«Επιθυμία των ομογενών είναι να γίνει πιο ελκυστική η Ελλάδα»

Κύριε Κόκκινε, ποια είναι, ως επί το πλεί­στον, τα προ­βλή­ματα που σας θέτουν οι από­δη­μοι;

Η πρώτη ανη­συ­χία τους αφορά στο μέλλον της διδα­σκα­λίας της Ελλη­νι­κής γλώσσας, της Ελλη­νό­γλωσ­σης εκπαί­δευ­σης. Η δεύτερη εντο­πί­ζε­ται στην καθη­με­ρι­νό­τητά τους, στην επίλυση των απλών προ­βλη­μά­των που αφορούν στη σχέση τους με το Ελλη­νικό Κράτος. Από εκεί και πέρα, θέτουν το θέμα της ψήφου των ομο­γε­νών, όπως και το θέμα ενός ευνοϊ­κού περι­βάλ­λο­ντος για επεν­δύ­σεις, γιατί όλοι έχουν το όραμα να δημιουρ­γή­σουν κάποτε μία σοβαρή επι­χεί­ρηση στην πατρίδα, που ίσως κάποια στιγμή να τους επι­τρέ­ψει να επι­στρέ­ψουν για μόνιμη εγκα­τά­σταση ή έστω για ένα εξάμηνο τον χρόνο.

Το μεγάλο μέλημά τους είναι η δυνα­τό­τητα των παιδιών τους να δια­τη­ρή­σουν την επαφή με την πατρίδα και συγκε­κρι­μένα η οργά­νωση στο­χευ­μέ­νων προ­γραμ­μά­των φιλο­ξε­νίας στην Ελλάδα και γνω­ρι­μίας της ομο­γε­νεια­κής νεο­λαίας με την πατρίδα. Στο­χευ­μένο πρό­γραμμα φιλο­ξε­νίας και με ποιο­τικό περιε­χό­μενο δράσεων πολι­τι­σμού, υπήρξε το πρό­γραμμα του προ­πε­ρα­σμέ­νου καλο­και­ριού στη Ρόδο με τους ομο­γε­νείς από την περιοχή της Ουκρα­νίας. Τέτοια προ­γράμ­ματα θα οργα­νώ­σουμε και σε άλλα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου, έτσι ώστε να δώσουμε την δυνα­τό­τητα στην ομο­γέ­νεια να γνω­ρί­σει τις ομορ­φιές του νοτιο­α­να­το­λι­κού Αιγαίου. Ας μην ξεχνούμε και το συγκε­κρι­μένο ενδια­φέ­ρον, που έχουν όλοι οι ανά τον κόσμο Δωδε­κα­νή­σιοι που δια­τη­ρούν σχεδόν στο σύνολό τους ζωντανή την εθνική τους συνεί­δηση και ζωη­ρό­τατο ενδια­φέ­ρον για την Ελλάδα και για τα πανέ­μορφα νησιά μας.

Πρό­σφατα είχατε συνά­ντηση στην Κύπρο, όπου τέθηκε η πρόταση για την διορ­γά­νωση παγκό­σμιας Ολυ­μπιά­δας Νεο­ελ­λη­νι­κής Γλώσσας. Υπάρχει έμπρα­κτο ενδια­φέ­ρον για τα Ελλη­νικά στις ξένες χώρες;

Υπάρχει τερά­στιο ενδια­φέ­ρον αλλά για να εκδη­λω­θεί στην πράξη, θα πρέπει να απο­δώ­σει καρπούς ένα συνο­λικό πλαίσιο παρεμ­βά­σεων σε παγκό­σμιο επίπεδο. Η στο­χευ­μένη ενί­σχυση των εδρών Ελλη­νι­κών σπουδών στα Πανε­πι­στή­μια του εξω­τε­ρι­κού, η θεσμο­θέ­τηση παγκό­σμιων δράσεων προ­βο­λής του Ελλη­νι­κού πολι­τι­σμού και της Ελλη­νι­κής γλώσσας, η επιλογή και εφαρ­μογή στις εστίες της ομο­γέ­νειας προ­γραμ­μά­των πολι­τι­σμού με συγκε­κρι­μένο ενδια­φέ­ρον για τις συγκε­κρι­μέ­νες εστίες της Ελλη­νι­κής δια­σπο­ράς. Ιδιαί­τερη σημασία έχουν διορ­γα­νώ­σεις σαν την Παγκό­σμια Ολυ­μπιάδα Νεο­ελ­λη­νι­κής Γλώσσας, η οποία γνώρισε πρω­το­φανή επι­τυ­χία και μας επέ­τρεψε να δια­πι­στώ­σουμε την άσβεστη φλόγα όλων των Ελλη­νό­που­λων του εξω­τε­ρι­κού για την Νεο­ελ­λη­νική γλώσσα. Θα συνε­χί­σουμε και ελπί­ζουμε ότι θα υπάρ­χουν κάθε χρόνο και περισ­σό­τε­ρες συμ­με­το­χές, που σε περι­βάλ­λον ευγε­νούς άμιλλας θα προ­σπα­θούν να αγω­νι­σθούν στο γόνιμο πεδίο της ομορ­φό­τε­ρης γλώσσας του κόσμου. Αν και την αρμο­διό­τητα για την γλώσσα την έχει το Υπουρ­γείο Παι­δείας και η Γενική Γραμ­μα­τεία Απο­δή­μου Ελλη­νι­σμού απλώς συνε­πι­κου­ρεί με τις δράσεις της, είναι προ­φα­νές ότι για εμάς στο Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών της Ελλάδας, η κατεύ­θυνση της ενί­σχυ­σης της διδα­σκα­λίας και χρήσης των Ελλη­νι­κών, είναι θεμε­λιώ­δης πυλώνας της προ­σπά­θειάς μας. Δεν είναι τυχαίες οι προ­τά­σεις της όπου γης ομο­γέ­νειας που συνερ­γά­ζε­ται στενά μαζί μας γι’ αυτό τον σκοπό, ούτε οι προ­τά­σεις και δράσεις για την θεσμο­θέ­τηση Παγκό­σμιας Ημέρας Ελλη­νι­κής Γλώσσας και Ελλη­νι­κού πολι­τι­σμού που ξεκί­νησε η ομο­γέ­νειά μας στην Ιταλία, ούτε οι θεσμο­θε­τη­μέ­νες δράσεις της ομο­γέ­νειας στην Αυστρα­λία για την προ­ώ­θηση της Ελλη­νι­κής μέσω φορέων, οι οποίοι δημιουρ­γή­θη­καν ακριβώς γι’ αυτό το σκοπό. Όλα αυτά θα καρ­πο­φο­ρή­σουν, αλλά όχι άμεσα.

Υπάρχει ενδια­φέ­ρον από τους απο­δή­μους για επεν­δύ­σεις στην Ελλάδα; Οι ομο­γε­νείς θέλουν να επι­στρέ­ψουν στην χώρα;

Παρά το γεγονός πως υπάρ­χουν πολλά προ­βλή­ματα στις δια­δι­κα­σίες των επεν­δύ­σεων και έχουμε πάντα μπροστά μας την γρα­φειο­κρα­τία, προ­σω­πικά πιστεύω ότι κανένα «τέρας» δεν είναι ανίκητο. Θεωρώ ότι κάθε εμπόδιο μπο­ρούμε να το νική­σουμε και να δώσουμε κίνητρα, ώστε να προ­ω­θή­σουμε την «4η Βιο­μη­χα­νική Επα­νά­σταση», όπως την χαρα­κτή­ρισε ο Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς. Θα επα­νεκ­κι­νή­σουμε την οικο­νο­μία, αν δώσουμε κίνητρα σε

1. νέες τεχνο­λο­γίες,

2. σε start up companies

3. σε πρω­το­γενή τομέα και

4. δευ­τε­ρο­γενή τομέα

Είναι σημα­ντικό να βγει η χώρα, έστω για μία χρονική περίοδο, από τις υπο­χρε­ώ­σεις οικο­νο­μι­κής λιτό­τη­τας και συλ­λο­γής υψηλών φόρων για απο­πλη­ρωμή δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων. Αυτό σημειώ­θηκε κάποτε με την οικο­νο­μία της  Γερ­μα­νίας όταν χρειά­στηκε μια νέα αρχή. Ενώ κάποτε λοιπόν, δόθηκαν αυτά τα εφόδια σε αυτή την χώρα, σήμερα, η ίδια η Γερ­μα­νία έχει επι­βά­λει ανε­λα­στικό καθε­στώς λιτό­τη­τας απα­γο­ρεύ­ο­ντας σε εμάς, όλα όσα δόθηκαν προ δεκα­ε­τιών σε εκείνη. Μας απα­γο­ρεύει την επα­νεκ­κί­νηση και τελικώς η Ευρώπη που μένει στάσιμη, θα βου­λιά­ξει και θα  χάσουμε όλοι. Η Ευρώπη έχει πάρει λάθος δρόμο και είναι ανα­γκαίο να αλλάξει, για να γίνει και πιο ελκυ­στική η Ελλάδα και για τους ομο­γε­νείς, οι οποίοι σίγουρα θέλουν να επεν­δύ­σουν. Οι ομο­γε­νείς μας δεν μπορούν να επεν­δύ­σουν σε μία χώρα που τελεί υπό «καθε­στώς τιμω­ρίας» προς τον μαθητή που πήρε 10 και όχι 10 με τόνο. Αν δεν κατα­στεί εφικτή η αναρ­ρύθ­μιση των εργα­σια­κών σχέσεων, δεν είναι δυνατή μία μακρό­πνοη  συμ­φω­νία για την εργασία και κατά συνέ­πεια δεν θα υπάρχει η απα­ραί­τητη, για την μακροη­μέ­ρευση των επι­χει­ρή­σεων, εργα­σιακή ειρήνη. Να ξεκα­θα­ρί­σουμε ότι με οξυμένα προ­βλή­ματα επι­βί­ω­σης, τα οποία καθη­λώ­νουν τον ανθρώ­πινο παρά­γο­ντα, είναι αδύνατη η απε­λευ­θέ­ρωση της ευρη­μα­τι­κό­τη­τας του Έλληνα στο επι­χει­ρείν. Αν δεν ρυθ­μι­σθεί με δίκαιους πολι­τι­κούς όρους ένα μακρό­πνοο φορο­λο­γικό καθε­στώς το οποίο να μην εξο­ντώ­νει τον επι­χει­ρη­μα­τία, δεν είναι δυνατή η προ­σέλ­κυση του ομο­γε­νούς επι­χει­ρη­μα­τία και επεν­δυτή.

Οι Ευρω­παίοι εταίροι μας πρέπει να κατα­λά­βουν επι­τέ­λους ότι πίσω από τα νούμερα υπάρ­χουν άνθρω­ποι. Η Κυβέρ­νηση αυτή αγω­νί­ζε­ται με βασική αρχή να λύσει το πρό­βλημα της οικο­νο­μι­κής κρίσης με ανθρω­πο­κε­ντρική προ­σέγ­γιση σε αντί­θεση με μια Ευρώπη, στην οποία επι­κρα­τεί μία ακραία νεο­φι­λε­λεύ­θερη άποψη ότι αρκεί να επι­τευ­χθούν τα νούμερα ανε­ξαρ­τή­τως του ανθρώ­πι­νου ψυχικού, ηθικού και κοι­νω­νι­κού κόστους. Φαί­νε­ται ότι η Ευρώπη ξεχνά την ιστορία της. Η βασική άποψη που εξέ­φρασε ο Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς είναι σαφής «την ιστορία μας, πρέπει να την θυμό­μα­στε για να την χρη­σι­μο­ποιούμε σαν σχολείο, όχι σαν φυλακή». Εδώ και δεκα­ε­τίες γίνεται συζή­τηση για τις επεν­δύ­σεις των ομο­γε­νών μας που θα βγάλουν την Ελλάδα από την στενωπό της κρίσης, αλλά δεν συνυ­πο­λο­γί­ζε­ται η σημα­ντι­κό­τατη παρά­με­τρος του ίδιου του ομο­γε­νούς επι­χει­ρη­μα­τία. Ο συμπα­τριώ­της μας, από όποια χώρα του κόσμου, επεν­δυ­τής, μπορεί να θέλει να επεν­δύ­σει στην πατρίδα του, αλλά δεν προ­τί­θε­ται να δια­κιν­δυ­νεύ­σει τους κόπους μίας ολό­κλη­ρης ζωής στην ξενιτιά, απλώς γιατί η πατρίδα δεν του εξα­σφα­λί­ζει σταθερό φορο­λο­γικό σύστημα με βάθος δεκα­ε­τίας για να ξέρει τι θα πλη­ρώ­νει ή δεν οικο­δο­μεί ένα πολι­τικό περι­βάλ­λον, που να επι­τρέ­πει σωστά ρυθ­μι­σμέ­νες εργα­σια­κές σχέσεις και κατά συνέ­πεια εργα­σιακή ειρήνη. Όλα αυτά επι­βάλ­λουν την διευ­θέ­τηση των οικο­νο­μι­κών υπο­χρε­ώ­σεων της χώρας μας στο παγκό­σμιο περι­βάλ­λον με τρόπο που να μας επι­τρέ­πει την οικο­νο­μική ανά­πτυξη και τούτο είναι το πρώ­τι­στο μέλημα της Ελλη­νι­κής Κυβέρ­νη­σης. Εμείς στη Γενική Γραμ­μα­τεία Απο­δή­μου Ελλη­νι­σμού, έχουμε στόχο να αξιο­ποι­ή­σουμε τις βάσεις των επαφών μας με τους ομο­γε­νείς που επι­χει­ρούν στο εξω­τε­ρικό, έτσι ώστε να ενι­σχύ­σουμε τις του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις, τις επεν­δύ­σεις σε τομείς που επι­τρέ­πουν στην Ελλάδα να εξάγει τα ποιο­τικά της και πιστο­ποι­η­μένα προ­ϊ­ό­ντα. Θέλουμε να αξιο­ποι­ή­σουμε την ομο­γέ­νεια ως αιχμή του δόρατος σε μία πανε­θνική προ­σπά­θεια τόνωσης των εξα­γω­γών μας και ανά­δει­ξης των συγκρι­τι­κών μας πλε­ο­νε­κτη­μά­των στο χώρο του πολι­τι­σμού, της ιστο­ρίας καθώς και του καθη­με­ρι­νού μας τρόπου ζωής. Όπως γνω­ρί­ζετε όμως, αυτά τα πράγ­ματα δεν γίνο­νται από την μία ημέρα στην άλλη.

Πραγ­μα­τικά πιστεύ­ουμε ότι αν συστρα­τευ­θούν όλες οι δυνά­μεις του Ελλη­νι­σμού σε μία πλατειά πατριω­τική συμ­μα­χία, θα βγούμε από την στα­σι­μό­τητα. Το όραμα της συλ­λο­γι­κής επα­νεκ­κί­νη­σης η ομο­γέ­νεια το νοη­μα­το­δο­τεί, ο παγκό­σμιος Ελλη­νι­σμός που ουδέ­ποτε στα­μά­τησε. Εξάλλου ο Ελλη­νι­σμός δια­τη­ρεί­ται στη ζωή μόνον αν κινεί­ται, η εσω­στρέ­φεια τον αφυ­δα­τώ­νει, η στα­σι­μό­τητα τον βαλ­τώ­νει. Σήμερα μόνον η Ελλη­νική Δια­σπορά βρί­σκε­ται σε κίνηση και μπορεί να μας συμπα­ρα­σύ­ρει στη δημιουρ­γία.

Με την ευκαι­ρία θα ήθελα να σας ρωτήσω και για την συνά­ντηση κορυφής που έγινε στην Ρόδο για την ασφά­λεια και την στα­θε­ρό­τητα. Ήταν ένα μεγάλο στοί­χημα το οποίο κέρδισε η Ρόδος;

Υπήρξε ένα τερά­στιο στοί­χημα για το νησί μας και για όλη την Δωδε­κά­νησο. Η δεδο­μένη θέση της Ρόδου στο σταυ­ρο­δρόμι δια­φο­ρε­τι­κών πολι­τι­σμών, η τερά­στια ιστο­ρική της προ­σφορά στην κατεύ­θυνση αυτή, επι­βε­βαιώ­θηκε στην Σύνοδο της Ρόδου. Ο Υπουρ­γός των Εξω­τε­ρι­κών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς ακόμα μιλά στα διεθνή φόρα για το πνεύμα της Συνόδου της Ρόδου, για το πνεύμα της συνεν­νό­η­σης που δια­πι­στώ­θηκε στην «Διά­σκεψη για την Ασφά­λεια και τη Στα­θε­ρό­τητα». Όπως έχω και το περα­σμένο καλο­καίρι δηλώσει στην εφη­με­ρίδα σας, η συνά­ντηση κορυφής υπήρξε ένα από τα κορυ­φαία γεγο­νότα που θα δώσει στην Ρόδο την παλιά της αίγλη, στον ρόλο που έχει να δια­δρα­μα­τί­σει στο διεθνές γίγνε­σθαι, όπως και προ ολίγων δεκα­ε­τιών, όπως σε άλλες εποχές της ιστο­ρίας, γι’  ακόμη μια φορά θα φέρει κοντύ­τερα χώρες με δια­φο­ρε­τι­κές κουλ­τού­ρες και πολι­τι­σμούς. Πέραν του γεγο­νό­τος ότι η Σύνοδος της Ρόδου κατέστη πλέον θεσμός και θα ξανα­γί­νει και το 2017, οφείλω να σας πω ότι είμαι υπε­ρή­φα­νος ως Έλληνας και ως Ροδίτης, που εργά­ζο­μαι για το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών της Ελλάδας και για τον Υπουργό Νίκο Κοτζιά κι έχω πολλούς λόγους γι’ αυτό, είναι και η υπεύ­θυνη εθνική μας στάση στο Κυπριακό, για μια ενιαία και ανε­ξάρ­τητη Κύπρο χωρίς τον στρατό κατοχής και το ανα­χρο­νι­στικό καθε­στώς των εγγυ­ή­σεων.

Ποιες είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες και το πρό­γραμμα της Γενικής Γραμ­μα­τείας σας για το 2017; Τελικά τι έγινε με την ανα­διάρ­θρωση του ΣΑΕ;

Μας ενδια­φέ­ρουν οι πολι­τι­στι­κές δράσεις με στό­χευση απο­τε­λε­σμά­των σε βάθος χρόνου, η προ­ώ­θηση της Ελλη­νό­γλωσ­σης εκπαί­δευ­σης και η ενί­σχυσή της σε χώρες όπου υπάρχει ανάγκη, η τελική θεσμο­θέ­τηση της  Παγκό­σμιας Ημέρας Ελλη­νι­κής Γλώσσας και Ελλη­νι­κού πολι­τι­σμού που αντι­με­τώ­πισε σειρά νομο­θε­τι­κών προ­βλη­μά­των, η εφαρ­μογή προ­γραμ­μά­των φιλο­ξε­νίας της ομο­γε­νεια­κής νεο­λαίας στην πατρίδα όπως και η επι­σκευή των κατα­σκη­νώ­σεων της Γενικής Γραμ­μα­τείας Απο­δή­μου Ελλη­νι­σμού που έχουν σοβαρά προ­βλή­ματα λόγω της μακρό­χρο­νης εγκα­τά­λει­ψης και λόγω των εφε­τι­νών θεο­μη­νιών. Απο­τε­λεί για εμάς επίσης προ­τε­ραιό­τητα η συνέ­χιση μίας πολι­τι­κής εξω­στρέ­φειας, η δημιουρ­γία και καθη­με­ρινή φρο­ντίδα διαύλων επι­κοι­νω­νίας και συνερ­γα­σίας με την ομο­γέ­νεια και η δημιουρ­γία Δικτύων σε όλο τον κόσμο. Δίκτυα φοι­τη­τικά, ακα­δη­μαϊκά, αθλη­τικά, θεα­τρικά, δίκτυα συντε­χνιακά, όπως ομο­γε­νών δικη­γό­ρων, γιατρών, μηχα­νι­κών, δίκτυα για την αξιο­ποί­ηση όλων των ανά τον κόσμο εκλεγ­μέ­νων Ελλήνων σε επίπεδο αιρετών τοπικής αυτο­διοί­κη­σης και αφήνω για τελευ­ταίο, το πλέον σημα­ντικό, εκείνο της Παγκό­σμιας Δια­κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ένωσης Ελλη­νι­σμού.  Φυσικά η ανα­διάρ­θρωση του ΣΑΕ απο­τε­λεί ύψιστη προ­τε­ραιό­τητα και το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών εργά­ζε­ται διαρκώς και αθόρυβα γι’ αυτό. Ήδη ο αρμό­διος για τον Απόδημο Ελλη­νι­σμό Υφυ­πουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών κ. Τέρενς Κουίκ, διορ­γά­νωσε μία εξαι­ρε­τικά επιτυχή συνά­ντηση εργα­σίας με οκτώ πρώην και νυν Υφυ­πουρ­γούς Εξω­τε­ρι­κών, όπου συμ­με­τεί­χαμε και εμείς ως Γενική Γραμ­μα­τεία Απο­δή­μου Ελλη­νι­σμού. Ανταλ­λά­χθη­καν απόψεις και είμαι πολύ ευτυχής που δια­πι­στώ­θηκε σε μεγάλο βαθμό η σημα­ντι­κό­τατη, για ένα γόνιμο πολι­τικό διάλογο, σύμ­πτωση απόψεων. Έχουμε ως ΓΓΑΕ από καιρό ετοι­μά­σει το σχέδιο νόμου, το οποίο βρί­σκε­ται στα χέρια του αρμό­διου Υφυ­πουρ­γού. Πρό­κει­ται για ένα κείμενο που προνοεί για την θεσμική έκφραση και εκπρο­σώ­πηση της ομο­γέ­νειας, αλλά και για την λει­τουρ­γία και οργά­νωση του Συμ­βου­λίου Απο­δή­μου Ελλη­νι­σμού ως μίας πολύ­τι­μης για την Ελλη­νική πολι­τεία «δεξα­με­νής σκέψης» για τα θέματα του ομο­γε­νεια­κού Ελλη­νι­σμού. Η ομο­γέ­νεια θα λάβει ένα κείμενο σχεδίου νόμου για να κάνει τις παρα­τη­ρή­σεις της και εκείνη είναι η μόνη που δικαιού­ται να κρίνει τον τρόπο με τον οποίο θα αυτο­ορ­γα­νω­θεί.

Είχατε μιλήσει για την επα­να­σύ­σταση των Κέντρων Εξυ­πη­ρέ­τη­σης Πολιτών που θα διευ­κο­λύ­νουν στις συναλ­λα­γές, τους Έλληνες της δια­σπο­ράς. Πώς προ­χω­ράει αυτή η πρόταση;

Ο Έλληνας που φεύγει από την πατρίδα του, δεν έχει χάσει τον πατριω­τι­σμό του. Αντί­θετα ο νόστος της ξενι­τιάς τον ενι­σχύει. Πρώτο και θεμε­λιώ­δες βήμα για την επα­νε­δραί­ωση μίας σχέσης εμπι­στο­σύ­νης με την πατρίδα, απο­τε­λεί η επίλυση των προ­βλη­μά­των της καθη­με­ρι­νό­τη­τας του Έλληνα ομο­γε­νούς, που τον ενοχλεί μόνον που σκέ­φτε­ται την ανάγκη της όποιας επαφής με τη Δημόσια Διοί­κηση για ένα πιστο­ποι­η­τικό ή για οτι­δή­ποτε άλλο τόσο απλό. Το πρό­γραμμα για την ηλε­κτρο­νική εξυ­πη­ρέ­τηση των ομο­γε­νών μας, το γνωστό Πρό­γραμμα «Πρόξeνος» που ξεκι­νή­σαμε τον περα­σμένο χρόνο υλο­ποιώ­ντας μία αρχική μας δέσμευση ως ΓΓΑΕ από το 2015, προχωρά και θα επε­κτα­θεί με συνέρ­γειες και άλλων θεσμι­κών φορέων. Θα εξε­λι­χθεί σε πρό­γραμμα που θα επιλύει όλα τα θέματα που επιλύει και ένα οποιο­δή­ποτε ΚΕΠ στην Ελλάδα για τους πολίτες. Η Δωδε­κα­νη­σιακή ομο­γέ­νεια έχει εκδη­λώ­σει πολλές φορές το ενδια­φέ­ρον της γι’ αυτό και έχω δεσμευ­θεί απέ­να­ντί τους. Έχουμε όλοι χρέος να στη­ρί­ξουμε τους πολίτες στα νησιά μας, στο αρχι­πέ­λα­γος του Αιγαίου, που απο­τε­λεί την κοιτίδα του Ευρω­παϊ­κού πολι­τι­σμού. Να στα­θούμε ως Πολι­τεία δίπλα στους κατοί­κους των νησιών μας, που εξε­λί­χθη­καν στις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες στην αιχμή του δόρατος της Ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, γιατί στη συγκε­κρι­μένη περί­πτωση το συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα του τερά­στιου πολι­τι­σμι­κού και περι­βαλ­λο­ντι­κού απο­θέ­μα­τος λει­τούρ­γησε από μόνο του και χωρίς ανα­πτυ­ξια­κούς νόμους και ενί­σχυσε τον Ελλη­νικό του­ρι­σμό σε σημείο τέτοιο, που να καθο­ρί­ζει απο­φα­σι­στικά την εξέλιξη του προ­γράμ­μα­τος οικο­νο­μι­κής κι κοι­νω­νι­κής ανόρ­θω­σης της πατρί­δας μας.