Ενας Γερμανός «στρατιώτης» στο άτυπο δίκτυο εθελοντών!

Συ­νέ­ντευ­ξη

στη Μαίρη Φώτη

Ο Klaus Hensler, εδώ και δύο χρό­νια έχει με­τα­κο­μί­σει στη Ρόδο αφή­νο­ντας πίσω του την Γερ­μα­νία, με μο­να­δι­κό σκοπό να βοη­θή­σει οι­κο­νο­μι­κά αδύ­να­μους συ­μπο­λί­τες μας από τα χρή­μα­τα που συ­γκέ­ντρω­σε από την ερ­γα­σία του όλα αυτά τα χρό­νια.

Μένει στ’ Αφά­ντου, τα οποία επι­σκέ­φθη­κε για πρώτη φορά το 2002 και έκτο­τε ερ­χό­ταν για δια­κο­πές του­λά­χι­στον μια φορά τον χρόνο.

Μέσα στα δύο αυτά χρό­νια, έχει βοη­θή­σει ση­μα­ντι­κά τόσο στην ανα­κού­φι­ση των προ­σφύ­γων στα Πα­λαιά Σφα­γεία προ­σφέ­ρο­ντας και προ­σω­πι­κή εθε­λο­ντι­κή ερ­γα­σία όσο και Ρό­διους οι οποί­οι έχουν χτυ­πη­θεί από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση, δια­θέ­το­ντας χρή­μα­τα από το υστέ­ρη­μά του για την αγορά ειδών πρώ­της ανά­γκης.

«Στρα­τιώ­της» στο άτυπο δί­κτυο εθε­λο­ντών, που έχει στη­θεί από την εθε­λό­ντρια Σοφία Μανιά σε όλη τη Ρόδο, ο Klaus διορ­γα­νώ­νει ένα με­γά­λο πάρτι την Δευ­τέ­ρα 6 Μαρ­τί­ου, με dj τον ίδιο, στη disco Elli, για φι­λαν­θρω­πι­κό σκοπό. Τα χρή­μα­τα θα δια­τε­θούν για την ενί­σχυ­ση του Συλ­λό­γου Σκλή­ρυν­σης Κατά Πλά­κας Δω­δε­κα­νή­σου αλλά και για την αγορά ειδών πρώ­της ανά­γκης σε οι­κο­νο­μι­κά αδύ­να­μους συ­μπο­λί­τες μας.

Σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δ», εξη­γεί τους λό­γους που τον ώθη­σαν να με­τα­κο­μί­σει στη Ρόδο για να βοη­θή­σει όσους έχουν ανά­γκη, μιλά με θλίψη για την φτώ­χεια  και την ανέ­χεια που αντί­κρι­σε στο νησί μας, λέει ότι το χα­μό­γε­λο των αν­θρώ­πων είναι η κα­λύ­τε­ρη αντα­μοι­βή για την από­φα­σή του να αφο­σιω­θεί σε αγα­θο­ερ­γί­ες και απευ­θύ­νει πρό­σκλη­ση σε όλους τους Ρό­διους να στη­ρί­ξουν την φι­λαν­θρω­πι­κή βρα­διά της 6ης Μαρ­τί­ου.

• Πότε ήρθες για πρώτη φορά στη Ρόδο;

Ηρθα για δια­κο­πές το 2002 για πρώτη φορά. Η Ρόδος ήταν εν­διά­με­σος σταθ­μός για να πάω δια­κο­πές στην Κάρ­πα­θο. Εμει­να εδώ τρεις ημέ­ρες και ερω­τεύ­τη­κα τ’ Αφά­ντου! Εκτο­τε κάθε χρόνο ερ­χό­μουν για δια­κο­πές, του­λά­χι­στον μια φορά τον χρόνο. Θε­ω­ρού­σα ότι η Ρόδος είναι μια αμι­γώς του­ρι­στι­κή πε­ριο­χή, όμως υπάρ­χουν πολλά ωραία μέρη για να επι­σκε­φθεί κα­νείς, που δεν είναι αυτό που λέμε, του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές.

• Πότε απο­φά­σι­σες να μεί­νεις στο νησί;

Πριν από δύο χρό­νια. Ηδη έναν χρόνο πριν το απο­φα­σί­σω, άρ­χι­σα να σκέ­φτο­μαι ότι θέλω να περνώ στη Ρόδο το με­γα­λύ­τε­ρο διά­στη­μα του έτους. Δεν έχω δική μου οι­κο­γέ­νεια, δεν έχω υπο­χρε­ώ­σεις… Είχα φυ­λά­ξει κά­ποια χρή­μα­τα όλα αυτά τα χρό­νια που ερ­γα­ζό­μουν κι έτσι όταν ωρί­μα­σε η σκέψη, είπα στον εαυτό μου ότι ήρθε η ώρα να στα­μα­τή­σω την δου­λειά και να κάνω αυτό που ονει­ρευό­μουν.

• Ποια ήταν η δου­λειά σου;

Ημουν φυ­σιο­θε­ρα­πευ­τής αλλά και  επαγ­γελ­μα­τί­ας dj στην Γερ­μα­νία. Γι αυτό και απο­φά­σι­σα να βοη­θή­σω κι εγώ με τον δικό μου τρόπο τους οι­κο­νο­μι­κά ασθε­νείς κα­τοί­κους της Ρόδου και τον Σύλ­λο­γο Ατό­μων με Σκλή­ρυν­ση κατά Πλά­κας, διορ­γα­νώ­νο­ντας ένα με­γά­λο πάρτι την Δευ­τέ­ρα 6  Μαρ­τί­ου στη disco Elli με μου­σι­κά ακού­σμα­τα που θα επι­λέ­ξω από τις δε­κα­ε­τί­ες του ’70, του ’80 και του ‘90. Η εί­σο­δος θα είναι 10 ευρώ και όσοι έρ­θουν πριν από τις 9 θα δι­καιού­νται και ένα δω­ρε­άν ποτό. Θα ξε­κι­νή­σου­με από τις 8. Γνω­ρί­ζω ότι οι Ελ­λη­νες βγαί­νουν αρ­γό­τε­ρα για δια­σκέ­δα­ση, αλλά εί­πα­με να το κά­νου­με νωρίς για να έρ­θουν και άν­θρω­ποι που δεν θέ­λουν ή δεν μπο­ρούν να ξε­νυ­χτή­σουν.

Η προ­πώ­λη­ση των ει­σι­τη­ρί­ων θα γί­νε­ται μέχρι τις 28 Φε­βρουα­ρί­ου από τα κε­ντρι­κά ζα­χα­ρο­πλα­στεία και αρ­το­ποιεία της Ρόδου. Τα χρή­μα­τα που θα συ­γκε­ντρω­θούν θα δια­τε­θούν για την ενί­σχυ­ση του Συλ­λό­γου Ατό­μων με Σκλή­ρυν­ση κατά Πλά­κας και μέρος αυτών θα δια­τε­θεί και για την αγορά ειδών πρώ­της ανά­γκης τα οποία θα δια­νε­μη­θούν σε φτω­χούς αν­θρώ­πους. Πε­ρισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες για την εκ­δή­λω­ση θα βρεί­τε στην σε­λί­δα στο facebook «DaddyPartyRhodes» όπου μπο­ρεί κα­νείς να επι­λέ­ξει και τα τρα­γού­δια που θέλει να ακού­σει τη βρα­διά του πάρτι! Σας προ­σκα­λώ όλους να δια­σκε­δά­σου­με μαζί, θα είναι μια υπέ­ρο­χη βρα­διά και τα χρή­μα­τα θα δια­τε­θούν για καλό σκοπό. Τέ­τοιου εί­δους εκ­δη­λώ­σεις διορ­γά­νω­να και στην Γερ­μα­νία. Μά­λι­στα, πριν φύγω από την Γερ­μα­νία μαζί με άλ­λους dj διορ­γα­νώ­σα­με ένα με­γά­λο πάρτι στο οποίο ήρθαν πε­ρισ­σό­τε­ρα από 700 άτομα. Τα χρή­μα­τα από το δικό μου με­ρί­διο εκεί­νης της βρα­διάς, όταν ήρθα στη Ρόδο, τα διέ­θε­σα σε φι­λαν­θρω­πι­κούς σκο­πούς.

• Γνω­ρί­ζω ότι βοη­θά­τε ση­μα­ντι­κά στο έργο της εθε­λό­ντριας Σο­φί­ας Μανιά. Πώς μά­θα­τε για την Σοφία;

Εγώ ήρθα στη Ρόδο στις 15 Μαρ­τί­ου του 2015. Διά­βα­σα στο facebook, πως στη Ρόδο υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που χρειά­ζο­νται βο­ή­θεια. Κι έτσι έμαθα για την Σοφία και απο­φά­σι­σα να βοη­θή­σω με όποιο τρόπο μπορώ. Πή­γαι­να στον κα­ταυ­λι­σμό των προ­σφύ­γων στα Πα­λαιά Σφα­γεία με την Σοφία, όπου μα­γει­ρεύ­α­με, κά­να­με διά­φο­ρες ερ­γα­σί­ες και προ­σπα­θού­σα­με να ανα­κου­φί­σου­με αυ­τούς τους αν­θρώ­πους που άφη­σαν πίσω τους τον πό­λε­μο ήρθαν στην Ελ­λά­δα ανα­ζη­τώ­ντας μιας κα­λύ­τε­ρη ζωή. Βοηθώ όπου χρειά­ζε­ται τη Σοφία, ακόμα και στην δια­νο­μή φα­γη­τού στα σπί­τια οι­κο­νο­μι­κά αδύ­να­μων αν­θρώ­πων.

• Πού μέ­νεις στη Ρόδο;

Μένω στ’ Αφά­ντου, είναι μια πε­ριο­χή που μου αρέ­σει πολύ. Μου άρεσε από την πρώτη στιγ­μή που ήρθα στη Ρόδο. Μένω στο ίδιο μέρος όπου περ­νού­σα τις δια­κο­πές μου όταν ερ­χό­μουν στο νησί.

• Τι σου αρέ­σει πε­ρισ­σό­τε­ρο στο νησί μας;

Όλα, αλ­λιώς δεν θα ήμουν εδώ. Μου αρέ­σει η ατμό­σφαι­ρα, η ηρε­μία. Αν έμενα στην Γερ­μα­νία, θα ερ­γα­ζό­μουν ακόμα.

• Πώς περνά η μέρα σου στη Ρόδο;

Ηρεμα. Εχω έναν σκύλο, έχω πέντε γατιά… Πέ­ρα­σα αρ­κε­τό χρόνο φτιά­χνο­ντας το σπίτι που μένω. Είχα αρ­κε­τό φόρτο ερ­γα­σί­ας τον πρώτο χρόνο, μπορώ να πω πε­ρισ­σό­τε­ρο και από ότι στην Γερ­μα­νία! Τώρα είναι πιο χα­λα­ρά τα πράγ­μα­τα.

• Μιας και έρ­χε­σαι από το 2002, πώς βλέ­πεις σή­με­ρα την κα­τά­στα­ση στην Ελ­λά­δα και ει­δι­κό­τε­ρα στη Ρόδο μετά την οι­κο­νο­μι­κή κρίση και όλα τα προ­βλή­μα­τα που προ­έ­κυ­ψαν;

Όταν ερ­χό­μουν μόνο για δια­κο­πές, ήταν δύ­σκο­λο να δια­κρί­νω τις με­τα­βο­λές που έχουν επέλ­θει με τα χρό­νια. Τώρα που μένω εδώ, είναι δια­φο­ρε­τι­κά. Βοη­θώ­ντας την Σοφία, βλέπω φτώ­χεια και δυ­στυ­χία στη Ρόδο. Εχω δει πώς ζουν φτω­χοί άν­θρω­ποι, έχω δει τα σπί­τια τους κι έχω συ­γκλο­νι­στεί… Είναι δύ­σκο­λα τα πράγ­μα­τα.

• Πώς βλέ­πεις το μέλ­λον; Θα συ­νε­χί­σεις να ζεις στη Ρόδο;

Ναι. Σκο­πεύω να μείνω στη Ρόδο. Οσο είμαι υγιής και μπορώ να προ­σφέ­ρω θα μένω στο νησί.

• Φα­ντά­ζο­μαι θα έχεις συχνά επι­σκέ­πτες από την Γερ­μα­νία.

Ναι, βέ­βαια! Πέ­ρυ­σι επί 12 εβδο­μά­δες, κυ­ρί­ως το κα­λο­καί­ρι είχα φι­λο­ξε­νού­με­νους από την Γερ­μα­νία, το ίδιο και πρό­περ­σι.

• Νιώ­θεις ότι η Ρόδος είναι το σπίτι σου;

Ναι.

• Και σκο­πεύ­εις να συ­νε­χί­σεις να στη­ρί­ζεις την Σοφία για την ανα­κού­φι­ση των άπο­ρων συ­μπο­λι­τών μας;

Ναι βέ­βαια.

• Εκα­νες το ίδιο όταν ζού­σες στην Γερ­μα­νία;

Όχι, δεν το έκανα. Ημουν πολύ απα­σχο­λη­μέ­νος με την ερ­γα­σία μου αλλά επι­πλέ­ον η Γερ­μα­νία είναι μια πλού­σια και ισχυ­ρή χώρα. Δεν με χρειά­ζε­ται. Γιατί λοι­πόν να ξο­δέ­ψω τα χρή­μα­τά μου σε μια χώρα που δεν τα χρειά­ζε­ται και να μην βοη­θή­σω την Ελ­λά­δα που με έχει ανά­γκη; Εβλε­πα την κα­τά­στα­ση στη Λέσβο όπου ακόμα και οι πολύ φτω­χοί άν­θρω­ποι έδι­ναν ό,τι μπο­ρού­σαν από το υστέ­ρη­μά τους για να βοη­θή­σουν τους πρό­σφυ­γες και είπα στον εαυτό μου «γιατί όχι κι εσύ;». Στην Γερ­μα­νία δεν θα το έκανα αυτό, δεν το έχει ανά­γκη.

• Αρα η πρώτη σου αντί­δρα­ση ήταν να έρ­θεις να βοη­θή­σεις τους πρό­σφυ­γες;

Είχα τον χρόνο, είχα φυ­λά­ξει κά­ποια χρή­μα­τα από την ερ­γα­σία μου και απο­φά­σι­σα να έρθω στην Ελ­λά­δα και να βοη­θή­σω. Δεν είμαι πλού­σιος, όμως έχω κά­ποια λίγα χρή­μα­τα που μπορώ να δια­θέ­σω υπέρ των αδυ­νά­μων και θέλω να προ­σφέ­ρω και εθε­λο­ντι­κή ερ­γα­σία όποτε μπορώ. Μα­κά­ρι να μπο­ρού­σα να δια­θέ­σω πε­ρισ­σό­τε­ρα χρή­μα­τα, αλλά δεν είναι δυ­να­τόν αυτό. Γι’ αυτό διορ­γα­νώ­νου­με και αυτό το με­γά­λο πάρτι στις 6 Μαρ­τί­ου, για να βοη­θή­σου­με όσους μας έχουν ανά­γκη.

• Δεν το κά­νουν αυτό πολ­λοί άν­θρω­ποι πά­ντως.

Δεν πει­ρά­ζει, εγώ σκέ­φτη­κα να το κάνω για την Ελ­λά­δα. Οι άν­θρω­ποι στην Γερ­μα­νία έχουν οι­κο­νο­μι­κή άνεση, δεν χρειά­ζο­νται βο­ή­θεια. Πρέ­πει να προ­σφέ­ρου­με την βο­ή­θειά μας σε όσους την χρειά­ζο­νται.

• Οι άν­θρω­ποι που βοη­θάς, τι σου λένε;

Μου αρκεί να τους βλέπω να χα­μο­γε­λά­νε. Αυτό μου φτά­νει, δεν θέλω να μου πουν τί­πο­τα.