Πού τα βρίσκουν, πού ακόμη διαφωνούν – Τα μέτρα και τα ανταλλάγματα

Της Δήμη­τρας Καδδά

Οι προ­σπά­θειες για την επι­στροφή των κλι­μα­κίων των Θεσμών στην Αθήνα μέσα στις επό­με­νες ημέρες συνε­χί­ζο­νται (μετά την από­πειρα της προη­γού­με­νης Παρα­σκευής στις Βρυ­ξέλ­λες). Έχουν ως επί­κε­ντρο την διε­νέρ­γεια μίας (κυο­φο­ρού­με­νης ακόμη) νέας “τηλε – δια­πραγ­μά­τευ­σης” σε επίπεδο Τσα­κα­λώ­του – Ντάι­σελπ­μουμ με την συμ­με­τοχή των δανει­στών.

Εκτι­μά­ται ότι αν δεν καρ­πο­φο­ρή­σει το εγχεί­ρημα ώστε να δια­μορ­φω­θεί η “βάση συζή­τη­σης” και δεν επι­στρέ­ψουν τα κλι­μά­κια έως τα μέσα της εβδο­μά­δας, τότε χάνεται ορι­στικά κάθε ελπίδα για μία έστω πρώτη τεχνική συμ­φω­νία ή σύγκλιση έως το Εurogroup της 20ης Φεβρουα­ρίου. Και μετά…. πιάνει Μάρτιος.

Αλλά τότε η δια­πραγ­μά­τευση αγγίζει χρονικά τη Σύνοδο της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας (9η Μαρτίου) χωρίς την συμ­φω­νία που θα άνοιγε τον δρόμο για το QE, αλλά και τις ολλαν­δι­κές εκλογές (της 15ης Μαρτίου) που πιθα­νό­τατα “διώχνει” από τον θώκο του ΥΠΟΙΚ στην Ολλαν­δία τον κ. Ντάι­σελ­μπλουμ.

Και ενώ παρα­μέ­νει στο τραπέζι και η πιθα­νό­τητα διε­νέρ­γειας ενός έκτα­κτου Eurogroup, τα σενάρια παρά­τα­σης της αβε­βαιό­τη­τας για τον Απρίλιο ή και τον Μάιο μπαί­νουν – επίσης – στο τραπέζι.

Αντι­θέ­σεις με ΔΝΤ

Από ελλη­νι­κής πλευράς μέσα στο σαβ­βα­το­κύ­ριακο απο­κα­λύ­φθη­καν οι αντι­θέ­σεις με επί­κε­ντρο τη θέση του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου καθώς εκφρά­στη­καν τόσο από τον πρω­θυ­πουργό Αλέξη Τσίπρα όσο και από τον υπουργό οικο­νο­μι­κών Ευκλείδη Τσα­κα­λώτο κατά την διάρ­κεια της κυβερ­νη­τι­κής επι­τρο­πής του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά και από πλευράς δανει­στών το σήμα δόθηκε τόσο μέσα από τις δηλώ­σεις του αντι­προ­έ­δρου της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής Ντο­μπρόβ­σκις, αλλά και από τον πρόεδρο Γιούν­κερ, ο οποίος μίλησε για “ασταθή πόδια με την έννοια ότι δεν βλέ­πουμε ακριβώς πώς θα μπο­ρούσε το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο να αντι­με­τω­πί­σει επι­τυ­χώς” το ελλη­νικό πρό­βλημα την στιγμή που “καμιά χώρα δεν έχει επι­τύ­χει μεγα­λύ­τε­ρες προ­ό­δους στο θέμα του αντα­γω­νι­σμού”.

Συνο­λική συμ­φω­νία

Επί της ουσίας η κυβέρ­νηση μέσω του οικο­νο­μι­κού / δια­πραγ­μα­τευ­τι­κού επι­τε­λείου της, κάνει σαφές ότι θέλει συμ­φω­νία το ταχύ­τερο δυνατό κατα­νο­ώ­ντας το “κόστος” της παρά­τα­σης, αλλά συνε­χί­ζει να ζητά μία συνο­λική συμ­φω­νία και για το χρέος και για τον οδικό χάρτη μετά το 2018 μη απο­δε­χό­μενη τις εκτι­μή­σεις του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου οι οποίες οδηγούν σε ένα “συμ­βι­βα­σμό” με έναν “λογα­ρια­σμό” νέων μέτρων της τάξης των 2,7 – 3,6 δισ. ευρώ (1,5 – 2% του ΑΕΠ).

Αλλά οι δανει­στές συνε­χί­ζουν να μην βάζουν στο “τραπέζι” τα μεσο­πρό­θε­σμα μέτρα ως παρά­με­τρος που θα “ξεκα­θα­ρί­σει” από τώρα, ενώ οι απαι­τή­σεις του ΔΝΤ για μέτρα 4,5 δισ. ευρώ χωρίς παρεμ­βά­σεις στο χρέος αυξάνει τον βαθμό δυσκο­λίας.

Οι 3 λίστες

Ουσια­στικά το “πακέτο” που συζη­τεί­ται περι­λαμ­βά­νει 3 (του­λά­χι­στον) λίστες με μέτρα. Οι δύο πρώτες “λίστες” αφορούν το πακέτο με τα μέτρα που ζητεί­ται να περά­σουν τώρα από τη Βουλή αλλά να εφαρ­μο­σθούν μετά το 2018 σε περί­πτωση από­κλι­σης από τους στόχους, αλλά και το πακέτο με τα μέτρα που θα λει­τουρ­γεί ως “μαξι­λάρι” και δεν θα χρεια­στεί να περάσει από τη Βουλή τώρα.

Πλη­ρο­φο­ρίες κάνουν λόγο για προ­σπά­θεια να μην υπάρξει ρύθμιση για συντά­ξεις που θα έρθει στην Βουλή άμεσα, αλλά το ποσό των εκ των προ­τέ­ρων μέτρων να καλυ­φθεί από το αφο­ρο­λό­γητο ή από παρεμ­βά­σεις σε φόρους/περι­κο­πές δαπανών.

Και στο πρώτο συμ­βι­βα­στικό σενάριο μέτρων 2,7 – 3,6 δισ. ευρώ (που δεν δέχεται η κυβέρ­νηση), αυτό σημαί­νει σύμφωνα με πηγές των δανει­στών ένα “πακέτο” μέτρων 1,35- 1,8 δισ. ευρώ που θα πρέπει να θεσπι­στεί τώρα και ένα δεύτερο ίδιας αξίας που θα απο­τε­λέ­σει την “κάβα”.

Το 3ο “πακέτο” αφορά στα “ανταλ­λάγ­ματα” που ζητά η Αθήνα και ονο­μά­ζε­ται μεταξύ των θεσμών ως “ανα­πτυ­ξιακό” πακέτο. Ζητεί­ται να τεθεί σε εφαρ­μογή αν υπάρξει η υπε­ρα­πό­δοση που εκτιμά η Αθήνα (πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα πολύ πάνω από το 2% του ΑΕΠ το 2016) και μπορεί να περι­λαμ­βά­νει μειώ­σεις φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών/ΦΠΑ/εισφο­ρών δια­μορ­φώ­νο­ντας το οικο­νο­μικό αλλά και πολι­τικό “αντι­στάθ­μι­σμα” της Αθήνας.

Η κυβέρ­νηση ζητά πέρα από τις φορο-παροχές και τον μικρό­τερο “λογα­ρια­σμό” λόγω υπερ­πλε­ο­νά­σμα­τος, και “μετά­ταξη” των συντά­ξεων στο 2ο “κύμα” μέτρων, αλλά και μία συνο­λική συμ­φω­νία για χρέος – QE.

Τα μέτρα

Το αφο­ρο­λό­γητο έχει “κορυ­φαία” θέση στις δύο “λίστες” μέτρων λόγω της μεγάλης δημο­σιο­νο­μι­κής του από­δο­σης. Μία μείωση του αφο­ρο­λο­γή­του από τα 8.636 ευρώ στα 7.273 ευρώ (δηλαδή μείωση της έκπτω­σης δαπανών από τα 1.900 στα 1.599 ευρώ για άγαμο) φέρνει στα κρατικά ταμεία πρό­σθετα έσοδα 1 δισ. ευρώ.

Στόχος είναι να απο­μα­κρυν­θούν (από το 21ο πακέτο) οι μειώ­σεις στις συντά­ξεις. Συμπλη­ρώ­νε­ται, στα σενάρια που κατα­στρώ­νο­νται από νέες παρεμ­βά­σεις στους έμμε­σους, φόρους, στον ΦΠΑ, στα κοι­νω­νικά/προ­νοιακά επι­δό­ματα, στις φορο­α­παλ­λα­γές και στις δαπάνες για υγεία/άμυνα και όχι μόνο.

Η 4η “λίστα”

Και παράλ­ληλα υπάρ­χουν τα μέτρα 550 εκατ. ευρώ – 700 εκατ ευρώ που θα πρέπει να καλύ­ψουν το δημο­σιο­νο­μικό “κενό” που βλέπουν για το 2018 όλοι οι θεσμοί με την κυβέρ­νηση αρχικά να έχει προ­τεί­νει τη μείωση/κατάρ­γηση της έκπτω­σης φόρου 10% επί των ιατρι­κών δαπανών, την επιβολή φόρου 5% στις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις κατοι­κιών μέσω ιντερ­νε­τι­κής πλατ­φόρ­μας (για παρά­δειγμα μέσω της Airbnb), νέα περι­κοπή της δαπάνης του ΕΟΠΥΥ, και των αμυ­ντι­κών δαπανών.

Πέρα από τα δημο­σιο­νο­μικά μέτρα πρέπει να βρεθεί λύση στο εργα­σιακό και στις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις αλλά και στα πολλά ακόμη ανοικτά προ­α­παι­τού­μενα (πχ ενέρ­γεια ή ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις).

capital.gr