Ροδίτης στο εδώλιο για 62 πλαστά έγγραφα και απάτη σχεδόν μισού εκατομμυρίου στον ΕΟΠΥΥ

• Με ένα οργανωμένο σύστημα εικονικών ασφαλιστικών και φορολογικών ενημεροτήτων, φέρεται να αποσπούσε επί χρόνια χρήματα από τον ασφαλιστικό οργανισμό για λογαριασμό φαρμακείου που δεν είχε δικαίωμα να εισπράττει

Στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Δωδεκανήσου οδηγείται ημεδαπός, αντιμέτωπος με βαριές κατηγορίες πλαστογραφίας, απάτης σε βάρος του Δημοσίου και υπεξαίρεσης. Το ποσό που φέρεται να αποσπάστηκε παράνομα από τον ΕΟΠΥΥ ανέρχεται σε 496.387,47 ευρώ αριθμός που αποτυπώνει το εύρος μιας υπόθεσης η οποία εκτυλίχθηκε σε βάθος πενταετίας, από το 2013 έως το 2018.

Η αρχή: μία πλαστή ενημερότητα που  άνοιξε κερκόπορτα
Το νήμα της υπόθεσης άρχισε να ξετυλίγεται το 2018, όταν ο ΕΦΚΑ Δωδεκανήσου εντόπισε μία ύποπτη ασφαλιστική ενημερότητα, η οποία είχε υποβληθεί στον ΕΟΠΥΥ προκειμένου να εγκριθεί η αποζημίωση φαρμακευτικών δαπανών. Η αντιπαραβολή των στοιχείων με τα αρχεία των αρμόδιων υπηρεσιών έδειξε ότι το έγγραφο ήταν πλαστό κανένας αριθμός πρωτοκόλλου δεν αντιστοιχούσε σε πραγματική έκδοση από τον ΕΦΚΑ ή τη ΔΟΥ.
Αυτό το εύρημα δεν έμεινε μεμονωμένο.
Οι ελεγκτικές υπηρεσίες προχώρησαν σε πολύπλευρη έρευνα και ανακάλυψαν ένα εκτεταμένο σύστημα παραποίησης δημόσιων εγγράφων. Συνολικά 62 πλαστά έγγραφα, 22 ασφαλιστικές και 40 φορολογικές ενημερότητες, φέρεται να υποβλήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μέσω του Φαρμακευτικού Συλλόγου Δωδεκανήσου.
Φαρμακείο στο όνομα άλλου, διαχείριση από έναν
Το φαρμακείο τυπικά λειτουργούσε στο όνομα της συζύγου του κατηγορουμένου. Ωστόσο, σύμφωνα με μαρτυρίες και έγγραφα που συμπεριλαμβάνονται στη δικογραφία, ο ίδιος ο κατηγορούμενος είχε αναλάβει στην πράξη την πλήρη οικονομική διαχείριση της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένης της επικοινωνίας με δημόσιους φορείς και τραπεζικά ιδρύματα. Μάλιστα, ο ίδιος φέρεται να έχει δηλώσει ότι “προσκόμιζε τις συνταγές στον ΕΟΠΥΥ” και ότι “ανέλαβε τη διαχείριση των τραπεζικών λογαριασμών”.
Εκεί ακριβώς εντοπίζεται και το κρίσιμο σημείο της υπόθεσης. Για εισπράξεις άνω των 3.000 ευρώ, ο ΕΟΠΥΥ απαιτεί ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα. Η επιχείρηση, ωστόσο, διατηρούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της επίμαχης περιόδου ληξιπρόθεσμες οφειλές που δεν είχαν ρυθμιστεί, γεγονός που κατέστη εμπόδιο στην έκδοση νόμιμων πιστοποιητικών. Κατά πληροφορίες, αντί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα νόμιμα, ο κατηγορούμενος φέρεται να επέλεγε κάθε φορά τη λύση της πλαστογράφησης.

Πώς λειτούργησε το σχήμα
Η μέθοδος είναι σχετικά απλή στη σύλληψή της, αν και οργανωμένη στην εκτέλεσή της. Ο κατηγορούμενος φέρεται να κατάρτιζε έγγραφα που πιστοποιούσαν εικονική φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, με αποτέλεσμα ο ασφαλιστικός οργανισμός να εγκρίνει κανονικά τις πληρωμές για τις φαρμακευτικές συνταγές που εκτελούνταν στο φαρμακείο.
Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι τα στοιχεία των εγγράφων δεν αντιστοιχούσαν σε κανένα υπαρκτό αριθμό πρωτοκόλλου των αρμόδιων υπηρεσιών.
Αθροιστικά, σε διάστημα πέντε χρόνων, εισπράχθηκαν έτσι συνολικά 496.387,47 ευρώ, τα οποία ο κατηγορούμενος φέρεται να ιδιοποιήθηκε παρανόμως.

Οι ισχυρισμοί της υπεράσπισης και  η αξιολόγησή τους
Ο κατηγορούμενος αρνείται κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή. Ισχυρίζεται ότι η οικονομική διαχείριση ανήκε εξ ολοκλήρου στην ιδιοκτήτρια του φαρμακείου ή στον λογιστή της, ενώ επικαλείται και ζήτημα εκχώρησης απαιτήσεων έναντι τρίτων για να εξηγήσει τις χρηματικές ροές.
Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών απορρίπτει αυτές τις θέσεις ως αβάσιμες. Η επιχειρηματολογία περί εκχώρησης δεν τεκμηριώθηκε, αφού απουσιάζουν τα κρίσιμα έγγραφα που θα τη στήριζαν, όπως ιδιωτικά συμφωνητικά ή αναγγελίες εκχώρησης. Αντιθέτως, μαρτυρικές καταθέσεις, λογιστικά στοιχεία και δηλώσεις του ιδίου του κατηγορουμένου κρίνονται ως στοιχεία επαρκώς ενοχοποιητικά, ώστε να δικαιολογούν την παραπομπή στο ακροατήριο.
Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, τα αδικήματα για τα οποία κρίθηκε ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ενοχής είναι πλαστογραφία κατ’ εξακολούθηση, υπεξαίρεση και απάτη σε βάρος του Δημοσίου — και για τα 3 με συνολικό ύψος αντικειμένου άνω των 120.000 ευρώ, κατηγορία που τα κατατάσσει στα κακουργήματα.
Από το 2025 βρίσκεται σε ισχύ περιοριστικός όρος απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, που επιβλήθηκε με τη σύμφωνη γνώμη του ανακριτή. Το μέτρο σκοπεί τόσο στην αποτροπή περαιτέρω εγκληματικής δραστηριότητας όσο και στη διασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμένου ενώπιον της Δικαιοσύνης κατά τη διαδικασία που ακολουθεί.