Καταδικάστηκε η μητέρα που κακοποιούσε επί χρόνια την ανήλικη κόρη της

• Το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο έκρινε ένοχη την κατη­γο­ρου­μένη για κατ’ εξα­κο­λού­θηση σωμα­τική βία σε βάρος του ανή­λι­κου παιδιού της και της επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 2 ετών, με ανα­στολή 3 ετών

Μια υπόθεση ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας με θύμα ένα παιδί, που επί σειρά ετών φέρεται να ζούσε μέσα στο ίδιο του το σπίτι κάτω από καθε­στώς εκφο­βι­σμού και σωμα­τι­κών επι­θέ­σεων, έφτασε στην αίθουσα του δικα­στη­ρίου και κατέ­ληξε σε κατα­δι­κα­στική απόφαση. Στο εδώλιο κάθισε η μητέρα της ανή­λι­κης, αλλο­δαπή υπήκοος αλβα­νι­κής κατα­γω­γής, η ηλικία της οποίας δεν προσ­διο­ρί­ζε­ται στα δια­θέ­σιμα στοι­χεία, την οποία το δικα­στή­ριο έκρινε ένοχη για δια­κε­κρι­μένη περί­πτωση σωμα­τι­κής βίας, τελε­σθείσα κατ’ εξα­κο­λού­θηση σε βάρος μέλους της οικο­γέ­νειας ανί­κα­νου να αντι­στα­θεί.

Πρό­κει­ται για μια περί­πτωση που, όπως προ­έ­κυψε, δεν αφο­ρούσε ένα μεμο­νω­μένο ξέσπα­σμα, αλλά μια συμπε­ρι­φορά που επα­να­λαμ­βα­νό­ταν για χρόνια, με αφορμές που κατά την κατη­γο­ρία σχε­τί­ζο­νταν ακόμη και με τις δου­λειές του σπιτιού.

Τα περι­στα­τικά που οδή­γη­σαν στην κατα­δίκη

Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, η βία ασκού­νταν σε βάρος της ανή­λι­κης σε διά­φο­ρες χρο­νι­κές περιό­δους μεταξύ των ετών 2019 και 2025. Το παιδί φέρεται να δεχόταν χτυ­πή­ματα όταν δεν αντα­πο­κρι­νό­ταν στις οικια­κές εργα­σίες που του ανέθετε η μητέρα του, σε ένα κλίμα που χαρα­κτη­ρί­στηκε ως συστη­μα­τικά βίαιο.

Το πρώτο περι­στα­τικό τοπο­θε­τεί­ται χρονικά στο καλο­καίρι του 2019, όταν η ανήλικη ήταν μόλις 10 ετών. Σύμφωνα με όσα έκρινε το δικα­στή­ριο, η μητέρα επι­τέ­θηκε στο παιδί χτυ­πώ­ντας το με τα χέρια της, αλλά και με πλάστη, σε διάφορα σημεία του σώματος, στα χέρια και στα πόδια, με απο­τέ­λε­σμα να του προ­κα­λέ­σει μώλωπες και άλλες, μη προσ­διο­ρι­ζό­με­νες με ακρί­βεια, σωμα­τι­κές βλάβες.

Δεύτερο περι­στα­τικό κατα­γρά­φηκε το καλο­καίρι του 2021, όταν η ανήλικη ήταν 12 ετών. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, η κατη­γο­ρου­μένη εκσφεν­δό­νισε ένα γυάλινο τετρά­γωνο μπολ προς το παιδί. Από τη θραύση του γυαλιού, η ανήλικη τραυ­μα­τί­στηκε στο αρι­στερό της χέρι και αιμορ­ρά­γησε.

Το πιο πρό­σφατο περι­στα­τικό συνέβη στις 3 Νοεμ­βρίου 2025. Η μητέρα φέρεται να χτύπησε την κόρη της με τα χέρια στον λαιμό και στην πλάτη, προ­κα­λώ­ντας της μώλωπα, και στη συνέ­χεια επι­χεί­ρησε να τη σπρώξει την ώρα που εκείνη βρι­σκό­ταν στις σκάλες της οικίας. Το συμβάν αυτό, που εμπε­ριείχε στοι­χείο άμεσου κιν­δύ­νου για τη σωμα­τική ακε­ραιό­τητα της ανή­λι­κης, λει­τούρ­γησε ως το τελευ­ταίο επει­σό­διο μιας υπό­θε­σης που είχε ξεκι­νή­σει χρόνια νωρί­τερα.

Η απόφαση του δικα­στη­ρίου

Με βάση το σύνολο των στοι­χείων, το Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο έκρινε την κατη­γο­ρου­μένη ένοχη. Η πράξη χαρα­κτη­ρί­στηκε ως δια­κε­κρι­μένη περί­πτωση ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής σωμα­τι­κής βίας, τελε­σθείσα κατ’ εξα­κο­λού­θηση σε βάρος ανή­λι­κου μέλους της οικο­γέ­νειας ανί­κα­νου να αντι­στα­θεί, σύμφωνα με τις σχε­τι­κές δια­τά­ξεις του νόμου 3500/2006 για την αντι­με­τώ­πιση της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας, σε συν­δυα­σμό με το άρθρο 308 του Ποι­νι­κού Κώδικα.

Η ποινή που επι­βλή­θηκε ήταν φυλά­κιση 2 ετών. Το δικα­στή­ριο χορή­γησε ανα­σταλ­τικό χαρα­κτήρα στην εκτέ­λεσή της, με ανα­στολή 3 ετών, γεγονός που σημαί­νει ότι η κατα­δι­κα­σθείσα δεν οδη­γεί­ται στη φυλακή, εφόσον δεν υπο­πέ­σει σε νέο αδίκημα εντός του δια­στή­μα­τος αυτού.

Ο ρόλος του πατέρα και η απο­κλει­στική επι­μέ­λεια

Καθο­ρι­στική για την υπόθεση υπήρξε η στάση του πατέρα, ο οποίος παρέστη ενώπιον του δικα­στη­ρίου προς υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας, ενερ­γώ­ντας για λογα­ρια­σμό της ανή­λι­κης θυγα­τέ­ρας του. Ο πατέρας ασκεί την απο­κλει­στική επι­μέ­λεια του παιδιού, στοι­χείο που του έδωσε τη δυνα­τό­τητα να σταθεί νομικά στο πλευρό της και να επι­διώ­ξει την ποινική αντι­με­τώ­πιση των όσων φέρεται να υπέστη το παιδί. Στη δικα­στική δια­δι­κα­σία εκπρο­σω­πή­θηκε από συνή­γορο.

Η παρου­σία της πλευράς της ανή­λι­κης στην αίθουσα ανέ­δειξε και τη διά­σταση της προ­στα­σίας του παιδιού, καθώς πρό­κει­ται για περί­πτωση όπου ο ένας γονέας φέρεται να ήταν ο δράστης και ο άλλος ανέλαβε ρόλο προ­στάτη.

Για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας παρέστη η κ. Χρύσα Κούρου.