Φρέντι Μπελέρης: «Η παραμονή των ακριτών μας στα νησιά είναι θέμα εθνικής ασφάλειας»

Στην Ρόδο βρέ­θη­κε την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα, ο ευ­ρω­βου­λευ­τής της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, κ. Φρέ­ντι Μπε­λέ­ρης προ­σκε­κλη­μέ­νος της Κοι­νό­τη­τας των Βο­ρειοη­πει­ρω­τών στο νησί.

Στη συ­νέ­ντευ­ξη που πα­ρα­χώ­ρη­σε στη “δ” μι­λά­ει για τις επα­φές και την υπο­δο­χή που έτυχε στην Ρόδο, για τα θέ­μα­τα νη­σιω­τι­κό­τη­τας και την ανά­γκη να ενι­σχυ­θούν τα νησιά μας με κί­νη­τρα ώστε να μέ­νουν οι νη­σιώ­τες στον τόπο τους, ενώ ανα­φέ­ρε­ται στον πρω­το­γε­νή τομέα και στην αλιεία –για την οποία είναι υπεύ­θυ­νος στο Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά

• Κύριε Μπε­λέ­ρη, πρό­σφα­τα επι­σκε­φθή­κα­τε την Ρόδο και εί­χα­τε σειρά επα­φών. Μι­λή­στε μας γι’ αυτό.

Στη Ρόδο ήρθα μετά από πρό­σκλη­ση Βο­ρειοη­πει­ρω­τών που ζουν για χρό­νια στο νησί. Είχα συ­να­ντή­σεις και επα­φές με τον τέως δή­μαρ­χο Ρόδου κ. Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη, τον νυν δή­μαρ­χο Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη, τον ανα­πλη­ρω­τή πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Από­στο­λο Ασπρά­κη, τον Αστυ­νο­μι­κό Διευ­θυ­ντή καθώς και με εκ­προ­σώ­πους φο­ρέ­ων με τους οποί­ους συ­ζή­τη­σα, θέ­μα­τα ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας που αφο­ρούν στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των κα­τοί­κων αλλά και στα προ­βλή­μα­τα της νη­σιω­τι­κό­τη­τας.

Ήταν πολύ συ­γκι­νη­τι­κή η υπο­δο­χή που είχα στη Ρόδο, όχι μόνο από τους συ­μπα­τριώ­τες μου Βο­ρειοη­πει­ρώ­τες, αλλά απ’ όλους όσους συ­νά­ντη­σα. Με την ευ­και­ρία θα ήθελα να ευ­χα­ρι­στή­σω τους Ρο­δί­τες, για τη στή­ρι­ξή τους κατά τη διάρ­κεια της πε­ρι­πέ­τειάς μου. Στις επα­φές μου, ενη­με­ρώ­θη­κα για προ­βλή­μα­τα της πε­ριο­χής και συ­ζή­τη­σα στο πλαί­σιο της δικής μου συν­δρο­μής για την επί­λυ­σή τους.

Η Ρόδος είναι η ναυαρ­χί­δα του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού, αλλά δεν παύει να είναι νησί και να έχει τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν όλα τα νησιά, όπως η νη­σιω­τι­κό­τη­τα, η δύ­σκο­λη πρό­σβα­ση κ.λπ. Είναι ζη­τή­μα­τα που απα­σχο­λούν την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση.

• Είναι πά­ντως γε­γο­νός ότι στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση και σε άλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες που υπάρ­χουν νησιά, έχουν λυθεί κά­ποια προ­βλή­μα­τα, για τα οποία εμείς πα­λεύ­ου­με εδώ και χρό­νια, ενώ υπάρ­χει η σχε­τι­κή νο­μο­θε­σία στην Ευ­ρώ­πη.

Ασφα­λώς και λύ­νο­νται προ­βλή­μα­τα, όχι μόνο σε κά­ποιες χώρες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, αλλά και σε εμάς. Μπο­ρεί να πη­γαί­νου­με αργά, αλλά κά­ποια βή­μα­τα γί­νο­νται. Ήδη έχουν λη­φθεί μέτρα τον τε­λευ­ταίο καιρό. Αυτό δεν αφορά μόνον στη Ρόδο, αλλά σε όλα τα νησιά.

Ο μειω­μέ­νος ΦΠΑ, τα μέτρα για την συν­δε­σι­μό­τη­τα και τις συ­γκοι­νω­νί­ες. Τέ­τοιες πο­λι­τι­κές, έχουν σχε­δια­στεί σε επί­πε­δο Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Πρέ­πει να πάμε πιο γρή­γο­ρα, και για τα μι­κρό­τε­ρα νησιά. Υπάρ­χουν δια­τά­ξεις οι οποί­ες πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στο Σύ­νταγ­μα, όχι μόνο το ελ­λη­νι­κό, αλλά και στο ευ­ρω­παϊ­κό όπου προ­βλέ­πο­νται κί­νη­τρα για τη νη­σιω­τι­κό­τη­τα –δη­λα­δή ενι­σχύ­σεις- και όχι μόνο, αλλά και θέ­μα­τα όπως, για πα­ρά­δειγ­μα, το φο­ρο­λο­γι­κό κα­θε­στώς.

Η πα­ρα­μο­νή των ακρι­τών μας στα νησιά δεν έχει να κάνει μόνο με αυτή ή καθ’ αυτή την πα­ρα­μο­νή τους και τον βιο­πο­ρι­σμό τους. Είναι και ζή­τη­μα εθνι­κής ασφά­λειας. Είναι το ίδιο ση­μα­ντι­κό να έχου­με πο­λί­τες στα νησιά με το να εξο­πλι­ζό­μα­στε με αμυ­ντι­κά συ­στή­μα­τα. Άρα, πρέ­πει να προ­χω­ρή­σου­με γρή­γο­ρα, απο­φα­σι­στι­κά και να στη­ρί­ξου­με αυ­τούς τους αν­θρώ­πους.

Κι αυτό στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση σή­με­ρα, είναι κα­τα­νοη­τό. Στο νέο δη­μο­σιο­νο­μι­κό πλαί­σιο υπάρ­χουν προ­βλέ­ψεις για χρη­μα­το­δο­τή­σεις. Ενα­πό­κει­ται στη χώρα μας, αυτές οι χρη­μα­το­δο­τή­σεις να πιά­σουν τόπο και να απορ­ρο­φη­θούν.

• Τώρα, βέ­βαια, εσείς ήρ­θα­τε σε μια του­ρι­στι­κή πε­ριο­χή. Δη­λα­δή, σε μια πε­ριο­χή, η οι­κο­νο­μία της οποί­ας στη­ρί­ζε­ται αμι­γώς στον του­ρι­σμό και δεν έχει δώσει τόση ση­μα­σία όση θα έπρε­πε, για πα­ρά­δειγ­μα, στον πρω­το­γε­νή τομέα -τον οποίο κι εσείς γνω­ρί­ζε­τε, επει­δή ασχο­λεί­στε με αυτό το θέμα.

Πράγ­μα­τι, είναι απα­ραί­τη­τη η ανά­πτυ­ξη του πρω­το­γε­νούς τομέα και η δια­σύν­δε­σή του με τον του­ρι­σμό. Θα μπο­ρού­σε να είναι συν­δε­δε­μέ­να τα προ­ϊ­ό­ντα που πα­ρά­γει ο πρω­το­γε­νής το­μέ­ας να επαρ­κούν, ενώ μέρος αυτών να μπο­ρούν να αξιο­ποι­η­θούν από τον του­ρι­σμό. Δυ­στυ­χώς, πολλά χρό­νια -και εδώ έρ­χε­ται η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση που θέτει πολ­λούς πε­ριο­ρι­σμούς κι έχει δυ­σκο­λέ­ψει τη ζωή των αγρο­τών μας. Και μιλάω για όλες τις χώρες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης.

Με διά­φο­ρους πε­ριο­ρι­σμούς που βάζει, μάς έχει κα­τα­στή­σει μη αντα­γω­νι­στι­κούς. Κι έτσι έρ­χο­νται πολλά προ­ϊ­ό­ντα εκτός Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης τα οποία, σε ποιό­τη­τα, δεν είναι αυτά που πρέ­πει με απο­τέ­λε­σμα να υπάρ­χει θέμα με την ασφά­λεια των κα­τα­να­λω­τών. Άρα, θέλει ενί­σχυ­ση ο πρω­το­γε­νής το­μέ­ας.

Προ­σω­πι­κά, είμαι στην Επι­τρο­πή Αλιεί­ας, όπου έχου­με λάβει συ­γκε­κρι­μέ­νες πρω­το­βου­λί­ες μαζί με συ­να­δέλ­φους από την Ισπα­νία, την Πορ­το­γα­λία και την Ιτα­λία κι έχου­με κα­τα­θέ­σει κά­ποιες προ­τά­σεις στην Επι­τρο­πή. Πε­ρι­μέ­νου­με στο αμέ­σως προ­σε­χές διά­στη­μα να ανα­κοι­νω­θούν συ­γκε­κρι­μέ­να μέτρα όπως π.χ. να στη­ρι­χθούν οι αλιείς μας στην ανα­νέ­ω­ση του στό­λου τους, να έχουν πιο σύγ­χρο­να ερ­γα­λεία, να μπουν νέοι άν­θρω­ποι το επάγ­γελ­μα που σχε­δόν εξα­φα­νί­ζε­ται και κυ­ρί­ως στη μάχη που δί­νουν με τα τα ξε­νι­κά ήδη που έχουν έρθει στις θά­λασ­σές μας λόγω της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής.

• Επει­δή βά­λα­με και αυτή την πα­ρά­με­τρο, είναι και το θέμα του δη­μο­γρα­φι­κού για το οποίο κι εσείς έχετε πάρει θέση, ενώ γνω­ρί­ζου­με ότι απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τη­τα και για την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση.

Κοι­τάξ­τε, το δη­μο­γρα­φι­κό είναι ίσως από τα με­γα­λύ­τε­ρα προ­βλή­μα­τα της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία, το 2050 η Ευ­ρώ­πη θα απο­τε­λεί μόνο το 4% του πα­γκό­σμιου πλη­θυ­σμού. Εί­μα­στε δη­λα­δή, η ήπει­ρος που συρ­ρι­κνώ­νε­ται με τα­χύ­τα­τους ρυθ­μούς.

Υπάρ­χουν συ­γκε­κρι­μέ­νες πο­λι­τι­κές στα τε­λευ­ταία χρό­νια για την αντι­με­τώ­πι­ση του δη­μο­γρα­φι­κού, για να αντι­στρέ­ψου­με αυτή την πο­ρεία προς τη συρ­ρί­κνω­ση. Πι­στεύω ότι θα έχου­με πολύ σύ­ντο­μα απο­τε­λέ­σμα­τα, τόσο από εθνι­κές πο­λι­τι­κές που έχουν να κά­νουν με την ενί­σχυ­ση των νέων ζευ­γα­ριών στο στε­γα­στι­κό, με την νη­σιω­τι­κό­τη­τα, με την στή­ρι­ξη της επαρ­χί­ας κ.λπ. Αυτά δεν έχουν να κά­νουν μόνο με οι­κο­νο­μι­κά κί­νη­τρα. Πρό­κει­ται για ένα κοι­νω­νι­κό φαι­νό­με­νο. Δυ­στυ­χώς θέλει πα­ράλ­λη­λη δράση για να μπο­ρέ­σου­με να ανα­τρέ­ψου­με την αρ­νη­τι­κή πο­ρεία του δη­μο­γρα­φι­κού. Διότι, υπάρ­χουν και πάρα πολ­λοί συ­μπο­λί­τες μας οι οποί­οι έχουν την οι­κο­νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα να κά­νουν και δύο και τρία και τέσ­σε­ρα παι­διά, αλλά δεν το κά­νουν. Άρα είναι ένα σύν­θε­το ζή­τη­μα στο οποίο θα πρέ­πει να εν­σκή­ψει η Πο­λι­τεία και να δώσει με­γα­λύ­τε­ρη προ­σο­χή, ώστε να μην… εξα­φα­νι­στού­με και ως έθνος αλλά και ως Ευ­ρώ­πη.

• Πρό­σφα­τα η Κο­μι­σιόν απά­ντη­σε σε μία επι­στο­λή την οποία στεί­λα­τε σχε­τι­κά με τον σε­βα­σμό στα θε­με­λιώ­δη πε­ριου­σια­κά και μειο­νο­τι­κά δι­καιώ­μα­τα στην Αλ­βα­νία ως μέρος των εντα­ξια­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων και θα ήθελα το σχό­λιό σας.

Με πρω­το­βου­λία της Ελ­λά­δας, η Αλ­βα­νία, τα δυ­τι­κά Βαλ­κά­νια οδεύ­ου­νε προς την έντα­ξή τους στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Το να μπει η Αλ­βα­νία στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση θα είναι χρή­σι­μο, τόσο για τις δι­με­ρείς σχέ­σεις όσο και την Εθνι­κή Ελ­λη­νι­κή Μειο­νό­τη­τα αλλά και για τον Αλ­βα­νι­κό λαό.

Μέχρι να μπει όμως, εμείς θα έπρε­πε να έχου­με (πε­ρι­λαμ­βά­νω και τον εαυτό μου ως μέλος της Εθνι­κής Μειο­νό­τη­τας αλλά και όλοι οι Βο­ρειοη­πει­ρώ­τες) πρό­σβα­ση και εκ­παί­δευ­ση στην ελ­λη­νι­κή γλώσ­σα σε όλες τις βαθ­μί­δες, να ανα­γνω­ρι­στεί το δι­καί­ω­μα να αυ­το­προσ­διο­ρί­ζο­νται ως Έλ­λη­νες, να πη­γαί­νου­με ελεύ­θε­ρα στις εκ­κλη­σί­ες…

Πράγ­μα­τα που δυ­στυ­χώς σή­με­ρα στην Αλ­βα­νία είναι ζη­τού­με­να. Αυτό επε­σή­μα­να με την επι­στο­λή μου και η απά­ντη­ση ήταν ότι είναι προ­τε­ραιό­τη­τα της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, που πα­ρα­κο­λου­θεί από πολύ κοντά αυτές τις εξε­λί­ξεις. Ελ­πί­ζω να μην μεί­νουν στα λόγια και όταν έρθει η ώρα, όταν πρέ­πει να λη­φθούν οι τε­λι­κές απο­φά­σεις, η Αλ­βα­νία να έχει κάνει τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που απαι­τού­νται. Βέ­βαια πρέ­πει να πούμε ότι οι εντα­ξια­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις θα κρα­τή­σουν πολύ ακόμα, δη­λα­δή δεν θα εντα­χθεί πολύ σύ­ντο­μα. Αλλά σί­γου­ρα, η Αλ­βα­νία έχει ανοί­ξει όλα τα κε­φά­λαια -δεν έχει κλεί­σει κα­νέ­να. Ο στό­χος της αλ­βα­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης είναι εντός του 2027 να έχει κλεί­σει τα κε­φά­λαια. Ένας ορί­ζο­ντας που είναι, όμως, πολύ αμ­φι­σβη­τού­με­νος είναι το 2030. Άρα πρέ­πει να μπουν οι βά­σεις και να γί­νουν οι απα­ραί­τη­τες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις.