Το σίκουελ που δεν ζήτησε κανείς με σχεδόν το ίδιο καστ

Υπάρχει ένα είδος ταινίας που γυρίζεται μόνο και μόνο επειδή το πρώτο μέρος έβγαλε θόρυβο, ποτέ επειδή είχε καλό τέλος, και ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει αποφασισμένος να μας το ξαναπροβάλει. Η αρχική ομάδα είχε υποσχεθεί να σκίσει τα μνημόνια και μας παρέδωσε το 3ο σε έκδοση πολυτελείας, με capital controls, κλειστές τράπεζες και έναν λογαριασμό που κατά κάποιες εκτιμήσεις άγγιξε τα 100 δισ. ευρώ. Ο Γιάνης Βαρουφάκης έπαιζε τον άνθρωπο που θα τρόμαζε τους δανειστές, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος τον φοροεισπράκτορα με ανθρώπινο πρόσωπο, και ο Γιώργος Κατρούγκαλος εκείνον που θα προστάτευε τις συντάξεις λίγο πριν τις περάσει στο ψαλίδι.

Τώρα οι ίδιοι ή τα ξαδέλφια τους επιστρέφουν ως αναλυτές, σχολιαστές και νέοι σοφοί, σαν να μην έτρεξε ποτέ ο τίτλος τέλους με το Υπερταμείο και τη δημόσια περιουσία δεσμευμένη για 99 χρόνια. Το θέμα δεν είναι αν θα ξαναπούν τα ίδια, αυτό είναι σχεδόν σίγουρο, το θέμα είναι αν θα βρεθεί κοινό να αγοράσει ξανά εισιτήριο για την ίδια ακριβώς πλοκή.

Στο τέλος, το μόνο που έχει αλλάξει σε αυτό το remake είναι ότι ξέρουμε ήδη πώς τελειώνει.