Έρευνα: Η φτώχεια αυξάνει τον κίνδυνο για ψυχολογικά προβλήματα στα παιδιά

Ανα­πτύσ­σουν συχνό­τερα δια­τα­ραχή ελλειμ­μα­τι­κής προ­σο­χής και υπερ­κι­νη­τι­κό­τη­τας (ΔΕΠΥ) και άσθμα, σε σχέση με τα πιο εύπορα παιδιά, αλλά όχι αυτισμό

Τα παιδιά που πέφτουν σε κατά­σταση φτώ­χειας, λόγω επι­δεί­νω­σης της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σής των γονιών τους, κιν­δυ­νεύ­ουν περισ­σό­τερο να υπο­φέ­ρουν αργό­τερα από κοι­νω­νικά, συναι­σθη­μα­τικά και εν γένει προ­βλή­ματα συμπε­ρι­φο­ράς, σύμφωνα με μια νέα βρε­τα­νική επι­στη­μο­νική έρευνα.

Μια δεύτερη αμε­ρι­κα­νική μελέτη δια­πί­στωσε ότι τα παιδιά φτωχών οικο­γε­νειών, που δυσκο­λεύ­ο­νται να τα βγάλουν πέρα, ανα­πτύσ­σουν συχνό­τερα δια­τα­ραχή ελλειμ­μα­τι­κής προ­σο­χής και υπερ­κι­νη­τι­κό­τη­τας (ΔΕΠΥ) και άσθμα, σε σχέση με τα πιο εύπορα παιδιά, αλλά όχι αυτισμό.

Οι ερευ­νη­τές του Τμή­μα­τος Δημό­σιας Υγείας του Πανε­πι­στη­μίου του Λίβερ­πουλ, με επι­κε­φα­λής τη δρα Σόφι Γουίκ­χαμ, που έκαναν τη σχετική δημο­σί­ευση στο περιο­δικό για θέματα δημό­σιας υγείας “The Lancet Public Health”, ανέ­λυ­σαν στοι­χεία για πάνω από 6.000 οικο­γέ­νειες που αρχικά δεν ήσαν φτωχές και τα παιδιά τους δεν είχαν ψυχικά προ­βλή­ματα στην ηλικία των τριών ετών. Σε διά­στημα οκτώ ετών (εωσότου δηλαδή τα παιδιά γίνουν 11 ετών) ορι­σμέ­νες από αυτές τις οικο­γέ­νειες (οι 844) εμφά­νι­σαν επι­δεί­νωση των οικο­νο­μι­κών τους, γεγονός που τους έριξε κάτω από το όριο της φτώ­χειας.

Δια­πι­στώ­θηκε ότι τα παιδιά που είχαν πλέον γίνει φτωχά, είχαν κατά μέσο όρο 40% μεγα­λύ­τερη πιθα­νό­τητα να εμφα­νί­σουν ψυχο­λο­γι­κές δια­τα­ρα­χές και προ­βλή­ματα συμπε­ρι­φο­ράς. Μεγα­λύ­τερη (κατά 44%) ήταν η αύξηση του κιν­δύ­νου για τις μητέρες αυτών των παιδιών, ακόμη κι αν δεν είχαν μείνει άνεργες.

Στη δεύτερη μελέτη, ερευ­νη­τές με επι­κε­φα­λής τον παι­δί­α­τρο δρα Κρί­στιαν Πουλ­τσίνι του Νοσο­κο­μείου Παίδων του Πίτσ­μπουργκ, που έκαναν τη σχετική δημο­σί­ευση στο περιο­δικό “Pediatrics” της Αμε­ρι­κα­νι­κής Ακα­δη­μίας Παι­δια­τρι­κής, δια­πί­στω­σαν ότι η πιθα­νό­τητα άσθμα­τος σε ένα παιδί αυξά­νε­ται κατά 26%, αν η οικο­γέ­νειά του ζει κάτω από το όριο της φτώ­χειας.

Εξάλλου η πιθα­νό­τητα εμφά­νι­σης ΔΕΠΥ αυξά­νε­ται, όσο μειώ­νε­ται το οικο­γε­νειακό εισό­δημα. Και στις δύο περι­πτώ­σεις (άσθμα-ΔΕΠΥ) ως πιθανή αιτία θεω­ρεί­ται το «τοξικό στρες» που προ­κα­λεί η φτώχεια.

Αντί­θετα, οι δια­τα­ρα­χές του φάσμα­τος του αυτι­σμού έχουν μεγα­λύ­τερη πιθα­νό­τητα (διπλά­σια έως τρι­πλά­σια, ανάλογα με το εισό­δημα) να εκδη­λω­θούν σε παιδιά, των οποίων οι οικο­γέ­νειες βρί­σκο­νται πάνω από το όριο της φτώ­χειας. Μια πιθανή εξήγηση γι’ αυτό είναι ότι όταν οι γονείς των αυτι­στι­κών παιδιών είναι πιο εύποροι, είναι πιθα­νό­τερο να έχουν πρό­σβαση στις κατάλ­λη­λες ιατρι­κές υπη­ρε­σίες, που θα δια­γνώ­σουν έγκαιρα το πρό­βλημα του παιδιού τους.

protothema.gr