Η Ρόδος περιμένει, ενώ η κυβέρνηση δαπανά δις σε άλλους οδικούς άξονες

• Πρώην αιρετοί τεχνο­κρά­τες και βου­λευ­τές επι­μέ­νουν στην υλο­ποί­ηση της Μεσο­γεια­κής Χάραξης σε αντί­θεση με τον Δήμο Ρόδου που παρα­μέ­νει θεατής χωρίς ουσια­στι­κές πρω­το­βου­λίες

Η υπόθεση της Νέας Εισόδου Πόλεως Ρόδου- της λεγό­με­νης Μεσο­γεια­κής Χάραξης- εξε­λίσ­σε­ται πλέον σε ένα ακόμη παρά­δειγμα μεγάλου έργου που εξαγ­γέλ­θηκε επα­νει­λημ­μένα, αλλά παρα­μέ­νει εγκλω­βι­σμένο στην αδρά­νεια και την αβε­βαιό­τητα. Παρά τις δεσμεύ­σεις που δια­τυ­πώ­θη­καν από τον ίδιο τον πρω­θυ­πουργό Κυριάκο Μητσο­τάκη και τις δημό­σιες ανα­κοι­νώ­σεις του πρώην υπουρ­γού Υπο­δο­μών Κώστα Καρα­μανλή για εξα­σφα­λι­σμένη χρη­μα­το­δό­τηση και άμεση δημο­πρά­τηση, το έργο σήμερα δεν εμφα­νί­ζε­ται σε κανένα ενεργό χρη­μα­το­δο­τικό εργα­λείο, ούτε στο Ταμείο Ανά­καμ­ψης ούτε στο νέο κυβερ­νη­τικό σχε­δια­σμό μεγάλων υπο­δο­μών.

Νέα ερώτηση Κόνσολα στον υπουργό Μετα­φο­ρών

Την ίδια ώρα, ο βου­λευ­τής Μάνος Κόν­σο­λας συνε­χί­ζει να επι­μέ­νει δημόσια και θεσμικά (νέα ερώτηση στον υπουργό Μετα­φο­ρών Χ. Δήμα) για την ανάγκη υλο­ποί­η­σης του έργου, παρότι είναι κυβερ­νη­τι­κός βου­λευ­τής, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η Ρόδος δεν μπορεί να παρα­μέ­νει σε καθε­στώς ανα­μο­νής επ’ αόρι­στον. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Βασίλης Υψη­λά­ντης κάνει λόγο για δια­χρο­νική υπο­χρέ­ωση της Πολι­τείας απέ­να­ντι στη Ρόδο, ενώ ο Γιώργος Νικη­τιά­δης έχει ανα­δεί­ξει επα­νει­λημ­μένα τη σύνδεση του έργου με τη βιώσιμη ανά­πτυξη, την απο­συμ­φό­ρηση της πόλης και την ασφά­λεια κατοί­κων και επι­σκε­πτών. Αντί­θετα, ο Δήμος Ρόδου παρα­μέ­νει ουσια­στικά απών από κάθε σοβαρή διεκ­δί­κηση. Παρά τις κατά καιρούς δηλώ­σεις και συνα­ντή­σεις, δεν υπήρξε ούτε μια οργα­νω­μένη και επίμονη θεσμική παρέμ­βαση προς τα αρμόδια υπουρ­γεία. Ακόμη και η επι­στολή που -σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες – επρό­κειτο να απο­στα­λεί για την ολο­κλή­ρωση των μελετών, ουδέ­ποτε εστάλη. Η επι­στολή πρό­τεινε τεχνι­κές διορ­θώ­σεις για να μειωθεί το κόστος του έργου, κάνο­ντας οικο­νο­μία στον κρατικό κορβανά, την ίδια ώρα που η κυβέρ­νηση σπαταλά δις ευρώ σε οδικά έργα.

Η επι­στολή του δήμου Ρόδου που έμεινε στο συρτάρι…

«Η νέα μελέτη της «Μεσο­γεια­κής χάραξης» που ανα­τέ­θηκε το 2008, παρα­δό­θηκε το 2014 αφενός όχι ολο­κλη­ρω­μένη και αφε­τέ­ρου με πολλά προ­βλή­ματα και προ­βλέ­ψεις που εκτι­νά­ζουν αδι­καιο­λό­γητα στα ύψη τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του έργου. Η μελέτη αυτή είναι εξω­πραγ­μα­τική: προ­βλέ­πει τρεις τερά­στιες κοι­λα­δο­γέ­φυ­ρες συνο­λι­κού μήκους 528 μ. με πλάτος 25 μ!, με ό,τι συνε­πά­γε­ται για το περι­βάλ­λον, περιτ­τούς παρά­πλευ­ρους δρόμους 14,6 χλμ με πλάτος 9μ!, ΛΕΑ (πρό­σθε­τες λωρίδες -2,5μ και στις 2 πλευρές του δρόμου) που δε χρειά­ζο­νται και τέλος είναι μη λει­τουρ­γι­κοί. Αντί να φτάνει στον περι­με­τρικό, δια­κό­πτε­ται στην περιοχή του νέου Νοσο­κο­μείου, απέ­να­ντι από οικο­δο­μικό τετρά­γωνο του σχεδίου πόλης. Υπάρχει εναλ­λα­κτική και αξιό­πι­στη λύση που ξεπερνά τα προ­βλή­ματα αυτά:

-Καταρχάς η νέα πρόταση δια­τη­ρεί τη χάραξη του βασικού άξονα που κατα­τέ­θηκε στο πεδινό τμήμα της (για 8.5 χλμ ) από κόμβο Μαρι­τσών μέχρι τους Τρεις.

-Εξυπηρετεί και τις ανα­φερ­θεί­σες παρά­κτιες του­ρι­στι­κές ζώνες Ιξιάς, Ιαλυσού, Ρόδου.

-Δεν απαιτεί κοι­λα­δο­γέ­φυ­ρες, με την επι­στροφή στη αρχική χάραξη της

μελέτης (περιό­δου τέλους του 80’) και τις σχε­τι­κές με τον άξονα αυτό προ­βλέ­ψεις του σχεδίου πόλης, λύση που σέβεται και το περι­βάλ­λον.

-Καταλήγει, πράγμα πολύ σημα­ντικό, στην περι­με­τρική οδό της Ρόδου.

-Δεν ανα­στα­τώ­νει, ούτε κατα­στρέ­φει εκα­το­ντά­δες ιδιο­κτη­σίες με τους παρά­πλευ­ρους δρόμους, που μπορούν να ανα­πλη­ρω­θούν με κάτω δια­βά­σεις όπως έγινε, και λει­τουρ­γεί άψογα, στο ήδη υλο­ποι­η­μένο τμήμα 2,7 χλμ, από τον κόμβο Μαρι­τσών μέχρι τον παρα­λιακό δρόμο (στη Βάρη),που κατα­σκευά­σθηκε από τη Νομαρ­χία Δωδ/σου, περιο­ρί­ζο­ντας δρα­στικά τις απαλ­λο­τριώ­σεις. Το πλάτος του δρόμου, από τα -40μ. με τους παρά­πλευ­ρους, περιο­ρί­ζε­ται στα 17-18μ., όπως είναι ο υπάρχον, οι προ­δια­γρα­φές του οποίου μπορούν να εφαρ­μο­στούν στην ανά­πτυξη ολό­κλη­ρου του νέου δικτύου. Επίσης όλοι οι κόμβοι, υφι­στά­με­νοι και προ­τει­νό­με­νοι, αντί με φωτεινή σημα­το­δό­τηση, δια­μορ­φώ­νο­νται με κυκλι­κές νησίδες, που εξα­σφα­λί­ζουν ασφα­λέ­στε­ρες και ταχύ­τε­ρες διε­λεύ­σεις, και χωρίς προ­βλή­ματα λει­τουρ­γίας. Το απο­τέ­λε­σμα των πιο πάνω ρυθ­μί­σεων, θα είναι η σημα­ντι­κό­τατη συμπί­εση του κόστους, που ανα­μέ­νε­ται να δια­μορ­φω­θεί κάτω από το ήμισυ του σημε­ρι­νού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού. Παράλ­ληλα εξα­σφα­λί­ζουν την οργα­νω­μένη και ορθο­λο­γική αντι­με­τώ­πιση των κυκλο­φο­ρια­κών ζητη­μά­των του βορείου τρι­γώ­νου της Ρόδου, όπως απαι­τούν οι ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές της περιο­χής» ανα­φε­ρό­ταν στην επι­στολή που είχε συντά­ξει ο ειδικός σύμ­βου­λος του δημάρ­χου Μανώλης Σαββής που ουδέ­ποτε βρήκε τον δρόμο προς το …ταχυ­δρο­μείο μα ούτε καν ως email!

Επι­μέ­νουν πρώην αιρετοί και τεχνο­κρά­τες

Με αφορμή μάλιστα και το Σχέδιο Βιώ­σι­μης Αστικής Κινη­τι­κό­τη­τας (ΣΒΑΚ), ομάδα τεχνο­κρα­τών και πρώην αιρετών (Πάνος Βενέρης, Στάθης Κου­σουρ­νάς, Μανώλης Σαββής, Γιάννης Παπα­χρι­στο­δού­λου, Γιάννης Σταυλάς) κατέ­θε­σαν τις απόψεις τους εμμέ­νο­ντας στην ανα­γκαιό­τητα της Μεσο­γεια­κής Χάραξης. «Στην παρου­σί­αση της 9.3.26, πλέον των παρα­πάνω ανα­γρα­φό­με­νων, έγινε αναφορά σε ένα πλέγμα σχε­δια­ζό­με­νων μονο­δρο­μή­σεων και άλλων ειδικών παρεμ­βά­σεων μεταξύ των οποίων η λεγό­μενη «νέα είσοδος πόλεως Ρόδου – μεσο­γειακή χάραξη» και ο «περι­με­τρι­κός δακτύ­λιος πόλεως Ρόδου». Ανα­φέρ­θηκε ότι η οδός Ευρώπης (η οποία επί της ουσίας απο­τε­λεί περι­με­τρικό δρόμο του θεσμο­θε­τη­μέ­νου σχεδίου πόλεως) θα αντι­κα­τα­στή­σει το Ν.Α. σκέλος της περι­με­τρι­κής οδού της πόλεως Ρόδου (από την περιοχή «Καρα­κό­νερο» μέχρι τη Ε.Ο. Ρόδου Λίνδου), δίχως παράλ­ληλα να διευ­κρι­νί­ζε­ται τι θα γίνει με τα υπό­λοιπα σκέλη. Παράλ­ληλα, σε προ­φο­ρικό επίπεδο, εμμέσως πλην σαφώς υπο­βαθ­μί­στηκε η ανα­γκαιό­τητα κατα­σκευής της μεσο­γεια­κής χάραξης (νέα είσοδος πόλεως Ρόδου από αερο­δρό­μιο έως Νοσο­κο­μείο), ως έργο «κοστο­βόρο», στε­ρού­με­νου επαρ­κούς «ωρί­μαν­σης» αλλά και αντι­στρα­τευό­με­νου εν πολλοίς τη φιλο­σο­φία της μελέτης μέσω της οποίας επι­χει­ρεί­ται η κατά το δυνατόν ελα­χι­στο­ποί­ηση της χρήσης του αυτο­κι­νή­του. Στο σημείο αυτό οφεί­λουμε να υπεν­θυ­μί­σουμε ότι: Ο σχε­δια­ζό­με­νος νέος δρόμος, η λεγό­μενη «μεσο­γειακή χάραξη» που θα ενώνει το αερο­δρό­μιο από το ύψος της Παστί­δας μέχρι το ύψος του νέου νοσο­κο­μείου (με αντί­στοι­χους κόμβους εξόδου -εισόδου από και προς τα υφι­στά­μενα οικι­στικά σύνολα), μαζί με τη σχε­δια­ζό­μενη περι­με­τρική οδό πόλεως Ρόδου, είναι έργα εξαι­ρε­τικά σημα­ντικά για το σύνολο του νησιού, αλλη­λο­συν­δε­ό­μενα, τα οποία ξεκί­νη­σαν να μελε­τώ­νται εδώ και 4 δεκα­ε­τίες και ακόμα συζη­τάμε για την ανα­γκαιό­τητά τους.

Έχουν στο μεταξύ συντα­χθεί και για τα δυο έργα, μελέτες επί μελετών. Όσον αφορά στον περι­με­τρικό δακτύ­λιο, σύμφωνα με τον αρχικό σχε­δια­σμό το έργο θα ολο­κλη­ρώ­νο­νταν σε τέσ­σε­ρις φάσεις εκ των οποίων έχει κατα­σκευα­στεί μόνο η μία (λιμάνι Ακαντιάς-Καρακόνερο). Το υπό­λοιπο τμήμα έχει επί της ουσίας εγκα­τα­λει­φθεί. Επι­ση­μαί­νουμε ότι δίχως την ολο­κλή­ρωσή του (έστω και με ανα­θε­ώ­ρηση -επικαιροποίηση μέρους της χάραξής του) με παράλ­ληλη πρό­βλεψη συναρ­μο­γής με την μεσο­γειακή χάραξη, το έργο δεν εξυ­πη­ρε­τεί τις ανάγκες για τις οποίες σχε­διά­στηκε με αντί­κτυπο στο σύνολο του νησιού. Εξ’ άλλου, ας μη ξεχνάμε ότι σχεδόν όλες οι μεγάλες πόλεις της χώρας δια­θέ­τουν περι­με­τρικό δακτύ­λιο για πολλούς λόγους. Η Ρόδος, θα έπρεπε να δια­θέ­τει για ένα λόγο παρα­πάνω. Την ιδιαι­τε­ρό­τητα της χωρο­τα­ξι­κής της υπό­στα­σης. Όσον αφορά στη μεσο­γειακή χάραξη, επι­ση­μαί­νουμε ότι πόλη της Ρόδου έχει στην ουσία επε­κτα­θεί γραμ­μικά καθ’ όλο το μήκος της επαρ­χια­κής οδού από τα Κρητικά μέχρι και την Κρε­μα­στή, δημιουρ­γώ­ντας ένα ενιαίο οικι­στικό σύνολο το οποίο εξυ­πη­ρε­τεί­ται σχεδόν απο­κλει­στικά από αυτή με απο­τέ­λε­σμα τον κυκλο­φο­ριακό υπερ­κο­ρε­σμό της. Η ήδη βεβα­ρυμ­μένη αυτή αρτηρία, επι­βα­ρύ­νε­ται ακόμη περισ­σό­τερο από τις ροές από και προς το αερο­δρό­μιο με κορύ­φωση στους θερι­νούς μήνες. Οι παρεμ­βά­σεις που γίνο­νται αυτή τη στιγμή στο υπ’ όψη επαρ­χιακό δίκτυο, βελ­τιώ­νουν μεν την λει­τουρ­γι­κό­τητά του, δεν επι­λύ­ουν όμως το πρό­βλημα της κυκλο­φο­ρια­κής συμ­φό­ρη­σης. Παρα­μέ­νει επο­μέ­νως αδήριτη η ανα­γκαιό­τητα κατα­σκευής ενός νέου δρόμου που θα παρα­κάμ­πτει τα οικι­στικά σύνολα (Κρε­μα­στή, Ιαλυσός, Ιξιά, Κρητικά) αλλά και θα δια­συν­δέ­ε­ται με αυτά, θα είναι ταχείας κυκλο­φο­ρίας και θα συναρ­μό­ζε­ται με την περι­με­τρική οδό. Αυτή είναι η μεσο­γειακή χάραξη». Στο ίδιο μήκος κύματος πρό­σφατα σε συνέ­ντευξη στη «δ» και ο συγκοι­νω­νιο­λό­γος Νικολός Φαρ­μα­κί­δης. «Η πόλη της Ρόδου δεν μπορεί πλέον να λει­τουρ­γή­σει χωρίς νέους οδικούς άξονες που θα καλύ­πτουν τις ανάγκες ενός περι­φε­ρεια­κού δακτυ­λίου και μιας σύγ­χρο­νης Μεσο­γεια­κής Χάραξης. Το έργο δεν μπορεί να παρα­μέ­νει άλλο ένα «παγω­μένο» σχέδιο σε συρ­τά­ρια υπουρ­γείων και υπη­ρε­σιών. Η Ρόδος δεν αντέχει άλλη αναμονή, άλλες υπο­σχέ­σεις και άλλες εξαγ­γε­λίες χωρίς αντί­κρι­σμα. Αυτό που απαι­τεί­ται πλέον είναι σαφής πολι­τική βούληση, χρη­μα­το­δό­τηση, χρο­νο­διά­γραμμα και ουσια­στική διεκ­δί­κηση από όλους τους θεσμι­κούς φορείς του τόπου». Στην πράξη, η δημο­τική αρχή εμφα­νί­ζε­ται να απο­δέ­χε­ται σιωπηρά να καθο­ρί­ζουν άλλοι τη μοίρα του νησιού και το μέλλον των βασικών του υπο­δο­μών. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι αμεί­λι­κτη. Η Ρόδος, που υπο­δέ­χε­ται εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες και συνει­σφέ­ρει καθο­ρι­στικά στα του­ρι­στικά έσοδα της χώρας, αδυ­να­τεί να εξα­σφα­λί­σει περίπου 70 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για ένα έργο ζωτικής σημα­σίας, την ώρα που η κυβέρ­νηση δαπανά δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ για μεγά­λους οδικούς άξονες σε άλλες περιο­χές της Ελλάδας. Η αντί­θεση αυτή προ­κα­λεί εύλογα ερω­τή­ματα για τις πραγ­μα­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες του κεντρι­κού κράτους απέ­να­ντι στη Ρόδο και τα Δωδε­κά­νησα. Και όμως, η ανάγκη για τη Μεσο­γειακή Χάραξη δεν αμφι­σβη­τεί­ται από κανέναν σοβαρό επι­στη­μο­νικό ή τεχνικό φορέα. Η απο­φόρ­τιση της σημε­ρι­νής εισόδου της πόλης, η μείωση των τρο­χαίων ατυ­χη­μά­των, η καλύ­τερη σύνδεση λιμα­νιού -αεροδρομίου- του­ρι­στι­κών περιο­χών και η δημιουρ­γία ενός σύγ­χρο­νου οδικού δικτύου απο­τε­λούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη λει­τουρ­γία μιας ευρω­παϊ­κής του­ρι­στι­κής πρω­τεύ­ου­σας.