Τα «ξενοδοχεία ενηλίκων» της μόδας και στην Ελλάδα

Η πολι­τική κάποιων εξ αυτών είναι ρητή: «Δεν επι­τρέ­πο­νται τα παιδιά», γράφουν σε εμφανή σημεία της ιστο­σε­λί­δας κρά­τη­σης. Άλλα, μπορεί να το ανα­φέ­ρουν μέχρι και στον τίτλο του κατα­λύ­μα­τος: «Adults only». Είναι τα λεγό­μενα «ξενο­δο­χεία ενη­λί­κων» – μια τάση που στο εξω­τε­ρικό υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, αλλά το τελευ­ταίο διά­στημα δείχνει να κάνει αισθητή την παρου­σία της και στην Ελλάδα.

Κάποιες ανα­φο­ρές θέλουν τα ξενο­δο­χεία ενη­λί­κων να ξεκί­νη­σαν στα τέλη της δεκα­ε­τίας του ’90 και να κορυ­φώ­θη­καν τη δεκα­ε­τία του 2000, κυρίως σε πολυ­τε­λείς ή ρομα­ντι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, όπως οι Μαλ­δί­βες, η Ταϊ­λάνδη, η Καραϊ­βική και η Σαντο­ρίνη, προ­σελ­κύ­ο­ντας του­ρί­στες από τη Βόρεια Ευρώπη και αλλού.

Πλέον όμως, φαί­νε­ται να κανο­νι­κο­ποιού­νται ως επιλογή. Και ο λόγος είναι απλός: ιδιο­κτή­τες τέτοιων ξενο­δο­χείων θεωρούν πως πολλοί ενή­λι­κες ταξι­διώ­τες, και κυρίως ζευ­γά­ρια ή όσοι ταξι­δεύ­ουν για δουλειά, προ­τι­μούν ένα περι­βάλ­λον ηρεμίας και γαλήνης, μακριά από τη φασαρία και την ένταση μικρών ή μεγα­λύ­τε­ρων παιδιών. Δημιουρ­γούν έτσι «ζώνες ενη­λί­κων», τις οποίες δεν παρα­λεί­πουν να δια­φη­μί­ζουν ως τέτοιες: με banners που δεί­χνουν ζευ­γά­ρια να χαλα­ρώ­νουν σε ξαπλώ­στρες απο­λαμ­βά­νο­ντας ένα ποτό, χωρίς την «ενό­χληση» και τη ζωηράδα από παιδιά που παίζουν τριγύρω. Μια εκδοχή θέλει τη ζήτηση για τέτοιου τύπου δια­κο­πές να αυξή­θηκε αισθητά μετά την παν­δη­μία.

Πέρα από τη χαλά­ρωση, τα «ιδιαί­τερα» αυτά ξενο­δο­χεία επεν­δύ­ουν και σε ρομα­ντικά και πολυ­τελή πακέτα – ιδιαί­τερα σε εμπει­ρίες για ζευ­γά­ρια, όπως spa, ιδιω­τι­κές πισίνες, γεύματα υψηλής γαστρο­νο­μίας κ.ά. Επειτα, υπάρχει και καλύ­τε­ρος έλεγχος των υπη­ρε­σιών από τους ίδιους τους ξενο­δό­χους και αυτό διότι χωρίς παιδιά στον «ορί­ζο­ντα» είναι ευκο­λό­τερο να δια­χει­ρι­στούν τους κοι­νό­χρη­στους χώρους, όπως και ζητή­ματα ησυχίας και ασφά­λειας.

Η ανα­ζή­τηση

Μια απλή ανα­ζή­τηση σε γνωστή πλατ­φόρμα εύρεσης κατα­λύ­μα­τος για την Ελλάδα τους τρεις μήνες του καλο­και­ριού επι­στρέ­φει περισ­σό­τερα από 1.000 απο­τε­λέ­σματα: από τη Χαλ­κι­δική μέχρι τη Ρόδο, την Κρήτη και την Αθήνα.

Η συγκε­κρι­μένη εφαρ­μογή έχει φίλτρο ανα­ζή­τη­σης «Μόνο για ενή­λι­κες», στην κατη­γο­ρία «Τύπος ταξι­διώτη», δίπλα από τα φίλτρα «Επι­τρέ­πο­νται τα κατοι­κί­δια» και «Travel proud – Φιλικό προς τους ΛΟΑΤΚΙ». Κάποια από αυτά βάζουν συγκε­κρι­μέ­νους ηλι­κια­κούς περιο­ρι­σμούς, για παρά­δειγμα μπορεί να απα­γο­ρεύ­ουν τη διαμονή ατόμων κάτω των 16 ή ακόμα και των 18 ετών.

Σημειώ­νε­ται ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει σαφής νομική διά­σταση ανα­φο­ρικά με την απα­γό­ρευση φιλο­ξε­νίας ανη­λί­κων σε ξενο­δο­χεία, ωστόσο δεν φαί­νε­ται να είναι κάτι που έχει αντι­με­τω­πί­σει νομικές προ­κλή­σεις και θεω­ρεί­ται γενικά σύννομη. Κάτι που δεν ισχύει εντελώς για το εξω­τε­ρικό. Για παρά­δειγμα στη Γαλλία είχε ξεκι­νή­σει έντονη αντι­πα­ρά­θεση ανα­φο­ρικά με το κατά πόσο είναι ηθικά και νομικά σωστό να απο­κλεί­ο­νται τα παιδιά από τις δια­κο­πές.

Υπάρ­χουν μάλιστα φωνές που θεωρούν ότι πρέπει να απα­γο­ρευ­τεί με νόμο αυτή η τάση. Σε αυτό το πλαίσιο, πολι­τι­κοί που ενα­ντιώ­νο­νται στα ξενο­δο­χεία ενη­λί­κων έκαναν λόγο μέχρι και για «βία κατά των παιδιών». Και βέβαια αυτή η συζή­τηση ανήκει στο μεγα­λύ­τερο πλαίσιο της τάσης απο­κλει­σμού ανη­λί­κων από χώρους δια­σκέ­δα­σης – π.χ. το ίδιο έχει παρα­τη­ρη­θεί, κυρίως στο εξω­τε­ρικό, και σε εστια­τό­ρια.

Πηγή: in.gr