«Κατάθεση ψυχής» από τον Στέλιο-Στέφανο για τον γάμο του με τον σύντροφό του!

Συ­νέ­ντευ­ξη

στη Μαίρη Φώτη

Ο Στέ­λιος Στέ­φα­νος Ξαν­θό­που­λος, ήρθε στη Ρόδο από επι­λο­γή, ίσως μοι­ραία όπως λέει ο ίδιος, πριν από με­ρι­κά χρό­νια έχο­ντας ξε­κι­νή­σει ήδη μια επι­τυ­χη­μέ­νη επαγ­γελ­μα­τι­κή πο­ρεία στο εξω­τε­ρι­κό και μέσα σε σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα κα­τά­φε­ρε να γίνει το κομ­μω­τή­ριό του, ση­μείο ανα­φο­ράς στο νησί.

Σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δ», μιλά για τις δικές του αλή­θειες… Για την από­φα­ση που έλα­βαν με τον σύ­ντρο­φό του να τε­λέ­σουν τον γάμο τους στη Ρόδο πριν από πε­ρί­που δύο μήνες, για τις δυ­σκο­λί­ες που συ­νά­ντη­σαν αλλά και για την  αμέ­ρι­στη στή­ρι­ξη των οι­κο­γε­νειών τους σε όλη τη δια­δι­κα­σία.

Συ­γκι­νεί­ται όταν μι­λά­ει για την συμ­βου­λή που του έδωσε η για­γιά του αλλά και όταν θυ­μά­ται πώς οι οι­κο­γέ­νειές τους, χό­ρευαν μαζί στο πάρτι που ακο­λού­θη­σε την τε­λε­τή του γάμου, όπως προ­τι­μά να απο­κα­λεί το σύμ­φω­νο συμ­βί­ω­σης.

Ο Στέ­λιος Στέ­φα­νος, από­λυ­τα συ­νει­δη­το­ποι­η­μέ­νος, απο­κα­λύ­πτε­ται, τολμά, ονει­ρεύ­ε­ται και μιλά για αγάπη, σε­βα­σμό και συ­ντρο­φι­κό­τη­τα…

• Ξε­κι­νώ­ντας την συ­νέ­ντευ­ξη, θα ήθελα να μας πεις πώς βρέ­θη­κες στη Ρόδο.

Ηταν εντε­λώς τυ­χαίο. Ηρθα κά­ποια στιγ­μή για να χτε­νί­σω μια νύφη κι επει­δή άρεσε πάρα πολύ η δου­λειά μου, κάθε δυό­μι­ση μήνες είχα στα­θε­ρούς πε­λά­τες, 20-30 άτομα, που μου έκλει­ναν ει­σι­τή­ρια και δια­μο­νή, για να τους φτιά­χνω τα μαλ­λιά τους. Επει­τα από πε­ρί­που 2,5 χρό­νια κι αφού μου άρεσε το νησί, απο­φά­σι­σα να με­τα­κο­μί­σω μό­νι­μα εδώ.

• Πριν πού ερ­γα­ζό­σουν;  

Είχα ξε­κι­νή­σει από την Θεσ­σα­λο­νί­κη. Σπού­δα­σα στο Λον­δί­νο και ερ­γά­στη­κα στο εξω­τε­ρι­κό. Αρ­χι­κά στο Μαν­χά­ταν της Νέας Υόρ­κης, έπει­τα ασχο­λή­θη­κα με τα fashion weeks στο Μι­λά­νο, επέ­στρε­ψα στην Ελ­λά­δα για τα fashion weeks της Αθή­νας, στη συ­νέ­χεια γύ­ρι­σα στην Θεσ­σα­λο­νί­κη για την στρα­τιω­τι­κή μου θη­τεία και μετά ήρθα στη Ρόδο.

• Από επι­λο­γή, λοι­πόν ήρθε η Ρόδος.

Από επι­λο­γή, τυ­χαία, μοι­ραία… Δεν ξέρω!

 • Πι­στεύ­εις στην μοίρα;

Πολύ. Πάρα πολύ.

• Στη Ρόδο, κα­τα­ξιώ­θη­κες σε σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα ως επαγ­γελ­μα­τί­ας και έχεις μια επι­τυ­χη­μέ­νη επι­χεί­ρη­ση. Εδώ όμως βρή­κες και τον σύ­ντρο­φο της ζωής σου.

Ισως τε­λι­κά να ήταν μοι­ραίο… Κά­ποια πράγ­μα­τα είναι γρα­πτό να συμ­βούν. Με τον σύ­ντρο­φό μου, γνω­ρι­στή­κα­με πριν από έξι χρό­νια σε έναν άλλο χώρο που ερ­γα­ζό­μουν, όπου είχα επαγ­γελ­μα­τι­κό συμ­βό­λαιο για έναν χρόνο. Εί­χα­με μια ωραία χη­μεία από την αρχή. Ανταλ­λά­ξα­με τη­λέ­φω­να, πή­γα­με για καφέ αλλά εκεί­νος τότε εξέ­τιε την στρα­τιω­τι­κή του θη­τεία και οι πε­ρι­στά­σεις δεν επέ­τρε­παν να εξε­λι­χθούν τα πράγ­μα­τα. Το αφή­σα­με τότε και μετά από έξι χρό­νια, εντε­λώς τυ­χαία ξα­να­συ­να­ντή­θη­καν οι δρό­μοι μας, μέσω του facebook! Ετσι ήρ­θα­με ξανά σε επι­κοι­νω­νία. Μετά από έξι χρό­νια, εί­χα­με αλ­λά­ξει και οι δύο πάρα πολύ, εί­χα­με με­γα­λώ­σει, εί­χα­με ωρι­μά­σει… Μετά από αρ­κε­τές συ­ζη­τή­σεις, κα­νο­νί­σα­με να τα πούμε από κοντά, πολύ χα­λα­ρά και χωρίς κα­νέ­να ίχνος ερω­τι­σμού μέχρι τότε. Και έτσι ήρ­θα­με κοντά.

• Είχες πάντα στο μυαλό σου τον γάμο; Μι­λά­με βέ­βαια για σύμ­φω­νο συμ­βί­ω­σης στην πε­ρί­πτω­ση των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών.

Εδώ στην Ελ­λά­δα, λέ­γε­ται ακόμα σύμ­φω­νο συμ­βί­ω­σης. Στο άκου­σμα του πο­λι­τι­κού γάμου, κά­ποιοι δεν είναι ακόμα εξοι­κειω­μέ­νοι. Πα­θαί­νουν… αλ­λερ­γι­κό σοκ. Επει­δή λοι­πόν, υπάρ­χουν αυτές οι αντι­δρά­σεις, και κά­ποιοι θε­ω­ρούν ότι ο ελ­λη­νι­κός λαός δεν είναι έτοι­μος να δε­χθεί τον πο­λι­τι­κό γάμο σε ομό­φυ­λα ζευ­γά­ρια, το ονο­μά­ζουν σύμ­φω­νο συμ­βί­ω­σης. Εμείς πά­ντως, κά­να­με έναν κα­νο­νι­κό γάμο. Εί­χα­με πολ­λούς κα­λε­σμέ­νους, κά­να­με μια όμορ­φη εκ­δή­λω­ση και πε­ρά­σα­με υπέ­ρο­χα. Ως προς το σκέ­λος της ερώ­τη­σης για το αν είχα στο μυαλό μου τον γάμο, έχω να πω ότι υπήρ­χαν διά­φο­ρες φά­σεις στην ζωή μου. Είμαι ερ­γα­σιο­μα­νής, είχα κάνει πολ­λές γνω­ρι­μί­ες, όμως πι­στεύω, ότι το θέμα της οι­κο­γέ­νειας ή το θες ή δεν το θες. Αρκεί να βρεις κά­ποιον που να επι­θυ­μεί το ίδιο πράγ­μα και να είναι το timing σωστό, για να προ­χω­ρή­σε­τε.

• Σε βλέπω πολύ χα­ρού­με­νο και δί­νεις την εντύ­πω­ση ότι βρί­σκε­σαι στην κα­λύ­τε­ρη φάση της ζωής σου.

Ο κάθε άν­θρω­πος έχει διά­φο­ρες φά­σεις στη ζωή του. Νο­μί­ζω ότι εγώ είμαι στην κα­λύ­τε­ρη φάση μου, είναι η πιο δη­μιουρ­γι­κή, η πιο δυ­να­τή μου φάση. Μια αγάπη, ένας έρω­τας σε κάνει πολύ πιο δυ­να­τό, σε θω­ρα­κί­ζει…

• Ο σύ­ντρο­φός σου είναι από τη Ρόδο;

Ναι, κα­τά­γε­ται από εδώ αλλά έλει­πε αρ­κε­τά χρό­νια για σπου­δές.

• Η Ρόδος, αν και νησί με πο­λυ­πο­λι­τι­σμι­κές επιρ­ρο­ές, πα­ρα­μέ­νει μια κλει­στή κοι­νω­νία. Πώς δέ­χθη­κε η κοι­νω­νία αυτή σας την επι­λο­γή;

Όλα είναι θέμα αν­θρώ­που. Εγώ, ερ­χό­με­νος εδώ, έπρε­πε να απο­δεί­ξω τι άν­θρω­πος είμαι και το μόνο ερ­γα­λείο, το μόνο όπλο που είχα, ήταν η δου­λειά μου. Μέσα από την δου­λειά μου με εκτί­μη­σε και με σε­βά­στη­κε ο κό­σμος και τον ευ­χα­ρι­στώ γι­΄αυ­τό.

• Πέ­ρα­σες δη­λα­δή από την φάση που έπρε­πε να δώ­σεις «εξε­τά­σεις»;

Ναι, πέ­ρα­σα. Στη Ρόδο βρήκα πολ­λούς υπο­στη­ρι­κτές, είτε για τη δου­λειά μου είτε για την από­φα­σή μας με τον σύ­ζυ­γό μου, να τε­λέ­σου­με τον γάμο. Η δική μου οι­κο­γέ­νεια δεν βρί­σκε­ται εδώ, κι έτσι έχω χτί­σει μια δεύ­τε­ρη οι­κο­γέ­νεια με πολύ κο­ντι­νούς μου αν­θρώ­πους. Η Ρόδος είναι μια πο­λυ­πο­λι­τι­σμι­κή πε­ριο­χή που ανα­πτύσ­σε­ται πολύ στον τομέα του του­ρι­σμού, υπάρ­χουν ακόμα κά­ποια θέ­μα­τα τα οποία πρέ­πει να επε­ξερ­γα­στεί και να αφο­μοιώ­σει. Μπαί­νου­με πια στο 2017 και θεωρώ ότι κά­ποια πράγ­μα­τα θα πρέ­πει να τα βλέ­που­με με με­γα­λύ­τε­ρη ευ­ρύ­τη­τα. Το συ­ζη­τή­σα­με με τον σύ­ντρο­φό μου, σύ­ζυ­γό μου πλέον, και απο­φα­σί­σα­με να εί­μα­στε εμείς τα πρώτα «θύ­μα­τα», να εί­μα­στε εμείς οι πρώ­τοι που τολ­μούν και ίσως μετά από εμάς, να ανοί­ξει ο δρό­μος και για άλ­λους αν­θρώ­πους. Είμαι πολύ χα­ρού­με­νος που το έκανα αυτό.

• Αντι­δρά­σεις συ­να­ντή­σα­τε σε αυτή την δια­δι­κα­σία, από τη στιγ­μή που πήρε δη­μο­σιό­τη­τα η πρό­τα­ση γάμου;

Την συ­γκε­κρι­μέ­νη πρό­τα­ση γάμου την είχα πολύ καιρό στο μυαλό μου. Αγαπώ την Ελ­λά­δα, αγαπώ τις πα­ρα­λί­ες της, η Λίν­δος, όπου κι έγινε η πρό­τα­ση γάμου, είναι από τα αγα­πη­μέ­να μου μέρη και στο μυαλό μου έπρε­πε να γίνει έτσι. Η πρό­τα­ση του συ­ντρό­φου μου έγινε δια­φο­ρε­τι­κά, ο σκύ­λος μας, η Ιρις, μου έφερε ένα χαρ­τά­κι που έγρα­φε «Daddy, would you like to marry my daddy?».

Αντι­δρά­σεις υπήρ­ξαν και θε­τι­κές και αρ­νη­τι­κές. Κά­ποιοι θε­ω­ρού­σαν, επει­δή με τον σύ­ζυ­γό μου, δεν εί­μα­στε πολύ καιρό μαζί, ότι ίσως βια­στή­κα­με. Όμως και οι δύο πι­στεύ­ου­με ότι δεν υπάρ­χει χρο­νι­κό όριο σε αυτά. Και οι δύο «δι­ψά­με» για να ιδρύ­σου­με μια οι­κο­γέ­νεια, γι αυτό θε­λή­σα­με να χτί­σου­με την δικιά μας οι­κο­γέ­νεια. Αντι­με­τω­πί­σα­με και πολύ άσχη­μες αντι­δρά­σεις, πρό­κει­ται για πράγ­μα­τα που δεν θα ήθελα να θυ­μά­μαι. Τα υπο­στή­κα­με, αλλά γί­να­με και πιο σοφοί μέσα από αυτά. Στε­κό­μα­στε στις θε­τι­κές αντι­δρά­σεις, στις ευχές και στην αγάπη των δικών μας αν­θρώ­πων.

• Είστε το πρώτο ομό­φυ­λο ζευ­γά­ρι στη Ρόδο που υπέ­γρα­ψε σύμ­φω­νο συμ­βί­ω­σης, και από τα λίγα σε πα­νελ­λα­δι­κό επί­πε­δο, που το τόλ­μη­σαν κά­νο­ντας μά­λι­στα έναν ανοι­κτό «γάμο», όπου βρέ­θη­καν οι οι­κο­γέ­νειές σας και οι φίλοι σας. Πώς δέ­χθη­κε το οι­κο­γε­νεια­κό πε­ρι­βάλ­λον την από­φα­σή σας;

Η δική μου οι­κο­γέ­νεια γνώ­ρι­ζε για τον σε­ξουα­λι­κό μου προ­σα­να­το­λι­σμό. Η οι­κο­γέ­νεια του συ­ζύ­γου μου, δεν γνώ­ρι­ζε. Από την στιγ­μή που απο­φα­σί­σα­με να μπού­με σε αυτή τη δια­δι­κα­σία, έπρε­πε να ενη­με­ρώ­σου­με την οι­κο­γέ­νειά του για την από­φα­σή μας. Οι κο­ντι­νοί του συγ­γε­νείς, όπως για πα­ρά­δειγ­μα οι παπ­πού­δες του, ήταν πολύ θε­τι­κοί γιατί είναι άν­θρω­ποι κα­τα­στα­λαγ­μέ­νοι, πι­στεύ­ουν ότι το νόημα της ζωής είναι να είσαι χα­ρού­με­νος, ευ­τυ­χι­σμέ­νος και υγιής. Η δική μου για­γιά, όταν της το είπα, με εξέ­πλη­ξε. Ανα­κου­φί­στη­κα όταν κα­τά­λα­βα ότι δεν την απο­γο­ή­τευ­σα και ξέ­σπα­σα εγώ σε κλά­μα­τα, λέ­γο­ντάς της «για­γιά τόσο καιρό δεν στο έλεγα για να μην στε­νο­χω­ρη­θείς». Και μου λέει «αγόρι μου γλυκό, ση­μα­σία έχει εσύ να είσαι καλά κι ευ­τυ­χι­σμέ­νος. Να νιώ­σεις την αγάπη, που είναι το πιο δυ­να­τό συ­ναί­σθη­μα στον κόσμο. Να νοιά­ζε­στε ο ένας για τον άλλον, να υπάρ­χει σε­βα­σμός κι εκτί­μη­ση ανά­με­σά σας κι όλα τα υπό­λοι­πα δεν μας νοιά­ζουν. Το τι κά­νε­τε στο σπίτι σας, αφορά εσάς»… Με συ­γκί­νη­σε πολύ η για­γιά μου. Στον γάμο ήρθαν οι οι­κο­γέ­νειές μας, εκτός από την μπα­μπά του συ­ζύ­γου μου, με τον οποί­ον δεν έχει κα­θό­λου καλές σχέ­σεις. Δε­χθή­κα­με αρ­κε­τές επι­κρί­σεις, αλλά οι κα­λε­σμέ­νοι ήταν αυτοί που έπρε­πε να είναι. Αν θα το έκανα σή­με­ρα, πάλι τους ίδιους αν­θρώ­πους θα κα­λού­σα. Τις οι­κο­γέ­νειές μας, που χό­ρευαν μαζί, και λίγοι φίλοι και καλοί.

• Κά­να­τε γλέ­ντι που κρά­τη­σε μέχρι το πρωί.

Κά­να­με ό,τι κάνει κα­νείς όταν θέλει να γιορ­τά­σει. Υπήρ­χε τούρ­τα, χορός, φίλοι που δια­σκε­δά­ζα­με μέχρι το πρωί…

• Το τε­λε­τουρ­γι­κό του συμ­φώ­νου συμ­βί­ω­σης τι πε­ρι­λαμ­βά­νει;

Αρ­μό­διος είναι ο συμ­βο­λαιο­γρά­φος και κα­νο­νι­κά γί­νε­ται στο γρα­φείο του. Επει­δή όμως, ο συμ­βο­λαιο­γρά­φος είναι γνω­στός μας, απο­φα­σί­σα­με να υπο­γρά­ψου­με αυτά τα χαρ­τιά πα­ρου­σία των συγ­γε­νών και των φίλων μας και μετά προ­χω­ρή­σα­με στην δια­σκέ­δα­σή μας. Η υπο­γρα­φή των εγ­γρά­φων σε ένα γρα­φείο, είναι μια ψυχρή δια­δι­κα­σία.

• Τα σχέ­δια για το μέλ­λον τι πε­ρι­λαμ­βά­νουν;

To ση­μα­ντι­κό­τε­ρο είναι να πα­ρα­μεί­νου­με δυ­να­τοί, αγα­πη­μέ­νοι και ενω­μέ­νοι και όλα τα υπό­λοι­πα είναι δευ­τε­ρεύ­ο­ντα. Η Ελ­λά­δα, θέλει ακόμα δου­λειά όμως σε αυτόν τον τομέα και ο χρό­νος δεν είναι ποτέ με το μέρος μας. Δεν θέ­λου­με να αφιε­ρώ­σου­με πολύ χρόνο ακόμα μό­νι­μα στη Ρόδο, στην Ελ­λά­δα γε­νι­κό­τε­ρα, διότι θέ­λου­με να κά­νου­με οι­κο­γέ­νεια… Θέ­λου­με τα παι­διά μας να έχουν αγάπη αλλά  και να απο­λαμ­βά­νουν όλα όσα πρέ­πει, μέσα σε ένα ευ­ρύ­τε­ρο κοι­νω­νι­κό πλαί­σιο. Στην Ελ­λά­δα υστε­ρού­με ση­μα­ντι­κά σε θέ­μα­τα παι­δεί­ας και είναι κρίμα. Τα σχο­λεία, οι υπο­δο­μές είναι πολύ πίσω ακόμα εκτός κι αν κά­ποιος έχει με­γά­λη οι­κο­νο­μι­κή επι­φά­νεια, για να στεί­λει τα παι­διά του σε ιδιω­τι­κό σχο­λείο. Εχου­με βλέ­ψεις για το εξω­τε­ρι­κό λοι­πόν, αλλά δεν θα αφή­σου­με τη Ρόδο. Ο επαγ­γελ­μα­τι­κός μου χώρος θα πα­ρα­μεί­νει εδώ, δεν θα κο­πούν οι δε­σμοί, θα εξε­λι­χθού­με σε κάτι κα­λύ­τε­ρο.

Η βάση μας θα είναι στο εξω­τε­ρι­κό αλλά θα πη­γαι­νο­ερ­χό­μα­στε.