Airbnb: Σενάρια για εκπτώσεις φόρου στα ενοίκια και αυξήσεις στις βραχυχρόνιες μισθώσεις

Μειώ­σεις φόρου για όσους επι­λέ­γουν να δια­θέ­τουν κατοι­κίες για μακρο­χρό­νια ενοι­κί­αση, αλλά και αυξή­σεις φόρου για όσους εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται πιο εντα­τικά τα ακίνητά τους με μισθώ­σεις τύπου Airbnb, φέρνουν στο προ­σκή­νιο οι πιέσεις προς την κυβέρ­νηση για λήψη μέτρων που θα ρίξει τα ενοίκια. Η λύση αυτή φαί­νε­ται να κερ­δί­ζει τελικά έδαφος, όπως απο­κά­λυψε προ δύο εβδο­μά­δων το newmoney.gr. Οι ορι­στι­κές απο­φά­σεις θα ληφθούν τον Σεπτέμ­βριο και, πιθα­νό­τατα, θα ανα­κοι­νω­θούν από τον πρω­θυ­πουργό στη ΔΕΘ.

Στην πράξη, το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο αντι­με­τω­πί­ζει δύο ζητή­ματα:

– να αυξηθεί η προ­σφορά στέγης προς ενοι­κί­αση, για να εξι­σορ­ρο­πη­θούν οι τιμές ενοι­κί­α­σης. Το πρό­βλημα είναι και πανευ­ρω­παϊκό και θα απα­σχο­λή­σει και την νέα Ευρω­παϊκή Επι­τροπή. Στην Ελλάδα όμως έχει ήδη δια­πι­στω­θεί τερά­στιο πρό­βλημα έλλει­ψης κατοι­κιών και στο κέντρο της Αθήνας, και σε περιο­χές γύρω από αυτό, και σε νησιά, και σε όλους του του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της χώρας, που έχουν σαν απο­τέ­λε­σμα να μη βρί­σκουν προσιτή -ή καθόλου- στέγη, νέα ζευ­γά­ρια, γιατροί, αστυ­νο­μι­κοί ή δάσκα­λοι που παίρ­νουν μετά­θεση κλπ.

– να δώσει κίνητρα για μακρο­χρό­νιες μισθώ­σεις, χωρίς να επι­βάλ­λει μεγάλες απα­γο­ρεύ­σεις στις βρα­χυ­χρό­νιες που μπορεί να κατα­πέ­σουν δικα­στικά και δεν φαί­νε­ται να λύνουν το πρό­βλημα πουθενά, ούτε σε άλλες χώρες που έχουν ανάλογο πρό­βλημα λόγω υπερ­του­ρι­σμού (πχ Ισπανία κλπ).

Στο πλαίσιο αυτό εξε­τά­ζο­νται «ισορ­ρο­πη­μέ­νες» ή εναλ­λα­κτι­κές λύσεις, στη λογική «άλλο ένα σπίτι στο νοίκι για 3 χρόνια, άλλο οι μισθώ­σεις με τη βδομάδα ή τη μέρα». Τα σχέδια για ειση­γή­σεις και μέτρα που θα βγουν προς δια­βού­λευση προ­βλέ­πουν:

– μείωση φόρου στις «κανο­νι­κές» μακρο­χρό­νιες μισθώ­σεις. Εδώ και χρόνια θεω­ρεί­ται πρό­βλημα ότι ο φόρος από 15% (και από το 1ο ευρώ) εκτι­νάσ­σε­ται απότομα στο 35% μετά τις 12.000! Αυτό δίνει κίνητρο να δηλώ­νουν σχεδόν όλοι κάτω από 12.000 ευρώ, αφού σε κάθε ευρώ πάνω από 1.000 ευρώ το μήνα, το κράτος παίρνει αυτο­μά­τως το 1/3 αντί το 1/6 που ισχύει για κάτω από 12.000 το χρόνο. Μια πιο ορθο­λο­γική κλι­μά­κωση για μισθώ­ματα από 10.000 ή 12.000 και ως 15.000 ή και 20.000 ευρώ το χρόνο, θα μπο­ρούσε να φέρει έσοδα από μείωση της φορο­α­πο­φυ­γής.

– ο φόρος στις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις να μείνει ίδιος ή να αυξηθεί, ώστε να απο­κτή­σει συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα και ουσια­στικό κίνητρο η μακρο­χρό­νια μίσθωση. Ποσά και ποσοστά έχουν ακου­στεί διάφορα ότι έχουν πέσει στο τραπέζι, αλλά δεν έχει απο­φα­σι­στεί ακόμα πια θα είναι τελικά η κατεύ­θυνση, δηλαδή αν θα υπάρ­ξουν επι­βα­ρύν­σεις ή, απλώς, δεν θα υπάρ­ξουν καθόλου μειώ­σεις για βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις. Δεν απο­κλεί­ε­ται πάντως και η αύξηση του ελά­χι­στου συντε­λε­στή από 15% στο 22% για τις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις, που θα μπο­ρούσε να «χρη­μα­το­δο­τή­σει» και τη μείωση για τις μακρο­χρό­νιες.

Ειση­γή­σεις υπάρ­χουν όμως και για άλλα μέτρα, όπως η επα­να­φορά των εκπτώ­σεων φόρου για ενοίκιο πρώτης κατοι­κίας ή και των τόκων για στε­γα­στικά δάνεια. Αν και θεω­ρού­νται ιδιαί­τερα δημο­φιλή μέτρα, είναι τόσο μεγάλος ο αριθμός των δυνη­τικά δικαιού­χων ώστε, για δημο­σιο­νο­μι­κούς λόγους, το πρα­κτικό όφελος για κάθε έναν εξ αυτών να ήταν τελικά πολύ περιο­ρι­σμένο ή «συμ­βο­λικό», ακόμα και αν εφαρ­μο­ζό­ταν.

Πηγή: .protothema.gr