1ο ΕΠΑΛ Ρόδου: Συνεχίζεται η κατάληψη για τις επικίνδυνες σχολικές υποδομές

Σε κατά­ληψη για τέταρτη συνε­χό­μενη ημέρα, βρί­σκο­νται οι μαθητές του 1ου ΕΠΑΛ Ρόδου, δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι για τα χρόνια προ­βλή­ματα του σχο­λι­κού συγκρο­τή­μα­τος. Μαθητές και διεύ­θυνση ζητούν ουσια­στι­κές παρεμ­βά­σεις και εγγυ­ή­σεις ασφά­λειας.

Μιλώ­ντας στη «δ», ο πρό­ε­δρος του Δεκα­πε­ντα­με­λούς, Γιώργος Μαΐλης, περιέ­γραψε την καθη­με­ρι­νό­τητα των μαθητών. Το κτήριο κατα­σκευά­στηκε το 1982 και, όπως ανέφερε, έκτοτε δεν έχει γίνει ουσια­στική συντή­ρηση. Πέρυσι σοβάς έπεσε δίπλα σε μαθητή. «Μας υπο­σχέ­θη­καν πέρυσι ότι θα ασχο­λη­θούν φέτος, αλλά δεν ξεκί­νησε τίποτα», σημεί­ωσε.

Ανα­φέρ­θη­καν σπα­σμένα τζάμια, έλλειψη καρε­κλών και κατε­στραμ­μέ­νες κοινές τουα­λέ­τες. Το προ­αύ­λιο πλημ­μυ­ρί­ζει λόγω βου­λω­μέ­νων απο­χε­τεύ­σεων και η ταράτσα δεν έχει μόνωση. Παράλ­ληλα, υπάρ­χουν σημα­ντικά κενά σε καθη­γη­τές και παλιά, κατε­στραμ­μένα βιβλία, με απο­τέ­λε­σμα οι μαθητές τεχνι­κών ειδι­κο­τή­των, όπως μηχα­νι­κοί και υδραυ­λι­κοί, να μην έχουν την απαι­τού­μενη πρό­σβαση στη γνώση.

Παρά τις περυ­σι­νές επαφές και τις υπο­σχέ­σεις για εργα­σίες, οι μαθητές υπο­στη­ρί­ζουν ότι δεν υπήρξε αντα­πό­κριση από τον Δήμο. «Η κατά­ληψη είναι ένας τρόπος να δεί­ξουμε τον φόβο και την ανη­συ­χία μας. Δεν γίνεται να έρχομαι στο σχολείο και να φοβάμαι μήπως… μου πέσει κάτι στο κεφάλι, ούτε η μάνα μου να κάθεται στο σπίτι με το άγχος αν θα γυρίσω σώος. Πέρυσι έγινε μια πρό­χειρη προ­σπά­θεια να φτια­χτούν οι σοβάδες, αλλά έκαναν μόνο αυτό…»

Ο ίδιος υπο­γράμ­μισε ότι το ΕΠΑΛ δεν πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται υπο­τι­μη­τικά: «Το ΕΠΑΛ δεν είναι ένα σχολείο που πρέπει να το βλέπουν υπο­τι­μη­τικά… Πολλά παιδιά έρχο­νται εδώ για να περά­σουν πιο εύκολα σε μια σχολή. Το κράτος και ο Δήμος Ρόδου οφεί­λουν να μας παρέ­χουν ένα ασφαλές περι­βάλ­λον. Πρέπει να στα­μα­τή­σουν να μας υπο­τι­μούν». Οι μαθητές δηλώ­νουν ότι θα συνε­χί­σουν την κινη­το­ποί­ηση μέχρι να υπάρ­ξουν δεσμεύ­σεις για την επίλυση των προ­βλη­μά­των και εγγυ­ή­σεις για την ασφά­λεια των εγκα­τα­στά­σεων.

Απο­κα­λυ­πτικό ρεπορ­τάζ της «δ» με φωτο­γρα­φικό υλικό

Το σχολικό συγκρό­τημα, όπως έχει ανα­δεί­ξει η «δ» σε προη­γού­μενο ρεπορ­τάζ, είναι από τα μεγα­λύ­τερα των Δωδε­κα­νή­σων. Στε­γά­ζει το ημε­ρή­σιο και το Εσπε­ρινό ΕΠΑΛ, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας περίπου 850 μαθητές. Στους χώρους κατα­γρά­φο­νται σκου­ρια­σμένα και επι­κίν­δυνα κάγκελα, φθαρ­μέ­νες πόρτες, απο­κολ­λή­σεις σοβάδων και τσι­μέ­ντου από οροφές, κακο­τε­χνίες σε φωτι­στικά και προ­βλή­ματα στε­γα­νό­τη­τας, με νερά να εισέρ­χο­νται στις αίθου­σες όταν βρέχει. Η εκπαι­δευ­τική κοι­νό­τητα ζητά συνο­λικό σχέδιο απο­κα­τά­στα­σης, με άμεση προ­τε­ραιό­τητα, σαφές χρο­νο­διά­γραμμα και χρη­μα­το­δό­τηση.

Ο διευ­θυ­ντής του σχο­λείου, Ιωάννης Καρα­μή­τσας, απο­δί­δει τα προ­βλή­ματα στην πολυετή απουσία συστη­μα­τι­κής συντή­ρη­σης. Πέρυσι, μεγάλο κομμάτι τσι­μέ­ντου απο­κολ­λή­θηκε από τον δεύτερο όροφο και έπεσε στο προ­αύ­λιο. «Δυστυ­χώς, για να γίνει κάτι, πρέπει κάποιοι να βγουν στα κάγκελα ή να γίνει κάτι πολύ σοβαρό», ανέφερε. Μετά το περι­στα­τικό του περα­σμέ­νου Σεπτεμ­βρίου, οι μαθητές έκαναν κατά­ληψη. «Τα παιδιά αντέ­δρα­σαν και με το δίκιο τους, κατέ­βη­καν σε κατά­ληψη. Κάτω από την πίεση αυτή, ανα­γκά­στηκε ο Δήμος και η Σχολική Επι­τροπή να επι­σκευά­σουν –σε εισα­γω­γικά– τη βλάβη», εξήγησε.

Όπως διευ­κρί­νισε, η απο­κόλ­ληση συν­δε­ό­ταν με την οξεί­δωση των κιγκλι­δω­μά­των και τη μη συντή­ρησή τους: «Το πρό­βλημα ήταν ότι είχαν οξει­δω­θεί τα κάγκελα λόγω της πολυ­και­ρίας και λόγω της μη συντή­ρη­σής τους, με απο­τέ­λε­σμα να φου­σκώ­σει το τσι­μέ­ντο και να το πετάξει». Η επι­σκευή, ωστόσο, δεν έλυσε το πρό­βλημα. Κατά την περι­γραφή του, δια­τη­ρή­θη­καν οι παλιές βάσεις, τοπο­θε­τή­θη­καν λεπτό­τερα κάγκελα και έγινε πρό­χειρη βαφή, ενώ απο­μα­κρύν­θη­καν μόνο τα σαθρά σημεία που ήταν ορατά. Οι εργα­σίες έγιναν τον περα­σμένο Ιανουά­ριο, αλλά μέσα σε λίγες ημέρες εμφα­νί­στηκε ξανά σκουριά.

Προ­βλή­ματα υπάρ­χουν και στα φωτι­στικά, μεγάλο μέρος των οποίων αντι­κα­τα­στά­θηκε το περα­σμένο καλο­καίρι, χωρίς σωστή στε­ρέ­ωση σε ορι­σμέ­νους χώρους. «Στην αίθουσα εκδη­λώ­σεων, ορι­σμένα φωτι­στικά κρέ­μο­νται από μεγάλο ύψος, επειδή ο εργο­λά­βος δεν τα στε­ρέ­ωσε σωστά», ανέφερε ο διευ­θυ­ντής, προ­σθέ­το­ντας: «Όταν στέλ­νουμε κάποια e-mail με τα αιτή­ματά μας, δεν εισα­κού­γο­νται ποτέ. Μας αγνοούν».

Η έλλειψη στε­γα­νο­ποί­η­σης στις ταρά­τσες προ­κα­λεί εισροή νερού στις αίθου­σες. «Όλες οι ταρά­τσες του σχο­λείου έχουν πρό­βλημα. Θέλουμε αντι­κα­τά­σταση των μονώ­σεων. Όταν βρέχει, πέφτουν στην αίθουσα εκδη­λώ­σεων νερά και έχουν φου­σκώ­σει τα σανίδια του θεάτρου», είπε. «Βάζουν οι καθα­ρί­στριες κου­βά­δες για να μαζεύ­ουμε τα νερά. Μιλάμε για τρι­το­κο­σμι­κές κατα­στά­σεις. Παράλ­ληλα, ολό­κληρα κομ­μά­τια τσι­μέ­ντο και σοβάδες απο­κολ­λού­νται από τις οροφές».

Ο κ. Καρα­μή­τσας εξέ­φρασε ανη­συ­χία για τις πόρτες και τα κενά στην περί­φραξη: «Οι πόρτες του σχο­λείου είναι σκου­ρια­σμέ­νες και δια­λυ­μέ­νες. Ούτε στις φυλακές δεν είναι έτσι οι πόρτες. Τι συναι­σθή­ματα γεν­νιού­νται στο παιδί που έρχεται στο σχολείο όταν μπαίνει σε αυτό το περι­βάλ­λον; Όταν τα κάγκελα του σχο­λείου λείπουν, το σχολείο μπάζει από παντού. Ποια ασφά­λεια μπο­ρούμε να νιώ­θουμε εμείς, οι γονείς και τα παιδιά; Ότι δεν θα μπουν εξω­σχο­λι­κοί; Η κατά­σταση είναι ανη­συ­χη­τική πλέον».

Προ­βλη­μα­τι­σμό προ­κα­λεί και η κατάρ­γηση των Σχο­λι­κών Επι­τρο­πών και η μετα­φορά των αρμο­διο­τή­των στους Δήμους. «Πραγ­μα­τικά, τα προ­βλή­ματα φοβάμαι ότι θα οξυν­θούν περαι­τέρω με την κατάρ­γηση των σχο­λι­κών επι­τρο­πών», σημεί­ωσε ο διευ­θυ­ντής. Όπως είπε, πλέον τίθεται ζήτημα ταχύ­τη­τας και ευε­λι­ξίας: «Αν σπάσει ένα τζάμι στο σχολείο, πώς θα αντι­κα­τα­στα­θεί άμεσα ώστε να μην κιν­δυ­νεύ­σει κάποιος μαθητής;»

Οι ανάγκες μιας σχο­λι­κής μονάδας με περίπου 850 μαθητές, όπως τονίζει, είναι καθη­με­ρι­νές και δεν μπορούν να περι­μέ­νουν χρο­νο­βό­ρες διοι­κη­τι­κές δια­δι­κα­σίες ενώ οι μαθητές, είναι απο­φα­σι­σμέ­νοι να συνε­χί­σουν στην κατά­ληψη –παρα­μέ­νο­ντας μέσα στο σχολείο μέρα και νύχτα.