει ένα δικό του Γολγοθά εν μέσω Παν­δη­μίας θα ζήσουμε πολύ άσχημες κατα­στά­σεις, παρό­μοιες με αυτές που θα χαρα­κτή­ρι­ζαν μια ανθρω­πι­στική κρίση.

Οι έγκλει­στοι ανήκουν στην κατη­γο­ρία των ευά­λω­των ομάδων πλη­θυ­σμού και εφόσον πλέον δια­νύ­ουμε περίοδο εγκλει­σμού όλοι πρέπει να αντι­με­τω­πι­στούμε ανα­λό­γως από την πολι­τεία. Ένας ιός έφερε τα πάνω κάτω στις ζωές όλων και ειδι­κό­τερα στα παιδιά μας. Το μέλλον είναι αβέβαιο και μοιά­ζουμε όλοι εγκλω­βι­σμέ­νοι στα πρέπει και στα μη.

Μετά την Καρα­ντίνα ο κόσμος ίσως να είναι καλύ­τε­ρος όπως λέγεται από πολλούς μπορεί όμως να γίνει πολύ χει­ρό­τε­ρος αν ακο­λου­θή­σει μεγάλη ανθρω­πι­στική κρίση. Εκτός από τη στα­σι­μό­τητα και παλιν­δρό­μηση μιας οικο­νο­μίας δεν προ­χω­ράει είναι που κατά τη διάρ­κεια του εγκλει­σμού, με την εσω­στρέ­φεια απο­δο­μεί­ται ένα σύστημα αξιών και προ­τε­ραιο­τή­των και φτιά­χνε­ται ένα νέο. Απο­δο­μεί­ται στον άνθρωπο, στον απλό πολίτη στη βάση του οικο­νο­μι­κού συστή­μα­τος και αυτό θα έχει ως συνέ­πεια να συμπα­ρα­σύ­ρει το οικο­νο­μικό και πολι­τικό σύστημα σε κάθε επίπεδο, γιατί η κρίση θα μετα­φερ­θεί μοιραία κι εκεί. Κι εμείς θα βρε­θούμε να είμαστε στην ουρά των εξε­λί­ξεων γιατί μεγα­λώ­σαμε αλλιώς. Οι νέοι δε, αυτούς που άδικα κατη­γο­ρούμε για την εξά­πλωση της Παν­δη­μίας αυτοί που κάθο­νται μπροστά στις οθόνες για να παρα­κο­λου­θή­σουν τα μαθή­ματά τους, αυτοί θα πρέπει μετά να οδη­γή­σουν τις εξε­λί­ξεις με όσα έχουν διδα­χθεί. Ο χρόνος είναι αμεί­λι­κτος και δεν γυρίζει πίσω και αυτά που ζούμε στο παρόν θα είναι ο προ­άγ­γε­λος του μέλ­λο­ντός μας.

Ελένη Ν. Καρα­γιάννη

Αθλή­τρια Τριά­θλου Από­φοιτη Τμ. Μεσο­γεια­κών Σπουδών Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου. Από­φοιτη ΑΣΠΑΙΤΕ παρ. Ρόδος