Σιωπηρή απόρριψη της προσφυγής της BLUE PROPERTIES κατά της παράτασης σύμβασης για την ελεγχόμενη στάθμευση στη Λίνδο

Η ειδική διοικητική προσφυγή κατά της παράτασης σύμβασης που είχε υπογραφεί ανάμεσα στη Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε. και την ανάδοχο PRIVATE PARKING SOLUTIONS Μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε θεωρείται αυτοδικαίως απορριφθείσα, καθώς η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου δεν αποφάνθηκε εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Η προσφεύγουσα διατηρεί ανοιχτό το δικαίωμα να στραφεί στην Ειδική Επιτροπή του άρθρου 152 εντός 1 μηνός.

Χωρίς ουσιαστική κρίση επί των ισχυρισμών της, αλλά λόγω παρόδου της προθεσμίας μέσα στην οποία όφειλε να αποφανθεί το εποπτικό όργανο, έκλεισε ένα ακόμη κεφάλαιο της μακράς αντιδικίας γύρω από την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης ελεγχόμενης στάθμευσης στον οικισμό της Λίνδου. Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου ενημέρωσε εγγράφως την BLUE PROPERTIES GREECE Μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε ότι η προσφυγή της δεν εξετάστηκε εντός του προβλεπόμενου χρόνου, με αποτέλεσμα να θεωρείται πλέον ότι έχει απορριφθεί σιωπηρώς. Πρόκειται για μια εξέλιξη που, αν και τυπικά διαδικαστική, αφήνει ανοιχτό το πεδίο για νέο γύρο νομικής διεκδίκησης.

Τι αναφέρει η απόφαση

Σύμφωνα με το έγγραφο που υπέγραψε στις 23 Ιουνίου 2026 η Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, η αρχή γνωστοποίησε στην εταιρεία ότι επί της ειδικής διοικητικής προσφυγής της, η οποία είχε υποβληθεί στις 17 Απριλίου 2026, δεν εκδόθηκε απόφαση εντός της αποκλειστικής προθεσμίας των 2 μηνών από την ημέρα της κατάθεσης. Η έννομη συνέπεια αυτής της παράλειψης είναι σαφής, καθώς ο νόμος προβλέπει ότι όταν παρέλθει το συγκεκριμένο διάστημα χωρίς απάντηση, η προσφυγή λογίζεται ως σιωπηρώς απορριφθείσα.

Με άλλα λόγια, η μη έκδοση απόφασης δεν λειτουργεί υπέρ της προσφεύγουσας, αλλά μετατρέπεται σε τεκμαιρόμενη απόρριψη, ανοίγοντας ταυτόχρονα τον δρόμο για το επόμενο ένδικο μέσο.

Το αντικείμενο της προσφυγής

Η προσφυγή της BLUE PROPERTIES στρεφόταν κατά του ιδιωτικού συμφωνητικού παράτασης σύμβασης που είχε υπογραφεί στις 30 Μαρτίου 2026 ανάμεσα στη Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε. και την ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρεία PRIVATE PARKING SOLUTIONS Μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε, η οποία είχε αναλάβει ως ανάδοχος την παροχή των επίμαχων υπηρεσιών. Το συμφωνητικό αυτό έφερε ιδιαίτερο αριθμό πρωτοκόλλου της Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε. και είχε καταχωριστεί με τη σχετική ένδειξη στο Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων.

Παράλληλα, στην ίδια προσφυγή προσβαλλόταν, ως συμπροσβαλλόμενη πράξη, και η υπ’ αριθμόν 308/2025 απόφαση του Προέδρου της Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε., όπως αυτή είχε ενσωματωθεί στο πρακτικό της συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου με ημερομηνία 18 Μαρτίου 2026. Η προσφεύγουσα, δηλαδή, δεν αμφισβητούσε μόνο την ίδια την παράταση της σύμβασης, αλλά και το διοικητικό υπόβαθρο που οδήγησε στην απόφαση συνέχισης της συνεργασίας με την υφιστάμενη ανάδοχο.

Πού μετατίθεται τώρα η υπόθεση

Στο ίδιο έγγραφο η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου υπενθυμίζει στην εταιρεία τη δυνατότητα που της απομένει. Κατά της σιωπηρής απόρριψης και εντός προθεσμίας 1 μηνός από την κοινοποίηση, η BLUE PROPERTIES μπορεί να ασκήσει προσφυγή στην Ειδική Επιτροπή του άρθρου 152 του ν. 3463/2006, η οποία εδρεύει στα γραφεία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης στη Ρόδο, στην Πλατεία Ελευθερίας.

Πρόκειται για τον προβλεπόμενο δεύτερο βαθμό διοικητικού ελέγχου, στον οποίο η υπόθεση θα μπορούσε να εξεταστεί εκ νέου, αυτή τη φορά από συλλογικό όργανο. Εφόσον η εταιρεία αξιοποιήσει τη συγκεκριμένη οδό, η αντιδικία θα συνεχιστεί, χωρίς όμως μέχρι στιγμής να έχει υπάρξει κρίση επί της ουσίας των ισχυρισμών της.

Το παρασκήνιο της υπόθεσης

Η νέα απόφαση δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη και χρονικά εκτεταμένη αντιπαράθεση γύρω από τον ίδιο τομέα. Η BLUE PROPERTIES είχε εμπλακεί νωρίτερα σε διαγωνιστική διαδικασία για την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης ελεγχόμενης στάθμευσης στη Λίνδο, την οποία είχε προκηρύξει η Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε. με εκτιμώμενη δαπάνη που, μαζί με το δικαίωμα προαίρεσης, έφτανε τα 623.000 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.

Στο πλαίσιο εκείνου του διαγωνισμού η εταιρεία είχε καταθέσει προσφορά, ωστόσο αποκλείστηκε με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της αναθέτουσας αρχής. Η προσφυγή που είχε ασκήσει τότε ενώπιον της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου κρίθηκε απαράδεκτη, καθώς θεωρήθηκε ότι κατατέθηκε αναρμοδίως και εκτός της διαδικασίας που προβλέπει το ειδικό δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων, με την αρμοδιότητα εξέτασης τέτοιων αμφισβητήσεων να ανήκει αποκλειστικά στα προβλεπόμενα από το εθνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο όργανα.

Η εξέλιξη αυτή φωτίζει τη διπλή λογική που διέπει τις διαφορές στον χώρο των δημοσίων συμβάσεων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Από τη μία πλευρά, οι εποπτικές αρχές διατηρούν τον γενικό ρόλο ελέγχου των πράξεων των φορέων. Από την άλλη, όταν η διαφορά αφορά συγκεκριμένα στάδια ανάθεσης ή εκτέλεσης δημόσιας σύμβασης, υπεισέρχονται ειδικότεροι κανόνες και ειδικότερα όργανα, γεγονός που καθορίζει τόσο τον τρόπο όσο και τον τόπο όπου μπορεί να εξεταστεί κάθε αμφισβήτηση.