Στάθης Μαστροκούκος, δάσκαλος της Τελένδου: Τα νησιά μας, τα σχολεία μας και τα μάτια μας!

• Έκ­κλη­ση του εκ­παι­δευ­τι­κού προς την πο­λι­τεία να βρε­θεί παιδί για να φοι­τή­σει στην Α’ τάξη του Δ.Σ. ώστε να μην έχει την τύχη του σχο­λεί­ου των Αρ­κιών και κιν­δυ­νεύ­σει με λου­κέ­το • Δύο μα­θη­τές, ο Σάβ­βας και ο Κυ­ριά­κος, φοι­τούν στην Ε’ τάξη

Eνας νέος δά­σκα­λος, ο Στά­θης Μα­στρο­κού­κος, διο­ρί­σθη­κε πριν από δύο εβδο­μά­δες στο Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο της Τε­λέν­δου. Είναι ανα­πλη­ρω­τής δά­σκα­λος, που έχει ανα­λά­βει κα­θή­κο­ντα στο μικρό σχο­λείο της Δω­δε­κα­νή­σου, με τους δύο μα­θη­τές, τον Σάββα και τον Κυ­ριά­κο, που φοι­τούν στην Ε΄ τάξη. Μία ευ­χά­ρι­στη έκ­πλη­ξη τους πε­ρί­με­νε την Τε­τάρ­τη 12 Νο­εμ­βρί­ου, όταν επι­κοι­νώ­νη­σε μαζί τους ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας, Κων­στα­ντί­νος Τα­σού­λας, εκ­φρά­ζο­ντας τη στή­ρι­ξή του στο σχο­λείο και τα παι­διά και τα συγ­χα­ρη­τή­ριά του προς τον δά­σκα­λο για την επι­λο­γή του να υπη­ρε­τή­σει στο νησί.

Ο νε­ο­διο­ρι­σθείς εκ­παι­δευ­τι­κός διέ­κο­ψε τη γο­νι­κή του άδεια, όπως επι­ση­μαί­νει στη «δ» και ανέ­λα­βε την πρω­το­βου­λία για άμεση κά­λυ­ψη της θέσης, ώστε να μην κλεί­σει ένα από τα μι­κρό­τε­ρα σχο­λεία της Ελ­λά­δας, με μόλις δύο μα­θη­τές που συ­νε­χί­ζει απρό­σκο­πτα να λει­τουρ­γεί. Η προη­γού­με­νη δα­σκά­λα χρειά­στη­κε να απο­χω­ρή­σει για προ­σω­πι­κούς λό­γους και ο Στά­θης Μα­στρο­κού­κος απο­φά­σι­σε να ανα­λά­βει κα­θή­κο­ντα ώστε να μην κλεί­σει το σχο­λείο, με­τα­βαί­νο­ντας κα­θη­με­ρι­νά από την Κά­λυ­μνο με καΐκι από τις Μυρ­τιές. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η φε­τι­νή σχο­λι­κή χρο­νιά 2025–2026 στο Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο της Τε­λέν­δου ξε­κί­νη­σε με τον κα­θιε­ρω­μέ­νο αγια­σμό στις 11 Σε­πτεμ­βρί­ου, στον οποίο πα­ρε­βρέ­θη­κε ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας, Κων­στα­ντί­νος Τα­σού­λας, όπου επε­σή­μα­νε με έμ­φα­ση ότι «η αν­θρώ­πι­νη πα­ρου­σία στις ακρι­τι­κές πε­ριο­χές δι­καιώ­νει και δίνει πο­λύ­τι­μο νόημα στην εθνι­κή κυ­ριαρ­χία», προ­σθέ­το­ντας πως «τα σύ­νο­ρά μας είναι και οι άν­θρω­ποί μας».

Στην ακρι­τι­κή Ελ­λά­δα, εκεί όπου η από­στα­ση από τα με­γά­λα αστι­κά κέ­ντρα είναι με­γά­λη, η λει­τουρ­γία ενός σχο­λεί­ου ακόμη και για έναν μόνο μα­θη­τή απο­κτά ιδιαί­τε­ρο συμ­βο­λι­σμό και εθνι­κή ση­μα­σία, όπου η πο­λι­τεία ορθά επι­λέ­γει να κρατά ανοι­χτές αυτές τις σχο­λι­κές μο­νά­δες μόρ­φω­σης και γνώ­σης.

Η πα­ρου­σία ενός εκ­παι­δευ­τι­κού και ενός μα­θη­τή ση­μαί­νει ότι ο τόπος αυτός ζει, αντι­στέ­κε­ται στην ερή­μω­ση και δια­τη­ρεί την ελ­πί­δα για το μέλ­λον, καθώς η εκ­παί­δευ­ση λει­τουρ­γεί ως εγ­γύ­η­ση ότι η Ελ­λά­δα υπάρ­χει και στις πιο απο­μα­κρυ­σμέ­νες της γω­νιές, κό­ντρα στο δη­μο­γρα­φι­κό πρό­βλη­μα, που είναι σή­με­ρα και το με­γά­λο εθνι­κό ζή­τη­μα που αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα μας. Οι δά­σκα­λοι που υπη­ρε­τούν σε τέ­τοια σχο­λεία απο­τε­λούν ζω­ντα­νά πα­ρα­δείγ­μα­τα αφο­σί­ω­σης και προ­σφο­ράς. Κρα­τούν την ελ­λη­νι­κή παι­δεία εκεί όπου η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα είναι συχνά δύ­σκο­λη, αλλά η αξία της πα­ρου­σί­ας ανε­κτί­μη­τη. Ένα σχο­λείο με έναν μα­θη­τή μπο­ρεί να μοιά­ζει μικρό, όμως στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι τε­ρά­στιο — γιατί μέσα του χωρά ολό­κλη­ρη την ψυχή της Ελ­λά­δας.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Πότε ανα­λά­βα­τε κα­θή­κο­ντα κ. Μα­στρο­κού­κο στο Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο της Τε­λέν­δου;

Τώρα δια­νύ­ου­με τη δεύ­τε­ρη εβδο­μά­δα που είμαι εδώ στο νησί. Είναι όλα υπέ­ρο­χα κυρία Πα­μπρή, νιώθω πάρα πολύ τυ­χε­ρός και θεωρώ ότι όλη η χρο­νιά θα κυ­λή­σει εξαι­ρε­τι­κά. Είναι δύο εξαι­ρε­τι­κά παι­διά τα οποία με­γα­λώ­νουν σε ένα πε­ρι­βάλ­λον φυ­σι­κό, μα­κριά από εξαρ­τή­σεις της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, όπως είναι το ίντερ­νετ, το κι­νη­τό, το τά­μπλετ, όπως είναι τα ση­με­ρι­νά παι­διά.

• Το σχο­λείο της μι­κρής Τε­λέν­δου, κ. Μα­στρο­κού­κο, δεν είναι μόνο ένα εκ­παι­δευ­τι­κό ίδρυ­μα, αλλά είναι ένα σχο­λείο εθνι­κής ση­μα­σί­ας. Επι­τε­λεί­τε κι ένα σπου­δαίο έργο αυτή τη στιγ­μή, ένα εθνι­κό λει­τούρ­γη­μα.

Εμείς εδώ, γε­νι­κό­τε­ρα ως Κα­λύ­μνιοι, λέμε τα νησιά μας, τα σχο­λεία μας και τα μάτια μας. Αυτή την έκ­φρα­ση ξέ­ρου­με εδώ πέρα. Δεν είναι δυ­να­τόν, έχο­ντας την εμπει­ρία των Ιμίων προ 30 χρό­νων πε­ρί­που, να ζή­σου­με τέ­τοια φαι­νό­με­να. Η Ελ­λά­δα είχε βρε­θεί τότε εκτε­θει­μέ­νη με δύο βρά­χους, αλλά φα­ντα­στεί­τε, θα γι­νό­ταν κάτι τέ­τοιο, εάν αυτοί εδώ πέρα οι βρά­χοι υπήρ­χαν με έστω και ένα σπίτι. Δεν θα γι­νό­ταν προ­φα­νώς. Οπότε δεν επι­τρέ­που­με και εμείς να ξα­να­συμ­βεί κάτι τέ­τοιο.

• Και εσείς δια­κό­ψα­τε τη γο­νι­κή σας άδεια που εί­χα­τε, γιατί έχετε δύο μικρά παι­διά, που κά­ποιος άλλος δεν θα το έκανε εύ­κο­λα. Και θέλω να σας ρω­τή­σω αν υπάρ­χει αγω­νία για το μέλ­λον του σχο­λεί­ου, δε­δο­μέ­νου ότι έχετε τα δύο παι­διά που μου εί­πα­τε ότι είναι στην πέμ­πτη τάξη, του χρό­νου τε­λειώ­νουν το Δη­μο­τι­κό. Φα­ντά­ζο­μαι ότι σας περ­νά­ει από το μυαλό η σκέψη να μην συμ­βεί κάτι αντί­στοι­χο με το Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο των Αρ­κιών.

Θεωρώ ότι θα ερ­χό­τα­νε άλλος εκ­παι­δευ­τι­κός, απλά έτυχε να ήμουν εγώ. Οι δια­δι­κα­σί­ες του Υπουρ­γεί­ου αρ­γούν λίγο όσον αφορά το κομ­μά­τι των φά­σε­ων, οπότε το σχο­λείο θα μπο­ρού­σε να μεί­νει και κλει­στό εδώ και δύο μήνες. Και ξέ­ρε­τε ότι τα παι­διά είναι σε μια ευαί­σθη­τη ηλι­κία και θα είναι δύ­σκο­λο μετά για αυτά για να ξα­να­ε­πα­νέλ­θουν.

• Στέ­κο­μαι στο κομ­μά­τι και των παι­διών. Είναι ένα μικρό νησί με λί­γους κα­τοί­κους. Δεν ξέρω αν υπάρ­χει συ­νέ­χεια. Γιατί για να έχετε δύο παι­διά στην Ε’ τάξη που τε­λειώ­νουν του χρό­νου το Δη­μο­τι­κό, αυτό ση­μαί­νει ότι του αντί­χρο­νου μπο­ρεί να μην λει­τουρ­γεί και αυτό, όπως το σχο­λείο των Αρ­κιών.

Μέσω του σταθ­μού σας θα ήθελα να κάνω και μια έκ­κλη­ση προς τους αρ­μό­διους που δια­χει­ρί­ζο­νται τις τύχες μας να δώ­σουν τα αντί­στοι­χα κί­νη­τρα ώστε να ήταν ευχής έργον εχθές κιό­λας να εί­χα­με ένα παιδί Α’ Δη­μο­τι­κού κι αν όχι ένα να εί­χα­με εκα­τόν ένα που το σώ­σα­νε, να ξέ­ρου­με ότι το σχο­λείο θα ήταν πάντα λει­τουρ­γι­κό.

Και ανοι­χτό.

• Το σχο­λείο είναι άρτια εξο­πλι­σμέ­νο; Γιατί σε τέ­τοιες πε­ρι­πτώ­σεις στην ακρι­τι­κή Ελ­λά­δα, όχι μόνο στα νησιά αλλά και στην ορει­νή ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα βλέπω ότι όταν υπάρ­χουν μο­νο­θέ­σια/ δι­θέ­σια σχο­λεία, υπάρ­χει και πολύ με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον από ομί­λους για χο­ρη­γί­ες και από διά­φο­ρες εθε­λο­ντι­κές ομά­δες που σπεύ­δουν να βοη­θή­σουν.

Εγώ πραγ­μα­τι­κά κυρία Πα­μπρή νιώθω τυ­χε­ρός, από την εμπει­ρία αυτές τις μέρες με τη δη­μο­σιό­τη­τα που έχει πάρει το θέμα. Δεν προ­λα­βαί­νω στην κυ­ριο­λε­ξία να ση­κώ­νω τα τη­λέ­φω­να. Κό­σμος από κάθε γωνιά της Ελ­λά­δας καλεί είτε στο κι­νη­τό είτε στο σχο­λείο και είναι πρό­θυ­μος να δώσει να προ­σφέ­ρει και το σχο­λείο μας να σας πω την αλή­θεια είναι πλή­ρως εξο­πλι­σμέ­νο και θα έρ­θουν κι άλλα. Θα ήθελα πραγ­μα­τι­κά να ευ­χα­ρι­στή­σω τον κόσμο από τα βάθη της καρ­διάς μου. Μά­λι­στα τώρα ετοι­μά­ζε­ται και μία με­γά­λη χο­ρη­γία από το Ίδρυ­μα Χα­τζη­γά­κη στον προ­αύ­λιο χώρο του σχο­λεί­ου. Θα δη­μιουρ­γη­θεί ένας χώρος 5×5. Το εν­δια­φέ­ρον του κό­σμου πραγ­μα­τι­κά είναι συ­γκι­νη­τι­κό και ήθελα να συ­μπλη­ρώ­σω ότι εί­μα­στε σε συ­ζη­τή­σεις με αρ­κε­τά σχο­λεία σε όλη την Ελ­λά­δα και από τη Θεσ­σα­λο­νί­κη και από την Κρήτη, από την Αθήνα και τον Πει­ραιά, τα οποία έχουν δη­λώ­σει το εν­δια­φέ­ρον τους να έρ­θουν να επι­σκε­φτούν τον μικρό Σάββα και τον μικρό Κυ­ριά­κο.

• Πώς κυλά ο σχο­λι­κός χρό­νος; Δί­νε­τε έμ­φα­ση και στη βιω­μα­τι­κή εκ­παί­δευ­ση;

Το κα­λύ­τε­ρο σχο­λείο δεν είναι οι 4 τοί­χοι, πι­στέψ­τε με. Έξω στη φύση έχει τόσα πράγ­μα­τα να δεις και να κα­τα­νο­ή­σεις. Ση­μα­ντι­κό τα παι­διά, να με­γα­λώ­νουν με φυ­σι­κό τρόπο, κά­νου­με κά­ποιες κι­νή­σεις οι οποί­ες είναι βιω­μα­τι­κές, τις επε­ξερ­γα­ζό­μα­στε και τις ανα­λύ­ου­με για ποιον λόγο γί­νο­νται. Πραγ­μα­τι­κά είναι πολύ εν­δια­φέ­ρον και γι’ αυτά τα δύο παι­διά θα είναι μια πολύ καλή εμπει­ρία και για μένα και θα τα έχω ως πα­ρά­δειγ­μα.

• Εσείς πη­γαί­νε­τε κα­θη­με­ρι­νά από την Κά­λυ­μνο στην Τέ­λεν­δο τα­ξι­δεύ­ο­ντας από τις Μυρ­τιές με καΐκι;

Ναι, είναι πέντε λεπτά με το καϊ­κά­κι. Είναι πολύ κο­ντι­νή από­στα­ση.

• Εσείς είστε ανα­πλη­ρω­τής, δεν είστε μό­νι­μος.

Ανα­πλη­ρω­τής. Μό­νι­μη ήταν η προη­γού­με­νη δα­σκά­λα, η οποία έφυγε για προ­σω­πι­κούς λό­γους.

• Και μά­λι­στα εκεί τότε στον Αγια­σμό, στο πρώτο κου­δού­νι ήταν και ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Κ. Τα­σού­λας φέτος, δί­νο­ντας έναν ιδιαί­τε­ρο συμ­βο­λι­σμό με την επί­σκε­ψή του αυτή στην ακρι­τι­κή Τέ­λεν­δο. Εί­χα­τε και τη­λε­φω­νι­κή επι­κοι­νω­νία μαζί του;

Την Τε­τάρ­τη μας κά­λε­σε το γρα­φείο του Πρό­ε­δρου κ. Τα­σού­λα. Μι­λή­σα­με με τον ίδιο τον Πρό­ε­δρο κι εγώ και τα παι­διά. Του ανέ­φε­ρα κά­ποια ζη­τή­μα­τα και μου έκανε με­γά­λη εντύ­πω­ση το εν­δια­φέ­ρον του να μι­λή­σει στους μι­κρούς μα­θη­τές, στους οποί­ους μί­λη­σε ξε­χω­ρι­στά και ανα­μέ­νου­με και τα δώρα του! Το σο­κα­ρι­στι­κό της όλης υπό­θε­σης αυτών των ημε­ρών είναι όχι μόνο το τη­λέ­φω­νο του ΠτΔ, αλλά είναι η απή­χη­ση όλου του κό­σμου από όλα τα μέρη της Ελ­λά­δας που μας δί­νουν την ευ­και­ρία να μας ρω­τή­σουν, παι­διά τι θέ­λε­τε, τι χρειά­ζε­στε, τι έχετε ανά­γκη να σας στεί­λου­με ευ­χα­ρί­στως, από φο­ρείς, από συλ­λό­γους, γε­νι­κό­τε­ρα από όλο τον κόσμο.

• Δεν συμ­βαί­νει κάθε μέρα να σε καλεί ο Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας!

Εγώ τον ευ­χα­ρί­στη­σα για το αν­θρώ­πι­νο εν­δια­φέ­ρον που δεί­χνει κυ­ρί­ως στα παι­διά. Του έθεσα κά­ποια ζη­τή­μα­τα γε­νι­κό­τε­ρα για το νησί και μά­λι­στα είπε ότι θα εί­μα­στε σε επι­κοι­νω­νία. Ανταλ­λά­ξα­με αριθ­μούς και γε­νι­κό­τε­ρα για ό,τι χρεια­στού­με, μας υπο­σχέ­θη­κε ότι θα είναι δίπλα μας.

• Τι ζη­τή­σα­τε για το νησί;

Θα χαρώ να τα πούμε όταν δούμε τα απο­τε­λέ­σμα­τα…!!

• Ως προς τα δώρα, τι θα στεί­λει ο ΠτΔ στα παι­διά;

Δεν γνω­ρί­ζω, αλλά από ό,τι κρυφά άκου­σα… ρώ­τη­σε τι νού­με­ρο πα­πού­τσια φο­ρά­νε.

• Ως προς τις δυ­σκο­λί­ες που συ­να­ντά ένας νέος άν­θρω­πος όπως εσείς, που έχετε οι­κο­γέ­νεια, δύο παι­διά, που είστε ανα­πλη­ρω­τής… που ο μι­σθός σας φα­ντά­ζο­μαι δεν θα ξε­περ­νά­ει τα 800 κάτι ευρώ…

Γύρω στο χι­λιά­ρι­κο είναι. Εγώ με δύο παι­διά είμαι γύρω στα 1.150 ευρώ.

-Όταν κα­λεί­σαι να υπη­ρε­τή­σεις σ’ ένα ακρι­τι­κό νησί, πώς μπο­ρεί να αντα­πε­ξέλ­θει ένας εκ­παι­δευ­τι­κός με αυτόν τον μισθό; Δύ­σκο­λες οι κα­τα­στά­σεις με το στε­γα­στι­κό, αν χρειά­ζε­ται κά­ποιος για το ενοί­κιο του σπι­τιού τα δύο τρίτα του μι­σθού πολ­λές φορές.

Θα σας πω την εμπει­ρία μου από τη Σα­ντο­ρί­νη, την οποία άκου­γα αλλά δεν πί­στευα… και όταν πραγ­μα­τι­κά αντί­κρι­σα δα­σκά­λους, για­τρούς και νο­ση­λευ­τές… να πη­γαί­νουν πρώτη φορά στο νησί εκεί και να κοι­μού­νται σε πα­γκά­κια… σε αυ­το­κί­νη­τα, να μην μπο­ρούν να βρουν σπίτι. Ένα σπίτι, μια γκαρ­σο­νιέ­ρα της τάξης των 800 ευρώ. Λέω, τι γί­νε­ται εδώ πέρα ρε παι­διά, τι γί­νε­ται; Ήταν απί­στευ­τα, απί­στευ­τα δύ­σκο­λο. Θεωρώ όμως ότι εμείς εδώ στα Δω­δε­κά­νη­σα δεν έχου­με του­ρι­στι­κο­ποι­η­θεί τόσο πολύ όσο οι Κυ­κλά­δες και δια­θέ­του­με ακόμα την αν­θρω­πιά μέσα μας. Οπότε τα ενοί­κια των δα­σκά­λων, των κα­θη­γη­τών και των για­τρών είναι ακόμα σε χα­μη­λά επί­πε­δα. Όμως σί­γου­ρα στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα υπάρ­χουν πε­ριο­χές που είναι απλη­σί­α­στες και θα πρέ­πει άμεσα το κρά­τος να πα­ρέμ­βει ούτως ώστε όλες οι σχο­λι­κές μο­νά­δες σε όλη τη χώρα και τα νο­σο­κο­μεία μας και γε­νι­κό­τε­ρα όλ οι κλά­δοι… να είναι πλή­ρως εξο­πλι­σμέ­νοι.

• Θυ­μί­στε μου πόσοι είναι οι κά­τοι­κοι στην Τέ­λεν­δο;

Τον χει­μώ­να είναι γύρω στους 15.

• Υπάρ­χουν άλλα παι­διά στο νησί ή μόνο τα δύο;

Είναι μόνο τα δύο παι­διά. Και κά­νου­με και την έκ­κλη­ση μέσω εσάς. Θα ήταν ευχής έργον… εχθές κι όλας να εί­χα­με ένα παιδί Α’ δη­μο­τι­κού.