Στο «ταμείο» ο Δήμος Ρόδου για 18 απλήρωτα ενοίκια στο σχολικό κτήριο της Ισραηλιτικής Κοινότητας

• Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ο Δήμος υπο­χρε­ώ­νε­ται να κατα­βά­λει 27.815,40 ευρώ με τόκους για την περίοδο από τον Ιούλιο του 2020 έως τον Δεκέμ­βριο του 2021, όταν χρη­σι­μο­ποιούσε τα ακίνητα χωρίς να πλη­ρώ­νει. Η απόφαση κηρύ­χθηκε προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή, κλεί­νο­ντας σε πρώτο βαθμό μια δικα­στική περι­πέ­τεια που κράτησε σχεδόν 4 χρόνια

Ένα «λογα­ρια­σμό» 27.815,40 ευρώ, χωρίς να υπο­λο­γί­ζο­νται οι τόκοι, καλεί­ται να εξο­φλή­σει ο Δήμος Ρόδου, μετά την απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου που δικαί­ωσε την Ισραη­λι­τική Κοι­νό­τητα Ρόδου στη διαμάχη για το κτήριο της ιδιο­κτη­σίας της, όπου εδώ και δεκα­ε­τίες λει­τουρ­γούν δημο­τικό σχολείο και νηπια­γω­γείο. Το ποσό αντι­στοι­χεί σε 18 μήνες, από τον Ιούλιο του 2020 έως τον Δεκέμ­βριο του 2021, κατά τους οποίους ο Δήμος συνέ­χιζε να χρη­σι­μο­ποιεί κανο­νικά τα ακίνητα χωρίς να κατα­βάλ­λει το παρα­μι­κρό, κάτι που, όπως προ­κύ­πτει, παρα­δέ­χθηκε και ο ίδιος ενώπιον του δικα­στη­ρίου.

Η απόφαση κηρύ­χθηκε προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή, γεγονός που επι­τρέ­πει στην Κοι­νό­τητα να κινηθεί για την είσπραξη του ποσού χωρίς να περι­μέ­νει την τελε­σι­δι­κία. Ήταν η τρίτη φορά που η υπόθεση έφτανε στο ακρο­α­τή­ριο, ύστερα από 2 προη­γού­με­νες προ­σπά­θειες που δεν είχαν ευτυχή κατά­ληξη για την Κοι­νό­τητα.

Σιωπηρή παρά­ταση μέχρι την νέα σύμβαση

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι μετά τη λήξη της αρχικής σύμ­βα­σης, στις 30 Νοεμ­βρίου 2018, η μίσθωση παρα­τά­θηκε σιωπηρά. Ο Δήμος παρέ­μεινε στα ακίνητα με τη γνώση και την ανοχή της Κοι­νό­τη­τας, η οποία ουδέ­ποτε εξέ­φρασε αντίρ­ρηση μέσω των οργάνων της. Η Κοι­νό­τητα, άλλωστε, υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν είχε κανέναν λόγο να αντι­δρά­σει, καθώς η μίσθωση απο­τε­λούσε συνέ­χεια παλαιό­τε­ρων συμ­βά­σεων και το δημο­τικό σχολείο λει­τουρ­γεί στο κτίριό της αδιά­λει­πτα από το 1959.

Η σιωπηρή αυτή παρά­ταση διήρ­κεσε, κατά την κρίση του δικα­στη­ρίου, μέχρι τις 21 Νοεμ­βρίου 2021, οπότε υπο­γρά­φηκε νέο συμ­φω­νη­τικό μίσθω­σης. Οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για μονο­μερή τριετή παρά­ταση από την πλευρά του Δημο­σίου, που προ­βλέ­πει η νομο­θε­σία, δεν συνέ­τρε­χαν. Με αυτά τα δεδο­μένα, ο Δήμος οφείλει για κάθε μήνα της επί­μα­χης περιό­δου το μίσθωμα που ίσχυε τη στιγμή της λήξης της σύμ­βα­σης, δηλαδή 1.545,30 ευρώ, ποσό που για τους 18 μήνες φτάνει τα 27.815,40 ευρώ.

Το ό,τι τα χρήματα δεν κατα­βλή­θη­καν δεν αμφι­σβη­τή­θηκε. Ο Δήμος, με τις προ­τά­σεις του, ομο­λό­γησε ότι από τον Ιούλιο του 2020 έως τον Δεκέμ­βριο του 2021 δεν πλήρωσε τίποτα για τη χρήση των ακι­νή­των. Την παρά­λειψη την απέδωσε σε δημο­σιο­νο­μική αδυ­να­μία, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι, εφόσον δεν υπήρχε έγκυρη μισθω­τική σύμβαση, δεν μπο­ρούσε να δικαιο­λο­γη­θεί σχετικό κονδύλι στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Εκτός το χαρ­τό­σημο και οι τόκοι από την πρώτη μέρα

Η Κοι­νό­τητα, με πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο τον κ. Ιωάννη Καρα­μι­χάλη, διεκ­δι­κούσε 28.816,74 ευρώ, ποσό στο οποίο είχε συνυ­πο­λο­γί­σει και χαρ­τό­σημο 3,6%. Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε αυτό το σκέλος, κρί­νο­ντας ότι ούτε η αρχική σύμβαση του 2006 ούτε το τρο­πο­ποι­η­τικό συμ­φω­νη­τικό του 2010 προ­έ­βλε­παν ότι το χαρ­τό­σημο βαρύνει τον μισθωτή και κατα­βάλ­λε­ται επι­πλέον του μισθώ­μα­τος. Η διαφορά ανάμεσα σε όσα ζητή­θη­καν και σε όσα επι­δι­κά­στη­καν ανέρ­χε­ται σε 1.001,34 ευρώ.

Δεν έγινε δεκτό ούτε το αίτημα να τρέχουν οι τόκοι από την έκτη ημέρα κάθε μήνα, όταν σύμφωνα με τη σύμβαση κάθε μίσθωμα γινόταν ληξι­πρό­θε­σμο. Για τις οφειλές του Δημο­σίου, έκρινε το δικα­στή­ριο, ο νόμιμος τόκος υπο­λο­γί­ζε­ται με βάση ειδικές ρυθ­μί­σεις και ξεκινά από την επίδοση της αγωγής. Το ποσό επι­δι­κά­στηκε έτσι με τόκο υπε­ρη­με­ρίας μέχρι την ολο­σχερή εξό­φληση.

Προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή παρά τους περιο­ρι­σμούς για τους δημό­σιους φορείς

Σαφή θέση πήρε το δικα­στή­ριο και ως προς την εκτέ­λεση της από­φα­σης. Θεώρησε καταρ­γη­μένη τη διάταξη που απα­γο­ρεύει την προ­σω­ρινή εκτέ­λεση απο­φά­σεων σε βάρος του Δημο­σίου, των νομικών προ­σώ­πων δημο­σίου δικαίου και των ΟΤΑ, με το σκε­πτικό ότι συγκρού­ε­ται με τις αρχές του κράτους δικαίου και της πλήρους, έγκαι­ρης και απο­τε­λε­σμα­τι­κής δικα­στι­κής προ­στα­σίας, όπως αυτές κατο­χυ­ρώ­νο­νται από το Σύνταγμα και την Ευρω­παϊκή Σύμβαση Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που. Το αίτημα της Κοι­νό­τη­τας έγινε δεκτό για το σύνολο του ποσού, καθώς, λόγω του ύψους της ζημίας, κάθε περαι­τέρω καθυ­στέ­ρηση θα μπο­ρούσε να της προ­κα­λέ­σει σημα­ντική βλάβη.

Ο Δήμος κατα­δι­κά­στηκε επι­πλέον στα δικα­στικά έξοδα της Κοι­νό­τη­τας, τα οποία ορί­στη­καν σε 870 ευρώ. Η ευνοϊ­κό­τερη ρύθμιση που ισχύει για το Δημόσιο δεν εφαρ­μό­στηκε, αφού ο Δήμος δεν εκπρο­σω­πή­θηκε από μέλος του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους.

Μια μίσθωση που ξεκί­νησε το 2006

Η Ισραη­λι­τική Κοι­νό­τητα Ρόδου είναι νομικό πρόσωπο δημο­σίου δικαίου, βρί­σκε­ται σε καθε­στώς αδρά­νειας από το 1970 και εκπρο­σω­πεί­ται από Δια­χει­ρι­στική Επι­τροπή. Με ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό με ημε­ρο­μη­νία 1 Δεκεμ­βρίου 2006 εκμί­σθωσε στην τότε Νομαρ­χιακή Αυτο­διοί­κηση Δωδε­κα­νή­σου 2 συνε­νω­μένα ακίνητα της ιδιο­κτη­σίας της. Πρό­κει­ται για ένα διώροφο κτήριο 650 τετρα­γω­νι­κών μέτρων, με 325 τετρα­γω­νικά στο ισόγειο και άλλα τόσα στον πρώτο όροφο, ακά­λυ­πτο χώρο 90 τετρα­γω­νι­κών και μια αυλή 460 τετρα­γω­νι­κών. Η χρήση ορί­στηκε απο­κλει­στικά ως σχολείο. Η σύμβαση υπο­γρά­φηκε χωρίς δια­γω­νι­σμό, όπως επι­τρέ­πε­ται όταν ακίνητο νομικού προ­σώ­που δημο­σίου δικαίου μισθώ­νε­ται σε φορέα της αυτο­διοί­κη­σης, και με την έγκριση του οργάνου που επο­πτεύει την Κοι­νό­τητα.

Η διάρ­κεια ορί­στηκε στα 12 χρόνια. Το ενοίκιο ξεκί­νησε από 682 ευρώ τον μήνα για τους πρώτους 15 μήνες, ανέβηκε στα 2.200 ευρώ για τους επό­με­νους 9 και στη συνέ­χεια θα ανα­προ­σαρ­μο­ζό­ταν κάθε χρόνο με βάση τον Δείκτη Τιμών Κατα­να­λωτή. Η οικο­νο­μική κρίση, ωστόσο, ανέ­τρεψε τον αρχικό σχε­δια­σμό. Τον Αύγου­στο του 2010, με το μίσθωμα να έχει φτάσει τα 2.272,50 ευρώ, Κοι­νό­τητα και Νομαρ­χία συμ­φώ­νη­σαν μείωση 20%, που το κατέ­βασε στα 1.818 ευρώ για διά­στημα 12 μηνών. Ακο­λού­θη­σαν οι νομο­θε­τι­κές περι­κο­πές του 2011 και του 2012, κατά 20% και 15% αντί­στοιχα, και το ενοίκιο «κλεί­δωσε» στα 1.545,30 ευρώ, όπου παρέ­μεινε μέχρι τη λήξη της σύμ­βα­σης.

Στο μεταξύ, από το 2011 και την κατάρ­γηση των νομαρ­χια­κών αυτο­διοι­κή­σεων, η αρμο­διό­τητα για τη μίσθωση κτηρίων που στε­γά­ζουν δημόσια σχολεία πέρασε στους δήμους. Έτσι, στη θέση της Νομαρ­χίας στη συγκε­κρι­μένη σύμβαση βρέθηκε ο Δήμος Ρόδου και όχι η Περι­φέ­ρεια.

Η πολύ­χρονη δικα­στική περι­πέ­τεια

Η Κοι­νό­τητα είχε προ­σφύ­γει για πρώτη φορά στη Δικαιο­σύνη με αγωγή που συντά­χθηκε στις 20 Δεκεμ­βρίου 2021 και επι­δό­θηκε στον Δήμο τον Ιανουά­ριο του 2022. Η υπόθεση συζη­τή­θηκε 2 χρόνια αργό­τερα, στις 16 Ιανουα­ρίου 2024, όμως το δικα­στή­ριο διέταξε επα­νά­ληψη της συζή­τη­σης, ζητώ­ντας να προ­σκο­μι­στεί το έγγραφο που απο­δει­κνύει ότι η Κοι­νό­τητα είχε ενη­με­ρω­θεί για τη δυνα­τό­τητα δια­με­σο­λά­βη­σης.

Στην νέα συζή­τηση, στις 4 Μαρτίου 2025, η αγωγή απορ­ρί­φθηκε. Όπως υπο­στη­ρί­ζει η Κοι­νό­τητα, το δικα­στή­ριο είχε κρίνει τότε ότι η μίσθωση κατέστη άκυρη μετά τη λήξη της, επειδή δεν τηρή­θηκε ο έγγρα­φος τύπος που απαι­τεί­ται όταν στη σύμβαση μετέχει φορέας του Δημο­σίου, ζήτημα που δεν είχε τεθεί στην αγωγή, η οποία στη­ρι­ζό­ταν σε έγκυρη σύμβαση.

Η Κοι­νό­τητα επα­νήλθε με νέα αγωγή, που κατα­τέ­θηκε στις 2 Σεπτεμ­βρίου 2025, διεκ­δι­κώ­ντας αυτή τη φορά απο­ζη­μί­ωση για τη χρήση του ακι­νή­του με βάση τις δια­τά­ξεις για τον αδι­καιο­λό­γητο πλου­τι­σμό. Η υπόθεση εκδι­κά­στηκε στις 17 Φεβρουα­ρίου 2026 και η απόφαση εκδό­θηκε 8 μήνες αργό­τερα, σε έκτακτη δημόσια συνε­δρί­αση, χωρίς την παρου­σία των πλη­ρε­ξού­σιων δικη­γό­ρων των δια­δί­κων.