Ακυρώθηκε η κατάσχεση 16 ακινήτων λίγες ημέρες πριν από τον πλειστηριασμό τους για οφειλή που ξεπερνά το 1 εκατ. ευρώ

• Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο έκρινε ότι η εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης δεν απέ­δειξε πως το δάνειο του 1996 βρι­σκό­ταν μέσα στο χαρ­το­φυ­λά­κιο που της είχε ανα­τε­θεί. Γι’ αυτό ακύρωσε την επιταγή προς πληρωμή και την κατα­σχε­τή­ρια έκθεση

Λίγες ημέρες πριν από τον ηλε­κτρο­νικό πλει­στη­ρια­σμό που είχε οριστεί για τις 4 Νοεμ­βρίου 2026, το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο ακύρωσε την κατά­σχεση 16 ακι­νή­των ανώ­νυ­μης εται­ρείας με του­ρι­στική και ξενο­δο­χειακή δρα­στη­ριό­τητα. Την κατά­σχεση είχε επι­βά­λει εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης απαι­τή­σεων από δάνεια και πιστώ­σεις. Ενερ­γούσε για λογα­ρια­σμό αλλο­δα­πής εται­ρείας ειδικού σκοπού, στην οποία είχε κατα­λή­ξει, μέσω τιτλο­ποί­η­σης, ένα δάνειο που είχε χορη­γή­σει συστη­μική τράπεζα πριν από σχεδόν 30 χρόνια.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η Πρω­το­δί­κης δέχθηκε την ανακοπή της επι­χεί­ρη­σης με την υπ’ αριθμ. 626/2026 απόφασή της. Στη­ρί­χθηκε απο­κλει­στικά στον πρώτο λόγο της ανα­κο­πής και δεν εξέτασε τους υπό­λοι­πους. Κατά την κρίση του δικα­στη­ρίου, η εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης δεν κατά­φερε να απο­δεί­ξει με έγγραφα ότι το συγκε­κρι­μένο δάνειο ήταν πράγ­ματι μέσα στις απαι­τή­σεις που της είχαν ανα­τε­θεί. Χωρίς αυτή την από­δειξη, δεν μπο­ρούσε να κινήσει ανα­γκα­στική εκτέ­λεση.

Η υπόθεση συζη­τή­θηκε στις 17 Σεπτεμ­βρίου 2026 και η απόφαση δημο­σιεύ­θηκε στις 29 Οκτω­βρίου 2026. Την ανα­κό­πτουσα εται­ρεία εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Στέργος Λεβέ­ντης. Την εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης εκπρο­σώ­πησε η δικη­γό­ρος κ. Λουκία Βούη.

Ένα δάνειο που άλλαξε πολλά χέρια

Η απαί­τηση ξεκινά από σύμβαση πίστω­σης με ανοικτό, αλλη­λό­χρεο λογα­ρια­σμό, που υπέ­γραψε η επι­χεί­ρηση με την τράπεζα στις 19 Νοεμ­βρίου 1996. Τα επόμενα χρόνια ακο­λού­θησε μια σειρά πρό­σθε­των πράξεων τρο­πο­ποί­η­σης. Η τελευ­ταία χρο­νο­λο­γεί­ται στις 26 Ιανουα­ρίου 2017.

Από εκεί και πέρα, η δια­δρομή του δανείου γίνεται περί­πλοκη. Τον Σεπτέμ­βριο του 2019 η τράπεζα μετα­βί­βασε χαρ­το­φυ­λά­κιο απαι­τή­σεων σε αλλο­δαπή εται­ρεία ειδικού σκοπού, στο πλαίσιο τιτλο­ποί­η­σης. Τη δια­χεί­ριση την κράτησε αρχικά η ίδια η τράπεζα και στη συνέ­χεια την ανέλαβε μια νεο­σύ­στατη εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης, που αργό­τερα άλλαξε επω­νυ­μία. Στο τέλος του 2020 μεσο­λά­βησε η διά­σπαση της τρά­πε­ζας με από­σχιση κλάδου. Τον Οκτώ­βριο του 2021 μέρος των απαι­τή­σεων επέ­στρεψε στην τράπεζα με επα­να­γορά.

Λίγες ημέρες αργό­τερα, στις 5 Νοεμ­βρίου 2021, η τράπεζα πούλησε νέο χαρ­το­φυ­λά­κιο σε δεύτερη αλλο­δαπή εται­ρεία ειδικού σκοπού. Την ίδια ημέρα υπο­γρά­φηκε και η σύμβαση με την οποία η αγο­ρά­στρια ανέθεσε τη δια­χεί­ριση των απαι­τή­σεων στην ίδια εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης. Αυτή η εται­ρεία επέ­σπευσε τελικά την εκτέ­λεση.

Από τη διαταγή πλη­ρω­μής στην κατά­σχεση

Στα τέλη Ιανουα­ρίου 2026 η εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης κατέ­θεσε αίτηση και πέτυχε την έκδοση δια­τα­γής πλη­ρω­μής. Αυτή στρε­φό­ταν κατά της επι­χεί­ρη­σης και των συνο­φει­λε­τών της, για 1.048.667,30 ευρώ και επι­πλέον 5.244 ευρώ δικα­στική δαπάνη. Στις 11 Φεβρουα­ρίου 2026 τους επι­δό­θηκε επιταγή προς πληρωμή για συνο­λικό ποσό 1.057.189,89 ευρώ.

Η επόμενη κίνηση ήρθε στις 17 Μαρτίου 2026, με την επίδοση της έκθεσης ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης. Με αυτήν κατά­σχο­νταν, για ποσό 250.000 ευρώ, 16 ακίνητα της εται­ρείας σε οικο­δομή χτι­σμένη σε οικό­πεδο 2.004 τ.μ. Στο υπόγειο βρί­σκο­νται 2 απο­θή­κες και 4 ημι­υ­παί­θριοι χώροι. Στο ισόγειο υπάρ­χουν 2 κατα­στή­ματα και άλλοι 4 ημι­υ­παί­θριοι. Ακο­λου­θούν 2 γραφεία στον πρώτο όροφο και 2 μελ­λο­ντικά γραφεία στον δεύτερο.

Έκθεση εκτί­μη­σης του 2019 υπο­λο­γί­ζει τη συνο­λική αγοραία αξία των ακι­νή­των σε 1.239.000 ευρώ. Μόνο τα 2 κατα­στή­ματα του ισο­γείου απο­τι­μώ­νται σε 360.000 και 185.000 ευρώ αντί­στοιχα.

Η επι­χεί­ρηση άσκησε ανακοπή στις 20 Απρι­λίου 2026. Ζήτησε να ακυ­ρω­θούν τόσο η επιταγή όσο και η κατα­σχε­τή­ρια έκθεση. Επι­κου­ρικά, ζήτησε να περιο­ρι­στεί η κατά­σχεση στα 2 γραφεία του πρώτου ορόφου. Η αξία τους, 280.000 ευρώ, υπερ­κα­λύ­πτει κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της το ποσό της κατά­σχε­σης.

Το απο­δει­κτικό κενό στη σύμβαση δια­χεί­ρι­σης

Πριν φθάσει στην ουσία, το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την ένσταση εκκρε­μο­δι­κίας που είχε προ­βά­λει η εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης. Η ανακοπή κατά της δια­τα­γής πλη­ρω­μής, σημειώ­νε­ται στο σκε­πτικό, δεν απο­κλείει παράλ­ληλη ανακοπή κατά των πράξεων εκτέ­λε­σης, ακόμη κι αν στη­ρί­ζο­νται στους ίδιους λόγους. Τα αιτή­ματα των 2 δικών είναι δια­φο­ρε­τικά. Η ανακοπή κρίθηκε επίσης εμπρό­θε­σμη, αφού ασκή­θηκε μέσα στην προ­θε­σμία των 45 ημερών από την κατά­σχεση.

Στην ουσία της υπό­θε­σης, όλο το βάρος έπεσε στη νομι­μο­ποί­ηση της εται­ρείας δια­χεί­ρι­σης. Η επι­χεί­ρηση υπο­στή­ριξε ότι τα έγγραφα που είχαν κατα­τε­θεί για τη διαταγή πλη­ρω­μής δεν δεί­χνουν πουθενά ότι η σύμβαση δια­χεί­ρι­σης καλύ­πτει και το δικό της δάνειο. Το δικα­στή­ριο συμ­φώ­νησε.

Εξε­τά­στηκε η σύμβαση δια­χεί­ρι­σης που υπο­γρά­φηκε στις 5 Νοεμ­βρίου 2021 και κατα­χω­ρί­στηκε στα δημόσια βιβλία του Ενε­χυ­ρο­φυ­λα­κείου. Όπως δια­πι­στώ­θηκε, δεν συνο­δεύ­ε­ται από κανένα παράρ­τημα που να δείχνει ποιες απαι­τή­σεις ανα­τέ­θη­καν προς δια­χεί­ριση, όπως συμ­βαί­νει με τις συμ­βά­σεις μετα­βί­βα­σης. Πουθενά στο έντυπο δεν ανα­φέ­ρε­ται σε ποιο χαρ­το­φυ­λά­κιο αφορά. Δεν υπάρχει καν παρα­πο­μπή στον αριθμό πρω­το­κόλ­λου της σύμ­βα­σης πώλησης. Η απόφαση κάνει λόγο για «ασάφεια και αορι­στία» ως προς το αν η εξουσία δια­χεί­ρι­σης φθάνει ως τη συγκε­κρι­μένη απαί­τηση.

Η εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης, εξάλλου, δεν προ­σκό­μισε κανένα άλλο έγγραφο που να δείχνει ότι το χαρ­το­φυ­λά­κιο που που­λή­θηκε στην εται­ρεία ειδικού σκοπού είναι το ίδιο με εκείνο που της ανα­τέ­θηκε. Το δικα­στή­ριο μίλησε για «απο­δει­κτικό κενό». Δεν απο­δεί­χθηκε με βεβαιό­τητα ότι το δάνειο ήταν ανάμεσα στις απαι­τή­σεις που δια­χει­ρί­ζε­ται η εται­ρεία. Άρα η πράξη εκτέ­λε­σης έγινε χωρίς ενερ­γη­τική νομι­μο­ποί­ηση και κρίθηκε άκυρη.

Οι αιτιά­σεις που έμειναν ανε­ξέ­τα­στες

Αφού έγινε δεκτός ο πρώτος λόγος, το δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν χρειά­ζε­ται να εξε­τά­σει τους υπό­λοι­πους. Η επι­χεί­ρηση είχε προ­βά­λει αρκετές ακόμη αιτιά­σεις. Υπο­στή­ριζε ότι οι εται­ρείες δια­χεί­ρι­σης δεν είναι χρη­μα­το­δο­τικά ιδρύ­ματα και άρα δεν έχουν εξουσία να επι­σπεύ­δουν εκτέ­λεση, επι­κα­λού­μενη πρό­σφατη νομο­λο­γία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας. Υπο­στή­ριζε επίσης ότι η κατά­σχεση ακι­νή­των αξίας 1.239.000 ευρώ για ποσό 250.000 ευρώ ήταν κατα­χρη­στική και δυσα­νά­λογη.

Ιδιαί­τερη θέση στην ανακοπή είχε η σύνθεση του ποσού της επι­τα­γής. Κατά την ανα­κό­πτουσα, στις καρ­τέ­λες του λογα­ρια­σμού εμφα­νί­ζε­ται εγγραφή 307.675,14 ευρώ με την ένδειξη «μετά­πτωση» από την τράπεζα και ημε­ρο­μη­νία 20 Δεκεμ­βρίου 2021. Η προ­έ­λευσή της δεν προ­κύ­πτει από τα έγγραφα. Πάνω σε αυτό το ποσό φέρεται να υπο­λο­γί­στη­καν τόκοι 262.650,94 ευρώ. Έτσι το κον­δύ­λιο φθάνει συνο­λικά τα 570.326,08 ευρώ, πάνω από το μισό της απαί­τη­σης. Η επι­χεί­ρηση στήριξε τον ισχυ­ρι­σμό αυτό και σε έκθεση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης οικο­νο­μο­λό­γου. Κανένας από αυτούς τους λόγους δεν κρίθηκε, αφού η υπόθεση έκλεισε στο ζήτημα της νομι­μο­ποί­η­σης.

Τι σημαί­νει η απόφαση για τον πλει­στη­ρια­σμό

Με το δια­τα­κτικό της, η Πρω­το­δί­κης δέχθηκε την ανακοπή. Ακύρωσε την επιταγή προς πληρωμή που είχε συντα­χθεί στις 9 Φεβρουα­ρίου 2026 και την κατα­σχε­τή­ρια έκθεση. Η εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης θα πλη­ρώ­σει τα δικα­στικά έξοδα της ανα­κό­πτου­σας, που ορί­στη­καν σε 400 ευρώ.

Ακυ­ρώ­θηκε η κατά­σχεση, άρα ο πλει­στη­ρια­σμός της 4ης Νοεμ­βρίου 2026 χάνει, όπως προ­κύ­πτει, τη βάση πάνω στην οποία είχε προ­γραμ­μα­τι­στεί. Η απόφαση δεν απο­φαί­νε­ται για την ύπαρξη ή το πραγ­μα­τικό ύψος της οφειλής. Ούτε ακυ­ρώ­νει την ίδια τη διαταγή πλη­ρω­μής. Από τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία δεν προ­κύ­πτει αν η εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης θα ασκήσει έφεση.